ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಮದಹತ್ಸರ್ವಂ ತಪಸಾ ತಂ ನಿವಾರಯ ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ದೇವಃ ಪಿನಾಕೀ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಕ್ರರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ತದಾ

'ಅವನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನೋಡಿರಿ.' ಈ ನಡುವೆ ಪಿನಾಕಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಜಗಾಮ ಮುನೇಸ್ತು ತಪೋವನಂ ಗಜವರೇಣ ಸಿತೇನ ಸದಾಶಿವಃ ಸಹ ಸುರಾಸುರಸಿದ್ಧಮಹೋರಗೈರ್ ಅಮರರಾಜತನುಂ ಸ್ವಯಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅನಂತರ ಸದಾಶಿವನು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ, ಅಮರರ ರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಬಿಳಿ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮುನಿಯ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ವಾಮೇನ ಶಚ್ಯಾ ಸಹಿತಂ ಸುರೇನ್ದ್ರಂ ಕರೇಣ ಚಾನ್ಯೇನ ಸಿತಾತಪತ್ರಮ್

ಅವನ ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಶಚಿಯಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವಿತ್ತು,

ರರಾಜ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮಃ ಶಕ್ರರೂಪೀ ಸದಾಶಿವಃ ಸಿತಾತಪತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬೇನ ಮನ್ದರಃ

ಆ ಸದಾಶಿವನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಾ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಆಸ್ಥಾಯೈವಂ ಹಿ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಜಗಾಮಾನುಗ್ರಹಂ ಕರ್ತುಮ್ ಉಪಮನ್ಯೋಸ್ ತದಾಶ್ರಮಮ್

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶಾನಂ ಶಕ್ರರೂಪಧರಂ ಶಿವಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪ್ರಾಹ ಮುನಿರ್ಮುನಿವರಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ತಾನೇ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪಾವಿತಶ್ಚಾಶ್ರಮಶ್ಚಾಯಂ ಮಮ ದೇವೇಶ್ವರಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಕ್ರೋ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಭಗವಾನ್ಭಾನುನಾ ಪ್ರಭುಃ

'ಈ ಆಶ್ರಮವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಇಂದ್ರನು, ಜಗತ್ತಿನ ನಾಯಕನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಭಗವಂತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ದ್ವಿಜಮ್ ಪ್ರಾಹ ಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಶಕ್ರರೂಪಧರೋ ಹರಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರನು ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮಿ ತೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ತಪಸಾನೇನ ಸುವ್ರತ ದದಾಮಿ ಚೇಪ್ಸಿತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜ ಮಹಾಮತೇ

'ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಏನು ಬೇಕೋ ಕೇಳು. ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುವೆನು, ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಶಕ್ರೇಣ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ವರಯಾಮಿ ಶಿವೇ ಭಕ್ತಿಮ್ ಇತ್ಯುವಾಚ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, 'ನಾನು ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತತೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ಮುನೇಃ ಕುಪಿತವತ್ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಾಹ ಸವ್ಯಗ್ರಮೀಶಾನಃ ಶಕ್ರರೂಪಧರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಮುನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಆತಂಕದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾಂ ನ ಜಾನಾಸಿ ದೇವರ್ಷೇ ದೇವರಾಜಾನಮೀಶ್ವರಮ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತಿಂ ಶಕ್ರಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್

'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆಯೇ ದೇವರ್ಷಿಯೇ? ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು, ಈಶ್ವರನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನು.'

ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಮಾಮೇವಾರ್ಚಯ ಸರ್ವದಾ ದದಾಮಿ ಸರ್ವಂ ಭದ್ರಂ ತೇ ತ್ಯಜ ರುದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ಗುಣಮ್

'ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು; ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿರ್ಗುಣನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.'

ತತಃ ಶಕ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರೋತ್ರವಿದಾರಣಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಿದಂ ಪ್ರಾಹ ಜಪನ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಶುಭಮ್

ಇಂದ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ನೋವು ತಂದಾಗ, ಉಪಮನ್ಯು ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮನ್ಯೇ ಶಕ್ರಸ್ಯ ರೂಪೇಣ ನೂನಮ್ ಅತ್ರಾಗತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಕರ್ತುಂ ದೈತ್ಯಾಧಮಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಂ ಚ ನಾನ್ಯಥಾ

'ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿರಲಾರದು.'

ತ್ವಯೈವ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಭವನಿನ್ದಾರತೇನ ವೈ ಪ್ರಸಂಗಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ನಿರ್ಗುಣತ್ವಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ನೀನೇ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವುದನ್ನು, ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನೀನೇ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಮಯಾದ್ಯಾನುಮಿತಂ ಮಹತ್ ಭವಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಶ್ರುತಾ ನಿನ್ದಾ ಭವಸ್ಯ ತು

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ ಭವನಿಂದೆಯೇ, ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿನ್ದಾಂ ಭವಸ್ಯಾಥ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ ಸ್ವದೇಹಂ ತಂ ನಿಹತ್ಯಾಶು ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರಾದರೂ ಭವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯೋ ವಾಚೋತ್ಪಾಟಯೇಜ್ಜಿಹ್ವಾಂ ಶಿವನಿನ್ದಾರತಸ್ಯ ತು ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಆಸ್ತಾಂ ತಾವನ್ಮಮೇಚ್ಛಾಯಾಃ ಕ್ಷೀರಂ ಪ್ರತಿ ಸುರಾಧಮಮ್ ನಿಹತ್ಯ ತ್ವಾಂ ಶಿವಾಸ್ತ್ರೇಣ ತ್ಯಜಾಮ್ಯೇತತ್ಕಲೇವರಮ್

ಈಗ ನನಗೆ ಹಾಲು ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತಿ ಕೆಳಗಿನವನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಶಿವನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪುರಾ ಮಾತ್ರಾ ತು ಕಥಿತಂ ತಥ್ಯಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಚಾಸ್ಮಾಭಿರ್ ಅಪೂಜಿತ ಇತಿ ಪ್ರಭುಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಇದ್ದೆವು ಎಂದು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಂ ದೇವಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಭೀತವತ್ ಶಕ್ರಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ಹನ್ತುಮ್ ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರೇಣ ಮನ್ತ್ರವಿತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಉಪಮನ್ಯು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಭಸ್ಮಾಧಾರಾನ್ಮಹಾತೇಜಾ ಭಸ್ಮಮುಷ್ಟಿಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರಂ ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ಸಸರ್ಜ ಚ ನನಾದ ಚ

ಮಹಾತ್ಮನು, ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಬಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಅದನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

ದಗ್ಧುಂ ಸ್ವದೇಹಮ್ ಆಗ್ನೇಯೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ವೈ ಧಾರಣಾಂ ತದಾ ಅತಿಷ್ಠಚ್ಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶುಷ್ಕೇನ್ಧನಮಿವಾವ್ಯಯಃ

ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸುಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನು ಅಗ್ನಿಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು; ಮಹಾತ್ಮನು ಒಣಕಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು, ಅವನು ಕ್ಷಯವಾಗದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಏವಂ ವ್ಯವಸಿತೇ ವಿಪ್ರೇ ಭಗವಾನ್ಭಗನೇತ್ರಹಾ ವಾರಯಾಮಾಸ ಸೌಮ್ಯೇನ ಧಾರಣಾಂ ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಭಗವಂತನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದವನು, ಮೃದುವಾಗಿ ಆ ಯೋಗಿಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು.

ಅಥರ್ವಾಸ್ತ್ರಂ ತದಾ ತಸ್ಯ ಸಂಹೃತಂ ಚನ್ದ್ರಕೇಣ ತು ಕಾಲಾಗ್ನಿಸದೃಶಂ ಚೇದಂ ನಿಯೋಗಾನ್ನನ್ದಿನಸ್ ತಥಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಂದಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕನಿಂದ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಅಥರ್ವಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಸ್ವರೂಪಮೇವ ಭಗವಾನ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ವಿಪ್ರಾಯ ಬಾಲೇನ್ದುಕೃತಶೇಖರಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಕ್ಷೀರಧಾರಾಸಹಸ್ರಂ ಚ ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವಮೇವ ಚ ದಧ್ಯಾದೇರರ್ಣವಂ ಚೈವ ಘೃತೋದಾರ್ಣವಮೇವ ಚ

ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಹಾಲಿನ ಹರಿವುಗಳು, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರ, ಮೊಸರಿನ ಸಾಗರ, ತುಪ್ಪದ ಸಾಗರ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು.

ಫಲಾರ್ಣವಂ ಚ ಬಾಲಸ್ಯ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಾರ್ಣವಂ ತಥಾ ಅಪೂಪಗಿರಯಶ್ಚೈವ ತಥಾತಿಷ್ಠನ್ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ಬಾಲಕನಿಗಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಾಗರ, ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಊಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರದ ಸಾಗರ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಪೂಪಗಳ ಪರ್ವತಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದವು.