ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸೋಮೋ ಗದಾಂ ಧನೇಶಶ್ ಚ ದಣ್ಡಂ ದಣ್ಡಭೃತಾಂ ವರಃ ಈಶಾನಶ್ ಚ ತಥಾ ಶೂಲಂ ತೀವ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಸೋಮನು ಗದೆಯನ್ನು, ಧನೇಶನು ದಂಡವನ್ನು, ದಂಡಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ಈಶಾನನು ಭಯಾನಕವಾದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ರುದ್ರಾಶ್ ಚ ಶೂಲಮಾದಿತ್ಯಾ ಮುಶಲಂ ವಸವಸ್ ತಥಾ ಮುದ್ಗರಂ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವೇನಾಶು ದಿವೌಕಸಃ

ರುದ್ರರು ತಮ್ಮ ತ್ರಿಶೂಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದಿತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗದೆಯನ್ನು, ವಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಮುಳ್ಳುಹತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆ ದೇವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸ್ತಮ್ಭಿತಾ ದೇವದೇವೇನ ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ದಿವೌಕಸಃ ಶಿರಃ ಪ್ರಕಮ್ಪಯನ್ ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ದೇವದೇವನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು; ವಿಷ್ಣು ತಲೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯಾಪಿ ಶಿರಸೋ ಬಾಲಃ ಸ್ಥಿರತ್ವಂ ಪ್ರಚಕಾರ ಹ ಚಕ್ರಂ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ನ ಶಶಾಕ ಬಾಹೂಂಶ್ಚಾಲಯಿತುಂ ನ ಚ

ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ತಲೆಯನ್ನೂ ಆ ಬಾಲಕನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕೈಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಪೂಷಾ ದನ್ತಾನ್ ದಶನ್ ದನ್ತೈರ್ ಬಾಲಮೈಕ್ಷತ ಮೋಹಿತಃ ತಸ್ಯಾಪಿ ದಶನಾಃ ಪೇತುರ್ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಸ್ಯ ಶಂಭುನಾ

ಪೂಷನು ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚುತ್ತಾ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ಆ ಬಾಲಕನತ್ತ ನೋಡಿದನು; ಶಂಭುವಿನ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟವೊಂದರಿಂದಲೇ ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ಬಿದ್ದುವು.

ಬಲಂ ತೇಜಶ್ ಚ ಯೋಗಂ ಚ ತಥೈವಾಸ್ತಮ್ಭಯದ್ ವಿಭುಃ ಅಥ ತೇಷು ಸ್ಥಿತೇಷ್ವೇವ ಮನ್ಯುಮತ್ಸು ಸುರೇಷ್ವಪಿ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಅವರ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು; ಆ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ—

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪರಮಸಂವಿಗ್ನೋ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ಬುಬುಧೇ ದೇವಮೀಶಾನಮ್ ಉಮೋತ್ಸಂಗೇ ತಮಾಸ್ಥಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡು, ಶಂಕರನ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದನು; ದೇವದೇವನಾದ ಆ ಈಶ್ವರನು ಉಮಾದೇವಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು.

ಸ ಬುದ್ಧ್ವಾ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಶೀಘ್ರಮ್ ಉತ್ಥಾಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ ವವನ್ದೇ ಚರಣೌ ಶಂಭೋರ್ ಅಸ್ತುವಚ್ಚ ಪಿತಾಮಹಃ

ಆ ದೇವದೇವನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಶಂಭುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ಪಿತಾಮಹನು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಬುದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ ತ್ವಮ್ ಈಶ್ವರಃ ಭೂತಾನಾಮಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಚ ತ್ವಮೇವೇಶ ಪ್ರವರ್ತ್ತಕಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಬುದ್ಧಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಅಹಂಕಾರ, ನೀನೇ ಭೂತಗಳಿಗೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಪ್ರೇರಕನಾದ ಈಶ್ವರ.

ತವಾಹಂ ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಧಸ್ತಾತ್ ಸೃಷ್ಟಃ ಪೂರ್ವಂ ಪುರಾತನಃ ವಾಮಹಸ್ತಾನ್ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೇವೋ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ

ನೀನು ಪುರಾತನನು, ನಿನ್ನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನು ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಇಯಂ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ದೇವೀ ಸದಾ ತೇ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರಣ ಪತ್ನೀರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಜಗತ್ಕಾರಣಮಾಗತಾ

ಈ ದೇವಿಯಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣೆ; ಅವಳು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ರೂಪಧರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಮಹಾದೇವ ಮಹಾದೇವ್ಯೈ ನಮೋನಮಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತವ ದೇವೇಶ ನಿಯೋಗಾಚ್ಚ ಮಯಾ ಪ್ರಜಾಃ

ಮಹಾದೇವ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವದೇವ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ದೇವಾದ್ಯಾಸ್ತು ಇಮಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ಮೂಢಾಸ್ತ್ವದ್ಯೋಗಮೋಹಿತಾಃ ಕುರು ಪ್ರಸಾದಮೇತೇಷಾಂ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಭವನ್ತ್ವಿಮೇ

ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಅವರೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಯೋಗದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೆಲ್ಲಾ ಹಳೆಯದಂತೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಡು.

ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯೈವಂ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಸಂಸ್ತಮ್ಭಿತಾಂಸ್ತದಾ ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಆಹ ಪದ್ಮಜಃ

ಅಂತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹಾದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ವಿಷಯವನ್ನು ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು.

ಮೂಢಾಸ್ಥ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾ ನೈವ ಬುಧ್ಯತ ಶಙ್ಕರಮ್ ದೇವದೇವಮ್ ಇಹಾಯಾನ್ತಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್

ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತನಾದ ಶಂಕರನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಗಚ್ಛಧ್ವಂ ಶರಣಂ ಶೀಘ್ರಂ ದೇವಾಃ ಶಕ್ರಪುರೋಗಮಾಃ ಸನಾರಾಯಣಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಿಭಿಃ ಶಙ್ಕರಂ ಪ್ರಭುಮ್

ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ, ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ, ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ, ನೀವು ಶೀಘ್ರ ಶರಣಾಗೆ ಹೋಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.

ಸಾರ್ಧಂ ಮಯೈವ ದೇವೇಶಂ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಮ್ ಅನಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಸಹ ಸತ್ತಮಮ್

ನನ್ನೊಡನೆ, ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಈ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ, ದೇವದೇವನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ತತ್ರ ತೇ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾಸ್ತೇನ ತಥೈವ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ ಪ್ರಣೇಮುರ್ ಮನಸಾ ಸರ್ವೇ ಸನಾರಾಯಣಕಾಃ ಪ್ರಭುಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು, ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭೂದ್ ದೇವದೇವಸ್ತ್ರಿಯಂಬಕಃ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಚಕಾರಾಶು ವಚನಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅನಂತರ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ತ್ರಿಣೇತ್ರನಾದ ದೇವದೇವನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತಿನಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಮಾಡಿದರು.

ತತ ಏವಂ ಪ್ರಸನ್ನೇ ತು ಸರ್ವದೇವನಿವಾರಣಮ್ ವಪುಶ್ಚಕಾರ ದೇವೇಶೋ ದಿವ್ಯಂ ಪರಮಮದ್ಭುತಮ್

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತೇಜಸಾ ತಸ್ಯ ದೇವಾಸ್ತೇ ಸೇನ್ದ್ರಚನ್ದ್ರದಿವಾಕರಾಃ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾಃ ಸಸಾಧ್ಯಾಶ್ ಚ ಸನಾರಾಯಣಕಾಸ್ ತಥಾ

ಆ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸಾಧ್ಯರು, ನಾರಾಯಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆತನ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೇಲಿದರು.

ಸಯಮಾಶ್ ಚ ಸರುದ್ರಾಶ್ ಚ ಚಕ್ಷುರಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ ವಿಭುಮ್ ತೇಭ್ಯಶ್ ಚ ಪರಮಂ ಚಕ್ಷುಃ ಸರ್ವದೃಷ್ಟೌ ಚ ಶಕ್ತಿಮತ್

ಯಮನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರುದ್ರರು ಕೂಡ ಆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯಿದರು. ಆಗ ಅವನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪರಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದದಾವಂಬಾಪತಿಃ ಶರ್ವೋ ಭವಾನ್ಯಾಶ್ ಚ ಚಲಸ್ಯ ಚ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಚಕ್ಷುಸ್ತದಾ ದೇವಾ ಇನ್ದ್ರವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ

ಅಂಬುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಶರ್ವನು ಭವಾನಿಯಿಗೂ ಚಲನಿಗೂ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆಗ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಸಬ್ರಹ್ಮಕಃ ಸಶಕ್ರಾಶ್ ಚ ತಮಪಶ್ಯನ್ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ನೇಮಿರೇ ತೂರ್ಣಂ ಭವಾನೀ ಚ ಗಿರೀಶ್ವರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಶಕ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೊದಲಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಭವಾನಿಯೂ ಗಿರೀಶ್ವರನೂ ಕೂಡ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು.

ಮುನಯಶ್ ಚ ಮಹಾದೇವಂ ಗಣೇಶಾಃ ಶಿವಸಂಮತಾಃ ಸಸರ್ಜುಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಚ ಖೇಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ

ಮುನಿಗಳು, ಶಿವನ ಸೇವಕ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಶಿವನು ಮೆಚ್ಚಿದವರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರೂ ಕೂಡ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುಸ್ ತುಷ್ಟುವುರ್ಮುನಯಃ ಪ್ರಭುಮ್ ಜಗುರ್ಗನ್ಧರ್ವಮುಖ್ಯಾಶ್ ಚ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ

ದೇವದಂಡುಭಿಗಳು ಘನಘನವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು; ಮುನಿಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಗಂಧರ್ವರ ಮುಖ್ಯರು ಹಾಡಿದರು; ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪುಗಳು ಕುಣಿದರು.

ಮುಮುಹುರ್ಗಣಪಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುಮೋದಾಂಬಾ ಚ ಪಾರ್ವತೀ ತಸ್ಯ ದೇವೀ ತದಾ ಹೃಷ್ಟಾ ಸಮಕ್ಷಂ ತ್ರಿದಿವೌಕಸಾಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಪಾರ್ವತಿಯಾದ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು; ಆ ದೇವಿಯು ಸ್ವರ್ಗದ ನಿವಾಸಿಗಳೆದುರಿಗೇ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.

ಪಾದಯೋಃ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಮಾಲಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಸುಗನ್ಧಿನೀಮ್ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಸಮ್ಪ್ರೋಚ್ಯ ತಯಾ ತತ್ರೈವ ಚಾರ್ಚಿತಮ್

ಅವಳು ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, 'ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಳು.

ಸಹ ದೇವ್ಯಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರುಃ ಶಿರೋಭಿರ್ ಭೂತಲಾಶ್ರಿತೈಃ ಸರ್ವೇ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ದೇವಾಃ ಸಯಕ್ಷೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ

ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರೂ ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.