ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಸುರಾನೇವಂ ವಿನಿಹತ್ಯಾಪ್ರಯತ್ನತಃ ತ್ರಯಶ್ ಚ ತ್ರಿಶತಂ ತೇಷಾಂ ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಂ ಚ ಲೀಲಯಾ

ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ನೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ಸಾವಿರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ತ್ರಯಂ ಚೈವ ಸುರೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಜಘಾನ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾನ್ ಅನ್ಯಾಂಶ್ ಚ ದೇವಾನ್ ದೇವೋ ಽಸೌ ಸರ್ವಾನ್ಯುದ್ಧಾಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ಮೂರು ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು, ಮುನೀಶ್ವರರನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಆ ದೇವತೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಜಘಾನ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಖಡ್ಗಮುಷ್ಟ್ಯಾದಿಸಾಯಕೈಃ ಅಥ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಹಾತೇಜಾಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ಮೂರ್ಛಿತಃ

ಭಗವಂತ ರುದ್ರನು ಖಡ್ಗ, ಮುಷ್ಟಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಯುಯೋಧ ಭಗವಾಂಸ್ತೇನ ರುದ್ರೇಣ ಸಹ ಮಾಧವಃ ತಯೋಃ ಸಮಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ಸುಘೋರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಧುಸೂದನನು ರುದ್ರನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಯಿತು.

ವಿಷ್ಣೋರ್ಯೋಗಬಲಾತ್ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯದೇಹಾಃ ಸುದಾರುಣಾಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಭಯಂಕರವಾದ ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಹಸ್ತಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಾನ್ಸರ್ವಾನಪಿ ದೇವೋ ಽಸೌ ನಾರಾಯಣಸಮಪ್ರಭಾನ್

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಆ ಎಲ್ಲರೂ ನಾರಾಯಣನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಹತ್ಯ ಗದಯಾ ವಿಷ್ಣುಂ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಮೂರ್ಧನಿ ತತಶ್ಚೋರಸಿ ತಂ ದೇವಂ ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ಆ ದೇವರು ಗದೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯೆ ಅವನನ್ನು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಡೆದನು.

ಪಪಾತ ಚ ತದಾ ಭೂಮೌ ವಿಸಂಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಪುನರುತ್ಥಾಯ ತಂ ಹನ್ತುಂ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ

ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ಕ್ರೋಧರಕ್ತೇಕ್ಷಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅತಿಷ್ಠತ್ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಂ ಚ ಯದ್ರೌದ್ರಂ ಕಾಲಾದಿತ್ಯಸಮಪ್ರಭಮ್

ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನ ಭಯಂಕರ ಚಕ್ರವು ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ವ್ಯಷ್ಟಮ್ಭಯದ್ ಅದೀನಾತ್ಮಾ ಕರಸ್ಥಂ ನ ಚಚಾಲ ಸಃ ಅತಿಷ್ಠತ್ ಸ್ತಮ್ಭಿತಸ್ತೇನ ಶೃಙ್ಗವಾನಿವ ನಿಶ್ಚಲಃ

ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಡೆದುಹಿಡಿದನು. ಅದು ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಶೃಂಗವಂತ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು.

ತ್ರಿಭಿಶ್ ಚ ಧರ್ಷಿತಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ತ್ರಿಧಾಭೂತಂ ಪ್ರಭೋಸ್ತದಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಕೋಟಿಪ್ರಸಙ್ಗಾದ್ ವೈ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಆಗ ಪ್ರಭುವಿನ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸು ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಯಿತು. ಶಾರಂಗದ ತುದಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ತಲೆಯೂ ಕಡಿದುಹೋಯಿತು.

ಛಿನ್ನಂ ಚ ನಿಪಪಾತಾಸು ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ರಸಾತಲೇ ವಾಯುನಾ ಪ್ರೇರಿತಂ ಚೈವ ಪ್ರಾಣಜೇನ ಪಿನಾಕಿನಾ

ಕಡಿದ ತಲೆ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಪಿನಾಕಿನನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗಾಳಿಯೂ ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿತು.

ಪ್ರವಿವೇಶ ತದಾ ಚೈವ ತದೀಯಾಹವನೀಯಕಮ್ ತತ್ ಪ್ರತಿಧ್ವಸ್ತಕಲಶಂ ಭಗ್ನಯೂಪಂ ಸತೋರಣಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಧ್ವಂಸವಾದ ವೇದಿ, ಮುರಿದ ಯೂಪ ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ತೋರಣದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ಪ್ರದೀಪಿತಮಹಾಶಾಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞೋ ಽಪಿ ದುದ್ರುವೇ ತಂ ತದಾ ಮೃಗರೂಪೇಣ ಧಾವನ್ತಂ ಗಗನಂ ಪ್ರತಿ

ಮಹಾ ಯಜ್ಞಶಾಲೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯಜ್ಞವೂ ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ಓಡಿಹೋದನು.

ವೀರಭದ್ರಃ ಸಮಾಧಾಯ ವಿಶಿರಸ್ಕಮಥಾಕರೋತ್ ತತಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಂ ಧರ್ಮಂ ಕಶ್ಯಪಂ ಚ ಜಗದ್ಗುರುಮ್

ವೀರಭದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಧರ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಜಗದ್ಗುರು ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿನಂ ವೀರೋ ಬಹುಪುತ್ರಂ ಮುನೀಶ್ವರಮ್ ಮುನಿಮ್ ಅಙ್ಗಿರಸಂ ಚೈವ ಕೃಷ್ಣಾಶ್ವಂ ಚ ಮಹಾಬಲಃ

ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರನು, ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆ ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿಯನ್ನು, ಋಷಿ ಅಂಗಿರಸನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಶ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಜಘಾನ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪಾದೇನ ದಕ್ಷಂ ಚೈವ ಯಶಸ್ವಿನಮ್ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ದದಾಹಾಗ್ನೌ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಆ ಯಶಸ್ವಿ ದಕ್ಷನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟರು.

ಸರಸ್ವತ್ಯಾಶ್ ಚ ನಾಸಾಗ್ರಂ ದೇವಮಾತುಸ್ತಥೈವ ಚ ನಿಕೃತ್ಯ ಕರಜಾಗ್ರೇಣ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್

ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತಾಮಾತೆಯ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಥೌ ಶ್ರಿಯಾ ವೃತೋ ಮಧ್ಯೇ ಪ್ರೇತಸ್ಥಾನೇ ಯಥಾ ಭವಃ ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಭಗವಾನ್ಪದ್ಮಸಂಭವಃ

ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ಮಹಿಮೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಭವನು ನಿಂತಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಭದ್ರಮಾಹ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಭುಃ ಅಲಂ ಕ್ರೋಧೇನ ವೈ ಭದ್ರ ನಷ್ಟಾಶ್ಚೈವ ದಿವೌಕಸಃ

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭಗವಂತನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸಾಕು, ಭದ್ರ, ಕೋಪ ಬೇಡ; ದೇವತೆಗಳೂ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ.'

ಪ್ರಸೀದ ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಂ ರೋಮಜೈಃ ಸಹ ಸುವ್ರತ ಸೋ ಽಪಿ ಭದ್ರಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

'ದಯಮಾಡು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸು, ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ಕೂಡ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭದ್ರನು ಶಾಂತನಾದನು.

ಶಮಂ ಜಗಾಮ ಶನಕೈಃ ಶಾನ್ತಸ್ತಸ್ಥೌ ತದಾಜ್ಞಯಾ ದೇವೋ ಽಪಿ ತತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಅನ್ತರಿಕ್ಷೇ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ಹೆಮ್ಮೆಯು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯಾದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಾದ ವೃಷಧ್ವಜನು ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಸಗಣಃ ಸರ್ವದಃ ಶರ್ವಃ ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಶ್ಚೈವ ದೇವೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಭಗವಾನ್ ಭವಃ

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವ ಶರ್ವನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.

ಹತಾನಾಂ ಚ ತದಾ ತೇಷಾಂ ಪ್ರದದೌ ಪೂರ್ವವತ್ತನುಮ್ ಇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಚ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚೈವ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಹತರಾದವರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು; ಇಂದ್ರನ ತಲೆ ಹಾಗೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ತಲೆ ಕೂಡ ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು.

ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ಮುನೀನ್ದ್ರಸ್ಯ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ವಾಗೀಶ್ಯಾಶ್ಚೈವ ನಾಸಾಗ್ರಂ ದೇವಮಾತುಸ್ತಥೈವ ಚ

ಮಹೇಶ್ವರನು ದಕ್ಷನಿಗೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಾದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ವಾಗೀಶಿಯವರಿಗೆ ಹಾಗೂ ದೇವಮಾತೆಗೆ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು.

ನಷ್ಟಾನಾಂ ಜೀವಿತಂ ಚೈವ ವರಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಧ್ವಸ್ತವಕ್ತ್ರಸ್ಯ ಶಿರಸಾ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭುಃ

ಹೋದವರಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನೀಡಿದನು; ಮುಖ ನಾಶವಾದ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಭಗವಂತನು ತಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ವೈ ವಕ್ತ್ರಂ ಲೀಲಯಾ ಚ ಮಹಾನ್ ಭವಃ ದಕ್ಷೋ ಽಪಿ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಶ್ ಚ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಮಹಾಭವನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಮುಖವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು; ದಕ್ಷನು ಹಿತಚೇತನವನ್ನು ಪಡೆದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

ತುಷ್ಟಾವ ದೇವದೇವೇಶಂ ಶಙ್ಕರಂ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್ ಸ್ತುತಸ್ತೇನ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರದಾಯ ವಿವಿಧಾನ್ವರಾನ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಶಂಕರನನ್ನು, ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಅವನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದೇವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಗಾಣಪತ್ಯಂ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ದಕ್ಷಾಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣೇ ದೇವಾಶ್ ಚ ಸರ್ವೇ ದೇವೇಶಂ ತುಷ್ಟುವುಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮವಿರುವ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಗಣಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.