ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ ವೇದಾಶ್ ಚ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತಸ್ತೇ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ದೇವದಂಡಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ರೂಪಧಾರಿಯಾದ ವೇದಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವೀಮಾಲೋಕ್ಯ ಸಲಜ್ಜಾಂ ಹಿಮಶೈಲಜಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುನಿಗಳೂ ಸೇರಿ ದೇವದೇವರಾದ ಉಮಾಪತಿ, ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮಗಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆಂದು ನೋಡಿದರು.

ನ ತೃಪ್ಯತ್ಯನವದ್ಯಾಙ್ಗೀ ಸಾ ಚ ದೇವಂ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ವರದೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಹರಿಂ ಸೋ ಽಪ್ಯಾಹ ಶಙ್ಕರಮ್

ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ದೋಷರಹಿತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳೂ ವೃಷಧ್ವಜ ಧಾರಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಹರಿಗೆ, 'ನಾನು ನಿನಗೆ ವರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದಳು, ಹರಿ ಕೂಡ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ತ್ವಯಿ ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಾಂ ಚ ದದೌ ತು ಸಃ ತತಸ್ತು ಪುನರೇವಾಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯನ್ಪ್ರಭುಮ್

'ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಹವಿರ್ಜುಹೋಮಿ ವಹ್ನೌ ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯಪದೇ ಸ್ಥಿತಃ ದದಾಸಿ ಮಮ ಯದ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹ್ಯಕೃತೋ ವಿಧಿಃ

'ನಾನು ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರೆ, ಈ ಮುಂಚೆ ಆಗದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.

ತಮಾಹ ಶಙ್ಕರೋ ದೇವಂ ದೇವದೇವೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಯದ್ಯದಿಷ್ಟಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್

ಶಂಕರನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವದೇವರು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.'

ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ವಚನಂ ಸರ್ವಂ ದೇವದೇವ ಪಿತಾಮಹ ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

'ನೀನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವದೇವನೆ, ಪಿತಾಮಹ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಿಸಿದರು.

ಹಸ್ತಂ ದೇವಸ್ಯ ದೇವ್ಯಾಶ್ ಚ ಯುಯೋಜ ಪರಮಂ ಪ್ರಭುಃ ಜ್ವಲನಶ್ ಚ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರುಪಸ್ಥಿತಃ

ಪರಮಪ್ರಭುವಾದ ದೇವಿಯ ಕೈಯನ್ನೂ ದೇವರ ಕೈಯನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿದರು; ಆಗ ಅಗ್ನಿಯೂ ಕೈಮುಗಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ಶ್ರೌತೈರೇತೈರ್ಮಹಾಮನ್ತ್ರೈರ್ ಮೂರ್ತಿಮದ್ಭಿರ್ ಉಪಸ್ಥಿತೈಃ ಯಥೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ಹುತ್ವಾ ಲಾಜಾನಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಆ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಹಾಜರಿದ್ದಂತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಾಜೆಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಆನೀತಾನ್ವಿಷ್ಣುನಾ ವಿಪ್ರಾನ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿವಿಧೈರ್ವರೈಃ ತ್ರಿಶ್ ಚ ತಂ ಜ್ವಲನಂ ದೇವಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರಸಿ, ವಿವಿಧ ಬಹುಮಾನಗಳಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸಿ, ಅಗ್ನಿದೇವರನ್ನು ಮೂರು ಸುತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿಸಿದರು.

ಮುಕ್ತ್ವಾ ಹಸ್ತಸಮಾಯೋಗಂ ಸಹಿತೈಃ ಸರ್ವದೈವತೈಃ ಸುರೈಶ್ ಚ ಮಾನವೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ

ಹಸ್ತಸಂಯೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ನನಾಮ ಭಗವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ತತಃ ಪಾದ್ಯಂ ತಯೋರ್ ದತ್ತ್ವಾ ಶಂಭೋರಾಚಮನಂ ತಥಾ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವನೂ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಮಧುಪರ್ಕಂ ತಥಾ ಗಾಂ ಚ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ಪುನಃ ಶಿವಮ್ ಅತಿಷ್ಠದ್ಭಗವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವೈರಿನ್ದ್ರಪುರೋಗಮೈಃ

ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಹಾಪ್ರಭುವಿಗೆ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನೂ, ಒಂದು ಹಸುವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪುನಃ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡರು.

ಭೃಗ್ವಾದ್ಯಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಚಾಕ್ಷತೈಸ್ತಿಲತಣ್ಡುಲೈಃ ಸೂರ್ಯಾದಯಃ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ತುಷ್ಟುವುರ್ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್

ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಅಕ್ಷತೆ, ಎಳ್ಳು, ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ವೃಷಧ್ವಜನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಶಿವಃ ಸಮಾಪ್ಯ ದೇವೋಕ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಾರೋಪ್ಯ ಚಾತ್ಮನಿ ತಯಾ ಸಮಾಗತೋ ರುದ್ರಃ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾಯ ವೈ

ಶಿವನು ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ದೇವಿಯೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಭವೋದ್ವಾಹಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಃ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾಞ್ಛುದ್ಧಾನ್ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಾನ್

ಯಾರು ಭವನು ಮಾಡಿದ ವಿವಾಹವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಲಿತವರಿಗೆ ಓದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಚ ಭವೇನ ಸಹ ಮೋದತೇ ಯತ್ರಾಯಂ ಕೀರ್ತ್ಯತೇ ವಿಪ್ರೈಸ್ ತಾವದಾಸ್ತೇ ತದಾ ಭವಃ

ಅವರು ಗಣೇಶನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಭವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭವನು ತಾನೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಕೀರ್ತಯೇನ್ನಾನ್ಯಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಉದ್ವಾಹೇ ಚ ದ್ವಿಜೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಆದುದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೆ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವಾಹದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪಠಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕೀರ್ತನೀಯಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಭವೋದ್ವಾಹಮನುತ್ತಮಮ್ ಕೃತೋದ್ವಾಹಸ್ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ಭವನ ವಿವಾಹದ ಈ ಅಪೂರ್ವ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು; ಆಗ ವೃಷಧ್ವಜನಾದ ಶಿವನು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು.

ಸಗಣೋ ನನ್ದಿನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸರ್ವದೇವಗಣೈರ್ವೃತಃ ಪುರೀಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ದಿವ್ಯಾಮ್ ಆಜಗಾಮ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ನಂದಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳ ಜೊತೆ, ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶಿವನು, ದೈವಿಕವಾದ ವಾರಾಣಸಿಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಅವಿಮುಕ್ತೇ ಸುಖಾಸೀನಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್ ಅಪೃಚ್ಛತ್ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಭವಾನೀ ಹರ್ಷಿತಾನನಾ

ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ ಭವಾನಿ ಆನಂದಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರು.

ಅಥಾಹಾರ್ಧೇನ್ದುತಿಲಕಃ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಿಸ್ತರಾಚ್ಛಕ್ಯತೇ ನಹಿ

ಆಗ ಚಂದ್ರಚೂಡಿಯಾದ ಶಿವನು, 'ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಅಪಾರ, ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ವಕ್ತುಂ ಮಯಾ ಸುರೇಶಾನಿ ಋಷಿಸಂಘಾಭಿಪೂಜಿತಮ್ ಕಿಂ ಮಯಾ ವರ್ಣ್ಯತೇ ದೇವೀ ಹ್ಯ್ ಅವಿಮುಕ್ತಫಲೋದಯಃ

'ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯೇ, ಋಷಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ? ಅವಿಮುಕ್ತವು ಮೋಕ್ಷದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಸ್ಥಳ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಾಪಿನಾಂ ಯತ್ರ ಮುಕ್ತಿಃ ಸ್ಯಾನ್ ಮೃತಾನಾಮ್ ಏಕಜನ್ಮನಾ ಅನ್ಯತ್ರ ತು ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ವ್ಯಪೋಹತಿ

'ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ಕೂಡ ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವಾಗಲೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಬೇರೆಡೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.'

ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಪೈಶಾಚ್ಯನರಕಾವಹಮ್ ಕೃತ್ವಾ ಪಾಪಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪಿಶಾಚತ್ವಂ ವರಂ ನೃಣಾಮ್

'ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಪಿಶಾಚನಾಗುವುದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಉತ್ತಮ.'

ನ ತು ಶಕ್ರಸಹಸ್ರತ್ವಂ ಸ್ವರ್ಗೇ ಕಾಶೀಪುರೀಂ ವಿನಾ ಯತ್ರ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೋ ದೇವೋ ಯತ್ರ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೋ ವಿಭುಃ

'ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ವಾರಾಣಸಿಯ ಸಮಾನವಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದೇವರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.'

ಓಂಕಾರೇಶಃ ಕೃತ್ತಿವಾಸಾ ಮೃತಾನಾಂ ನ ಪುನರ್ಭವಃ ಉಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಸಂಕ್ಷೇಪಾಚ್ಛಶಿಶೇಖರಃ

'ಅಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರೇಶ್ವರನು, ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.' ಎಂದು ಚಂದ್ರಚೂಡಿಯು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಚೋದ್ಯಾನಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗಣೇಶ್ವರಾನ್ ತತ್ರೈವ ಭಗವಾನ್ ಜಾತೋ ಗಜವಕ್ತ್ರೋ ವಿನಾಯಕಃ

ಆ ದೇವರು ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗಣಪತಿಯಾದ ಗಜಮುಖನಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ದೈತ್ಯಾನಾಂ ವಿಘ್ನರೂಪಾರ್ಥಮ್ ಅವಿಘ್ನಾಯ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ಏತದ್ವಃ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಕಥಾಸರ್ವಸ್ವಮುತ್ತಮಮ್

ದೈತ್ಯರಿಗೆ ವಿಘ್ನವಾಗಲು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ಈ ಕಥೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.