ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಮಿದಂ ಚಾಪಿ ಯತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಭೋ ತ್ವತ್ತಃ ಪರತರಂ ದೇವ ವಿಷ್ಣುನಾ ತತ್ಪದಂ ಶುಭಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ತಲುಪಿರುವುದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ. ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವುದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶುಭವಾದ ಪದವಿಯಾಗಿದೆ.

ವೈಕುಣ್ಠೇನ ವಿಶುದ್ಧೇನ ಮಮ ವಾಮಾಙ್ಗಜೇನ ವಾ ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪಶ್ ಚ ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮೋ ಹ್ಯಯಮ್

ವೈಕುಂಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ, ನನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಅಥವಾ ವೈಕುಂಠನಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಕಲ್ಪವು ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.

ಶತಂ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಾಮ್ ಅತೀತಾ ಯೇ ಸ್ವಯಂಭುವಃ ಪುರಸ್ತಾತ್ತವ ದೇವೇಶ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ಮಹಾಮತೇ

ನೂರಾರು ಸಾವಿರಗಳು ಕಳೆದಿವೆ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಕಾಲಗಳು. ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು, ಈ ಹಿಂದೆ ನಡೆದದನ್ನು ಕೇಳು, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ.

ಆನನ್ದಸ್ತು ಸ ವಿಜ್ಞೇಯ ಆನನ್ದತ್ವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಗೋತ್ರಸ್ತಪಸಾ ಮಮ ಪುತ್ರತ್ವಮಾಗತಃ

ಆನಂದನೆಂದು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮಾಣ್ಡವ್ಯ ಕುಲದವನು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ತ್ವಯಿ ಯೋಗಂ ಚ ಸಾಂಖ್ಯಂ ಚ ತಪೋವಿದ್ಯಾವಿಧಿಕ್ರಿಯಾಃ ಋತಂ ಸತ್ಯಂ ದಯಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಹಿಂಸಾ ಸನ್ಮತಿಃ ಕ್ಷಮಾ

ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆ ಯೋಗ, ಸಾಂಖ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನ, ವಿಧಿಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಸತ್ಯ, ನೈಜತೆ, ದಯೆ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಹಿಂಸೆ, ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆ.

ಧ್ಯಾನಂ ಧ್ಯೇಯಂ ದಮಃ ಶಾನ್ತಿರ್ ವಿದ್ಯಾವಿದ್ಯಾ ಮತಿರ್ಧೃತಿಃ ಕಾನ್ತಿರ್ನೀತಿಃ ಪ್ರಥಾ ಮೇಧಾ ಲಜ್ಜಾ ದೃಷ್ಟಿಃ ಸರಸ್ವತೀ

ಧ್ಯಾನ, ಧ್ಯೇಯ, ದಮನ, ಶಾಂತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಕಾಂತಿ, ನೀತಿ, ಖ್ಯಾತಿ, ಮೆದುಳು, ಲಜ್ಜೆ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ,

ತುಷ್ಟಿಃ ಪುಷ್ಟಿಃ ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವ ಪ್ರಸಾದಶ್ ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶತ್ಸುಗುಣಾ ಹ್ಯೇಷಾ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶಾಕ್ಷರಸಂಜ್ಞಯಾ

ತೃಪ್ತಿ, ಪೋಷಣೆ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಈ ಮுப்பತ್ತೆರಡು ಗುಣಗಳು ಮுப்பತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.

ಪ್ರಕೃತಿರ್ವಿಹಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ ತ್ವತ್ಪ್ರಸೂತಿರ್ಮಹೇಶ್ವರೀ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭಗವತಶ್ಚಾಪಿ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ಪ್ರಭೋ

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಮಹೇಶ್ವರಿ ನಿನ್ನ ಸಂತಾನ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಅವಳು ಸಂತಾನವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಸೈಷಾ ಭಗವತೀ ದೇವೀ ಮತ್ಪ್ರಸೂತಿಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಚತುರ್ಮುಖೀ ಜಗದ್ಯೋನಿಃ ಪ್ರಕೃತಿರ್ ಗೌಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ

ಈ ಭಗವತಿ ದೇವಿ ನನ್ನ ಸಂತಾನ, ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವಳಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾಗಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯಾಗಿ, ಗಾವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಗೌರೀ ಮಾಯಾ ಚ ವಿದ್ಯಾ ಚ ಕೃಷ್ಣಾ ಹೈಮವತೀತಿ ಚ ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೈವ ಯಾಮಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಅವಳನ್ನು ಗೌರಿ, ಮಾಯೆ, ವಿದ್ಯೆ, ಕೃಷ್ಣೆ, ಹೈಮವತಿ, ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ತತ್ವಚಿಂತಕರು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಜಾಮೇಕಾಂ ಲೋಹಿತಾಂ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣಾಂ ವಿಶ್ವಪ್ರಜಾಂ ಸೃಜಮಾನಾಂ ಸರೂಪಾಮ್ ಅಜೋ ಽಹಂ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ತಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಗಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಂ ಹಿ ಬುದ್ಧ್ಯಾ

ಅವಳನ್ನು ಜನನರಹಿತಳಾಗಿ, ಏಕಳಾಗಿ, ಕೆಂಪು, ಬಿಳುಪು, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳಿರುವವಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವಳಾಗಿ, ನನ್ನಂತೆಯೇ ರೂಪವಳಾಗಿ ತಿಳಿ. ನಾನು ಜನನರಹಿತನು, ಅವಳೇ ವಿಶ್ವರೂಪ, ಗಾಯತ್ರಿ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ ಗಾವೆಂದು ತಿಳಿ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಸಸರ್ಜ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ತತಶ್ ಚ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಸರ್ವರೂಪಕುಮಾರಕಾಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾದೇವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ ದೇವಿಯ ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಬಾಲಕರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಜಟೀ ಮುಣ್ಡೀ ಶಿಖಣ್ಡೀ ಚ ಅರ್ಧಮುಣ್ಡಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ತತಸ್ತೇನ ಯಥೋಕ್ತೇನ ಯೋಗೇನ ಸುಮಹೌಜಸಃ

ಜಟಾಧಾರಿ, ಮುಂಡಿತ, ಶಿಖಾವಂತ, ಅರ್ಧ ಮುಂಡಿತ ಇಂತಹ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಬಾಲಕರು, ಹೇಳಿದ ಯೋಗದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಉಪಾಸಿತ್ವಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಮಖಿಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಯೋಗಮಯಂ ದೃಢಮ್

ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಧರ್ಮದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಆತನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ಶಿಷ್ಟಾಶ್ ಚ ನಿಯತಾತ್ಮಾನಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ರುದ್ರಮೀಶ್ವರಮ್

ಆ ಶಿಷ್ಯರು ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ರುದ್ರನಾದ ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು.

ಏವಂ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಹ್ಯಾದೀನಾಂ ಸಮುದ್ಭವಃ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್

ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಮೊದಲಾದ ಪರ್ವತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ,

ಸ ಯಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಂ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಕಥಂ ಲಿಙ್ಗಮಭೂಲ್ಲಿಙ್ಗೇ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯಃ ಸ ಶಙ್ಕರಃ

ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವು ಹೇಗೆ ಉದಯವಾಯಿತು? ಶಂಕರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು?

ಕಿಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಕಸ್ ತಥಾ ಲಿಙ್ಗೀ ಸೂತ ವಕ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ಏವಂ ದೇವಾಶ್ ಚ ಋಷಯಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್

ಲಿಂಗವೆಂದರೆ ಏನು? ಲಿಂಗಿಯೆಂದರೆ ಯಾರು? ಸೂತ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ,

ಅಪೃಚ್ಛನ್ ಭಗವಂಲ್ಲಿಙ್ಗಂ ಕಥಮಾಸೀದಿತಿ ಸ್ವಯಮ್ ಲಿಙ್ಗೇ ಮಹೇಶ್ವರೋ ರುದ್ರಃ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯಃ ಕಥಂ ತ್ವಿತಿ

'ಭಗವನೇ, ಲಿಂಗವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರ ರುದ್ರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಕಿಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಕಸ್ ತಥಾ ಲಿಙ್ಗೀ ಸೋ ಽಪ್ಯಾಹ ಚ ಪಿತಾಮಹಃ ಪ್ರಧಾನಂ ಲಿಙ್ಗಮಾಖ್ಯಾತಂ ಲಿಙ್ಗೀ ಚ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಲಿಂಗವೆಂದರೆ ಏನು? ಲಿಂಗಿಯೆಂದರೆ ಯಾರು? ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಪಿತಾಮಹನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಮುಖ್ಯ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಲಿಂಗಿಯು ಪರಮೇಶ್ವರನೇ.

ರಕ್ಷಾರ್ಥಮಂಬುಧೌ ಮಹ್ಯಂ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತ್ವಾಸೀತ್ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ ವೈಮಾನಿಕೇ ಗತೇ ಸರ್ಗೇ ಜನಲೋಕಂ ಸಹರ್ಷಿಭಿಃ

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ನನಗಾಗಿ ಇದ್ದನು, ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ,

ಸ್ಥಿತಿಕಾಲೇ ತದಾ ಪೂರ್ಣೇ ತತಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತೇ ತಥಾ ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಸತ್ಯಲೋಕಂ ಗತೇ ಸುರಾಃ

ಸ್ಥಿತಿಕಾಲವು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ನಂತರ ಎಲ್ಲವೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ಚಕ್ರಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ವಿನಾಧಿಪತ್ಯಂ ಸಮತಾಂ ಗತೇ ಽನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಮ ಶುಷ್ಕೇ ಚ ಸ್ಥಾವರೇ ಸರ್ವೇ ತ್ವ್ ಅನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಬ್ಬನಿಗೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಸಮಾನತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾವರಗಳೆಲ್ಲ ಒಣಗಿಹೋದವು.

ಪಶವೋ ಮಾನುಷಾ ವೃಕ್ಷಾಃ ಪಿಶಾಚಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ ಗನ್ಧರ್ವಾದ್ಯಾಃ ಕ್ರಮೇಣೈವ ನಿರ್ದಗ್ಧಾ ಭಾನುಭಾನುಭಿಃ

ಹಸುಗಳು, ಮಾನವರು, ಮರಗಳು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ಮಹಾಘೋರೇ ತಮೋಭೂತೇ ಸಮನ್ತತಃ ಸುಷ್ವಾಪಾಂಭಸಿ ಯೋಗಾತ್ಮಾ ನಿರ್ಮಲೋ ನಿರುಪಪ್ಲವಃ

ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶುದ್ಧನೂ ನಿರಾಕುಲನೂ ಆಗಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್ ಸಹಸ್ರಬಾಹುಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಃ

ಸಾವಿರ ತಲೆ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಸಾವಿರ ಕಾಲು, ಸಾವಿರ ಕೈ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದವನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ರಜಸಾ ತಮಸಾ ಶಙ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್ ಸತ್ತ್ವೇನ ಸರ್ವಗೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವಾತ್ಮತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ.

ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಕಾಲನಾಭಸ್ತು ಶುಕ್ಲಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ತು ನಿರ್ಗುಣಃ ನಾರಾಯಣೋ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸದಸನ್ಮಯಃ

ಕಾಲದ ಆತ್ಮ, ಕಾಲವೇ ನಾಭಿಯಾಗಿರುವ ಶ್ವೇತನು; ಕಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಿಯು ಗುಣರಹಿತನು; ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ನಾರಾಯಣನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಸತ್ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.

ತಥಾಭೂತಮಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಯಾನಂ ಪಙ್ಕಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಸ್ತಸ್ಯ ತಮವೋಚಮಮರ್ಷಿತಃ

ಹೀಗೆ ಪಂಕಜನೇತ್ರನಾದ ಅವನನ್ನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದೆ.