ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ರಕ್ಷಾರ್ಥಮಂಬುಧೌ ಮಹ್ಯಂ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತ್ವಾಸೀತ್ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ ವೈಮಾನಿಕೇ ಗತೇ ಸರ್ಗೇ ಜನಲೋಕಂ ಸಹರ್ಷಿಭಿಃ

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ನನಗಾಗಿ ಇದ್ದನು, ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ,

ಸ್ಥಿತಿಕಾಲೇ ತದಾ ಪೂರ್ಣೇ ತತಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತೇ ತಥಾ ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಸತ್ಯಲೋಕಂ ಗತೇ ಸುರಾಃ

ಸ್ಥಿತಿಕಾಲವು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ನಂತರ ಎಲ್ಲವೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ಚಕ್ರಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ವಿನಾಧಿಪತ್ಯಂ ಸಮತಾಂ ಗತೇ ಽನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಮ ಶುಷ್ಕೇ ಚ ಸ್ಥಾವರೇ ಸರ್ವೇ ತ್ವ್ ಅನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಬ್ಬನಿಗೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಸಮಾನತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾವರಗಳೆಲ್ಲ ಒಣಗಿಹೋದವು.

ಪಶವೋ ಮಾನುಷಾ ವೃಕ್ಷಾಃ ಪಿಶಾಚಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ ಗನ್ಧರ್ವಾದ್ಯಾಃ ಕ್ರಮೇಣೈವ ನಿರ್ದಗ್ಧಾ ಭಾನುಭಾನುಭಿಃ

ಹಸುಗಳು, ಮಾನವರು, ಮರಗಳು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ಮಹಾಘೋರೇ ತಮೋಭೂತೇ ಸಮನ್ತತಃ ಸುಷ್ವಾಪಾಂಭಸಿ ಯೋಗಾತ್ಮಾ ನಿರ್ಮಲೋ ನಿರುಪಪ್ಲವಃ

ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶುದ್ಧನೂ ನಿರಾಕುಲನೂ ಆಗಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್ ಸಹಸ್ರಬಾಹುಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಃ

ಸಾವಿರ ತಲೆ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಸಾವಿರ ಕಾಲು, ಸಾವಿರ ಕೈ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದವನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ರಜಸಾ ತಮಸಾ ಶಙ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್ ಸತ್ತ್ವೇನ ಸರ್ವಗೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವಾತ್ಮತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ.

ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಕಾಲನಾಭಸ್ತು ಶುಕ್ಲಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ತು ನಿರ್ಗುಣಃ ನಾರಾಯಣೋ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸದಸನ್ಮಯಃ

ಕಾಲದ ಆತ್ಮ, ಕಾಲವೇ ನಾಭಿಯಾಗಿರುವ ಶ್ವೇತನು; ಕಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಿಯು ಗುಣರಹಿತನು; ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ನಾರಾಯಣನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಸತ್ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.

ತಥಾಭೂತಮಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಯಾನಂ ಪಙ್ಕಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಸ್ತಸ್ಯ ತಮವೋಚಮಮರ್ಷಿತಃ

ಹೀಗೆ ಪಂಕಜನೇತ್ರನಾದ ಅವನನ್ನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದೆ.

ಕಸ್ತ್ವಂ ವದೇತಿ ಹಸ್ತೇನ ಸಮುತ್ಥಾಪ್ಯ ಸನಾತನಮ್ ತದಾ ಹಸ್ತಪ್ರಹಾರೇಣ ತೀವ್ರೇಣ ಸ ದೃಢೇನ ತು

'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಶಾಶ್ವತನಾದವನನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಕೈಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ,

ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಽಹೀಯಶಯನಾತ್ ಸಮಾಸೀನಃ ಕ್ಷಣಂ ವಶೀ ದದರ್ಶ ನಿದ್ರಾವಿಕ್ಲಿನ್ನನೀರಜಾಮಲಲೋಚನಃ

ಅವನು ಹಾವುಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಕುಳಿತು, ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಅಶುದ್ಧಿಯಾಗದ ಶುದ್ಧವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ಮಾಮಗ್ರೇ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ಭಾಸಾಧ್ಯಾಸಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ ಆಹ ಚೋತ್ಥಾಯ ಭಗವಾನ್ ಹಸನ್ಮಾಂ ಮಧುರಂ ಸಕೃತ್

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೀಹರಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಎದ್ದು, ಒಂದು ಮಧುರವಾದ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದರು.

ಸ್ವಾಗತಂಸ್ವಾಗತಂ ವತ್ಸ ಪಿತಾಮಹ ಮಹಾದ್ಯುತೇ ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಂ ಸುರರ್ಷಭಾಃ

"ಸ್ವಾಗತ, ಸ್ವಾಗತ ಮಗನೇ, ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪಿತಾಮಹ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಗಿದರು.

ರಜಸಾ ಬದ್ಧವೈರಶ್ ಚ ತಮವೋಚಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ಭಾಷಸೇ ವತ್ಸ ವತ್ಸೇತಿ ಸರ್ಗಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್

ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ನಾನು ಜನಾರ್ಧನನೊಡನೆ ಹೇಳಿದೆನು: "ನೀನು ನನಗೆ ಮಗನೇ, ಮಗನೇ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತೀಯ? ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಕಾರಣವಲ್ಲವೇ?"

ಮಾಮ್ ಇಹಾನ್ತಃಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಮಿವಾನಘ ಕರ್ತಾರಂ ಜಗತಾಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪ್ರಕೃತೇಶ್ ಚ ಪ್ರವರ್ತಕಮ್

ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಗುರು ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಹೇಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನಾನು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರೇರಕನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ.

ಸನಾತನಮಜಂ ವಿಷ್ಣುಂ ವಿರಿಞ್ಚಿಂ ವಿಶ್ವಸಂಭವಮ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾನಂ ವಿಧಾತಾರಂ ಧಾತಾರಂ ಪಙ್ಕಜೇಕ್ಷಣಮ್

ನೀನು ನನಗೆ ಶಾಶ್ವತ, ಜನನರಹಿತ ವಿಷ್ಣು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ನಿರ್ಮಾತೃ, ಧಾರಕ, ಕಮಲನಯನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೀಯ.

ಕಿಮರ್ಥಂ ಭಾಷಸೇ ಮೋಹಾದ್ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸತ್ವರಮ್ ಸೋ ಽಪಿ ಮಾಮಾಹ ಜಗತಾಂ ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಲೋಕಯ

ನೀನು ಈ ರೀತಿ ಮೋಹದಿಂದ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯ? ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಆಗ ಅವನು ನನಗೆ, "ನಾನು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನೋಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭರ್ತಾ ಹರ್ತಾ ಭವಾನ್ ಅಙ್ಗಾದ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಮಮಾವ್ಯಯಾತ್ ವಿಸ್ಮೃತೋ ಽಸಿ ಜಗನ್ನಾಥಂ ನಾರಾಯಣಮನಾಮಯಮ್

"ನೀನು ಭರ್ತೃ, ಸಂಹಾರಕ, ನನ್ನ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ದೇಹದಿಂದ ಅವತರಿಸಿದವನು. ನೀನು ಜಗನ್ನಾಥನಾದ, ದುಃಖರಹಿತನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೀಯ."

ಪುರುಷಂ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಪುರುಹೂತಂ ಪುರುಷ್ಟುತಮ್ ವಿಷ್ಣುಮಚ್ಯುತಮೀಶಾನಂ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಭವೋದ್ಭವಮ್

"ಪರಪುರುಷ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಬಹುಮಂದಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವವ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿಷ್ಣು, ಅಚ್ಯುತ, ಈಶ್ವರ, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಕಾರಣ."

ತವಾಪರಾಧೋ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಮಮ ಮಾಯಾಕೃತಂ ತ್ವಿದಮ್ ಶೃಣು ಸತ್ಯಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ ಸರ್ವದೇವೇಶ್ವರೋ ಹ್ಯಯಮ್

"ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ; ಇದು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನೇ: ಇವನೇ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು."

ಕರ್ತಾ ನೇತಾ ಚ ಹರ್ತಾ ಚ ನ ಮಯಾಸ್ತಿ ಸಮೋ ವಿಭುಃ ಅಹಮೇವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ

"ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಾಯಕ, ಸಂಹಾರಕ; ನನ್ನ ಸಮಾನ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಮಹಾಶಕ್ತನೇ. ನಾನು ಮಾತ್ರ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಪಿತಾಮಹ."

ಅಹಮೇವ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ತ್ವಹಂ ವಿಭುಃ ಯದ್ಯದ್ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಯಸ್ಮಿಂಶ್ಚರಾಚರಮ್

"ನಾನು ಮಾತ್ರ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವದು, ಕೇಳಿಸುವದು, ಚಲಿಸುವದು, ಅಚಲವಾಗಿರುವದು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ."

ತತ್ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ ಸರ್ವಂ ಮನ್ಮಯಮಿತ್ಯಥ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಂ ಪುರಾವ್ಯಕ್ತಂ ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಕಂ ಸ್ವಯಮ್

"ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ತಿಳಿ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು."

ನಿತ್ಯಾನ್ತಾ ಹ್ಯಣವೋ ಬದ್ಧಾಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಕ್ರೋಧೋದ್ಭವಾದಯಃ ಪ್ರಸಾದಾದ್ಧಿ ಭವಾನಣ್ಡಾನ್ಯ್ ಅನೇಕಾನೀಹ ಲೀಲಯಾ

"ಶಾಶ್ವತ ಅಣುಗಳು, ಬಂಧಿತವಾಗಿಯೂ, ಕ್ರೋಧಾದಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅನೇಕ ಅಂಡಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದವು."

ಸೃಷ್ಟಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಮಯಾ ತಸ್ಯಾಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ತ್ರಿಧಾ ತತಃ ತನ್ಮಾತ್ರಾಪಞ್ಚಕಂ ತಸ್ಮಾನ್ ಮನಃ ಷಷ್ಠೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

"ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು; ಅದರಿಂದ ಮೂರು ವಿಧದ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದರಿಂದ ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು."

ಆಕಾಶಾದೀನಿ ಭೂತಾನಿ ಭೌತಿಕಾನಿ ಚ ಲೀಲಯಾ ಇತ್ಯುಕ್ತವತಿ ತಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ಮಯಿ ಚಾಪಿ ವಚಸ್ ತಥಾ

"ಆಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸ್ಥೂಲರೂಪಗಳನ್ನು ನಾನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು." ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು.

ಆವಯೋಶ್ಚಾಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ಸುಘೋರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್ ಪ್ರಲಯಾರ್ಣವಮಧ್ಯೇ ತು ರಜಸಾ ಬದ್ಧವೈರಯೋಃ

ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಪ್ರಳಯದ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಲಿಙ್ಗಮ್ ಅಭವಚ್ಚಾವಯೋಃ ಪುರಃ ವಿವಾದಶಮನಾರ್ಥಂ ಹಿ ಪ್ರಬೋಧಾರ್ಥಂ ಚ ಭಾಸ್ವರಮ್

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮುಂದೆ, ನಮ್ಮ ವಿವಾದವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಣರಿಸಲು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಲಿಂಗವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಂ ಕಾಲಾನಲಶತೋಪಮಮ್ ಕ್ಷಯವೃದ್ಧಿವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಮ್ ಆದಿಮಧ್ಯಾನ್ತವರ್ಜಿತಮ್

ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ನೂರಾರು ಕಾಲಾಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಕ್ಷಯವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು, ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲದಂತಿತ್ತು.