ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭವಪ್ರಸಾದಜಂ ಸರ್ವಂ ನಾನ್ಯದೇವಪ್ರಸಾದಜಮ್ ಅನ್ಯದೇವೇಷು ನಿರತಾ ದುಃಖಾರ್ತಾ ವಿಭ್ರಮನ್ತಿ ಚ

ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಬೇರೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷೀರಂ ತತ್ರ ಕುತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ಮಹಾದೇವೋ ನ ಪೂಜಿತಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಯದ್ದತ್ತಂ ಶಿವಮುದ್ಯಮ್ಯ ವೈ ಸುತ

ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಏನು ದೊರೆತಿತೋ, ಮಗನೇ—

ತದೇವ ಲಭ್ಯಂ ನಾನ್ಯತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮುದ್ಯಮ್ಯ ವಾ ಪ್ರಭುಮ್ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ಮಾತುರ್ ಉಪಮನ್ಯುರ್ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಅದೇ ಸಿಗುವುದು, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ—even ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಕೂಡ. ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉಪಮನ್ಯು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು—

ಬಾಲೋ ಽಪಿ ಮಾತರಂ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್ ತ್ಯಜ ಶೋಕಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಹಾದೇವೋ ಽಸ್ತಿ ಚೇತ್ಕ್ವಚಿತ್

ಮಗನಾಗಿದ್ದರೂ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮಹಾದೇವನು ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದಾನೆ.'

ಚಿರಾದ್ವಾ ಹ್ಯಚಿರಾದ್ವಾಪಿ ಕ್ಷೀರೋದಂ ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್ ತಾಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ

'ಅದು ತಡವಾದರೂ ಅಥವಾ ಬೇಗಾದರೂ, ನಾನು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತಮಾಹ ಮಾತಾ ಸುಶುಭಂ ಕುರ್ವಿತಿ ಸುತರಾಂ ಸುತಮ್ ಅನುಜ್ಞಾತಸ್ತಯಾ ತತ್ರ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದುಸ್ತರಮ್

ಅವನ ತಾಯಿ, 'ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಗನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಾಯುಭಕ್ಷಃ ಸಮಾಹಿತಃ ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಿಧೂಪಿತಮಭೂಜ್ಜಗತ್

ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ 흔ಗಟ್ಟಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯಾಹುಸ್ತು ತತ್ಸರ್ವೇ ಹರಯೇ ದೇವಸತ್ತಮಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತೇಷಾಂ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು, ಪರಮಾತ್ಮನು,

ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತ್ಕಾರಣಂ ಚ ಸಃ ಜಗಾಮ ಮನ್ದರಂ ತೂರ್ಣಂ ಮಹೇಶ್ವರದಿದೃಕ್ಷಯಾ

'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಬೇಗನೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಂ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಭಗವನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ಉಪಮನ್ಯುರಿತಿಶ್ರುತಃ

ಅಲ್ಲಿಯ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ಪ್ರಭು, ಇಲ್ಲಿ ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಮದಹತ್ಸರ್ವಂ ತಪಸಾ ತಂ ನಿವಾರಯ ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ದೇವಃ ಪಿನಾಕೀ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಕ್ರರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ತದಾ

'ಅವನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನೋಡಿರಿ.' ಈ ನಡುವೆ ಪಿನಾಕಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಜಗಾಮ ಮುನೇಸ್ತು ತಪೋವನಂ ಗಜವರೇಣ ಸಿತೇನ ಸದಾಶಿವಃ ಸಹ ಸುರಾಸುರಸಿದ್ಧಮಹೋರಗೈರ್ ಅಮರರಾಜತನುಂ ಸ್ವಯಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅನಂತರ ಸದಾಶಿವನು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ, ಅಮರರ ರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಬಿಳಿ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮುನಿಯ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ವಾಮೇನ ಶಚ್ಯಾ ಸಹಿತಂ ಸುರೇನ್ದ್ರಂ ಕರೇಣ ಚಾನ್ಯೇನ ಸಿತಾತಪತ್ರಮ್

ಅವನ ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಶಚಿಯಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವಿತ್ತು,

ರರಾಜ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮಃ ಶಕ್ರರೂಪೀ ಸದಾಶಿವಃ ಸಿತಾತಪತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬೇನ ಮನ್ದರಃ

ಆ ಸದಾಶಿವನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಾ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಆಸ್ಥಾಯೈವಂ ಹಿ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಜಗಾಮಾನುಗ್ರಹಂ ಕರ್ತುಮ್ ಉಪಮನ್ಯೋಸ್ ತದಾಶ್ರಮಮ್

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶಾನಂ ಶಕ್ರರೂಪಧರಂ ಶಿವಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪ್ರಾಹ ಮುನಿರ್ಮುನಿವರಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ತಾನೇ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪಾವಿತಶ್ಚಾಶ್ರಮಶ್ಚಾಯಂ ಮಮ ದೇವೇಶ್ವರಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಕ್ರೋ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಭಗವಾನ್ಭಾನುನಾ ಪ್ರಭುಃ

'ಈ ಆಶ್ರಮವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಇಂದ್ರನು, ಜಗತ್ತಿನ ನಾಯಕನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಭಗವಂತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ದ್ವಿಜಮ್ ಪ್ರಾಹ ಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಶಕ್ರರೂಪಧರೋ ಹರಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರನು ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮಿ ತೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ತಪಸಾನೇನ ಸುವ್ರತ ದದಾಮಿ ಚೇಪ್ಸಿತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜ ಮಹಾಮತೇ

'ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಏನು ಬೇಕೋ ಕೇಳು. ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುವೆನು, ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಶಕ್ರೇಣ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ವರಯಾಮಿ ಶಿವೇ ಭಕ್ತಿಮ್ ಇತ್ಯುವಾಚ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, 'ನಾನು ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತತೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ಮುನೇಃ ಕುಪಿತವತ್ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಾಹ ಸವ್ಯಗ್ರಮೀಶಾನಃ ಶಕ್ರರೂಪಧರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಮುನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಆತಂಕದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾಂ ನ ಜಾನಾಸಿ ದೇವರ್ಷೇ ದೇವರಾಜಾನಮೀಶ್ವರಮ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತಿಂ ಶಕ್ರಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್

'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆಯೇ ದೇವರ್ಷಿಯೇ? ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು, ಈಶ್ವರನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನು.'

ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಮಾಮೇವಾರ್ಚಯ ಸರ್ವದಾ ದದಾಮಿ ಸರ್ವಂ ಭದ್ರಂ ತೇ ತ್ಯಜ ರುದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ಗುಣಮ್

'ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು; ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿರ್ಗುಣನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.'

ತತಃ ಶಕ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರೋತ್ರವಿದಾರಣಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಿದಂ ಪ್ರಾಹ ಜಪನ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಶುಭಮ್

ಇಂದ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ನೋವು ತಂದಾಗ, ಉಪಮನ್ಯು ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮನ್ಯೇ ಶಕ್ರಸ್ಯ ರೂಪೇಣ ನೂನಮ್ ಅತ್ರಾಗತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಕರ್ತುಂ ದೈತ್ಯಾಧಮಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಂ ಚ ನಾನ್ಯಥಾ

'ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿರಲಾರದು.'

ತ್ವಯೈವ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಭವನಿನ್ದಾರತೇನ ವೈ ಪ್ರಸಂಗಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ನಿರ್ಗುಣತ್ವಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ನೀನೇ ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವುದನ್ನು, ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನೀನೇ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಮಯಾದ್ಯಾನುಮಿತಂ ಮಹತ್ ಭವಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಶ್ರುತಾ ನಿನ್ದಾ ಭವಸ್ಯ ತು

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ ಭವನಿಂದೆಯೇ, ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿನ್ದಾಂ ಭವಸ್ಯಾಥ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ ಸ್ವದೇಹಂ ತಂ ನಿಹತ್ಯಾಶು ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರಾದರೂ ಭವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯೋ ವಾಚೋತ್ಪಾಟಯೇಜ್ಜಿಹ್ವಾಂ ಶಿವನಿನ್ದಾರತಸ್ಯ ತು ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಿವಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.