ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವಿಜಿತ್ಯ ವಿಷ್ಣುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಭಗವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಸರ್ವಾನ್ದಧೀಚವಚನಾತ್ ಕಥಂ ಭೇಜೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಜಯಗಳಿಸಿದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ದಧೀಚಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು?

ದಕ್ಷಯಜ್ಞೇ ಸುವಿಪುಲೇ ದೇವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾನ್ ದದಾಹ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಸರ್ವಾನ್ ಮುನಿಗಣಾನ್ ಅಪಿ

ದಕ್ಷನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮುನಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನೂ ದಹಿಸಿದನು.

ಭದ್ರೋ ನಾಮ ಗಣಸ್ತೇನ ಪ್ರೇಷಿತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ವಿಪ್ರಯೋಗೇನ ದೇವ್ಯಾ ವೈ ದುಃಸಹೇನೈವ ಸುವ್ರತಾಃ

ದೇವಿಯ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಭದ್ರ ಎಂಬ ಗುಂಪನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಓ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ.

ಸೋ ಽಸೃಜದ್ ವೀರಭದ್ರಶ್ ಚ ಗಣೇಶಾನ್ರೋಮಜಾಞ್ಛುಭಾನ್ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ ಸಮಾರುಹ್ಯ ರಥಂ ಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್

ಅವನು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಕೂದಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶುಭವಾದ ಗಣೇಶ್ವರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಭದ್ರನು ಗಣಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟನು.

ಗನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ಯಸ್ಯ ಸಾರಥಿರ್ಭಗವಾನಜಃ ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ ಚ ತೇ ಸರ್ವೇ ವಿವಿಧಾಯುಧಪಾಣಯಃ

ಆ ಭದ್ರನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದನು ಭಗವಂತನು, ಅಜನಾದವನು. ಗಣೇಶ್ವರರೆಲ್ಲರೂ ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ವಿಮಾನೈರ್ವಿಶ್ವತೋ ಭದ್ರೈಸ್ ತಮನ್ವಯುರಥೋ ಸುರಾಃ ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ಹೇಮಶೃಙ್ಗೇ ಸುಶೋಭನೇ

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶುಭವಾದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಸುಂದರವಾದ ಚೂಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೊಳೆಯುವ ಹಿರಿದಾದ ಹಿಮಶೃಂಗದತ್ತ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.

ಯಜ್ಞವಾಟಸ್ ತಥಾ ತಸ್ಯ ಗಙ್ಗಾದ್ವಾರಸಮೀಪತಃ ತದ್ದೇಶೇ ಚೈವ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಶುಭಂ ಕನಖಲಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗಂಗೆಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವಾಟವೂ ಇದ್ದಿತು; ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜರೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಶುಭವಾದ ಕನಖಳವೂ ಇದ್ದಿತು.

ದಗ್ಧುಂ ವೈ ಪ್ರೇಷಿತಶ್ಚಾಸೌ ಭಗವಾನ್ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ತದೋತ್ಪಾತೋ ಬಭೂವಾಥ ಲೋಕಾನಾಂ ಭಯಶಂಸನಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ಭಗವಂತನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಆಗ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನು ಉಂಟಾಗಿ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪರ್ವತಾಶ್ ಚ ವ್ಯಶೀರ್ಯನ್ತ ಪ್ರಚಕಮ್ಪೇ ವಸುಂಧರಾ ಮರುತಶ್ ಚಾಪ್ಯ್ ಅಘೂರ್ಣನ್ತ ಚುಕ್ಷುಭೇ ಮಕರಾಲಯಃ

ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದವು, ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿತು, ಗಾಳಿಗಳು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಬೀಸಿದವು, ಸಾಗರದ ನಿವಾಸವೂ ಅಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಅಗ್ನಯೋ ನೈವ ದೀಪ್ಯನ್ತಿ ನ ಚ ದೀಪ್ಯತಿ ಭಾಸ್ಕರಃ ಗ್ರಹಾಶ್ ಚ ನ ಪ್ರಕಾಶ್ಯನ್ತೇ ನ ದೇವಾ ನ ಚ ದಾನವಾಃ

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಭಾನು ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗ್ರಹಗಳು ಬೆಳಕು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳೂ ದಾನವರೂ ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತತಃ ಕ್ಷಣಾತ್ ಪ್ರವಿಶ್ಯೈವ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ ರೋಮಜೈಃ ಸಹಿತೋ ಭದ್ರಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರಿವಚಾಪರಃ

ಅಂತೆಯೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಭದ್ರನು ಭೈರವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞವಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದನು.

ಉವಾಚ ಭದ್ರೋ ಭಗವಾನ್ ದಕ್ಷಂ ಚಾಮಿತತೇಜಸಮ್ ಸಂಪರ್ಕಾದೇವ ದಕ್ಷಾದ್ಯ ಮುನೀನ್ದೇವಾನ್ ಪಿನಾಕಿನಾ

ಆ ಭಗವಂತ ಭದ್ರನು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಪಿನಾಕಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ದಕ್ಷಾ, ನೀನು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು—'

ದಗ್ಧುಂ ಸಂಪ್ರೇಷಿತಶ್ ಚಾಹಂ ಭವನ್ತಂ ಸಮುನೀಶ್ವರೈಃ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಶಾಲಾಂ ತಾಂ ದದಾಹ ಗಣಪುಙ್ಗವಃ

'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುನೀಶ್ವರರೊಡನೆ ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ಆ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.

ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ ಚ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಾ ಯೂಪಾನುತ್ಪಾಟ್ಯ ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಪ್ರಸ್ತೋತ್ರಾ ಸಹ ಹೋತ್ರಾ ಚ ದಗ್ಧಂ ಚೈವ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ

ಕೋಪಗೊಂಡ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಎಸೆದರು; ಪ್ರಸ್ತೋತರೂ ಹೋತರರೂ ಕೂಡ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟಿಹೋದರು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಗಣಪಾಃ ಸರ್ವಾನ್ ಗಙ್ಗಾಸ್ರೋತಸಿ ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶಕ್ರಸ್ಯೋದ್ಯಚ್ಛತಃ ಕರಮ್

ಗಣಪರು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗಂಗೆಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದರು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಇಂದ್ರನ ಎತ್ತಿದ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ವ್ಯಷ್ಟಮ್ಭಯದ್ ಅದೀನಾತ್ಮಾ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ಭಗಸ್ಯ ನೇತ್ರೇ ಚೋತ್ಪಾಟ್ಯ ಕರಜಾಗ್ರೇಣ ಲೀಲಯಾ

ಅವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಿತು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಡೆಯಿತು; ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು.

ನಿಹತ್ಯ ಮುಷ್ಟಿನಾ ದನ್ತಾನ್ ಪೂಷ್ಣಶ್ಚೈವಂ ನ್ಯಪಾತಯತ್ ತಥಾ ಚನ್ದ್ರಮಸಂ ದೇವಂ ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಲೀಲಯಾ

ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಪುಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾದಾಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಚಂದ್ರದೇವನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದನು.

ಘರ್ಷಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಚಿಛೇದ ಚ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭೋಃ

ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಡಲು ಆರಂಭಿಸಿ, ನಂತರ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ವಹ್ನೇರ್ಹಸ್ತದ್ವಯಂ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಜಿಹ್ವಾಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಲೀಲಯಾ ಜಘಾನ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪಾದೇನ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ

ಅಗ್ನಿಯ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎಳೆದನು; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಪಾದದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

ಯಮಸ್ಯ ದಣ್ಡಂ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಚಿಛೇದ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ ಜಘಾನ ದೇವಮೀಶಾನಂ ತ್ರಿಶೂಲೇನ ಮಹಾಬಲಮ್

ಭಗವಂತನು ಯಮಧರ್ಮರ ದಂಡವನ್ನು ತಾನೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಸುರಾನೇವಂ ವಿನಿಹತ್ಯಾಪ್ರಯತ್ನತಃ ತ್ರಯಶ್ ಚ ತ್ರಿಶತಂ ತೇಷಾಂ ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಂ ಚ ಲೀಲಯಾ

ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ನೂರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ಸಾವಿರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ತ್ರಯಂ ಚೈವ ಸುರೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಜಘಾನ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾನ್ ಅನ್ಯಾಂಶ್ ಚ ದೇವಾನ್ ದೇವೋ ಽಸೌ ಸರ್ವಾನ್ಯುದ್ಧಾಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ಮೂರು ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು, ಮುನೀಶ್ವರರನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಆ ದೇವತೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಜಘಾನ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಖಡ್ಗಮುಷ್ಟ್ಯಾದಿಸಾಯಕೈಃ ಅಥ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಹಾತೇಜಾಶ್ ಚಕ್ರಮ್ ಉದ್ಯಮ್ಯ ಮೂರ್ಛಿತಃ

ಭಗವಂತ ರುದ್ರನು ಖಡ್ಗ, ಮುಷ್ಟಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಯುಯೋಧ ಭಗವಾಂಸ್ತೇನ ರುದ್ರೇಣ ಸಹ ಮಾಧವಃ ತಯೋಃ ಸಮಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ಸುಘೋರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಧುಸೂದನನು ರುದ್ರನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಯಿತು.

ವಿಷ್ಣೋರ್ಯೋಗಬಲಾತ್ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯದೇಹಾಃ ಸುದಾರುಣಾಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಭಯಂಕರವಾದ ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಹಸ್ತಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಾನ್ಸರ್ವಾನಪಿ ದೇವೋ ಽಸೌ ನಾರಾಯಣಸಮಪ್ರಭಾನ್

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಆ ಎಲ್ಲರೂ ನಾರಾಯಣನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಹತ್ಯ ಗದಯಾ ವಿಷ್ಣುಂ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಮೂರ್ಧನಿ ತತಶ್ಚೋರಸಿ ತಂ ದೇವಂ ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ಆ ದೇವರು ಗದೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯೆ ಅವನನ್ನು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಡೆದನು.

ಪಪಾತ ಚ ತದಾ ಭೂಮೌ ವಿಸಂಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಪುನರುತ್ಥಾಯ ತಂ ಹನ್ತುಂ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ

ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ಕ್ರೋಧರಕ್ತೇಕ್ಷಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅತಿಷ್ಠತ್ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಂ ಚ ಯದ್ರೌದ್ರಂ ಕಾಲಾದಿತ್ಯಸಮಪ್ರಭಮ್

ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನ ಭಯಂಕರ ಚಕ್ರವು ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.