ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತತಃ ಕ್ಷಣಾತ್ ಪ್ರವಿಶ್ಯೈವ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ ರೋಮಜೈಃ ಸಹಿತೋ ಭದ್ರಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರಿವಚಾಪರಃ

ಅಂತೆಯೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಭದ್ರನು ಭೈರವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞವಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದನು.

ಉವಾಚ ಭದ್ರೋ ಭಗವಾನ್ ದಕ್ಷಂ ಚಾಮಿತತೇಜಸಮ್ ಸಂಪರ್ಕಾದೇವ ದಕ್ಷಾದ್ಯ ಮುನೀನ್ದೇವಾನ್ ಪಿನಾಕಿನಾ

ಆ ಭಗವಂತ ಭದ್ರನು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಪಿನಾಕಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ದಕ್ಷಾ, ನೀನು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು—'

ದಗ್ಧುಂ ಸಂಪ್ರೇಷಿತಶ್ ಚಾಹಂ ಭವನ್ತಂ ಸಮುನೀಶ್ವರೈಃ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಶಾಲಾಂ ತಾಂ ದದಾಹ ಗಣಪುಙ್ಗವಃ

'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುನೀಶ್ವರರೊಡನೆ ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ಆ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.

ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ ಚ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಾ ಯೂಪಾನುತ್ಪಾಟ್ಯ ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಪ್ರಸ್ತೋತ್ರಾ ಸಹ ಹೋತ್ರಾ ಚ ದಗ್ಧಂ ಚೈವ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ

ಕೋಪಗೊಂಡ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಎಸೆದರು; ಪ್ರಸ್ತೋತರೂ ಹೋತರರೂ ಕೂಡ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟಿಹೋದರು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಗಣಪಾಃ ಸರ್ವಾನ್ ಗಙ್ಗಾಸ್ರೋತಸಿ ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶಕ್ರಸ್ಯೋದ್ಯಚ್ಛತಃ ಕರಮ್

ಗಣಪರು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗಂಗೆಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದರು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಇಂದ್ರನ ಎತ್ತಿದ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ವ್ಯಷ್ಟಮ್ಭಯದ್ ಅದೀನಾತ್ಮಾ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ಭಗಸ್ಯ ನೇತ್ರೇ ಚೋತ್ಪಾಟ್ಯ ಕರಜಾಗ್ರೇಣ ಲೀಲಯಾ

ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಿತು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಡೆಯಿತು; ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ನಿಹತ್ಯ ಮುಷ್ಟಿನಾ ದನ್ತಾನ್ ಪೂಷ್ಣಶ್ಚೈವಂ ನ್ಯಪಾತಯತ್ ತಥಾ ಚನ್ದ್ರಮಸಂ ದೇವಂ ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಲೀಲಯಾ

ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಪುಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾದಾಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಚಂದ್ರದೇವನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದನು.

ಘರ್ಷಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭೋಃ

ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಡಲು ಆರಂಭಿಸಿ, ನಂತರ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ವಹ್ನೇರ್ಹಸ್ತದ್ವಯಂ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಜಿಹ್ವಾಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಲೀಲಯಾ ಜಘಾನ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪಾದೇನ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ

ಅಗ್ನಿಯ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಪಾದದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

ಯಮಸ್ಯ ದಣ್ಡಂ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಚಿಛೇದ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ ಜಘಾನ ದೇವಮೀಶಾನಂ ತ್ರಿಶೂಲೇನ ಮಹಾಬಲಮ್

ಭಗವಂತನು ಯಮಧರ್ಮರ ದಂಡವನ್ನು ತಾನೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಸುರಾನೇವಂ ವಿನಿಹತ್ಯಾಪ್ರಯತ್ನತಃ ತ್ರಯಶ್ ಚ ತ್ರಿಶತಂ ತೇಷಾಂ ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಂ ಚ ಲೀಲಯಾ

ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ನೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ಸಾವಿರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ತ್ರಯಂ ಚೈವ ಸುರೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಜಘಾನ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾನ್ ಅನ್ಯಾಂಶ್ ಚ ದೇವಾನ್ ದೇವೋ ಽಸೌ ಸರ್ವಾನ್ಯುದ್ಧಾಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ಮೂರು ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು, ಮುನೀಶ್ವರರನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಆ ದೇವತೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಜಘಾನ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಖಡ್ಗಮುಷ್ಟ್ಯಾದಿಸಾಯಕೈಃ ಅಥ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಹಾತೇಜಾಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ಮೂರ್ಛಿತಃ

ಭಗವಂತ ರುದ್ರನು ಖಡ್ಗ, ಮುಷ್ಟಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಯುಯೋಧ ಭಗವಾಂಸ್ತೇನ ರುದ್ರೇಣ ಸಹ ಮಾಧವಃ ತಯೋಃ ಸಮಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ಸುಘೋರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಧುಸೂದನನು ರುದ್ರನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಯಿತು.

ವಿಷ್ಣೋರ್ಯೋಗಬಲಾತ್ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯದೇಹಾಃ ಸುದಾರುಣಾಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಭಯಂಕರವಾದ ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಹಸ್ತಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಾನ್ಸರ್ವಾನಪಿ ದೇವೋ ಽಸೌ ನಾರಾಯಣಸಮಪ್ರಭಾನ್

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಆ ಎಲ್ಲರೂ ನಾರಾಯಣನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಹತ್ಯ ಗದಯಾ ವಿಷ್ಣುಂ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಮೂರ್ಧನಿ ತತಶ್ಚೋರಸಿ ತಂ ದೇವಂ ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ಆ ದೇವರು ಗದೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯೆ ಅವನನ್ನು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಡೆದನು.

ಪಪಾತ ಚ ತದಾ ಭೂಮೌ ವಿಸಂಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಪುನರುತ್ಥಾಯ ತಂ ಹನ್ತುಂ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ

ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ಕ್ರೋಧರಕ್ತೇಕ್ಷಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅತಿಷ್ಠತ್ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಂ ಚ ಯದ್ರೌದ್ರಂ ಕಾಲಾದಿತ್ಯಸಮಪ್ರಭಮ್

ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನ ಭಯಂಕರ ಚಕ್ರವು ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ವ್ಯಷ್ಟಮ್ಭಯದ್ ಅದೀನಾತ್ಮಾ ಕರಸ್ಥಂ ನ ಚಚಾಲ ಸಃ ಅತಿಷ್ಠತ್ ಸ್ತಮ್ಭಿತಸ್ತೇನ ಶೃಙ್ಗವಾನಿವ ನಿಶ್ಚಲಃ

ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಡೆದುಹಿಡಿದನು. ಅದು ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಶೃಂಗವಂತ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು.

ತ್ರಿಭಿಶ್ ಚ ಧರ್ಷಿತಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ತ್ರಿಧಾಭೂತಂ ಪ್ರಭೋಸ್ತದಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಕೋಟಿಪ್ರಸಙ್ಗಾದ್ ವೈ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಆಗ ಪ್ರಭುವಿನ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸು ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಯಿತು. ಶಾರಂಗದ ತುದಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ತಲೆಯೂ ಕಡಿದುಹೋಯಿತು.

ಛಿನ್ನಂ ಚ ನಿಪಪಾತಾಸು ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ರಸಾತಲೇ ವಾಯುನಾ ಪ್ರೇರಿತಂ ಚೈವ ಪ್ರಾಣಜೇನ ಪಿನಾಕಿನಾ

ಕಡಿದ ತಲೆ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಪಿನಾಕಿನನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗಾಳಿಯೂ ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿತು.

ಪ್ರವಿವೇಶ ತದಾ ಚೈವ ತದೀಯಾಹವನೀಯಕಮ್ ತತ್ ಪ್ರತಿಧ್ವಸ್ತಕಲಶಂ ಭಗ್ನಯೂಪಂ ಸತೋರಣಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಧ್ವಂಸವಾದ ವೇದಿ, ಮುರಿದ ಯೂಪ ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ತೋರಣದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ಪ್ರದೀಪಿತಮಹಾಶಾಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞೋ ಽಪಿ ದುದ್ರುವೇ ತಂ ತದಾ ಮೃಗರೂಪೇಣ ಧಾವನ್ತಂ ಗಗನಂ ಪ್ರತಿ

ಮಹಾ ಯಜ್ಞಶಾಲೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯಜ್ಞವೂ ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ಓಡಿಹೋದನು.

ವೀರಭದ್ರಃ ಸಮಾಧಾಯ ವಿಶಿರಸ್ಕಮಥಾಕರೋತ್ ತತಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಂ ಧರ್ಮಂ ಕಶ್ಯಪಂ ಚ ಜಗದ್ಗುರುಮ್

ವೀರಭದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಧರ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಜಗದ್ಗುರು ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿನಂ ವೀರೋ ಬಹುಪುತ್ರಂ ಮುನೀಶ್ವರಮ್ ಮುನಿಮ್ ಅಙ್ಗಿರಸಂ ಚೈವ ಕೃಷ್ಣಾಶ್ವಂ ಚ ಮಹಾಬಲಃ

ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರನು, ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆ ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿಯನ್ನು, ಋಷಿ ಅಂಗಿರಸನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಶ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಜಘಾನ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪಾದೇನ ದಕ್ಷಂ ಚೈವ ಯಶಸ್ವಿನಮ್ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ದದಾಹಾಗ್ನೌ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಆ ಯಶಸ್ವಿ ದಕ್ಷನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟರು.

ಸರಸ್ವತ್ಯಾಶ್ ಚ ನಾಸಾಗ್ರಂ ದೇವಮಾತುಸ್ತಥೈವ ಚ ನಿಕೃತ್ಯ ಕರಜಾಗ್ರೇಣ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್

ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತಾಮಾತೆಯ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಥೌ ಶ್ರಿಯಾ ವೃತೋ ಮಧ್ಯೇ ಪ್ರೇತಸ್ಥಾನೇ ಯಥಾ ಭವಃ ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಭಗವಾನ್ಪದ್ಮಸಂಭವಃ

ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ಮಹಿಮೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಭವನು ನಿಂತಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.