ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕದಾಚಿತ್ ಕ್ಷೀರಮ್ ಅಲ್ಪಂ ಚ ಪೀತವಾನ್ ಮಾತುಲಾಶ್ರಮೇ ಈರ್ಷ್ಯಯಾ ಮಾತುಲಸುತೋ ಹ್ಯ್ ಅಪಿಬತ್ ಕ್ಷೀರಮ್ ಉತ್ತಮಮ್

ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಕುಡಿದನು. ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಮಾವನ ಮಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದನು.

ಪೀತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಾತರಮ್ ಮಾತರ್ಮಾತರ್ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಮ ದೇಹಿ ತಪಸ್ವಿನಿ

ತಾನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕುಡಿದು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಾಯಿ, ಧನ್ಯಳಾದೆ, ತಪಸ್ವಿನಿಯೇ, ನನಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡು.'

ಗವ್ಯಂ ಕ್ಷೀರಮ್ ಅತಿಸ್ವಾದು ನಾಲ್ಪಮುಷ್ಣಂ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್ ಉಪಲಾಲಿತೈವಂ ಪುತ್ರೇಣ ಪುತ್ರಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯ ಸಾದರಮ್

'ಆವಿನ ಹಾಲು ತುಂಬಾ ರುಚಿಕರ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬಿಸಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಮಗನು ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದಾಗ, ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೃದಯದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

ದುಃಖಿತಾ ವಿಲಲಾಪಾರ್ತಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ನೈರ್ಧನ್ಯಮಾತ್ಮನಃ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಕ್ಷೀರಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಪಿ ದ್ವಿಜಾಃ ದೇಹಿ ದೇಹೀತಿ ತಾಮಾಹ ರೋದಮಾನೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಆಕೆಗೆ ದುಃಖವಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಡತನವನ್ನು ನೆನೆದು ಆಕೆ ಆಳವಾಗಿ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡಳು. ಹೀಗೆ ಹಾಲನ್ನು ನೆನೆದು ನೆನೆದು, ಉಪಮನ್ಯುವೂ ತಾಯಿಗೆ 'ಕೊಡು, ಕೊಡು' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಉಞ್ಛವೃತ್ತ್ಯಾರ್ಜಿತಾನ್ ಬೀಜಾನ್ ಸ್ವಯಂ ಪಿಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸಾ ತದಾ ಬೀಜಪಿಷ್ಟಂ ತದಾಲೋಡ್ಯ ತೋಯೇನ ಕಲಭಾಷಿಣೀ

ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ಉಂಚವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಹಿಂಡಿ, ಆ ಹಿಂಡಿದ ಬೀಜವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಐಹ್ಯೇಹಿ ಮಮ ಪುತ್ರೇತಿ ಸಾಮಪೂರ್ವಂ ತತಃ ಸುತಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯಾದಾಯ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಪ್ರದದೌ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಪಯಃ

'ಬಾ ಮಗನೇ,' ಎಂದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕರೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆಕೆಯು ಅವನಿಗೆ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.

ಪೀತ್ವಾ ಚ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಕ್ಷೀರಂ ಮಾತ್ರಾ ದತ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ನೈತತ್ಕ್ಷೀರಮಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಮಾತರಂ ಚಾತಿವಿಹ್ವಲಃ

ತಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಉಪಮನ್ಯು ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ತಾಯಿಗೆ 'ಇದು ಹಾಲಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ದುಃಖಿತಾ ಸಾ ತದಾ ಪ್ರಾಹ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನಿ ಸಂಮಾರ್ಜ್ಯ ನೇತ್ರೇ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲಾಯತೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮಗನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿ ತೊಳೆದು, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ತಟಿನೀ ರತ್ನಪೂರ್ಣಾಸ್ತೇ ಸ್ವರ್ಗಪಾತಾಲಗೋಚರಾಃ ಭಾಗ್ಯಹೀನಾ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಭಕ್ತಿಹೀನಾಶ್ ಚ ಯೇ ಶಿವೇ

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿಯೂ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಗಳು ಇವೆ. ಆದರೆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ರಾಜ್ಯಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಭೋಜನಂ ಕ್ಷೀರಸಂಭವಮ್ ನ ಲಭನ್ತೇ ಪ್ರಿಯಾಣ್ಯೇಷಾಂ ನೋ ತುಷ್ಯತಿ ಸದಾ ಭವಃ

ರಾಜ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಆಹಾರ—ಇವು ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಅವರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಶಿವನು ಅವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಭವಪ್ರಸಾದಜಂ ಸರ್ವಂ ನಾನ್ಯದೇವಪ್ರಸಾದಜಮ್ ಅನ್ಯದೇವೇಷು ನಿರತಾ ದುಃಖಾರ್ತಾ ವಿಭ್ರಮನ್ತಿ ಚ

ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಬೇರೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷೀರಂ ತತ್ರ ಕುತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ಮಹಾದೇವೋ ನ ಪೂಜಿತಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಯದ್ದತ್ತಂ ಶಿವಮುದ್ಯಮ್ಯ ವೈ ಸುತ

ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಏನು ದೊರೆತಿತೋ, ಮಗನೇ—

ತದೇವ ಲಭ್ಯಂ ನಾನ್ಯತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮುದ್ಯಮ್ಯ ವಾ ಪ್ರಭುಮ್ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ಮಾತುರ್ ಉಪಮನ್ಯುರ್ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಅದೇ ಸಿಗುವುದು, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ—even ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಕೂಡ. ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉಪಮನ್ಯು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು—

ಬಾಲೋ ಽಪಿ ಮಾತರಂ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್ ತ್ಯಜ ಶೋಕಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಹಾದೇವೋ ಽಸ್ತಿ ಚೇತ್ಕ್ವಚಿತ್

ಮಗನಾಗಿದ್ದರೂ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮಹಾದೇವನು ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದಾನೆ.'

ಚಿರಾದ್ವಾ ಹ್ಯಚಿರಾದ್ವಾಪಿ ಕ್ಷೀರೋದಂ ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್ ತಾಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ

'ಅದು ತಡವಾದರೂ ಅಥವಾ ಬೇಗಾದರೂ, ನಾನು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತಮಾಹ ಮಾತಾ ಸುಶುಭಂ ಕುರ್ವಿತಿ ಸುತರಾಂ ಸುತಮ್ ಅನುಜ್ಞಾತಸ್ತಯಾ ತತ್ರ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದುಸ್ತರಮ್

ಅವನ ತಾಯಿ, 'ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಗನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಾಯುಭಕ್ಷಃ ಸಮಾಹಿತಃ ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಿಧೂಪಿತಮಭೂಜ್ಜಗತ್

ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ 흔ಗಟ್ಟಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯಾಹುಸ್ತು ತತ್ಸರ್ವೇ ಹರಯೇ ದೇವಸತ್ತಮಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತೇಷಾಂ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು, ಪರಮಾತ್ಮನು,

ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತ್ಕಾರಣಂ ಚ ಸಃ ಜಗಾಮ ಮನ್ದರಂ ತೂರ್ಣಂ ಮಹೇಶ್ವರದಿದೃಕ್ಷಯಾ

'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಬೇಗನೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಂ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಭಗವನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ಉಪಮನ್ಯುರಿತಿಶ್ರುತಃ

ಅಲ್ಲಿಯ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ಪ್ರಭು, ಇಲ್ಲಿ ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಮದಹತ್ಸರ್ವಂ ತಪಸಾ ತಂ ನಿವಾರಯ ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ದೇವಃ ಪಿನಾಕೀ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಕ್ರರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ತದಾ

'ಅವನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನೋಡಿರಿ.' ಈ ನಡುವೆ ಪಿನಾಕಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಜಗಾಮ ಮುನೇಸ್ತು ತಪೋವನಂ ಗಜವರೇಣ ಸಿತೇನ ಸದಾಶಿವಃ ಸಹ ಸುರಾಸುರಸಿದ್ಧಮಹೋರಗೈರ್ ಅಮರರಾಜತನುಂ ಸ್ವಯಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅನಂತರ ಸದಾಶಿವನು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ, ಅಮರರ ರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಬಿಳಿ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮುನಿಯ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ವಾಮೇನ ಶಚ್ಯಾ ಸಹಿತಂ ಸುರೇನ್ದ್ರಂ ಕರೇಣ ಚಾನ್ಯೇನ ಸಿತಾತಪತ್ರಮ್

ಅವನ ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಶಚಿಯಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವಿತ್ತು,

ರರಾಜ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮಃ ಶಕ್ರರೂಪೀ ಸದಾಶಿವಃ ಸಿತಾತಪತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬೇನ ಮನ್ದರಃ

ಆ ಸದಾಶಿವನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಾ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಆಸ್ಥಾಯೈವಂ ಹಿ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಜಗಾಮಾನುಗ್ರಹಂ ಕರ್ತುಮ್ ಉಪಮನ್ಯೋಸ್ ತದಾಶ್ರಮಮ್

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶಾನಂ ಶಕ್ರರೂಪಧರಂ ಶಿವಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪ್ರಾಹ ಮುನಿರ್ಮುನಿವರಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ತಾನೇ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪಾವಿತಶ್ಚಾಶ್ರಮಶ್ಚಾಯಂ ಮಮ ದೇವೇಶ್ವರಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಕ್ರೋ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಭಗವಾನ್ಭಾನುನಾ ಪ್ರಭುಃ

'ಈ ಆಶ್ರಮವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಇಂದ್ರನು, ಜಗತ್ತಿನ ನಾಯಕನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಭಗವಂತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ದ್ವಿಜಮ್ ಪ್ರಾಹ ಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಶಕ್ರರೂಪಧರೋ ಹರಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರನು ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮಿ ತೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ತಪಸಾನೇನ ಸುವ್ರತ ದದಾಮಿ ಚೇಪ್ಸಿತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜ ಮಹಾಮತೇ

'ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಏನು ಬೇಕೋ ಕೇಳು. ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುವೆನು, ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ.'