ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕರ್ತಾ ನೇತಾ ಚ ಹರ್ತಾ ಚ ನ ಮಯಾಸ್ತಿ ಸಮೋ ವಿಭುಃ ಅಹಮೇವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ

"ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಾಯಕ, ಸಂಹಾರಕ; ನನ್ನ ಸಮಾನ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಮಹಾಶಕ್ತನೇ. ನಾನು ಮಾತ್ರ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಪಿತಾಮಹ."

ಅಹಮೇವ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ತ್ವಹಂ ವಿಭುಃ ಯದ್ಯದ್ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಯಸ್ಮಿಂಶ್ಚರಾಚರಮ್

"ನಾನು ಮಾತ್ರ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವದು, ಕೇಳಿಸುವದು, ಚಲಿಸುವದು, ಅಚಲವಾಗಿರುವದು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ."

ತತ್ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ ಸರ್ವಂ ಮನ್ಮಯಮಿತ್ಯಥ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಂ ಪುರಾವ್ಯಕ್ತಂ ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಕಂ ಸ್ವಯಮ್

"ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ತಿಳಿ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು."

ನಿತ್ಯಾನ್ತಾ ಹ್ಯಣವೋ ಬದ್ಧಾಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಕ್ರೋಧೋದ್ಭವಾದಯಃ ಪ್ರಸಾದಾದ್ಧಿ ಭವಾನಣ್ಡಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಾನೀಹ ಲೀಲಯಾ

"ಶಾಶ್ವತ ಅಣುಗಳು, ಬಂಧಿತವಾಗಿಯೂ, ಕ್ರೋಧಾದಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅನೇಕ ಅಂಡಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದವು."

ಸೃಷ್ಟಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಮಯಾ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ತ್ರಿಧಾ ತತಃ ತನ್ಮಾತ್ರಾಪಞ್ಚಕಂ ತಸ್ಮಾನ್ ಮನಃ ಷಷ್ಠೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

"ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು; ಅದರಿಂದ ಮೂರು ವಿಧದ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದರಿಂದ ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು."

ಆಕಾಶಾದೀನಿ ಭೂತಾನಿ ಭೌತಿಕಾನಿ ಚ ಲೀಲಯಾ ಇತ್ಯುಕ್ತವತಿ ತಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ಮಯಿ ಚಾಪಿ ವಚಸ್ ತಥಾ

"ಆಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸ್ಥೂಲರೂಪಗಳನ್ನು ನಾನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು." ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು.

ಆವಯೋಶ್ಚಾಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ಸುಘೋರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್ ಪ್ರಲಯಾರ್ಣವಮಧ್ಯೇ ತು ರಜಸಾ ಬದ್ಧವೈರಯೋಃ

ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಪ್ರಳಯದ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಲಿಙ್ಗಮ್ ಅಭವಚ್ಚಾವಯೋಃ ಪುರಃ ವಿವಾದಶಮನಾರ್ಥಂ ಹಿ ಪ್ರಬೋಧಾರ್ಥಂ ಚ ಭಾಸ್ವರಮ್

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮುಂದೆ, ನಮ್ಮ ವಿವಾದವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಣರಿಸಲು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಲಿಂಗವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಂ ಕಾಲಾನಲಶತೋಪಮಮ್ ಕ್ಷಯವೃದ್ಧಿವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಮ್ ಆದಿಮಧ್ಯಾನ್ತವರ್ಜಿತಮ್

ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ನೂರಾರು ಕಾಲಾಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಕ್ಷಯವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು, ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲದಂತಿತ್ತು.

ಅನೌಪಮ್ಯಮನಿರ್ದೇಶ್ಯಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ವಿಶ್ವಸಂಭವಮ್ ತಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಾಸಹಸ್ರೇಣ ಮೋಹಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ

ಹೆಚ್ಚು ಹೋಲಿಕೆಯಾಗದ, ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ, ಕಾಣದ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದನು.

ಮೋಹಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಮಾಮತ್ರ ಪರೀಕ್ಷಾವೋ ಽಗ್ನಿಸಂಭವಮ್ ಅಧೋಗಮಿಷ್ಯಾಮ್ಯನಲಸ್ತಂಭಸ್ಯಾನುಪಮಸ್ಯ ಚ

ಆ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನಾವು ಈ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸೋಣ. ನಾನು ಈ ಅನನ್ಯವಾದ ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭದ ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.'

ಭವಾನೂರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಗನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸತ್ವರಮ್ ಏವಂ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸ್ವರೂಪಮಕರೋತ್ತದಾ

ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ವಿಶ್ವನಾಥನು ಹೇಳಿ ತಾನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ವಾರಾಹಮಹಮಪ್ಯಾಶು ಹಂಸತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ಸುರಾಃ ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಮಾಮಾಹುರ್ಹ್ ಅಂಸಂ ಹಂಸೋ ವಿರಾಡಿತಿ

ನಾನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡೆ, ದೇವತೆಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಹಂಸರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು. ಆಗಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು 'ಹಂಸ', 'ಮಹಾಹಂಸ' ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಹಂಸಹಂಸೇತಿ ಯೋ ಬ್ರೂಯಾನ್ ಮಾಂ ಹಂಸಃ ಸ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುಶ್ವೇತೋ ಹ್ಯನಲಾಕ್ಷಶ್ ಚ ವಿಶ್ವತಃ ಪಕ್ಷಸಂಯುತಃ

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು 'ಹಂಸ, ಹಂಸ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಳಿಯಾದ, ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಹಂಸರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮನೋ ಽನಿಲಜವೋ ಭೂತ್ವಾ ಗತೋ ಽಹಂ ಚೋರ್ಧ್ವತಃ ಸುರಾಃ ನಾರಾಯಣೋ ಽಪಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ನೀಲಾಞ್ಜನಚಯೋಪಮಮ್

ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನ ಹಾಗೆ, ಗಾಳಿಯಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ವಿಶ್ವನಾಥನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಕಪ್ಪು ಅಂಜನದ ಗುಡ್ಡದಂತಿದ್ದನು.

ದಶಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಶತಯೋಜನಮಾಯತಮ್ ಮೇರುಪರ್ವತವರ್ಷ್ಮಾಣಂ ಗೌರತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರದಂಷ್ಟ್ರಿಣಮ್

ಅವನು ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಹತ್ತು ಯೋಜನೆ ಅಗಲ, ನೂರು ಯೋಜನೆ ಉದ್ದ, ಮೆರು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೇಹ, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ದವಳಗಳಿದ್ದವನು.

ಕಾಲಾದಿತ್ಯಸಮಾಭಾಸಂ ದೀರ್ಘಘೋಣಂ ಮಹಾಸ್ವರಮ್ ಹ್ರಸ್ವಪಾದಂ ವಿಚಿತ್ರಾಙ್ಗಂ ಜೈತ್ರಂ ದೃಢಮ್ ಅನೌಪಮಮ್

ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ಉದ್ದವಾದ ಮೂಗು, ಭಾರೀ ಧ್ವನಿ, ಚಿಕ್ಕ ಕಾಲುಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ಅಂಗಗಳು, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ, ದೃಢವಾದ, ಹೋಲಿಕೆಯಾಗದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ವಾರಾಹಮಸಿತಂ ರೂಪಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಗತವಾನಧಃ ಏವಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ತ್ವರನ್ವಿಷ್ಣುರಧೋಗತಃ

ಅವನು ಕಪ್ಪು ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಷ್ಣು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

ನಾಪಶ್ಯದಲ್ಪಮಪ್ಯಸ್ಯ ಮೂಲಂ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಸೂಕರಃ ತಾವತ್ಕಾಲಂ ಗತೋ ಹ್ಯೂರ್ಧ್ವಮ್ ಅಹಮಪ್ಯರಿಸೂದನಃ

ಆ ಹಂದಿಗೆ ಆ ಲಿಂಗದ ಮೂಲದ ತುಂಡು ಕೂಡ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಷ್ಟೇ ಸಮಯ ನಾನು, ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕನು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.

ಸತ್ವರಂ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ತಸ್ಯಾನ್ತಂ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛಯಾ ಶ್ರಾನ್ತೋ ಹ್ಯದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯಾನ್ತಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಾದಧೋಗತಃ

ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದರೂ, ದಣಿದು, ಅಂತ್ಯ ಕಾಣದೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಂತು.

ತಥೈವ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಶ್ರಾನ್ತಃ ಸಂತ್ರಸ್ತಲೋಚನಃ ಸರ್ವದೇವಭವಸ್ತೂರ್ಣಮ್ ಉತ್ಥಿತಃ ಸಃ ಮಹಾವಪುಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು ಕೂಡ ದಣಿದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಂಪಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಮಹಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತನು.

ಸಮಾಗತೋ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾಮನಾಃ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಃ ಶಂಭೋಸ್ ತಸ್ಥೌ ಸಂವಿಗ್ನಮಾನಸಃ

ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಂಭುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗೊಂಡು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ಪೃಷ್ಠತಃ ಪಾರ್ಶ್ವತಶ್ಚೈವ ಚಾಗ್ರತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸಸ್ಮಾರ ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಿತಿ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹಿಂದೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಮುಂದೆ ನಾನು ಅವನೊಡನೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

ತದಾ ಸಮಭವತ್ತತ್ರ ನಾದೋ ವೈ ಶಬ್ದಲಕ್ಷಣಃ ಓಮೋಮಿತಿ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸುವ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ಲುತಲಕ್ಷಣಃ

ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಧ್ವನಿ ಉದಯವಾಯಿತು. 'ಓಂ, ಓಂ' ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಉದ್ದವಾದ ಶಬ್ದವು ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸಿತು.

ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮಯಾ ತಿಷ್ಠನ್ಮಹಾಸ್ವನಮ್ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇ ಭಾಗೇ ತದಾಪಶ್ಯತ್ಸನಾತನಮ್

'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಿಂತೆ. ಆಗ ಲಿಂಗದ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಆದ್ಯವರ್ಣಮಕಾರಂ ತು ಉಕಾರಂ ಚೋತ್ತರೇ ತತಃ ಮಕಾರಂ ಮಧ್ಯತಶ್ಚೈವ ನಾದಾನ್ತಂ ತಸ್ಯ ಚೌಮಿತಿ

ನಾನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವಾದ 'ಅ', ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ಉ', ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಮ' ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ಓಂ' ಎಂಬ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲವದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವರ್ಣಮಾದ್ಯಂ ತು ದಕ್ಷಿಣೇ ಉತ್ತರೇ ಪಾವಕಪ್ರಖ್ಯಮ್ ಉಕಾರಂ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ

ನಾನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವನ್ನು, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ 'ಉ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಶೀತಾಂಶುಮಣ್ಡಲಪ್ರಖ್ಯಂ ಮಕಾರಂ ಮಧ್ಯಮಂ ತಥಾ ತಸ್ಯೋಪರಿ ತದಾಪಶ್ಯಚ್ ಛುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕವತ್ ಪ್ರಭುಮ್

ಚಂದ್ರನ ವಲಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ಮಧ್ಯದ 'ಮ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ತುರೀಯಾತೀತಮ್ ಅಮೃತಂ ನಿಷ್ಕಲಂ ನಿರುಪಪ್ಲವಮ್ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವಂ ಕೇವಲಂ ಶೂನ್ಯಂ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರವರ್ಜಿತಮ್

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತಲೂ ಮೀರಿ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಅಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತ, ಏಕಮಾತ್ರ, ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ, ಹೊರಗಿನ ಹಾಗೂ ಒಳಗಿನ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಪರಮಾತ್ಮನು.