ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಪ್ಸರೋಭಿಃ ಪ್ರನೃತ್ತಾಭಿಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತೈಃ ಗನ್ಧರ್ವಸಿದ್ಧೈರ್ವಿವಿಧೈಃ ಕಿನ್ನರೈಶ್ ಚ ಸುಶೋಭನೈಃ

ಅವಳ ಸುತ್ತಲೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸುಂದರ ಕಿನ್ನರರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಬನ್ದಿಭಿಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಾ ಚ ಸ್ಥಿತಾ ಶೈಲಸುತಾ ತದಾ ಸಿತಾತಪತ್ರಂ ರತ್ನಾಂಶುಮಿಶ್ರಿತಂ ಚಾವಹತ್ತಥಾ

ಆಗ ಬಂಡಿಹರು ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಪರ್ವತದ ಮಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ರತ್ನಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮಿಂಚುವ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವನ್ನೂ ತಂದರು.

ಮಾಲಿನೀ ಗಿರಿಪುತ್ರ್ಯಾಸ್ತು ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂರ್ಣೇನ್ದುಮಣ್ಡಲಮ್ ಚಾಮರಾಸಕ್ತಹಸ್ತಾಭಿರ್ ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರೀಭಿಶ್ ಚ ಸಂವೃತಾ

ಮಾಲಿನಿ ಪರ್ವತದ ಮಗಳಿಗೆ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಬೆಳಗುವ ವೃತ್ತವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು; ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದರು.

ಮಾಲಾಂ ಗೃಹ್ಯ ಜಯಾ ತಸ್ಥೌ ಸುರದ್ರುಮಸಮುದ್ಭವಾಮ್ ವಿಜಯಾ ವ್ಯಜನಂ ಗೃಹ್ಯ ಸ್ಥಿತಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಮೀಪಗಾ

ಜಯಾ ದೇವವೃಕ್ಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಳು; ವಿಜಯಾ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ದೇವಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು.

ಮಾಲಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ದೇವ್ಯಾಂ ತು ಸ್ಥಿತಾಯಾಂ ದೇವಸಂಸದಿ ಶಿಶುರ್ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಂ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ

ದೇವಿಯು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ವೃಷಭಧ್ವಜ ಮಹಾದೇವನು ಆಟದ ಆಸೆಯಿಂದ ಶಿಶುವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡನು.

ಉತ್ಸಙ್ಗತಲಸಂಸುಪ್ತೋ ಬಭೂವ ಭಗವಾನ್ಭವಃ ಅಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಿಶುಂ ದೇವಾಸ್ ತಸ್ಯಾ ಉತ್ಸಂಗವರ್ತ್ತಿನಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಆಕೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು; ಆಗ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಆಕೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡಿದರು.

ಕೋ ಽಯಮ್ ಅತ್ರೇತಿ ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯ ಚುಕ್ಷುಭುಶ್ ಚ ಸಮಾಗತಾಃ ವಜ್ರಮಾಹಾರಯತ್ತಸ್ಯ ಬಾಹುಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ವೃತ್ರಹಾ

'ಇವನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಗಬ್ಬೆತ್ತಿದರು; ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು ವಜ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದನು.

ಸ ಬಾಹುರುದ್ಯಮಸ್ತಸ್ಯ ತಥೈವ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ ಸ್ತಮ್ಭಿತಃ ಶಿಶುರೂಪೇಣ ದೇವದೇವೇನ ಲೀಲಯಾ

ಆ ಭುಜವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೂ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ವಜ್ರಂ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ನ ಶಶಾಕ ಬಾಹುಂ ಚಾಲಯಿತುಂ ತಥಾ ವಹ್ನಿಃ ಶಕ್ತಿಂ ತಥಾ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ನ ಶಶಾಕ ತಥಾ ಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಭುಜವನ್ನು ಕೂಡ ಅಲುಗಿಸಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಯೂ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಅದೆಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಕೊಂಡರು.

ಯಮೋ ಽಪಿ ದಣ್ಡಂ ಖಡ್ಗಂ ಚ ನಿರೃತಿರ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ ವರುಣೋ ನಾಗಪಾಶಂ ಚ ಧ್ವಜಯಷ್ಟಿಂ ಸಮೀರಣಃ

ಯಮನು ತನ್ನ ದಂಡವನ್ನೂ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ನಿರೃತಿಯೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ, ವರుణನು ನಾಗಪಾಶವನ್ನೂ, ಸಮೀರನು ಧ್ವಜದ ಕೋಲನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಸೋಮೋ ಗದಾಂ ಧನೇಶಶ್ ಚ ದಣ್ಡಂ ದಣ್ಡಭೃತಾಂ ವರಃ ಈಶಾನಶ್ ಚ ತಥಾ ಶೂಲಂ ತೀವ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಸೋಮನು ಗದೆಯನ್ನು, ಧನೇಶನು ದಂಡವನ್ನು, ದಂಡಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ಈಶಾನನು ಭಯಾನಕವಾದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ರುದ್ರಾಶ್ ಚ ಶೂಲಮಾದಿತ್ಯಾ ಮುಶಲಂ ವಸವಸ್ ತಥಾ ಮುದ್ಗರಂ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವೇನಾಶು ದಿವೌಕಸಃ

ರುದ್ರರು ತಮ್ಮ ತ್ರಿಶೂಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದಿತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗದೆಯನ್ನು, ವಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಮುಳ್ಳುಹತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆ ದೇವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸ್ತಮ್ಭಿತಾ ದೇವದೇವೇನ ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ದಿವೌಕಸಃ ಶಿರಃ ಪ್ರಕಮ್ಪಯನ್ ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ದೇವದೇವನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು; ವಿಷ್ಣು ತಲೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯಾಪಿ ಶಿರಸೋ ಬಾಲಃ ಸ್ಥಿರತ್ವಂ ಪ್ರಚಕಾರ ಹ ಚಕ್ರಂ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ನ ಶಶಾಕ ಬಾಹೂಂಶ್ಚಾಲಯಿತುಂ ನ ಚ

ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ತಲೆಯನ್ನೂ ಆ ಬಾಲಕನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕೈಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಪೂಷಾ ದನ್ತಾನ್ ದಶನ್ ದನ್ತೈರ್ ಬಾಲಮೈಕ್ಷತ ಮೋಹಿತಃ ತಸ್ಯಾಪಿ ದಶನಾಃ ಪೇತುರ್ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಸ್ಯ ಶಂಭುನಾ

ಪೂಷನು ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚುತ್ತಾ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ಆ ಬಾಲಕನತ್ತ ನೋಡಿದನು; ಶಂಭುವಿನ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟವೊಂದರಿಂದಲೇ ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ಬಿದ್ದುವು.

ಬಲಂ ತೇಜಶ್ ಚ ಯೋಗಂ ಚ ತಥೈವಾಸ್ತಮ್ಭಯದ್ ವಿಭುಃ ಅಥ ತೇಷು ಸ್ಥಿತೇಷ್ವೇವ ಮನ್ಯುಮತ್ಸು ಸುರೇಷ್ವಪಿ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಅವರ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು; ಆ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ—

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪರಮಸಂವಿಗ್ನೋ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ಬುಬುಧೇ ದೇವಮೀಶಾನಮ್ ಉಮೋತ್ಸಂಗೇ ತಮಾಸ್ಥಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಂಡು, ಶಂಕರನ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದನು; ದೇವದೇವನಾದ ಆ ಈಶ್ವರನು ಉಮಾದೇವಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು.

ಸ ಬುದ್ಧ್ವಾ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಶೀಘ್ರಮ್ ಉತ್ಥಾಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ ವವನ್ದೇ ಚರಣೌ ಶಂಭೋರ್ ಅಸ್ತುವಚ್ಚ ಪಿತಾಮಹಃ

ಆ ದೇವದೇವನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಶಂಭುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ಪಿತಾಮಹನು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಬುದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ ತ್ವಮ್ ಈಶ್ವರಃ ಭೂತಾನಾಮಿನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಚ ತ್ವಮೇವೇಶ ಪ್ರವರ್ತ್ತಕಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಬುದ್ಧಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಅಹಂಕಾರ, ನೀನೇ ಭೂತಗಳಿಗೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಪ್ರೇರಕನಾದ ಈಶ್ವರ.

ತವಾಹಂ ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಧಸ್ತಾತ್ ಸೃಷ್ಟಃ ಪೂರ್ವಂ ಪುರಾತನಃ ವಾಮಹಸ್ತಾನ್ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೇವೋ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ

ನೀನು ಪುರಾತನನು, ನಿನ್ನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನು ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಇಯಂ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ದೇವೀ ಸದಾ ತೇ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರಣ ಪತ್ನೀರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಜಗತ್ಕಾರಣಮಾಗತಾ

ಈ ದೇವಿಯಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣೆ; ಅವಳು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ರೂಪಧರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಮಹಾದೇವ ಮಹಾದೇವ್ಯೈ ನಮೋನಮಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತವ ದೇವೇಶ ನಿಯೋಗಾಚ್ಚ ಮಯಾ ಪ್ರಜಾಃ

ಮಹಾದೇವ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವದೇವ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ದೇವಾದ್ಯಾಸ್ತು ಇಮಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ಮೂಢಾಸ್ತ್ವದ್ಯೋಗಮೋಹಿತಾಃ ಕುರು ಪ್ರಸಾದಮೇತೇಷಾಂ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಭವನ್ತ್ವಿಮೇ

ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಅವರೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಯೋಗದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೆಲ್ಲಾ ಹಳೆಯದಂತೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಡು.

ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯೈವಂ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಸಂಸ್ತಮ್ಭಿತಾಂಸ್ತದಾ ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಆಹ ಪದ್ಮಜಃ

ಅಂತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹಾದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ವಿಷಯವನ್ನು ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು.

ಮೂಢಾಸ್ಥ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾ ನೈವ ಬುಧ್ಯತ ಶಙ್ಕರಮ್ ದೇವದೇವಮ್ ಇಹಾಯಾನ್ತಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್

ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತನಾದ ಶಂಕರನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಗಚ್ಛಧ್ವಂ ಶರಣಂ ಶೀಘ್ರಂ ದೇವಾಃ ಶಕ್ರಪುರೋಗಮಾಃ ಸನಾರಾಯಣಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಿಭಿಃ ಶಙ್ಕರಂ ಪ್ರಭುಮ್

ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ, ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ, ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ, ನೀವು ಶೀಘ್ರ ಶರಣಾಗೆ ಹೋಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.

ಸಾರ್ಧಂ ಮಯೈವ ದೇವೇಶಂ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಮ್ ಅನಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಸಹ ಸತ್ತಮಮ್

ನನ್ನೊಡನೆ, ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಈ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ, ದೇವದೇವನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ತತ್ರ ತೇ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾಸ್ತೇನ ತಥೈವ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ ಪ್ರಣೇಮುರ್ ಮನಸಾ ಸರ್ವೇ ಸನಾರಾಯಣಕಾಃ ಪ್ರಭುಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು, ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭೂದ್ ದೇವದೇವಸ್ತ್ರಿಯಂಬಕಃ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಚಕಾರಾಶು ವಚನಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅನಂತರ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ತ್ರಿಣೇತ್ರನಾದ ದೇವದೇವನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತಿನಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಮಾಡಿದರು.