ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಗಿರಿಜಾಂ ಪೂರ್ವವಚ್ಛಂಭೋರ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಿತಾಂ ಶುಭಾಮ್ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಽಪಿ ಚತುರ್ಮುಖಃ

ಹಿಂದಿನಂತೆ ಶಂಭುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಶುಭರೂಪಿಣಿ ಗಿರಿಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ನಾಲ್ಕುಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅವಳ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದನು.

ಸಾ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ತನುಂ ತಸ್ಯ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಪಾರ್ವತೀ ಕಣ್ಠಸ್ಥೇನ ವಿಷೇಣಾಸ್ಯ ತನುಂ ಚಕ್ರೇ ತದಾತ್ಮನಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹಾದೇವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪಾರ್ವತಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವನ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿಷದೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇಹವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಾಂ ಚ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಥಾಭೂತಾಂ ತೃತೀಯೇನೇಕ್ಷಣೇನ ವೈ ಸಸರ್ಜ ಕಾಲೀಂ ಕಾಮಾರಿಃ ಕಾಲಕಣ್ಠೀಂ ಕಪರ್ದಿನೀಮ್

ಅವಳನ್ನು ಹೀಗಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಂಡ ಕಾಮದ ಶತ್ರು, ಕಪ್ಪು ಗಂಟಲಿರುವ, ಜಟಾಧಾರಿ, ಕಾಲಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಜಾತಾ ಯದಾ ಕಾಲಿಮಕಾಲಕಣ್ಠೀ ಜಾತಾ ತದಾನೀಂ ವಿಪುಲಾ ಜಯಶ್ರೀಃ ದೇವೇತರಾಣಾಮಜಯಸ್ತ್ವಸಿದ್ಧ್ಯಾ ತುಷ್ಟಿರ್ಭವಾನ್ಯಾಃ ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ

ಕಪ್ಪು ಗಂಟಲಿರುವ ಕಾಲಿ ಜನಿಸಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಜಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ದೊರಕಿತು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳು ಸೋತರು, ಭವಾನಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರರಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಜಾತಾಂ ತದಾನೀಂ ಸುರಸಿದ್ಧಸಂಘಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಯಾದ್ ದುದ್ರುವುರ್ ಅಗ್ನಿಕಲ್ಪಾಮ್ ಕಾಲೀಂ ಗರಾಲಂಕೃತಕಾಲಕಣ್ಠೀಮ್ ಉಪೇನ್ದ್ರಪದ್ಮೋದ್ಭವಶಕ್ರಮುಖ್ಯಾಃ

ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ವಿಷದಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ಕಾಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಉಪೇಂದ್ರ, ಪದ್ಮಜನನ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ತಥೈವ ಜಾತಂ ನಯನಂ ಲಲಾಟೇ ಸಿತಾಂಶುಲೇಖಾ ಚ ಶಿರಸ್ಯುದಗ್ರಾ ಕಣ್ಠೇ ಕರಾಲಂ ನಿಶಿತಂ ತ್ರಿಶೂಲಂ ಕರೇ ಕರಾಲಂ ಚ ವಿಭೂಷಣಾನಿ

ಅವಳ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಮೂಡಿತು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರಕಿರಣ ಇದ್ದಿತು, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ತ್ರಿಶೂಲ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಆಭರಣಗಳು ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತು.

ಸಾರ್ಧಂ ದಿವ್ಯಾಂಬರಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ ಸಿದ್ಧೇನ್ದ್ರಸಿದ್ಧಾಶ್ ಚ ತಥಾ ಪಿಶಾಚಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಪುನಃ

ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸಿದ್ಧಾಧಿಪತಿಗಳು, ಇತರ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಕೂಡ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಆಜ್ಞಯಾ ದಾರುಕಂ ತಸ್ಯಾಃ ಪಾರ್ವತ್ಯಾಃ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ದಾನವಂ ಸೂದಯಾಮಾಸ ಸೂದಯನ್ತಂ ಸುರಾಧಿಪಾನ್

ಪಾರ್ವತಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಾರುಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು.

ಸಂರಂಭಾತಿಪ್ರಸಂಗಾದ್ ವೈ ತಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿನಾ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಂಬಭೂವ ತದಾತುರಮ್

ಅವಳ ಭಯಂಕರ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ವಂದನೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾಯಿತು.

ಭವೋ ಽಪಿ ಬಾಲರೂಪೇಣ ಶ್ಮಶಾನೇ ಪ್ರೇತಸಂಕುಲೇ ರುರೋದ ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯಾಃ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಂ ಪಾತುಮ್ ಈಶ್ವರಃ

ಭವನು ಮಗನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಕ್ರೋಧದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಲಮೀಶಾನಂ ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯ ಮೋಹಿತಾ ಉತ್ಥಾಪ್ಯಾಘ್ರಾಯ ವಕ್ಷೋಜಂ ಸ್ತನಂ ಸಾ ಪ್ರದದೌ ದ್ವಿಜಾಃ

ಅವನು ಮಗನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈಶಾನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳ ಮಾಯೆಗೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹೃದಯವನ್ನು ವಾಸಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ತನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು, ದ್ವಿಜರೆ.

ಸ್ತನಜೇನ ತದಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕೋಪಮಸ್ಯಾಃ ಪಪೌ ಪುನಃ ಕ್ರೋಧೇನಾನೇನ ವೈ ಬಾಲಃ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಾಂ ರಕ್ಷಕೋ ಽಭವತ್

ಅವಳು ನೀಡಿದ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಕೋಪವನ್ನೂ ಕುಡಿಯಿತು; ಆ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮಗನು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ರಕ್ಷಕರಾದನು.

ಮೂರ್ತಯೋ ಽಷ್ಟೌ ಚ ತಸ್ಯಾಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಏವಂ ವೈ ತೇನ ಬಾಲೇನ ಕೃತಾ ಸಾ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಛಿತಾ

ಆ ಧೀರ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನ ಎಂಟು ರೂಪಗಳು ಕೂಡ ಜನಿಸಿದವು; ಹೀಗೆ ಆ ಮಗನಿಂದ ಅವಳ ಭಯಂಕರ ಕೋಪ ಶಮನವಾಯಿತು.

ಕೃತಮಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ದೇವದೇವೇನ ತಾಣ್ಡವಮ್ ಸಂಧ್ಯಾಯಾಂ ಸರ್ವಭೂತೇನ್ದ್ರೈಃ ಪ್ರೇತೈಃ ಪ್ರೀತೇನ ಶೂಲಿನಾ

ಅವಳ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ನಾಯಕರು, ಪ್ರೇತರು ಮತ್ತು ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದನು.

ಪೀತ್ವಾ ನೃತ್ಯಾಮೃತಂ ಶಂಭೋರ್ ಆಕಣ್ಠಂ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ನನರ್ತ ಸಾ ಚ ಯೋಗಿನ್ಯಃ ಪ್ರೇತಸ್ಥಾನೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ಶಂಭುವಿನ ನೃತ್ಯಾಮೃತವನ್ನು ತುಂಬ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕೂಡ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದಳು, ಯೋಗಿನಿಯರು ಪ್ರೇತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.

ತತ್ರ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಮನ್ತತಃ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತುಷ್ಟುವುಃ ಕಾಲೀಂ ಪುನರ್ದೇವೀಂ ಚ ಪಾರ್ವತೀಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಲಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪುನಃ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಏವಂ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತಾಣ್ಡವಂ ಶೂಲಿನಃ ಪ್ರಭೋಃ ಯೋಗಾನನ್ದೇನ ಚ ವಿಭೋಸ್ ತಾಣ್ಡವಂ ಚೇತಿ ಚಾಪರೇ

ಹೀಗೆ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ತಾಂಡವವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಯೋಗಾನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾತ್ಮನ ತಾಂಡವವನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹೀಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪುರೋಪಮನ್ಯುನಾ ಸೂತ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಃ ಕಥಂ ಲಬ್ಧೋ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ಸೂತ, ಉಪಮನ್ಯು ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಗಣಪತಿಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸು.

ಏವಂ ಕಾಲೀಮ್ ಉಪಾಲಭ್ಯ ಗತೇ ದೇವೇ ತ್ರಿಯಂಬಕೇ ಉಪಮನ್ಯುಃ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧವಾನ್ಫಲಮ್

ಹೀಗೆ ಕಾಲಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಹೋದ ನಂತರ, ಉಪಮನ್ಯು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಉಪಮನ್ಯುರಿತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಮುನಿಶ್ ಚ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ಕುಮಾರ ಇವ ತೇಜಸ್ವೀ ಕ್ರೀಡಮಾನೋ ಯದೃಚ್ಛಯಾ

ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಋಷಿ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಯುವಕನಂತೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಡುವವನಾಗಿದ್ದನು.

ಕದಾಚಿತ್ ಕ್ಷೀರಮ್ ಅಲ್ಪಂ ಚ ಪೀತವಾನ್ ಮಾತುಲಾಶ್ರಮೇ ಈರ್ಷ್ಯಯಾ ಮಾತುಲಸುತೋ ಹ್ಯ್ ಅಪಿಬತ್ ಕ್ಷೀರಮ್ ಉತ್ತಮಮ್

ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಕುಡಿದನು. ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಮಾವನ ಮಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದನು.

ಪೀತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಾತರಮ್ ಮಾತರ್ಮಾತರ್ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಮ ದೇಹಿ ತಪಸ್ವಿನಿ

ತಾನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕುಡಿದು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಾಯಿ, ಧನ್ಯಳಾದೆ, ತಪಸ್ವಿನಿಯೇ, ನನಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡು.'

ಗವ್ಯಂ ಕ್ಷೀರಮ್ ಅತಿಸ್ವಾದು ನಾಲ್ಪಮುಷ್ಣಂ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್ ಉಪಲಾಲಿತೈವಂ ಪುತ್ರೇಣ ಪುತ್ರಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯ ಸಾದರಮ್

'ಆವಿನ ಹಾಲು ತುಂಬಾ ರುಚಿಕರ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬಿಸಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಎಂದು ಮಗನು ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದಾಗ, ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೃದಯದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

ದುಃಖಿತಾ ವಿಲಲಾಪಾರ್ತಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ನೈರ್ಧನ್ಯಮಾತ್ಮನಃ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಕ್ಷೀರಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರಪಿ ದ್ವಿಜಾಃ ದೇಹಿ ದೇಹೀತಿ ತಾಮಾಹ ರೋದಮಾನೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಆಕೆಗೆ ದುಃಖವಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಡತನವನ್ನು ನೆನೆದು ಆಕೆ ಆಳವಾಗಿ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡಳು. ಹೀಗೆ ಹಾಲನ್ನು ನೆನೆದು ನೆನೆದು, ಉಪಮನ್ಯುವೂ ತಾಯಿಗೆ 'ಕೊಡು, ಕೊಡು' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಉಞ್ಛವೃತ್ತ್ಯಾರ್ಜಿತಾನ್ ಬೀಜಾನ್ ಸ್ವಯಂ ಪಿಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸಾ ತದಾ ಬೀಜಪಿಷ್ಟಂ ತದಾಲೋಡ್ಯ ತೋಯೇನ ಕಲಭಾಷಿಣೀ

ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ಉಂಚವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಹಿಂಡಿ, ಆ ಹಿಂಡಿದ ಬೀಜವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಐಹ್ಯೇಹಿ ಮಮ ಪುತ್ರೇತಿ ಸಾಮಪೂರ್ವಂ ತತಃ ಸುತಮ್ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯಾದಾಯ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಪ್ರದದೌ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಪಯಃ

'ಬಾ ಮಗನೇ,' ಎಂದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕರೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆಕೆಯು ಅವನಿಗೆ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.

ಪೀತ್ವಾ ಚ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಕ್ಷೀರಂ ಮಾತ್ರಾ ದತ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ನೈತತ್ಕ್ಷೀರಮಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಮಾತರಂ ಚಾತಿವಿಹ್ವಲಃ

ತಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಉಪಮನ್ಯು ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ತಾಯಿಗೆ 'ಇದು ಹಾಲಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ದುಃಖಿತಾ ಸಾ ತದಾ ಪ್ರಾಹ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನಿ ಸಂಮಾರ್ಜ್ಯ ನೇತ್ರೇ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲಾಯತೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮಗನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿ ತೊಳೆದು, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ತಟಿನೀ ರತ್ನಪೂರ್ಣಾಸ್ತೇ ಸ್ವರ್ಗಪಾತಾಲಗೋಚರಾಃ ಭಾಗ್ಯಹೀನಾ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಭಕ್ತಿಹೀನಾಶ್ ಚ ಯೇ ಶಿವೇ

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿಯೂ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಗಳು ಇವೆ. ಆದರೆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.