ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವೇ ಸಹಸ್ರಹಸ್ತಾಶ್ ಚ ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರಿಣಃ ಚನ್ದ್ರರೇಖಾವತಂಸಾಶ್ ಚ ನೀಲಕಣ್ಠಾಸ್ ತ್ರಿಲೋಚನಾಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಟಾಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರರೆಖೆಯನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ನೀಲಕಂಠರು ಮತ್ತು ಮೂವರು ಕಣ್ಗಳಿದ್ದವರು.

ಹಾರಕುಣ್ಡಲಕೇಯೂರಮುಕುಟಾದ್ಯೈರ್ ಅಲಂಕೃತಾಃ ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರವಿಷ್ಣುಸಂಕಾಶಾ ಅಣಿಮಾದಿಗುಣೈರ್ವೃತಾಃ

ಹಾರ, ಕುಂಡಲ, ಕೇಯೂರ, ಮುಕುಟ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಅಣಿಮಾದಿ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.

ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತೀಕಾಶಾಸ್ ತತ್ರಾಜಗ್ಮುರ್ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಪಾತಾಲಚಾರಿಣಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಲೋಕನಿವಾಸಿನಃ

ಸೂರ್ಯ ಕೋಟಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ಗಣೇಶ್ವರರು, ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ತುಂಬರುರ್ನಾರದೋ ಹಾಹಾ ಹೂಹೂಶ್ಚೈವ ತು ಸಾಮಗಾಃ ರತ್ನಾನ್ಯಾದಾಯ ವಾದ್ಯಾಂಶ್ ಚ ತತ್ರಾಜಗ್ಮುಸ್ತದಾ ಪುರಮ್

ತುಂಭರು, ನಾರದ, ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ ಮತ್ತು ಸಾಮಗರು, ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.

ಋಷಯಃ ಕೃತ್ಸ್ನಶಸ್ತತ್ರ ದೇವಗೀತಾಸ್ತಪೋಧನಾಃ ಪುಣ್ಯಾನ್ ವೈವಾಹಿಕಾನ್ ಮನ್ತ್ರಾನ್ ಅಜಪುರ್ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರು, ಪವಿತ್ರವಾದ ವಿವಾಹ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು.

ತತ ಏವಂ ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ಸರ್ವತಶ್ ಚ ಸಮಾಗಮೇ ಗಿರಿಜಾಂ ತಾಮ್ ಅಲಂಕೃತ್ಯ ಸ್ವಯಮೇವ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾಮ್

ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ, ಗಿರಿಜಾ ಆ ಶುಚಿತನ್ಮಯನಗುವಳನ್ನು ತಾನೇ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಪುರಂ ಪ್ರವೇಶಯಾಮಾಸ ಸ್ವಯಮ್ ಆದಾಯ ಕೇಶವಃ ಸದಸ್ಯಾಹ ಚ ದೇವೇಶಂ ನಾರಾಯಣಮಜೋ ಹರಿಮ್

ಕೇಶವನು ಸ್ವತಃ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಗರಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಅಜನು, ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದರು.

ಭವಾನಗ್ರೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಭವಾನ್ಯಾ ಸಹ ದೈವತೈಃ ವಾಮಾಙ್ಗಾದಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಾದಹಂ ಪ್ರಭೋ

ನೀನು ಭವಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ರುದ್ರನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ನೀನು, ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ನಾನು, ಪ್ರಭುವೇ.

ಮನ್ಮೂರ್ತಿಸ್ತುಹಿನಾದ್ರೀಶೋ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ಸೃಷ್ಟ ಏವ ಹಿ ಏಷಾ ಹೈಮವತೀ ಜಜ್ಞೇ ಮಾಯಯಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ನನ್ನ ರೂಪವು ಹಿಮಪರ್ವತದ ಒಡೆಯನು, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಹೈಮವತಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಪ್ರವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಮ್ ಉದ್ವಾಹಾರ್ಥಮ್ ಇಹಾಗತಃ ಅತೋ ಽಸೌ ಜಗತಾಂ ಧಾತ್ರೀ ಧಾತಾ ತವ ಮಮಾಪಿ ಚ

ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ ವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ, ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಅವಳು ಲೋಕಗಳ ಪೋಷಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಮೂರ್ತಿಭಿರ್ ವಿಹಿತಂ ಜಗತ್ ಕ್ಷ್ಮಾಬಗ್ನಿಖೇನ್ದುಸೂರ್ಯಾತ್ಮಪವನಾತ್ಮಾ ಯತೋ ಭವಃ

ಈ ದೇವರಾದ ರುದ್ರನ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ.

ತಥಾಪಿ ತಸ್ಮೈ ದಾತವ್ಯಾ ವಚನಾಚ್ಚ ಗಿರೇರ್ಮಮ ಏಷಾ ಹ್ಯ್ ಅಜಾ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣಾ ಲೋಹಿತಾ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಭವಾನ್

ಆದರೂ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಅವಳು ಹುಟ್ಟದವಳು, ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು—ಅವಳು ಪ್ರಕೃತಿಯೇ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಶ್ರೇಯೋ ಽಪಿ ಶೈಲರಾಜೇನ ಸಂಬನ್ಧೋ ಽಯಂ ತವಾಪಿ ಚ ತವ ಪಾದ್ಮೇ ಸಮುದ್ಭೂತಃ ಕಲ್ಪೇ ನಾಭ್ಯಂಬುಜಾದಹಮ್

ಈ ಪರ್ವತರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವು ನಿನಗೂ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ; ನೀನು ಪಾದ್ಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಉದಯವಾಯಿತು.

ಮದಂಶಸ್ಯಾಸ್ಯ ಶೈಲಸ್ಯ ಮಮಾಪಿ ಚ ಗುರುರ್ಭವಾನ್ ಬಾಢಮ್ ಇತ್ಯಜಮ್ ಆಹಾಸೌ ದೇವದೇವೋ ಜನಾರ್ದನಃ

ಜನಾರ್ದನ ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಗರ್ವಭರಿತ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ನನಗೂ ನೀವೇ ಗುರು.' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ದೇವಾಶ್ ಚ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ದೇವದೇವಶ್ ಚ ಶಙ್ಕರಃ ತತಶ್ಚೋತ್ಥಾಯ ವಿದ್ವಾನ್ಸಃ ಪದ್ಮನಾಭಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಾಮ್

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ದೇವದೇವರಾದ ಶಂಕರರೂ, ಪದ್ಮನಾಭರೂ ಎದ್ದು ಆಕೆಗೆ ನಮಿಸಿದರು.

ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಃ ಅಭ್ಯುಕ್ಷದ್ ಆತ್ಮನೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ ಚ ಗಿರೇಸ್ ತಥಾ

ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರು ದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ತೊಳೆದರು, ನಂತರ ಆ ನೀರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ, ಪರ್ವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ ಎರಚಿದರು.

ತ್ವದೀಯೈಷಾ ವಿವಾಹಾರ್ಥಂ ಮೇನಜಾ ಹ್ಯನುಜಾ ಮಮ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೋದಕಂ ದತ್ತ್ವಾ ದೇವೀಂ ದೇವೇಶ್ವರಾಯ ತಾಮ್

'ಇವಳು ಮೆನಾದ ಮಗಳು, ನನ್ನ ತಮ್ಮಿ, ನಿನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ದೇವದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮಪಿ ದೇವಾಯ ಸೋದಕಂ ಪ್ರದದೌ ಹರಿಃ ಅಥ ಸರ್ವೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಪಾರಗಾಃ

ಹರಿಯೂ ಕೂಡ ತನ್ನನ್ನೇ ದೇವರಿಗೆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತ ಮಹಾಮುನಿಗಳು,

ಊಚುರ್ದಾತಾ ಗೃಹೀತಾ ಚ ಫಲಂ ದ್ರವ್ಯಂ ವಿಚಾರತಃ ಏಷ ದೇವೋ ಹರೋ ನೂನಂ ಮಾಯಯಾ ಹಿ ತತೋ ಜಗತ್

'ಕೊಡುವವನು, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ಫಲ, ವಸ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಈ ಹರನೇ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಪ್ರಣೇಮುಶ್ ಚ ಪ್ರೀತಿಕಣ್ಟಕಿತತ್ವಚಃ ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಖೇಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ ವೇದಾಶ್ ಚ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತಸ್ತೇ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ದೇವದಂಡಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ರೂಪಧಾರಿಯಾದ ವೇದಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವೀಮಾಲೋಕ್ಯ ಸಲಜ್ಜಾಂ ಹಿಮಶೈಲಜಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುನಿಗಳೂ ಸೇರಿ ದೇವದೇವರಾದ ಉಮಾಪತಿ, ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮಗಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು, ದೇವರ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆಂದು ನೋಡಿದರು.

ನ ತೃಪ್ಯತ್ಯನವದ್ಯಾಙ್ಗೀ ಸಾ ಚ ದೇವಂ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ವರದೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಹರಿಂ ಸೋ ಽಪ್ಯಾಹ ಶಙ್ಕರಮ್

ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ದೋಷರಹಿತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವಳೂ ವೃಷಧ್ವಜ ಧಾರಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಹರಿಗೆ, 'ನಾನು ನಿನಗೆ ವರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದಳು, ಹರಿ ಕೂಡ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ತ್ವಯಿ ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಖ್ಯಾಂ ಚ ದದೌ ತು ಸಃ ತತಸ್ತು ಪುನರೇವಾಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯನ್ಪ್ರಭುಮ್

'ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಹವಿರ್ಜುಹೋಮಿ ವಹ್ನೌ ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯಪದೇ ಸ್ಥಿತಃ ದದಾಸಿ ಮಮ ಯದ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹ್ಯಕೃತೋ ವಿಧಿಃ

'ನಾನು ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರೆ, ಈ ಮುಂಚೆ ಆಗದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.

ತಮಾಹ ಶಙ್ಕರೋ ದೇವಂ ದೇವದೇವೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ ಯದ್ಯದಿಷ್ಟಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್

ಶಂಕರನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವದೇವರು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.'

ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ವಚನಂ ಸರ್ವಂ ದೇವದೇವ ಪಿತಾಮಹ ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

'ನೀನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವದೇವನೆ, ಪಿತಾಮಹ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಿಸಿದರು.

ಹಸ್ತಂ ದೇವಸ್ಯ ದೇವ್ಯಾಶ್ ಚ ಯುಯೋಜ ಪರಮಂ ಪ್ರಭುಃ ಜ್ವಲನಶ್ ಚ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿರುಪಸ್ಥಿತಃ

ಪರಮಪ್ರಭುವಾದ ದೇವಿಯ ಕೈಯನ್ನೂ ದೇವರ ಕೈಯನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿದರು; ಆಗ ಅಗ್ನಿಯೂ ಕೈಮುಗಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ಶ್ರೌತೈರೇತೈರ್ಮಹಾಮನ್ತ್ರೈರ್ ಮೂರ್ತಿಮದ್ಭಿರ್ ಉಪಸ್ಥಿತೈಃ ಯಥೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ಹುತ್ವಾ ಲಾಜಾನಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಆ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಹಾಜರಿದ್ದಂತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಾಜೆಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.