ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸೌವರ್ಣಮಭವಚ್ಚಾಣ್ಡಮ್ ಆವೇಷ್ಟ್ಯಾದ್ಯಂ ತದಕ್ಷರಮ್ ಅನೇಕಾಬ್ದಂ ತಥಾ ಚಾಪ್ಸು ದಿವ್ಯಮಣ್ಡಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಒಂದು ಸುವರ್ಣ ಅಂಡವು ಹುಟ್ಟಿ, ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಆ ದಿವ್ಯ ವಲಯವು ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.

ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ದ್ವಿಧಾ ಕೃತಮಜೋದ್ಭವಮ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಅಪ್ಸು ಸ್ಥಿತಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಆದ್ಯಾಖ್ಯೇನೇಶ್ವರೇಣ ತು

ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಮೂಲವಿಲ್ಲದ ಆ ಅಂಡವು ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು; ಆ ಅಂಡವು ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆದ್ಯನೆಂಬ ಈಶ್ವರನಿಂದ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಯಾಣ್ಡಸ್ಯ ಶುಭಂ ಹೈಮಂ ಕಪಾಲಂ ಚೋರ್ಧ್ವಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ಜಜ್ಞೇ ಯದ್ದ್ಯೌಸ್ತದಪರಂ ಪೃಥಿವೀ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಾ

ಆ ಅಂಡದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಹಿಮದ ಚಿಪ್ಪು ಇದ್ದಿತು; ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದುದು ಪೃಥ್ವಿಯಾಗಿ, ಐದು ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚವಾಯಿತು.

ತಸ್ಮಾದಣ್ಡೋದ್ಭವೋ ಜಜ್ಞೇ ತ್ವ್ ಅಕಾರಾಖ್ಯಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ ಸ ಸ್ರಷ್ಟಾ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಸ ಏವ ತ್ರಿವಿಧಃ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಅಂಡದಿಂದ 'ಅ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಚತುರ್ಮುಖನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನೇ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಅವನೇ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಮೋಮೋಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಇತ್ಯಾಹುರ್ಯಜುಷಾಂ ವರಾಃ ಯಜುಷಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಋಚಃ ಸಾಮಾನಿ ಸಾದರಮ್

ಹೀಗಾಗಿ 'ಓಂ ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯಜುರ್ವೇದದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಯಜುರ್ವೇದದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದಗಳು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವು.

ಏವಮೇವ ಹರೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಇತ್ಯಾಹುಃ ಶ್ರುತಯಸ್ತದಾ ತತೋ ವಿಜ್ಞಾಯ ದೇವೇಶಂ ಯಥಾವಚ್ಛ್ರುತಿಸಂಭವೈಃ

ಹರಿಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವು. ಆಗ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.

ಮನ್ತ್ರೈರ್ಮಹೇಶ್ವರಂ ದೇವಂ ತುಷ್ಟಾವ ಸುಮಹೋದಯಮ್ ಆವಯೋಃ ಸ್ತುತಿಸಂತುಷ್ಟೋ ಲಿಙ್ಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ನಿರಞ್ಜನಃ

ಆ ವೇದಮೂಲಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ನಿರ್ದೋಷಿ ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು.

ದಿವ್ಯಂ ಶಬ್ದಮಯಂ ರೂಪಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಪ್ರಹಸನ್ ಸ್ಥಿತಃ ಅಕಾರಸ್ತಸ್ಯ ಮೂರ್ಧಾ ತು ಲಲಾಟಂ ದೀರ್ಘಮುಚ್ಯತೇ

ಅವನು ದಿವ್ಯವಾದ, ಶಬ್ದದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು. ಅವನ ತಲೆ 'ಅ' ಅಕ್ಷರ, ಅವನ ನುಣುಪು ನಾಳಿಗೆ ದೀರ್ಘವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇಕಾರೋ ದಕ್ಷಿಣಂ ನೇತ್ರಮ್ ಈಕಾರೋ ವಾಮಲೋಚನಮ್ ಉಕಾರೋ ದಕ್ಷಿಣಂ ಶ್ರೋತ್ರಮ್ ಊಕಾರೋ ವಾಮಮುಚ್ಯತೇ

'ಇ' ಅವನ ಬಲ ಕಣ್ಣು, 'ಈ' ಅವನ ಎಡ ಕಣ್ಣು; 'ಉ' ಅವನ ಬಲ ಕಿವಿ, 'ಊ' ಅವನ ಎಡ ಕಿವಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಋಕಾರೋ ದಕ್ಷಿಣಂ ತಸ್ಯ ಕಪೋಲಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ವಾಮಂ ಕಪೋಲಮ್ ೠಕಾರೋ ಌ ೡ ನಾಸಾಪುಟೇ ಉಭೇ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬಲಗಾಲು 'ಋ', ಎಡಗಾಲು 'ೠ', 'ಌ' ಮತ್ತು 'ೡ' ಅವನ ಮೂಗಿನ ಎರಡು ರಂಧ್ರಗಳು.

ಏಕಾರಮ್ ಓಷ್ಠಮೂರ್ದ್ಧ್ವಶ್ ಚ ಐಕಾರಸ್ತ್ವಧರೋ ವಿಭೋಃ ಓಕಾರಶ್ ಚ ತಥೌಕಾರೋ ದನ್ತಪಙ್ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ಕ್ರಮಾತ್

'ಎ' ಅವನ ಮೇಲಿನ ತುಟಿ, 'ಐ' ಅವನ ಕೆಳಗಿನ ತುಟಿ; 'ಒ' ಮತ್ತು 'ಔ' ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನ ಎರಡು ಹಲ್ಲು ಸಾಲುಗಳು.

ಅಮಸ್ತು ತಾಲುನೀ ತಸ್ಯ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಕಾದಿಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಣ್ಯಸ್ಯ ಪಞ್ಚ ಹಸ್ತಾನಿ ದಕ್ಷಿಣೇ

ಅವನು ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಜಿಹ್ವೆ 'ಅಂ', 'ಕ'ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳು ಅವನ ಬಲಗೈಗಳು.

ಚಾದಿಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಣ್ಯೇವಂ ಪಞ್ಚ ಹಸ್ತಾನಿ ವಾಮತಃ ಟಾದಿಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಪಾದಸ್ ತಾದಿಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ತಥಾ

ಅದೇ ರೀತಿ 'ಚ'ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳು ಅವನ ಎಡಗೈಗಳು; 'ಟ'ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಐದು ಅವನ ಕಾಲುಗಳು, 'ತ'ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಐದು ಕೂಡ.

ಪಕಾರಮುದರಂ ತಸ್ಯ ಫಕಾರಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಚ್ಯತೇ ಬಕಾರೋ ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಂ ವೈ ಭಕಾರಂ ಸ್ಕನ್ಧಮಸ್ಯ ತತ್

'ಪ' ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆ, 'ಫ' ಅವನ ಪಕ್ಕ, 'ಬ' ಅವನ ಎಡ ಪಕ್ಕ, 'ಭ' ಅವನ ಭುಜ.

ಮಕಾರಂ ಹೃದಯಂ ಶಂಭೋರ್ ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ ಯಕಾರಾದಿಸಕಾರಾನ್ತಂ ವಿಭೋರ್ವೈ ಸಪ್ತ ಧಾತವಃ

'ಮ' ಶಂಭುವಿನ ಹೃದಯ, ಮಹಾದೇವ ಯೋಗಿಯ ಹೃದಯ; 'ಯ'ದಿಂದ 'ಸ'ವರೆಗೆ ಅವನ ಏಳು ಧಾತುಗಳು.

ಹಕಾರ ಆತ್ಮರೂಪಂ ವೈ ಕ್ಷಕಾರಃ ಕ್ರೋಧ ಉಚ್ಯತೇ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಉಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಭಗವನ್ತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

'ಹ' ಅವನ ಆತ್ಮರೂಪ, 'ಕ್ಷ' ಅವನ ಕ್ರೋಧ; ಆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ,

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಪುನಶ್ಚಾಪಶ್ಯದೂರ್ದ್ಧ್ವತಃ ಓಙ್ಕಾರಪ್ರಭವಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಕಲಾಪಞ್ಚಕಸಂಯುತಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಓಂನಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ, ಐದು ಕಲೆಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕಸಂಕಾಶಂ ಸುಭಾಷ್ಟತ್ರಿಂಶದಕ್ಷರಮ್ ಮೇಧಾಕರಮ್ ಅಭೂದ್ಭೂಯಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಾರ್ಥಸಾಧಕಮ್

ಅದು ಶುದ್ಧ ಸ्फಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಸುಂದರ ಮೂವತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳ ಸಾಧನವಾಗಿತ್ತು.

ಗಾಯತ್ರೀಪ್ರಭವಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಹರಿತಂ ವಶ್ಯಕಾರಕಮ್ ಚತುರ್ವಿಂಶತಿವರ್ಣಾಢ್ಯಂ ಚತುಷ್ಕಲಮನುತ್ತಮಮ್

ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳೂ ನಾಲ್ಕು ಕಲೆಗಳೂಳ್ಳ, ಅಪೂರ್ವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ಅಥರ್ವಮಸಿತಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಕಲಾಷ್ಟಕಸಮಾಯುತಮ್ ಅಭಿಚಾರಿಕಮತ್ಯರ್ಥಂ ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶಚ್ಛುಭಾಕ್ಷರಮ್

ಅಥರ್ವಣ ವೇದದಿಂದ ಬಂದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ಎಂಟು ಕಲೆಗಳಿರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ, ಮೂವತ್ತಮೂರು ಶುಭ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಯಜುರ್ವೇದಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಪಞ್ಚತ್ರಿಂಶಚ್ಛುಭಾಕ್ಷರಮ್ ಕಲಾಷ್ಟಕಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಸುಶ್ವೇತಂ ಶಾನ್ತಿಕಂ ತಥಾ

ಯಜುರ್ವೇದದೊಡನೆ ಸೇರಿದ, ಐದುಮೂವತ್ತೈದು ಶುಭ ಅಕ್ಷರಗಳ, ಎಂಟು ಕಲೆಗಳಿರುವ, ಶುಭ್ರವಾದ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ತ್ರಯೋದಶಕಲಾಯುಕ್ತಂ ಬಾಲಾದ್ಯೈಃ ಸಹ ಲೋಹಿತಮ್ ಸಾಮೋದ್ಭವಂ ಜಗತ್ಯಾದ್ಯಂ ವೃದ್ಧಿಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್

ಹದಿಮೂರು ಕಲೆಗಳಿರುವ, ಬಾಲಾ ಮತ್ತಿತರರೊಡನೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸಾಮವೇದದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆದಿಯಾಗಿದೆ, ವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡನು.

ವರ್ಣಾಃ ಷಡಧಿಕಾಃ ಷಷ್ಟಿರ್ ಅಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರವರಸ್ಯ ತು ಪಞ್ಚ ಮನ್ತ್ರಾಂಸ್ ತಥಾ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಜಜಾಪ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ

ಆ ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅರವತ್ತಾರು; ಹೀಗೆ ಐದು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಹರಿಯು ಅವುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.

ಅಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಲಾವರ್ಣಮ್ ಋಗ್ಯಜುಃಸಾಮರೂಪಿಣಮ್ ಈಶಾನಮೀಶಮುಕುಟಂ ಪುರುಷಾಸ್ಯಂ ಪುರಾತನಮ್

ಆಗ ಕಾಲದ ಭಾಗಗಳ ರೂಪವನ್ನು, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ, ಈಶಾನನಾಗಿ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದ, ಪುರಾತನ ಮಾನವನ ಮುಖವಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ—

ಅಘೋರಹೃದಯಂ ಹೃದ್ಯಂ ವಾಮಗುಹ್ಯಂ ಸದಾಶಿವಮ್ ಸದ್ಯಃ ಪಾದಂ ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾಭೋಗೀನ್ದ್ರಭೂಷಣಮ್

ಅಘೋರ ಹೃದಯವಿರುವ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿರುವ, ಎಡ ಭಾಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಸದಾ ಶುಭಕರ ಸದಾಶಿವನನ್ನು, ಮಹಾದೇವನ ಪಾದವನ್ನು, ಮಹಾ ನಾಗರಾಜನ ಆಭರಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನನ್ನು—

ವಿಶ್ವತಃ ಪಾದವದನಂ ವಿಶ್ವತೋ ಽಕ್ಷಿಕರಂ ಶಿವಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽಧಿಪತಿಂ ಸರ್ಗಸ್ಥಿತಿಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಲು ಮುಖಗಳಿರುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣು ಕೈಗಳಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಶಿವನನ್ನು—

ತುಷ್ಟಾವ ಪುನರಿಷ್ಟಾಭಿರ್ ವಾಗ್ಭಿರ್ ವರದಮೀಶ್ವರಮ್

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ತಾನಿಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವರಪ್ರದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಏಕಾಕ್ಷರಾಯ ರುದ್ರಾಯ ಅಕಾರಾಯಾತ್ಮರೂಪಿಣೇ ಉಕಾರಾಯಾದಿದೇವಾಯ ವಿದ್ಯಾದೇಹಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಏಕಾಕ್ಷರ ರೂಪಿಯಾದ, ರುದ್ರನಾದ, ಅಕಾರ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಉಕಾರ ರೂಪಿಯಾದ ಆದಿದೇವ, ಜ್ಞಾನವೇ ದೇಹವಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತೃತೀಯಾಯ ಮಕಾರಾಯ ಶಿವಾಯ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಸೋಮವರ್ಣಾಯ ಯಜಮಾನಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವಾದ ಮಕಾರ ಸ್ವರೂಪ, ಶಿವ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರನ ಬಣ್ಣವಿರುವ, ಯಜಮಾನನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.