ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಹರಹಾರಲತಾಮಧ್ಯೇ ಮುಗ್ಧ ಕಸ್ಮಾನ್ನ ಬುಧ್ಯಸೇ ವಿಸ್ಮೃತಂ ಕಿಂ ತದಂಶೇನ ದಂಷ್ಟ್ರೋತ್ಪಾತನಪೀಡಿತಃ

ಹರನ ಹಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೂಢನಾಗಿ ಯಾಕೆ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲಿ? ಆ ಭಾಗವನ್ನು ದಂತೋದಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮರೆತೆಯೇನು?

ವಾರಾಹವಿಗ್ರಹಸ್ತೇ ಽದ್ಯ ಸಾಕ್ರೋಶಂ ತಾರಕಾರಿಣಾ ದಗ್ಧೋ ಽಸಿ ಯಸ್ಯ ಶೂಲಾಗ್ರೇ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನಚ್ಛಲಾದ್ಭವಾನ್

ಇಂದು ನಿನ್ನ ವಾರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾರಕನ ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಕೂಗಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟೆ; ಅವನ ಶೂಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು, ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನ, ವಂಚನೆ ಮೂಲಕ ನಾಶವಾಗಿದ್ದೆ.

ದಕ್ಷಯಜ್ಞೇ ಶಿರಶ್ಛಿನ್ನಂ ಮಯಾ ತೇ ಯಜ್ಞರೂಪಿಣಃ ಅದ್ಯಾಪಿ ತವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪಞ್ಚಮಂ ಶಿರಃ

ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞರೂಪದ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದೆ; ಇಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಮಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಐದನೇ ತಲೆ ಉಳಿದಿದೆ.

ಛಿನ್ನಂ ತಮೇನಾಭಿಸಂಧಂ ತದಂಶಂ ತಸ್ಯ ತದ್ಬಲಮ್ ನಿರ್ಜಿತಸ್ತ್ವಂ ದಧೀಚೇನ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸಮರುದ್ಗಣಃ

ಅವನಿಂದ ಆ ಭಾಗ, ಆ ಶಕ್ತಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ನೀನು ಮತ್ತು ಮರುತ್‌ಗಳೂ ಕೂಡ ದಧೀಚಿಯಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿತಿರಿ.

ಕಣ್ಡೂಯಮಾನೇ ಶಿರಸಿ ಕಥಂ ತದ್ವಿಸ್ಮೃತಂ ತ್ವಯಾ ಚಕ್ರಂ ವಿಕ್ರಮತೋ ಯಸ್ಯ ಚಕ್ರಪಾಣೇ ತವ ಪ್ರಿಯಮ್

ನಿನ್ನ ತಲೆ ಕೆರಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡವನ ಚಕ್ರವನ್ನು, ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆತೆಯೋ ಚಕ್ರಧಾರಿ?

ಕುತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕೃತಂ ಕೇನ ತ್ವಯಾ ತದಪಿ ವಿಸ್ಮೃತಮ್ ತೇ ಮಯಾ ಸಕಲಾ ಲೋಕಾ ಗೃಹೀತಾಸ್ತ್ವಂ ಪಯೋನಿಧೌ

ಅದು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿತು? ಅದನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ರು? ಅದನ್ನೂ ನೀನು ಮರೆತೆಯಾ? ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೆ, ನೀನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ.

ನಿದ್ರಾಪರವಶಃ ಶೇಷೇ ಸ ಕಥಂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕೋ ಭವಾನ್ ತ್ವದಾದಿಸ್ತಮ್ಬಪರ್ಯನ್ತಂ ರುದ್ರಶಕ್ತಿವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್

ನೀನು ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಂಭದ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲೆವರೆಗೆ ರುದ್ರನ ಶಕ್ತಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾತ್ವಿಕನೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು?

ಶಕ್ತಿಮಾನಭಿತಸ್ತ್ವಂ ಚ ಹ್ಯ್ ಅನಲಸ್ತ್ವಂ ಚ ಮೋಹಿತಃ ತತ್ತೇಜಸೋ ಽಪಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯುವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನ ಹಿ ಕ್ಷಮೌ

ನೀನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಅಗ್ನಿಯಂತೆಯೂ ಇದ್ದರೂ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಆ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ನೀನೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸ್ಥೂಲಾ ಯೇ ಹಿ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯಾ ಇನ್ದ್ರಾಗ್ನಿಯಮಸ್ಯ ವರುಣಸ್ಯ ಚ

ಯಾರು ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ಪರಮಪದವೇ ದ್ಯಾವೂ ಭೂಮಿಯೂ, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ವರుణನೂ ಕೂಡ.

ಧ್ವಾನ್ತೋದರೇ ಶಶಾಙ್ಕಸ್ಯ ಜನಿತ್ವಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಕಾಲೋ ಽಸಿ ತ್ವಂ ಮಹಾಕಾಲಃ ಕಾಲಕಾಲೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಕತ್ತಲಿನೊಳಗೆ ಚಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ನೀನೇ ಕಾಲ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ನೀನೇ ಮಹಾಕಾಲ, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಲ, ಮಹೇಶ್ವರ.

ಅತಸ್ತ್ವಮುಗ್ರಕಲಯಾ ಮೃತ್ಯೋರ್ಮೃತ್ಯುರ್ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಸ್ಥಿರಧನ್ವಾ ಕ್ಷಯೋ ವೀರೋ ವೀರೋ ವಿಶ್ವಾಧಿಕಃ ಪ್ರಭುಃ

ಆದುದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಿಂದ, ನೀನು ಮರಣಕ್ಕೂ ಮರಣವಾಗುವೆ; ಸ್ಥಿರವಾದ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಸಂಹಾರಕ, ವೀರ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲುಗೈಯಾದ ಪ್ರಭು.

ಉಪಹಸ್ತಾ ಜ್ವರಂ ಭೀಮೋ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಹಿರಣ್ಮಯಃ ಶಾಸ್ತಾಶೇಷಸ್ಯ ಜಗತೋ ನ ತ್ವಂ ನೈವಚತುರ್ಮುಖಃ

ಎತ್ತಿದ ಕೈಯಿಂದ ನೀನು ಭೀಕರ ಜ್ವರ, ಹಿರಣ್ಮಯ ಮೃಗ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿ; ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವನು—ನೀನು ಅಲ್ಲ, ಚತುರ್ಮುಖನೂ ಅಲ್ಲ.

ಇತ್ಥಂ ಸರ್ವಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಸಂಹರಾತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾ ನೋ ಚೇದಿದಾನೀಂ ಕ್ರೋಧಸ್ಯ ಮಹಾಭೈರವರೂಪಿಣಃ

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸೆಳೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈಗ ಮಹಾಭೈರವನ ಕೋಪವು ಬಿದ್ದೀತು.

ವಜ್ರಾಶನಿರಿವ ಸ್ಥಾಣೋಸ್ ತ್ವ್ ಏವಂ ಮೃತ್ಯುಃ ಪತಿಷ್ಯತಿ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ವೀರಭದ್ರೇಣ ನೃಸಿಂಹಃ ಕ್ರೋಧವಿಹ್ವಲಃ

ಸ್ಥಾಣುವಿನ ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ಮರಣವು ನಿನಗೆ ಬಿದ್ದೀತು ಎಂದು ವೀರಭದ್ರನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನರಸಿಂಹನು ಕೋಪದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.

ನನಾದ ತನುವೇಗೇನ ತಂ ಗೃಹೀತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ ಅತ್ರಾನ್ತರೇ ಮಹಾಘೋರಂ ವಿಪಕ್ಷಭಯಕಾರಣಮ್

ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ದೌಡಾಯಿಸಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎದುರಾಳಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಭೀಕರವಾದ ರೂಪವು ಕಾಣಿಸಿತು.

ಗಗನವ್ಯಾಪಿ ದುರ್ಧರ್ಷಶೈವತೇಜಃಸಮುದ್ಭವಮ್ ವೀರಭದ್ರಸ್ಯ ತದ್ರೂಪಂ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ದೃಶ್ಯತೇ

ಆ ರೂಪವು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿ, ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿ, ಶಿವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೀರಭದ್ರನ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

ನ ತದ್ಧಿರಣ್ಮಯಂ ಸೌಮ್ಯಂ ನ ಸೌರಂ ನಾಗ್ನಿಸಂಭವಮ್ ನ ತಡಿಚ್ಚನ್ದ್ರಸದೃಶಮ್ ಅನೌಪಮ್ಯಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅದು ಹಿರಣ್ಮಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಶಾಂತವೂ ಅಲ್ಲ, ಸೂರ್ಯನಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮಿಂಚು ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ—ಅದು ಮಹೇಶ್ವರನ ಅನನ್ಯವಾದ ರೂಪ.

ತದಾ ತೇಜಾಂಸಿ ಸರ್ವಾಣಿ ತಸ್ಮಿನ್ ಲೀನಾನಿ ಶಾಙ್ಕರೇ ತತೋ ವ್ಯಕ್ತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ವ್ಯಕ್ತೇ ಸಂಭವತಸ್ತತಃ

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ಆ ಶಂಕರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದವು; ಆ ರೂಪವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ, ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶವು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

ರುದ್ರಸಾಧಾರಣಂ ಚೈವ ಚಿಹ್ನಿತಂ ವಿಕೃತಾಕೃತಿ ತತಃ ಸಂಹಾರರೂಪೇಣ ಸುವ್ಯಕ್ತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಅದು ರುದ್ರನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನೂ ಹೊಂದಿತ್ತು; ನಂತರ ಸಂಹಾರರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಜಯಶಬ್ದಾದಿಮಙ್ಗಲೈಃ ಸಹಸ್ರಬಾಹುರ್ ಜಟಿಲಶ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಕೃತಶೇಖರಃ

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಾ, ಜಯಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ, ಅವನು ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಟಾಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಕಿರೀಟವಾಗಿ ಧರಿಸಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಮೃಗಾರ್ಧಶರೀರೇಣ ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ಚಞ್ಚುನಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರೋ ವಜ್ರತುಲ್ಯನಖಾಯುಧಃ

ಅವನು ಅರ್ಧ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೃಗದ ಶರೀರ, ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಚೂಚುಂಡಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು, ದ್ವಿಜರೆ, ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲವಾದ ನಖಾಸ್ತ್ರಗಳಿದ್ದವು.

ಕಣ್ಠೇ ಕಾಲೋ ಮಹಾಬಾಹುಶ್ ಚತುಷ್ಪಾದ್ ವಹ್ನಿಸಂಭವಃ ಯುಗಾನ್ತೋದ್ಯತಜೀಮೂತಭೀಮಗಂಭೀರನಿಃಸ್ವನಃ

ಅವನ ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಕಾಲ ಸ್ವರೂಪ, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಹೊಡೆಯುವ ಮೋಡದ ಭಯಾನಕ, ಆಳವಾದ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಮಂ ಕುಪಿತವೃತ್ತಾಗ್ನಿವ್ಯಾವೃತ್ತನಯನತ್ರಯಃ ಸ್ಪಷ್ಟದಂಷ್ಟ್ರೋ ಽಧರೋಷ್ಠಶ್ ಚ ಹುಙ್ಕಾರೇಣ ಯುತೋ ಹರಃ

ಅವನ ರೂಪ ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿವೆ, ಹಲ್ಲುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ಕೆಳ ತುಟಿಯು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹರನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

ಹರಿಸ್ತದ್ದರ್ಶನಾದೇವ ವಿನಷ್ಟಬಲವಿಕ್ರಮಃ ಬಿಭ್ರದ್ ಔರ್ಮ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಾಂಶೋರ್ ಅಧಃ ಖದ್ಯೋತವಿಭ್ರಮಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜೇನು ಹುಳಗಳ ಕಿರಣದಂತೆ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಥ ವಿಭ್ರಮ್ಯ ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ನಾಭಿಪಾದೇ ಽಭ್ಯುದಾರಯನ್ ಪಾದಾವಾಬಧ್ಯ ಪುಚ್ಛೇನ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಬಾಹುಮಣ್ಡಲಮ್

ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ತಿರುಗಿ ಹರಿಯನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಲದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದನು, ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಿಂದ ಅವನ ಭುಜಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ಭಿನ್ದನ್ನುರಸಿ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ನಿಜಗ್ರಾಹ ಹರೋ ಹರಿಮ್ ತತೋ ಜಗಾಮ ಗಗನಂ ದೇವೈಃ ಸಹ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ಭುಜಗಳಿಂದ ಹರಿಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಹರನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.

ಸಹಸೈವ ಭಯಾದ್ವಿಷ್ಣುಂ ವಿಹಗಶ್ ಚ ಯಥೋರಗಮ್ ಉತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸಂಗೃಹ್ಯ ನಿಪಾತ್ಯ ಚ ನಿಪಾತ್ಯ ಚ

ಅಚಾನಕ್ ಭಯದಿಂದ ಹಕ್ಕಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಎಸೆದು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿದನು.

ಉಡ್ಡೀಯೋಡ್ಡೀಯ ಭಗವಾನ್ ಪಕ್ಷಾಘಾತವಿಮೋಹಿತಮ್ ಹರಿಂ ಹರನ್ತಂ ವೃಷಭಂ ವಿಶ್ವೇಶಾನಂ ತಮೀಶ್ವರಮ್

ಆ ಭಗವಂತನು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹೊಡೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಹರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಆ ವೃಷಧ್ವಜಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು.

ಅನುಯಾನ್ತಿ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ನಮೋವಾಕ್ಯೇನ ತುಷ್ಟುವುಃ ನೀಯಮಾನಃ ಪರವಶೋ ದೀನವಕ್ತ್ರಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನಮಸ್ಕಾರದ ಪದಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ವಿಷ್ಣು, ಅವನು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ದುಃಖಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತನು.