ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ನಿರ್ಲೇಪೋ ನಿಷ್ಪ್ರಪಞ್ಚಾತ್ಮಾ ನಿರ್ವ್ಯಗ್ರೋ ವ್ಯಗ್ರನಾಶನಃ ಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಪ್ರಿಯಃ ಸ್ತೋತಾ ವ್ಯಾಸಮೂರ್ತಿರನಾಕುಲಃ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಲೇಪವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಪಂಚದ ಹೊರಗಿನ ಸ್ವರೂಪ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಸ್ತುತಿಯ ಅರ್ಹನು, ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವನು, ಸ್ವತಃ ಸ್ತುತಿಗಾರ, ವ್ಯಾಸನ ರೂಪ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತ.

ನಿರವದ್ಯಪದೋಪಾಯೋ ವಿದ್ಯಾರಾಶಿರವಿಕ್ರಮಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಬುದ್ಧಿರಕ್ಷುದ್ರಃ ಕ್ಷುದ್ರಹಾ ನಿತ್ಯಸುನ್ದರಃ

ದೋಷರಹಿತ ಸಾಧನೆಗೆ ಮಾರ್ಗ, ಜ್ಞಾನ ಸಂಪತ್ತಿನ ಭಂಡಾರ, ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಚಲ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಸಣ್ಣತನವಿಲ್ಲದವನು, ಸಣ್ಣತನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಸದಾ ಸುಂದರ.

ಧೈರ್ಯಾಗ್ರ್ಯಧುರ್ಯೋ ಧಾತ್ರೀಶಃ ಶಾಕಲ್ಯಃ ಶರ್ವರೀಪತಿಃ ಪರಮಾರ್ಥಗುರುರ್ ದೃಷ್ಟಿರ್ ಗುರುರ್ ಆಶ್ರಿತವತ್ಸಲಃ

ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗ, ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನು, ವಿಭಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತ, ರಾತ್ರಿಯ ಒಡೆಯನು, ಪರಮಾರ್ಥದ ಗುರು, ದೃಷ್ಟಿಯ ರೂಪ, ಗುರು, ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು.

ರಸೋ ರಸಜ್ಞಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಾವಲಂಬನಃ ಏವಂ ನಾಮ್ನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಣ ತುಷ್ಟಾವ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್

ಸಾರರೂಪ, ರಸವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯ; ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಸ್ನಾಪಯಾಮಾಸ ಚ ವಿಭುಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಪಙ್ಕಜೈಃ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಹರೇಃ ಪೂಜಾಕಮಲೇಷು ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಅವನು ಅವನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಕಮಲಗಳಿಂದ ಪೂಜೆಮಾಡಿದನು; ಹರಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಗೋಪಯಾಮಾಸ ಕಮಲಂ ತದೈಕಂ ಭುವನೇಶ್ವರಃ ಹೃತಪುಷ್ಪೋ ಹರಿಸ್ತತ್ರ ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಭ್ಯಚಿನ್ತಯತ್

ಆ ಲೋಕದ ಒಡೆಯನು ಒಂದು ಕಮಲವನ್ನು ಮರೆಯಿಸಿದನು; ಹೂವಿಲ್ಲದೆ ಹರಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ವನೇತ್ರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಾವಲಮ್ಬನಮ್ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಭಾವೇನ ನಾಮ್ನಾ ತೇನ ಜಗದ್ಗುರುಮ್

ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯವಾದವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ತತಸ್ತತ್ರ ವಿಭುರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಥಾಭೂತಂ ಹರೋ ಹರಿಮ್ ತಸ್ಮಾದವತತಾರಾಶು ಮಣ್ಡಲಾತ್ಪಾವಕಸ್ಯ ಚ

ಆಗ, ಹರಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಹರನು ಅಗ್ನಿಯ ವಲಯದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಇಳಿದನು.

ಕೋಟಿಭಾಸ್ಕರಸಂಕಾಶಂ ಜಟಾಮುಕುಟಮಣ್ಡಿತಮ್ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾವೃತಂ ದಿವ್ಯಂ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಂ ಭಯಙ್ಕರಮ್

ಕೊಟ್ಯಂತರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಜಟಾಮುಕುಟದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ದಿವ್ಯ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಗಳಿರುವ, ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ಶೂಲಟಙ್ಕಗದಾಚಕ್ರಕುನ್ತಪಾಶಧರಂ ಹರಮ್ ವರಾದಭಯಹಸ್ತಂ ಚ ದ್ವೀಪಿಚರ್ಮೋತ್ತರೀಯಕಮ್

ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದಾ, ಮುದ್ಗರ, ಚಕ್ರ, ಕುಂಟ, ಪಾಶ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಹರನು, ವರ ಮತ್ತು ಅಭಯ ಹಸ್ತವಿರುವವನು, ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಟ್ಟಿದ್ದನು.

ಇತ್ಥಂಭೂತಂ ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭವಂ ಭಸ್ಮವಿಭೂಷಿತಮ್ ಹೃಷ್ಟೋ ನಮಶ್ಚಕಾರಾಶು ದೇವದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಃ

ಅಂತಹ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನಾರ್ದನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ದುದ್ರುವುಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಸೇನ್ದ್ರಾ ದೇವಾಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ ಚಚಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನಂ ಚಕಮ್ಪೇ ಚ ವಸುಂಧರಾ

ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವು ನಡುಗಿತು, ಭೂಮಿಯೂ ಕಂಪಿಸಿತು.

ದದಾಹ ತೇಜಸ್ತಚ್ಛಂಭೋಃ ಪ್ರಾನ್ತಂ ವೈ ಶತಯೋಜನಮ್ ಅಧಸ್ತಾಚ್ಚೋರ್ಧ್ವತಶ್ಚೈವ ಹಾಹೇತ್ಯಕೃತ ಭೂತಲೇ

ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರಕಾಶವು ಕೆಳಗೂ ಮೇಲೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರ ಸುಟ್ಟಿತು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 'ಅಯ್ಯೋ!' ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

ತದಾ ಪ್ರಾಹ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ ಶಙ್ಕರಃ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಣಯಾದ್ವಿಷ್ಣುಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವ ಶಂಕರನು ನಗುವಂತೆ ನೋಡಿ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತ ವಿಷ್ಣುವಿನತ್ತ ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಜ್ಞಾತಂ ಮಯೇದಮಧುನಾ ದೇವಕಾರ್ಯಂ ಜನಾರ್ದನ ಸುದರ್ಶನಾಖ್ಯಂ ಚಕ್ರಂ ಚ ದದಾಮಿ ತವ ಶೋಭನಮ್

ಈಗ ನಾನೀಗ ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ, ಜನಾರ್ದನ. ಸುಂದರವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಯದ್ರೂಪಂ ಭವತಾ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಂಕರಮ್ ಹಿತಾಯ ತವ ಯತ್ನೇನ ತವ ಭಾವಾಯ ಸುವ್ರತ

ನೀನು ಕಂಡ ಆ ರೂಪವು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವದಾದರೂ, ಅದು ನಿನಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗಬೇಕೆಂದು, ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಧೈರ್ಯವಂತನೆ.

ಶಾನ್ತಂ ರಣಾಜಿರೇ ವಿಷ್ಣೋ ದೇವಾನಾಂ ದುಃಖಸಾಧನಮ್ ಶಾನ್ತಸ್ಯ ಚಾಸ್ತ್ರಂ ಶಾನ್ತಃ ಸ್ಯಾಚ್ ಛಾನ್ತೇನಾಸ್ತ್ರೇಣ ಕಿಂ ಫಲಮ್

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ತಂದೀತು, ವಿಷ್ಣುವೆ. ಶಾಂತಿಗೆ ಶಾಂತವಾದ ಆಯುಧವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ—ಆದರೆ ಶಾಂತ ಆಯುಧದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಶಾನ್ತಸ್ಯ ಸಮರೇ ಚಾಸ್ತ್ರಂ ಶಾನ್ತಿರೇವ ತಪಸ್ವಿನಾಮ್ ಯೋದ್ಧುಃ ಶಾನ್ತ್ಯಾ ಬಲಚ್ಛೇದಃ ಪರಸ್ಯ ಬಲವೃದ್ಧಿದಃ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಾಂತರು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯೇ ಬಲ. ಶಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಯೋಧನು ಶತ್ರುವಿನ ಬಲವನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ದೇವೈರಶಾನ್ತೈರ್ಯದ್ರೂಪಂ ಮದೀಯಂ ಭಾವಯಾವ್ಯಯಮ್ ಕಿಮಾಯುಧೇನ ಕಾರ್ಯಂ ವೈ ಯೋದ್ಧುಂ ದೇವಾರಿಸೂದನ

ದೇವತೆಗಳು ಶಾಂತಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ ನನ್ನ ನಾಶವಾಗದ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೆ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಯುಧದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಕ್ಷಮಾ ಯುಧಿ ನ ಕಾರ್ಯಂ ವೈ ಯೋದ್ಧುಂ ದೇವಾರಿಸೂದನ ಅನಾಗತೇ ವ್ಯತೀತೇ ಚ ದೌರ್ಬಲ್ಯೇ ಸ್ವಜನೋತ್ಕರೇ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ತೋರಬಾರದು, ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಾದರೂ, ಹಳೆಯದಾದರೂ, ದುರ್ಬಲತೆಯಲ್ಲಾದರೂ, ಸ್ವಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೂ ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡ.

ಅಕಾಲಿಕೇ ತ್ವಧರ್ಮೇ ಚ ಅನರ್ಥೇ ವಾರಿಸೂದನ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ದದೌ ಚಕ್ರಂ ಸೂರ್ಯಾಯುತಸಮಪ್ರಭಮ್

ಸಮಯ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಾಗ, ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದಾಗ ಅಥವಾ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ನೇತ್ರಂ ಚ ನೇತಾ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭುರ್ವೈ ಪದ್ಮಸನ್ನಿಭಮ್ ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹುಃ ಪದ್ಮಾಕ್ಷಮಿತಿ ಸುವ್ರತಮ್

ಜಗತ್ತಿನ ನಾಯಕನಿಗೆ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು 'ಕಮಲನೇತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಧೈರ್ಯವಂತನೆ.

ದತ್ತ್ವೈನಂ ನಯನಂ ಚಕ್ರಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಪಸ್ಪರ್ಶ ಚ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ವೈ ಸುಶುಭಾಭ್ಯಾಮುವಾಚ ಹ

ನೀಲಲೋಹಿತನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ವರದೋ ಽಹಂ ವರಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಾನ್ವರಯ ಚೇಪ್ಸಿತಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಶೀಕೃತೋ ನೂನಂ ತ್ವಯಾಹಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ

ನಾನು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ನೀನು ಬಯಸಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ದೇವದೇವೇನ ದೇವದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಮ್ ತ್ವಯಿ ಭಕ್ತಿರ್ಮಹಾದೇವ ಪ್ರಸೀದ ವರಮುತ್ತಮಮ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ಕೊಡು.

ನಾನ್ಯಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಭಕ್ತಾನಾಮ್ ಆರ್ತಯೋ ನಾಸ್ತಿ ಯತ್ಪ್ರಭೋ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ದಯಾವಾನ್ ಸುತರಾಂ ಭವಃ

ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಭೋ. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ತುಂಬಾ ದಯಾಳುವಾದನು.

ಪಸ್ಪರ್ಶ ಚ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಶೀತಾಂಶುಭೂಷಣಃ ಪ್ರಾಹ ಚೈವಂ ಮಹಾದೇವಃ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮಚ್ಯುತಮ್

ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾದೇವನು ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಮಹಾದೇವನು ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮಯಿ ಭಕ್ತಶ್ ಚ ವನ್ದ್ಯಶ್ ಚ ಪೂಜ್ಯಶ್ಚೈವ ಸುರಾಸುರೈಃ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸುರೋತ್ತಮ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನೀನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗುತ್ತೀ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು, ಗೌರವಿಸುವರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಯದಾ ಸತೀ ದಕ್ಷಪುತ್ರೀ ವಿನಿನ್ದ್ಯೈವ ಸುಲೋಚನಾ ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ದಕ್ಷಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುರೇಶ್ವರೀ

ದಕ್ಷನ ಮಗಳು ಸತೀ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳು, ತಾಯಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ತಂದೆ ದಕ್ಷನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದಾಗ, ಆಕೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯಾಗುವಳು.