ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವೃಷಾರೂಢಾಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಹರ್ತ್ರೇ ಕರ್ತ್ರೇ ನಮೋನಮಃ ವೀರರಾಮಾತಿರಾಮಾಯ ರಾಮನಾಥಾಯ ತೇ ವಿಭೋ

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಎಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವನು, ಶೂರರಲ್ಲಿಯೂ ಶೂರನಾದವನು, ವೀರರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ರಾಮನಾಥನೆಂಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿವಂತನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ರಾಜಾಧಿರಾಜಾಯ ರಾಜ್ಞಾಮಧಿಗತಾಯ ತೇ ನಮಃ ಪಾಲಾಧಿಪತಯೇ ಪಾಲಾಶಾಕೃನ್ತತೇ ನಮಃ

ರಾಜರ ರಾಜನಾದವನೆ, ರಾಜರು ತಲುಪಬಹುದಾದವನೆ, ರಕ್ಷಕರ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೆ, ರಕ್ಷಕರ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಕೇಯೂರಭೂಷಾಯ ಗೋಪತೇ ತೇ ನಮೋನಮಃ ನಮಃ ಶ್ರೀಕಣ್ಠನಾಥಾಯ ನಮೋ ಲಿಕುಚಪಾಣಯೇ

ಕೈಗೆ ಕಂಗಣ ಧರಿಸಿದವನೆ, ಗೋವಳಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥನೆ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಭುವನೇಶಾಯ ದೇವಾಯ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಸಾರಙ್ಗಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ರಾಜಹಂಸಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಭುವನದ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವಾ, ವೇದಗಳ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರಸ್ವರೂಪನೆ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದವನೆ, ರಾಜಹಂಸನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕನಕಾಙ್ಗದಹಾರಾಯ ನಮಃ ಸರ್ಪೋಪವೀತಿನೇ ಸರ್ಪಕುಣ್ಡಲಮಾಲಾಯ ಕಟಿಸೂತ್ರೀಕೃತಾಹಿನೇ

ಚಿನ್ನದ ಕಂಗಣ ಮತ್ತು ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೆ, ಹಾವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಹಾಕಿದವನೆ, ಹಾವುಗಳ ಕಿವಿಬೊಟ್ಟುಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೆ, ಹಾವನ್ನು ಕಡಿವಾಳವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವೇದಗರ್ಭಾಯ ಗರ್ಭಾಯ ವಿಶ್ವಗರ್ಭಾಯ ತೇ ಶಿವ ವಿರರಾಮೇತಿ ಸಂಸ್ತುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹಿತೋ ಹರಿಃ

ವೇದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡವನೆ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲವಾದವನೆ, ವಿಶ್ವದ ಗರ್ಭವಾದವನೆ, ಶಿವನೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿರರಾಮ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಏತತ್ಸ್ತೋತ್ರವರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛ್ರಾವಯೇದ್ವಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ವೇದಪಾರಗಾನ್

ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ ಶ್ಲೋಕವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಓದಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಸ ಯಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಲೋಕೇ ಪಾಪಕರ್ಮರತೋ ಽಪಿ ವೈ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಪೇತ್ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಞ್ಛುಭಾನ್

ಅವನು ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಓದಬೇಕು, ಶುಭ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಓದಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಪಾಪವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಲು, ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವೇ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಅಥೋವಾಚ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರೀತೋ ಽಹಂ ಸುರಸತ್ತಮೌ ಪಶ್ಯತಾಂ ಮಾಂ ಮಹಾದೇವಂ ಭಯಂ ಸರ್ವಂ ವಿಮುಚ್ಯತಾಮ್

ಮಹಾದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಭಯಗಳು ದೂರವಾಗಲಿ.

ಯುವಾಂ ಪ್ರಸೂತೌ ಗಾತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಮಮ ಪೂರ್ವಂ ಮಹಾಬಲೌ ಅಯಂ ಮೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದ್ದಾನೆ.

ವಾಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಚ ಮೇ ವಿಷ್ಣುರ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಹೃದಯೋದ್ಭವಃ ಪ್ರೀತೋ ಽಹಂ ಯುವಯೋಃ ಸಮ್ಯಗ್ ವರಂ ದದ್ಮಿ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್

ನನ್ನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವಿಷ್ಣುವಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನೀವು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪಸ್ಪರ್ಶ ಸುಭಗಾಭ್ಯಾಂ ತು ಕೃಪಯಾ ತು ಕೃಪಾನಿಧಿಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಶುಭಕರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಸಾ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಾಹ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಥಂ ಲಿಙ್ಗಸ್ಥಂ ಲಿಙ್ಗವರ್ಜಿತಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನಾರಾಯಣನು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅತೀತನಾದ ಒಡೆಯನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಯದಿ ಪ್ರೀತಿಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಯದಿ ದೇಯೋ ವರಶ್ ಚ ನೌ ಭಕ್ತಿರ್ಭವತು ನೌ ನಿತ್ಯಂ ತ್ವಯಿ ಚಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ

ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ.

ದೇವಃ ಪ್ರದತ್ತವಾನ್ ದೇವಾಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ವಿಷ್ಣವೇ ಚೈವ ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಶೀತಾಂಶುಭೂಷಣಃ

ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ದೇವರು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತ್ವಾ ಪುನರ್ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಚ ವಿಶ್ವೇಶಂ ಪ್ರಾಹ ಮನ್ದತರಂ ವಶೀ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣನು ತಾನೇ ಮೊಣಕಾಲುಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಆವಯೋರ್ದೇವದೇವೇಶ ವಿವಾದಮತಿಶೋಭನಮ್ ಇಹಾಗತೋ ಭವಾನ್ ಯಸ್ಮಾದ್ ವಿವಾದಶಮನಾಯ ನೌ

ದೇವದೇವರೇ, ಸ್ವಾಮಿಯರೇ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಉಂಟಾದ ಈ ಉತ್ತಮವಾದ ವಾದವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪುನಃ ಪ್ರಾಹ ಹರೋ ಹರಿಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಿತಂ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ಸ್ಮಯನ್

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿವನು, ತಲೆಯು ಬಾಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಹರಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಪ್ರಲಯಸ್ಥಿತಿಸರ್ಗಾಣಾಂ ಕರ್ತಾ ತ್ವಂ ಧರಣೀಪತೇ ವತ್ಸ ವತ್ಸ ಹರೇ ವಿಷ್ಣೋ ಪಾಲಯೈತಚ್ಚರಾಚರಮ್

ಧರಣೀಪತಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಕರ್ತನು. ನನ್ನ ಮಗನೇ, ಹರಿಯೇ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು.

ತ್ರಿಧಾ ಭಿನ್ನೋ ಹ್ಯಹಂ ವಿಷ್ಣೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಭವಾಖ್ಯಯಾ ಸರ್ಗರಕ್ಷಾಲಯಗುಣೈರ್ ನಿಷ್ಕಲಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಭವ ಎಂಬ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಯಾದರೂ, ನಾನು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಸಂಮೋಹಂ ತ್ಯಜ ಭೋ ವಿಷ್ಣೋ ಪಾಲಯೈನಂ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಪಾದ್ಮೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುತಃ ಕಲ್ಪೇ ತವ ಪಿತಾಮಹಃ

ವಿಷ್ಣುವೇ, ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಪದ್ಮಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗುವನು, ನೀನು ಅವನ ಪಿತಾಮಹನಾಗುವೆ.

ತದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಮಾಂ ಚೈವಂ ಸೋ ಽಪಿ ದ್ರಕ್ಷ್ಯತಿ ಪದ್ಮಜಃ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭಗವಾಂಸ್ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಆಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತೀಯೆ, ಪದ್ಮಜನೂ ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನರಾದರು.

ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಲೋಕೇಷು ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚಾ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಲಿಙ್ಗವೇದೀ ಮಹಾದೇವೀ ಲಿಙ್ಗಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಆ ಸಮಯದಿಂದಲೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು; ಲಿಂಗವೇದಿಕೆ ಮಹಾದೇವಿಯು, ಲಿಂಗವೇ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದೆ.

ಲಯನಾಲ್ಲಿಙ್ಗಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ತತ್ರೈವ ನಿಖಿಲಂ ಸುರಾಃ ಯಸ್ತು ಲೈಙ್ಗಂ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಮ್ ಆಖ್ಯಾನಂ ಲಿಙ್ಗಸನ್ನಿಧೌ

ಲಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ಲಿಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಲಿಂಗದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಲಿಂಗದ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ—

ಸ ಯಾತಿ ಶಿವತಾಂ ವಿಪ್ರೋ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಅವನು ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.

ಕಥಂ ಪಾದ್ಮೇ ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪದ್ಮೋದ್ಭವೋ ಽಭವತ್ ಭವಂ ಚ ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಪದ್ಮಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪದ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತನಾದನು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನು ಅವನ ಮೂಲಕ ಭವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಂಡನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಶೇಷೇಣ ಸಾಂಪ್ರತಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಆಸೀದೇಕಾರ್ಣವಂ ಘೋರಮ್ ಅವಿಭಾಗಂ ತಮೋಮಯಮ್

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಈಗ ಹೇಳಬೇಕು: ಆಗ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಮುದ್ರವಿತ್ತು, ಅದು ಬೇರ್ಪಡದೆ ಇತ್ತು.

ಮಧ್ಯೇ ಚೈಕಾರ್ಣವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ ಜೀಮೂತಾಭೋ ಽಮ್ಬುಜಾಕ್ಷಶ್ ಚ ಕಿರೀಟೀ ಶ್ರೀಪತಿರ್ಹರಿಃ

ಆ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಕಿರೀಟ ಧಾರಿಯಾದ ಶ್ರೀಪತಿ ಹರಿಯು ಇದ್ದನು.