ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಮೂರ್ತಿಭಿರ್ ವಿಹಿತಂ ಜಗತ್ ಕ್ಷ್ಮಾಬಗ್ನಿಖೇನ್ದುಸೂರ್ಯಾತ್ಮಪವನಾತ್ಮಾ ಯತೋ ಭವಃ

ಈ ದೇವರಾದ ರುದ್ರನ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ.

ತಥಾಪಿ ತಸ್ಮೈ ದಾತವ್ಯಾ ವಚನಾಚ್ಚ ಗಿರೇರ್ಮಮ ಏಷಾ ಹ್ಯ್ ಅಜಾ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣಾ ಲೋಹಿತಾ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಭವಾನ್

ಆದರೂ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಅವಳು ಹುಟ್ಟದವಳು, ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು—ಅವಳು ಪ್ರಕೃತಿಯೇ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಶ್ರೇಯೋ ಽಪಿ ಶೈಲರಾಜೇನ ಸಂಬನ್ಧೋ ಽಯಂ ತವಾಪಿ ಚ ತವ ಪಾದ್ಮೇ ಸಮುದ್ಭೂತಃ ಕಲ್ಪೇ ನಾಭ್ಯಂಬುಜಾದಹಮ್

ಈ ಪರ್ವತರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವು ನಿನಗೂ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ; ನೀನು ಪಾದ್ಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಉದಯವಾಯಿತು.

ಮದಂಶಸ್ಯಾಸ್ಯ ಶೈಲಸ್ಯ ಮಮಾಪಿ ಚ ಗುರುರ್ಭವಾನ್ ಬಾಢಮ್ ಇತ್ಯಜಮ್ ಆಹಾಸೌ ದೇವದೇವೋ ಜನಾರ್ದನಃ

ಜನಾರ್ದನ ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಗರ್ವಭರಿತ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ನನಗೂ ನೀವೇ ಗುರು.' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ದೇವಾಶ್ ಚ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ದೇವದೇವಶ್ ಚ ಶಙ್ಕರಃ ತತಶ್ಚೋತ್ಥಾಯ ವಿದ್ವಾನ್ಸಃ ಪದ್ಮನಾಭಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಾಮ್

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ದೇವದೇವರಾದ ಶಂಕರರೂ, ಪದ್ಮನಾಭರೂ ಎದ್ದು ಆಕೆಗೆ ನಮಿಸಿದರು.

ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಃ ಅಭ್ಯುಕ್ಷದ್ ಆತ್ಮನೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ ಚ ಗಿರೇಸ್ ತಥಾ

ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರು ದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ತೊಳೆದರು, ನಂತರ ಆ ನೀರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ, ಪರ್ವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ ಎರಚಿದರು.

ತ್ವದೀಯೈಷಾ ವಿವಾಹಾರ್ಥಂ ಮೇನಜಾ ಹ್ಯನುಜಾ ಮಮ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೋದಕಂ ದತ್ತ್ವಾ ದೇವೀಂ ದೇವೇಶ್ವರಾಯ ತಾಮ್

'ಇವಳು ಮೆನಾದ ಮಗಳು, ನನ್ನ ತಮ್ಮಿ, ನಿನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ದೇವದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮಪಿ ದೇವಾಯ ಸೋದಕಂ ಪ್ರದದೌ ಹರಿಃ ಅಥ ಸರ್ವೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಪಾರಗಾಃ

ಹರಿಯೂ ಕೂಡ ತನ್ನನ್ನೇ ದೇವರಿಗೆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತ ಮಹಾಮುನಿಗಳು,

ಊಚುರ್ದಾತಾ ಗೃಹೀತಾ ಚ ಫಲಂ ದ್ರವ್ಯಂ ವಿಚಾರತಃ ಏಷ ದೇವೋ ಹರೋ ನೂನಂ ಮಾಯಯಾ ಹಿ ತತೋ ಜಗತ್

'ಕೊಡುವವನು, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ಫಲ, ವಸ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಈ ಹರನೇ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಪ್ರಣೇಮುಶ್ ಚ ಪ್ರೀತಿಕಣ್ಟಕಿತತ್ವಚಃ ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಖೇಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ ವೇದಾಶ್ ಚ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತಸ್ತೇ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ದೇವದಂಡಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ರೂಪಧಾರಿಯಾದ ವೇದಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವೀಮಾಲೋಕ್ಯ ಸಲಜ್ಜಾಂ ಹಿಮಶೈಲಜಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುನಿಗಳೂ ಸೇರಿ ದೇವದೇವರಾದ ಉಮಾಪತಿ, ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮಗಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆಂದು ನೋಡಿದರು.

ನ ತೃಪ್ಯತ್ಯನವದ್ಯಾಙ್ಗೀ ಸಾ ಚ ದೇವಂ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ವರದೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಹರಿಂ ಸೋ ಽಪ್ಯಾಹ ಶಙ್ಕರಮ್

ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ದೋಷರಹಿತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳೂ ವೃಷಧ್ವಜ ಧಾರಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಹರಿಗೆ, 'ನಾನು ನಿನಗೆ ವರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದಳು, ಹರಿ ಕೂಡ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ತ್ವಯಿ ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಾಂ ಚ ದದೌ ತು ಸಃ ತತಸ್ತು ಪುನರೇವಾಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯನ್ಪ್ರಭುಮ್

'ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಹವಿರ್ಜುಹೋಮಿ ವಹ್ನೌ ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯಪದೇ ಸ್ಥಿತಃ ದದಾಸಿ ಮಮ ಯದ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹ್ಯಕೃತೋ ವಿಧಿಃ

'ನಾನು ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರೆ, ಈ ಮುಂಚೆ ಆಗದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.

ತಮಾಹ ಶಙ್ಕರೋ ದೇವಂ ದೇವದೇವೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಯದ್ಯದಿಷ್ಟಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್

ಶಂಕರನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವದೇವರು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.'

ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ವಚನಂ ಸರ್ವಂ ದೇವದೇವ ಪಿತಾಮಹ ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

'ನೀನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವದೇವನೆ, ಪಿತಾಮಹ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಿಸಿದರು.

ಹಸ್ತಂ ದೇವಸ್ಯ ದೇವ್ಯಾಶ್ ಚ ಯುಯೋಜ ಪರಮಂ ಪ್ರಭುಃ ಜ್ವಲನಶ್ ಚ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರುಪಸ್ಥಿತಃ

ಪರಮಪ್ರಭುವಾದ ದೇವಿಯ ಕೈಯನ್ನೂ ದೇವರ ಕೈಯನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿದರು; ಆಗ ಅಗ್ನಿಯೂ ಕೈಮುಗಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ಶ್ರೌತೈರೇತೈರ್ಮಹಾಮನ್ತ್ರೈರ್ ಮೂರ್ತಿಮದ್ಭಿರ್ ಉಪಸ್ಥಿತೈಃ ಯಥೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ಹುತ್ವಾ ಲಾಜಾನಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಆ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಹಾಜರಿದ್ದಂತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಾಜೆಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಆನೀತಾನ್ವಿಷ್ಣುನಾ ವಿಪ್ರಾನ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿವಿಧೈರ್ವರೈಃ ತ್ರಿಶ್ ಚ ತಂ ಜ್ವಲನಂ ದೇವಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರಸಿ, ವಿವಿಧ ಬಹುಮಾನಗಳಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸಿ, ಅಗ್ನಿದೇವರನ್ನು ಮೂರು ಸುತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿಸಿದರು.

ಮುಕ್ತ್ವಾ ಹಸ್ತಸಮಾಯೋಗಂ ಸಹಿತೈಃ ಸರ್ವದೈವತೈಃ ಸುರೈಶ್ ಚ ಮಾನವೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ

ಹಸ್ತಸಂಯೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ನನಾಮ ಭಗವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ತತಃ ಪಾದ್ಯಂ ತಯೋರ್ ದತ್ತ್ವಾ ಶಂಭೋರಾಚಮನಂ ತಥಾ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವನೂ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಮಧುಪರ್ಕಂ ತಥಾ ಗಾಂ ಚ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ಪುನಃ ಶಿವಮ್ ಅತಿಷ್ಠದ್ಭಗವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವೈರಿನ್ದ್ರಪುರೋಗಮೈಃ

ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಹಾಪ್ರಭುವಿಗೆ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನೂ, ಒಂದು ಹಸುವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪುನಃ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡರು.

ಭೃಗ್ವಾದ್ಯಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಚಾಕ್ಷತೈಸ್ತಿಲತಣ್ಡುಲೈಃ ಸೂರ್ಯಾದಯಃ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ತುಷ್ಟುವುರ್ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್

ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಅಕ್ಷತೆ, ಎಳ್ಳು, ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ವೃಷಧ್ವಜನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಶಿವಃ ಸಮಾಪ್ಯ ದೇವೋಕ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಾರೋಪ್ಯ ಚಾತ್ಮನಿ ತಯಾ ಸಮಾಗತೋ ರುದ್ರಃ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾಯ ವೈ

ಶಿವನು ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ದೇವಿಯೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಭವೋದ್ವಾಹಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಃ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾಞ್ಛುದ್ಧಾನ್ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಾನ್

ಯಾರು ಭವನು ಮಾಡಿದ ವಿವಾಹವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಲಿತವರಿಗೆ ಓದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಚ ಭವೇನ ಸಹ ಮೋದತೇ ಯತ್ರಾಯಂ ಕೀರ್ತ್ಯತೇ ವಿಪ್ರೈಸ್ ತಾವದಾಸ್ತೇ ತದಾ ಭವಃ

ಅವರು ಗಣೇಶನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಭವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭವನು ತಾನೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಕೀರ್ತಯೇನ್ನಾನ್ಯಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಉದ್ವಾಹೇ ಚ ದ್ವಿಜೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಆದುದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೆ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವಾಹದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪಠಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕೀರ್ತನೀಯಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಭವೋದ್ವಾಹಮನುತ್ತಮಮ್ ಕೃತೋದ್ವಾಹಸ್ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ಭವನ ವಿವಾಹದ ಈ ಅಪೂರ್ವ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು; ಆಗ ವೃಷಧ್ವಜನಾದ ಶಿವನು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು.