ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ನಮಶ್ಚನ್ದ್ರಾಗ್ನಿಸೂರ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಿವೈಚಿತ್ರ್ಯಹೇತವೇ ವರದಾಯಾವತಾರಾಯ ಸರ್ವಕಾರಣಹೇತವೇ

ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯನಾದವನೆ, ಮುಕ್ತಿಯ ವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನೆ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೆ, ಅವತಾರವಾಗಿ ಬರುವವನೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ವಂದನೆ.

ಕಪಾಲಿನೇ ಕರಾಲಾಯ ಪತಯೇ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತ್ತಯೇ ಅಮೋಘಾಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಾಯ ಲಕುಲೀಶಾಯ ಶಂಭವೇ

ಕಪಾಲಧಾರಿಯಾದವನೆ, ಭಯಂಕರನಾದವನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದವನೆ, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಫಲವಾಗದವನೆ, ಅಗ್ನಿನetrasirasi ಕಣ್ಣಿನವನೆ, ಲಕುಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನೆ, ಶುಭಕರನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಭಿಷಕ್ತಮಾಯ ಮುಣ್ಡಾಯ ದಣ್ಡಿನೇ ಯೋಗರೂಪಿಣೇ ಮೇಘವಾಹಾಯ ದೇವಾಯ ಪಾರ್ವತೀಪತಯೇ ನಮಃ

ಮಹಾ ವೈದ್ಯನಾದವನೆ, ಮುಂಡಧಾರಿಯಾದವನೆ, ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೆ, ಯೋಗದ ರೂಪನಾದವನೆ, ಮೇಘದ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವವನೆ, ದೇವನಾದವನೆ, ಪಾರ್ವತಿಯ ಒಡೆಯನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅವ್ಯಕ್ತಾಯ ವಿಶೋಕಾಯ ಸ್ಥಿರಾಯ ಸ್ಥಿರಧನ್ವಿನೇ ಸ್ಥಾಣವೇ ಕೃತ್ತಿವಾಸಾಯ ನಮಃ ಪಞ್ಚಾರ್ಥಹೇತವೇ

ಅಪ್ರಕಟನಾದವನೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವನೆ, ಸ್ಥಿರನಾದವನೆ, ಬಲವಾದ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದವನೆ, ಅಚಲನಾದವನೆ, ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೆ, ಐದು ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಕಾರಣನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವರದಾಯೈಕಪಾದಾಯ ನಮಶ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಮೌಲಿನೇ ನಮಸ್ತೇ ಽಧ್ವರರಾಜಾಯ ವಯಸಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ

ವರಪ್ರದನಾದವನೆ, ಒಂದು ಕಾಲಿನವನೆ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಮುಡಿಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದವನೆ, ಯಜ್ಞಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನೆ, ಯುಗಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಯೋಗೀಶ್ವರಾಯ ನಿತ್ಯಾಯ ಸತ್ಯಾಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ನಮಃ ಸರ್ವೇಶ್ವರಾಯ ತೇ

ಯೋಗಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನೆ, ಶಾಶ್ವತನಾದವನೆ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದವನೆ, ಪರಮೋನ್ನತನಾದವನೆ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಏಕದ್ವಿತ್ರಿಚತುಃಪಞ್ಚಕೃತ್ವಸ್ ತೇ ಽಸ್ತು ನಮೋನಮಃ ದಶಕೃತ್ವಸ್ತು ಸಾಹಸ್ರಕೃತ್ವಸ್ತೇ ಚ ನಮೋನಮಃ

ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಬಾರಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ, ನಾಲ್ಕು, ಐದು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ; ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.

ನಮೋ ಽಪರಿಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ-ನನ್ತಕೃತ್ವೋ ನಮೋನಮಃ ನಮೋನಮೋ ನಮೋ ಭೂಯಃ ಪುನರ್ಭೂಯೋ ನಮೋನಮಃ

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬಾರಿ, ಅನಂತ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾಮ್ನಾಮಷ್ಟಶತೇನೈವಂ ಸ್ತುತ್ವಾಮೃತಮಯೇನ ತು ಪುನಸ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸ ನೃಸಿಂಹಃ ಶರಭೇಶ್ವರಮ್

ಈ ರೀತಿ ಎಂಟು ನೂರು ಅಮೃತಮಯ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನರಸಿಂಹನು ಮತ್ತೆ ಶರಭೇಶ್ವರನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದನು.

ಯದಾ ಯದಾ ಮಮಾಜ್ಞಾನಮ್ ಅತ್ಯಹಙ್ಕಾರದೂಷಿತಮ್ ತದಾ ತದಾಪನೇತವ್ಯಂ ತ್ವಯೈವ ಪರಮೇಶ್ವರ

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನೀನೇ ಅದನ್ನು ದೂರಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯನ್ಪ್ರೀತಃ ಶಙ್ಕರಂ ನರಕೇಸರೀ ನನ್ವಶಕ್ತೋ ಭವಾನ್ ವಿಷ್ಣೋ ಜೀವಿತಾನ್ತಂ ಪರಾಜಿತಃ

ಈ ರೀತಿ ಶಂಕರನಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೇಳಿದ ನರಸಿಂಹನು ಹೇಳಿದನು: 'ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ಜೀವಿತಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋತವನು.'

ತದ್ವಕ್ತ್ರಶೇಷಮಾತ್ರಾನ್ತಂ ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಸ್ಯ ವಿಗ್ರಹಮ್ ಶುಕ್ತಿಶಿತ್ಯಂ ತದಾ ಮಙ್ಗಂ ವೀರಭದ್ರಃ ಕ್ಷಣಾತ್ತತಃ

ಆಗ, ಮುಖವನ್ನಷ್ಟೇ ಉಳಿಸಿ, ಉಳಿದ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಮಾಡಿ, ವೀರಭದ್ರನು ಆ ಭಯಂಕರನನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಃ ಸರ್ವೇ ವೀರಭದ್ರ ತ್ವಯಾ ದೃಶಾ ಜೀವಿತಾಃ ಸ್ಮೋ ವಯಂ ದೇವಾಃ ಪರ್ಜನ್ಯೇನೇವ ಪಾದಪಾಃ

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ವೀರಭದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾವು ದೇವತೆಗಳು ಮಳೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಮರಗಳು ಜೀವ ಪಡೆಯುವಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದೇವೆ.'

ಯಸ್ಯ ಭೀಷಾ ದಹತ್ಯಗ್ನಿರ್ ಉದೇತಿ ಚ ರವಿಃ ಸ್ವಯಮ್ ವಾತೋ ವಾತಿ ಚ ಸೋ ಽಸಿ ತ್ವಂ ಮೃತ್ಯುರ್ಧಾವತಿ ಪಞ್ಚಮಃ

ಯಾರ ಆದೇಶದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹೊಗೆಯುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯನು ತಾನೇ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ—ಅವನೇ ನೀನು; ಮರಣವೂ ಐದನೆಯದಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ.

ಯದವ್ಯಕ್ತಂ ಪರಂ ವ್ಯೋಮ ಕಲಾತೀತಂ ಸದಾಶಿವಮ್ ಭಗವಂಸ್ತ್ವಾಮೇವ ಭವಂ ವದನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಯಾವುದು ಗೋಚರವಾಗದ ಪರಮಾಕಾಶ, ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವ ಸದಾಶಿವ, ಭಗವಂತನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನೇ ನಿನ್ನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕೇ ವಯಮೇವ ಧಾತುಕ್ಯೇ ವೇದನೇ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ನ ವಿದ್ಧಿ ಪರಮಂ ಧಾಮ ರೂಪಲಾವಣ್ಯವರ್ಣನೇ

ಈ ದೇಹದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರು? ಪರಮೇಶ್ವರನು ರೂಪ, ಸೌಂದರ್ಯ, ವರ್ಣದ ವಿವರಣೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯಲಾಗದು.

ಉಪಸರ್ಗೇಷು ಸರ್ವೇಷು ತ್ರಾಯಸ್ವಾಸ್ಮಾನ್ ಗಣಾಧಿಪ ಏಕಾದಶಾತ್ಮನ್ ಭಗವಾನ್ ವರ್ತತೇ ರೂಪವಾನ್ ಹರಃ

ಎಲ್ಲ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ಏಕಾದಶರೂಪಿಯೇ, ಭಗವಂತನಾದ ಹರನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಈದೃಶಾನ್ ತೇ ಽವತಾರಾಣಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಿವ ಬಹೂಂಸ್ತಮಃ ಕದಾಚಿತ್ ಸಂದಿಹೇನ್ ನಾಸ್ಮಾಂಸ್ ತ್ವಚ್ಚಿನ್ತಾಸ್ತಮಯಾ ತಥಾ

ನಿನ್ನಂತಹ ಅನೇಕ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಶಿವನೇ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಜ್ಞಾನ ಅಂಧಕಾರ ಬರುವಂತಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗುಞ್ಜಾಗಿರಿವರತಟಾ-ಮಿತರೂಪಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ ಅಭ್ಯಸಂಹರ ಗಮ್ಯಂ ತೇ ನ ನೀತವ್ಯಂ ಪರಾಪರಾ

ಗುಂಜಾ ಪರ್ವತದ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ತಾಳಿದ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಈಗ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವು ಎತ್ತರ-ಕೆಳತನದ ಭೇದದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಲ್ಲ.

ದ್ವೇ ತನೂ ತವ ರುದ್ರಸ್ಯ ವೇದಜ್ಞಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವಿದುಃ ಘೋರಾಪ್ಯನ್ಯಾ ಶಿವಾಪ್ಯನ್ಯಾ ತೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕಮನೇಕಧಾ

ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರುದ್ರನ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ—ಒಂದು ಭಯಾನಕವಾದದು, ಇನ್ನೊಂದು ಶುಭವಾದದು; ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ಇಹಾಸ್ಮಾನ್ಪಾಹಿ ಭಗವನ್ ನಿತ್ಯಾಹತಮಹಾಬಲಃ ಭವತಾ ಹಿ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಸ್ವೇನೈವ ತೇಜಸಾ

ಭಗವಂತನೇ, ಸದಾ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರುವವನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವಿನ್ದ್ರಚನ್ದ್ರಾದಿ ವಯಂ ಚ ಪ್ರಮುಖಾಃ ಸುರಾಃ ಸುರಾಸುರಾಃ ಸಮ್ಪ್ರಸೂತಾಸ್ ತ್ವತ್ತಃ ಸರ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರ

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಾವು ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಇನ್ದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚ ಯಮಾದ್ಯಾ ನ ಸುರಾಸುರಾನ್ ತತೋ ನಿಗೃಹ್ಯ ಚ ಹರಿಂ ಸಿಂಹ ಇತ್ಯ್ ಉಪಚೇತಸಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಯಮ ಮತ್ತು ಇತರರು ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು 'ಸಿಂಹ' ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು.

ಯತೋ ಬಿಭರ್ಷಿ ಸಕಲಂ ವಿಭಜ್ಯ ತನುಮಷ್ಟಧಾ ಅತೋ ಽಸ್ಮಾನ್ ಪಾಹಿ ಭಗವನ್ ಸುರಾನ್ ದಾನೈರ್ ಅಭೀಪ್ಸಿತೈಃ

ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎಂಟು ರೂಪಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಭಗವಂತನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಬಯಸುವ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಉವಾಚ ತಾನ್ ಸುರಾನ್ದೇವೋ ಮಹರ್ಷೀಂಶ್ ಚ ಪುರಾತನಾನ್ ಯಥಾ ಜಲೇ ಜಲಂ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಕ್ಷೀರಂ ಕ್ಷೀರೇ ಘೃತಂ ಘೃತೇ

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾತನ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೀರು, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಬೆರೆಹೋಗುವಂತೆ—'

ಏಕ ಏವ ತದಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶಿವಲೀನೋ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ ಏಷ ಏವ ನೃಸಿಂಹಾತ್ಮಾ ಸದರ್ಪಶ್ ಚ ಮಹಾಬಲಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಈವನೇ ನರಸಿಂಹನ ಆತ್ಮ, ಗರ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಹೌದು.

ಜಗತ್ಸಂಹಾರಕಾರೇಣ ಪ್ರವೃತ್ತೋ ನರಕೇಸರೀ ಯಾಜನೀಯೋ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಮದ್ಭಕ್ತಿಸಿದ್ಧಿಕಾಙ್ಕ್ಷಿಭಿಃ

ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಹಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಭಕ್ತಿಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಏತಾವದುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ ಅಪಶ್ಯನ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಯೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗದೆ ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

ನೃಸಿಂಹಕೃತ್ತಿವಸನಸ್ ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಶಙ್ಕರಃ ವಕ್ತ್ರಂ ತನ್ಮುಣ್ಡಮಾಲಾಯಾಂ ನಾಯಕತ್ವೇನ ಕಲ್ಪಿತಮ್

ಆ ದಿನದಿಂದ ಶಿವನು ನರಸಿಂಹನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಅವನ ಮುಖವು ಮುಂಡಮಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.