ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತತೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ಮುನೇಃ ಕುಪಿತವತ್ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಾಹ ಸವ್ಯಗ್ರಮೀಶಾನಃ ಶಕ್ರರೂಪಧರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಮುನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಆತಂಕದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾಂ ನ ಜಾನಾಸಿ ದೇವರ್ಷೇ ದೇವರಾಜಾನಮೀಶ್ವರಮ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತಿಂ ಶಕ್ರಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್

'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆಯೇ ದೇವರ್ಷಿಯೇ? ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು, ಈಶ್ವರನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನು.'

ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಮಾಮೇವಾರ್ಚಯ ಸರ್ವದಾ ದದಾಮಿ ಸರ್ವಂ ಭದ್ರಂ ತೇ ತ್ಯಜ ರುದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ಗುಣಮ್

'ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು; ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿರ್ಗುಣನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.'

ತತಃ ಶಕ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರೋತ್ರವಿದಾರಣಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಿದಂ ಪ್ರಾಹ ಜಪನ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಶುಭಮ್

ಇಂದ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ನೋವು ತಂದಾಗ, ಉಪಮನ್ಯು ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮನ್ಯೇ ಶಕ್ರಸ್ಯ ರೂಪೇಣ ನೂನಮ್ ಅತ್ರಾಗತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಕರ್ತುಂ ದೈತ್ಯಾಧಮಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಂ ಚ ನಾನ್ಯಥಾ

'ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿರಲಾರದು.'

ತ್ವಯೈವ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಭವನಿನ್ದಾರತೇನ ವೈ ಪ್ರಸಂಗಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ನಿರ್ಗುಣತ್ವಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ನೀನೇ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವುದನ್ನು, ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನೀನೇ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಮಯಾದ್ಯಾನುಮಿತಂ ಮಹತ್ ಭವಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಶ್ರುತಾ ನಿನ್ದಾ ಭವಸ್ಯ ತು

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ ಭವನಿಂದೆಯೇ, ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿನ್ದಾಂ ಭವಸ್ಯಾಥ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ ಸ್ವದೇಹಂ ತಂ ನಿಹತ್ಯಾಶು ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರಾದರೂ ಭವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯೋ ವಾಚೋತ್ಪಾಟಯೇಜ್ಜಿಹ್ವಾಂ ಶಿವನಿನ್ದಾರತಸ್ಯ ತು ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಆಸ್ತಾಂ ತಾವನ್ಮಮೇಚ್ಛಾಯಾಃ ಕ್ಷೀರಂ ಪ್ರತಿ ಸುರಾಧಮಮ್ ನಿಹತ್ಯ ತ್ವಾಂ ಶಿವಾಸ್ತ್ರೇಣ ತ್ಯಜಾಮ್ಯೇತತ್ಕಲೇವರಮ್

ಈಗ ನನಗೆ ಹಾಲು ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತಿ ಕೆಳಗಿನವನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಶಿವನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪುರಾ ಮಾತ್ರಾ ತು ಕಥಿತಂ ತಥ್ಯಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಚಾಸ್ಮಾಭಿರ್ ಅಪೂಜಿತ ಇತಿ ಪ್ರಭುಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಇದ್ದೆವು ಎಂದು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಂ ದೇವಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಭೀತವತ್ ಶಕ್ರಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ಹನ್ತುಮ್ ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರೇಣ ಮನ್ತ್ರವಿತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಉಪಮನ್ಯು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಭಸ್ಮಾಧಾರಾನ್ಮಹಾತೇಜಾ ಭಸ್ಮಮುಷ್ಟಿಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರಂ ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ಸಸರ್ಜ ಚ ನನಾದ ಚ

ಮಹಾತ್ಮನು, ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಅದನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

ದಗ್ಧುಂ ಸ್ವದೇಹಮ್ ಆಗ್ನೇಯೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ವೈ ಧಾರಣಾಂ ತದಾ ಅತಿಷ್ಠಚ್ಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶುಷ್ಕೇನ್ಧನಮಿವಾವ್ಯಯಃ

ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸುಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನು ಅಗ್ನಿಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು; ಮಹಾತ್ಮನು ಒಣಕಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು, ಅವನು ಕ್ಷಯವಾಗದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಏವಂ ವ್ಯವಸಿತೇ ವಿಪ್ರೇ ಭಗವಾನ್ಭಗನೇತ್ರಹಾ ವಾರಯಾಮಾಸ ಸೌಮ್ಯೇನ ಧಾರಣಾಂ ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಭಗವಂತನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದವನು, ಮೃದುವಾಗಿ ಆ ಯೋಗಿಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು.

ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರಂ ತದಾ ತಸ್ಯ ಸಂಹೃತಂ ಚನ್ದ್ರಕೇಣ ತು ಕಾಲಾಗ್ನಿಸದೃಶಂ ಚೇದಂ ನಿಯೋಗಾನ್ನನ್ದಿನಸ್ ತಥಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಂದಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕನಿಂದ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಸ್ವರೂಪಮೇವ ಭಗವಾನ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ವಿಪ್ರಾಯ ಬಾಲೇನ್ದುಕೃತಶೇಖರಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಕ್ಷೀರಧಾರಾಸಹಸ್ರಂ ಚ ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವಮೇವ ಚ ದಧ್ಯಾದೇರರ್ಣವಂ ಚೈವ ಘೃತೋದಾರ್ಣವಮೇವ ಚ

ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಹಾಲಿನ ಹರಿವುಗಳು, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರ, ಮೊಸರಿನ ಸಾಗರ, ತುಪ್ಪದ ಸಾಗರ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು.

ಫಲಾರ್ಣವಂ ಚ ಬಾಲಸ್ಯ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾರ್ಣವಂ ತಥಾ ಅಪೂಪಗಿರಯಶ್ಚೈವ ತಥಾತಿಷ್ಠನ್ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ಬಾಲಕನಿಗಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಾಗರ, ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಊಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರದ ಸಾಗರ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಪೂಪಗಳ ಪರ್ವತಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದವು.

ಉಪಮನ್ಯುಮುವಾಚ ಸಸ್ಮಿತೋ ಭಗವಾನ್ಬನ್ಧುಜನೈಃ ಸಮಾವೃತಮ್ ಗಿರಿಜಾಮ್ ಅವಲೋಕ್ಯ ಸಸ್ಮಿತಾಂ ಸಘೃಣಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯತು ತಂ ತದಾ ಘೃಣೀ

ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಉಪಮನ್ಯುವಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು; ಗಿರಿಜೆಯು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಭಗವಂತನು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಭೋಗಾನ್ಯಥಾಕಾಮಂ ಬಾನ್ಧವೈಃ ಪಶ್ಯ ವತ್ಸ ಮೇ

ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು, ನೋಡು ನನ್ನ ಮಗನೇ.

ಮಯಾ ಪುತ್ರೀಕೃತೋ ಽಸ್ಯದ್ಯ ದತ್ತಃ ಕ್ಷೀರೋದಧಿಸ್ ತಥಾ ಮಧುನಶ್ಚಾರ್ಣವಶ್ಚೈವ ದಧ್ನಶ್ಚಾರ್ಣವ ಏವ ಚ

ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಲಿನ ಸಾಗರ, ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಸಾಗರ, ಮೊಸರಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಆಜ್ಯೋದನಾರ್ಣವಶ್ಚೈವ ಫಲಲೇಹ್ಯಾರ್ಣವಸ್ ತಥಾ ಅಪೂಪಗಿರಯಶ್ಚೈವ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾರ್ಣವಃ ಪುನಃ

ತುಪ್ಪದ ಸಾಗರ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮಿಠಾಯಿಗಳ ಸಾಗರ, ಅಪೂಪಗಳ ಪರ್ವತಗಳು, ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಊಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರದ ಸಾಗರವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.

ಪಿತಾ ತವ ಮಹಾದೇವಃ ಪಿತಾ ವೈ ಜಗತಾಂ ಮುನೇ ಮಾತಾ ತವ ಮಹಾಭಾಗಾ ಜಗನ್ಮಾತಾ ನ ಸಂಶಯಃ

ಮುನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮಹಾದೇವನೇ, ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಂದೆಯಾದವನು. ನೀನು ಬಹು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದವಳಾದ ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿಯೇ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಮರತ್ವಂ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ವರಾನ್ವರಯ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ನಾನು ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ, ಸದಾ ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಕರಾಭ್ಯಾಮುಪಗೃಹ್ಯ ತಮ್ ಆಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನಿ ವಿಭುರ್ ದದೌ ದೇವ್ಯಾಸ್ತದಾ ಭವಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಅವನನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮುದ್ದು ಹಾಕಿ, ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಭವನು ಅವನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದನು.

ದೇವೀ ತನಯಮಾಲೋಕ್ಯ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಗಿರೀನ್ದ್ರಜಾ ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯಂ ತದಾ ತುಷ್ಟಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ದೇವಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಸೋ ಽಪಿ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವರಂ ತಸ್ಯಾಃ ಕುಮಾರತ್ವಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ತುಷ್ಟಾವ ಚ ಮಹಾದೇವಂ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ಗಿರಾ

ಅವನು ದೇವಿಯ ವರವನ್ನು ಹಾಗೂ ಸದಾ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಆನಂದದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾಗಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ವರಯಾಮಾಸ ಚ ತದಾ ವರೇಣ್ಯಂ ವಿರಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಆಗ ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು.