ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವೈರನ್ಯೈಶ್ ಚ ವೇಷ್ಟಿತೋ ವೀರವನ್ದಿತಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತಜ್ವಲನಜ್ವಾಲೋ ವಿಲಸಲ್ಲೋಚನತ್ರಯಃ

ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಕಾಣದ ಅನೇಕರು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು, ವೀರರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವನ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆತ್ತಶಸ್ತ್ರೋ ಜಟಾಜೂಟೇ ಜ್ವಲದ್ಬಾಲೇನ್ದುಮಣ್ಡಿತಃ ಬಾಲೇನ್ದುದ್ವಿತಯಾಕಾರತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಾಙ್ಕುರದ್ವಯಃ

ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜಟಾಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಳಗಿನ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು, ಅವನ ಎರಡು ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಗಳು ಎರಡು ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಆಖಣ್ಡಲಧನುಃಖಣ್ಡಸಂನಿಭಭ್ರೂಲತಾಯುತಃ ಮಹಾಪ್ರಚಣ್ಡಹುಙ್ಕಾರಬಧಿರೀಕೃತದಿಙ್ಮುಖಃ

ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳಂತಿರುವ ಭುರುಕುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಗೋಳಾಗಿಸಿದ್ದನು.

ನೀಲಮೇಘಾಞ್ಜನಾಕಾರಭೀಷಣಶ್ಮಶ್ರುರದ್ಭುತಃ ವಾದಖಣ್ಡಮ್ ಅಖಣ್ಡಾಭ್ಯಾಂ ಭ್ರಾಮಯಂಸ್ತ್ರಿಶಿಖಂ ಮುಹುಃ

ನೀಲಿ ಮೋಡ ಅಥವಾ ಅಂಜನದಂತೆ ಭಯಾನಕ ಗಡ್ಡದಿಂದ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಅವನು ಎರಡು ಭಂಗರಹಿತ ಕೈಗಳಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ವೀರಭದ್ರೋ ಽಪಿ ಭಗವಾನ್ ವೀರಶಕ್ತಿವಿಜೃಮ್ಭಿತಃ ಸ್ವಯಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಕಿಮತ್ರ ಸ್ಮೃತಿಕಾರಣಮ್

ವೀರಭದ್ರನೂ ಕೂಡ, ತನ್ನ ವೀರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಕೇಳಿದನು: 'ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಯಾಕೆ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ?'

ಆಜ್ಞಾಪಯ ಜಗತ್ಸ್ವಾಮಿನ್ ಪ್ರಸಾದಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮಯಿ ಅಕಾಲೇ ಭಯಮುತ್ಪನ್ನಂ ದೇವಾನಾಮಪಿ ಭೈರವ

'ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ. ಭೈರವ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.'

ಜ್ವಲಿತಃ ಸ ನೃಸಿಂಹಾಗ್ನಿಃ ಶಮಯೈನಂ ದುರಾಸದಮ್ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ಬೋಧಯಾದೌ ತಂ ತೇನ ಕಿಂ ನೋಪಶಾಮ್ಯತಿ

ನರಸಿಂಹನ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ; ಅವನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸು, ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಮೊದಲು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಬೋಧಿಸು—ಅವನಿಗೆ ಯಾಕೆ ಶಾಂತಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?

ತತೋ ಮತ್ಪರಮಂ ಭಾವಂ ಭೈರವಂ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಣ ಸಂಹೃತ್ಯ ಸ್ಥೂಲಂ ಸ್ಥೂಲೇನ ತೇಜಸಾ

ನಂತರ ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೈರವನನ್ನು, ಸ್ಥೂಲ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸ್ಥೂಲವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ತೋರಿಸು.

ವಕ್ತ್ರಮಾನಯ ಕೃತ್ತಿಂ ಚ ವೀರಭದ್ರ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟೋ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಃ ಪ್ರಶಾನ್ತವಪುರಾಸ್ಥಿತಃ

ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ವಿರಭದ್ರಾ, ಮುಖವನ್ನೂ ಚರ್ಮವನ್ನೂ ತಂದುಕೊ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ನಿಂತನು.

ಜಗಾಮ ರಂಹಸಾ ತತ್ರ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ನರಕೇಸರೀ ತತಸ್ತಂ ಬೋಧಯಾಮಾಸ ವೀರಭದ್ರೋ ಹರೋ ಹರಿಮ್

ಅವನೊಬ್ಬನು ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹನಂತೆ ಇದ್ದವನ ಬಳಿಗೆ. ಆಗ ವಿರಭದ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು, ಹರನು ಹರಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಉವಾಚ ವಾಕ್ಯಮೀಶಾನಃ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಮಿವೌರಸಮ್ ಜಗತ್ಸುಖಾಯ ಭಗವನ್ನ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಽಸಿ ಮಾಧವ

ಈಶಾನನು ತಂದೆಯಂತೆ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು: ಲೋಕದ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ, ಭಗವಂತಾ, ನೀನು ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ, ಮಾಧವ.

ಸ್ಥಿತ್ಯರ್ಥೇನ ಚ ಯುಕ್ತೋ ಽಸಿ ಪರೇಣ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ಜನ್ತುಚಕ್ರಂ ಭಗವತಾ ರಕ್ಷಿತಂ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪಿಣಾ

ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ನೀನು ಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ನಿಯೋಜಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ; ಭಗವಂತನು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಪುಚ್ಛೇನೈವ ಸಮಾಬಧ್ಯ ಭ್ರಮನ್ನೇಕಾರ್ಣವೇ ಪುರಾ ಬಿಭರ್ಷಿ ಕೂರ್ಮರೂಪೇಣ ವಾರಾಹೇಣೋದ್ಧೃತಾ ಮಹೀ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹಿನ್ನಡೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದ್ದೆ. ನೀನು ಕೂರ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೆ, ವಾರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅನೇನ ಹರಿರೂಪೇಣ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ಹತಃ ವಾಮನೇನ ಬಲಿರ್ಬದ್ಧಸ್ ತ್ವಯಾ ವಿಕ್ರಮತಾ ಪುನಃ

ಈ ಹರಿರೂಪದಿಂದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೆ; ವಾಮನ ರೂಪದಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಿದ್ದೆ.

ತ್ವಮ್ ಏವ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭಾವಃ ಪ್ರಭುರ್ ಅವ್ಯಯಃ ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ ಲೋಕಸ್ಯ ದುಃಖಂ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಕ್ತಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪ್ರಭು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ದುಃಖವು ಉಂಟಾದಾಗ,

ತದಾ ತದಾವತೀರ್ಣಸ್ತ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ನಿರಾಮಯಮ್ ನಾಧಿಕಸ್ತ್ವತ್ಸಮೋ ಽಪ್ಯಸ್ತಿ ಹರೇ ಶಿವಪರಾಯಣ

ಅಂತಹಾಗಲೆಲ್ಲ ನೀನು ಇಳಿದು, ಅದನ್ನು ದುಃಖಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯ; ಹರಿ, ಶಿವಭಕ್ತನಾದ ನೀನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನೂ ಸಮನೂ ಇಲ್ಲ.

ತ್ವಯಾ ಧರ್ಮಾಶ್ ಚ ವೇದಾಶ್ ಚ ಶುಭೇ ಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ ಯದರ್ಥಮ್ ಅವತಾರೋ ಽಯಂ ನಿಹತಃ ಸೋ ಽಪಿ ಕೇಶವ

ನಿನ್ನಿಂದ ಧರ್ಮವೂ ವೇದಗಳೂ ಶುಭಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ; ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅವತಾರ, ಆವನೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು, ಕೇಶವ.

ಅತ್ಯನ್ತಘೋರಂ ಭಗವನ್ ನರಸಿಂಹ ವಪುಸ್ತವ ಉಪಸಂಹರ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಂಸ್ ತ್ವಮೇವ ಮಮ ಸಂನಿಧೌ

ಭಗವಂತಾ, ನಿನ್ನ ನರಸಿಂಹ ರೂಪವು ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆ, ನೀನೇ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ವೀರಭದ್ರೇಣ ನೃಸಿಂಹಃ ಶಾನ್ತಯಾ ಗಿರಾ ತತೋ ಽಧಿಕಂ ಮಹಾಘೋರಂ ಕೋಪಂ ಪ್ರಜ್ವಾಲಯದ್ಧರಿಃ

ವೀರಭದ್ರನು ಹೀಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿದಾಗ, ನರಸಿಂಹನಾದ ಹರಿಯು ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಆಗತೋ ಽಸಿ ಯತಸ್ತತ್ರ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಮಾ ಹಿತಂ ವದ ಇದಾನೀಂ ಸಂಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಜಗದೇತಚ್ಚರಾಚರಮ್

ನೀನು ಬಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಹಿತವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಬೇಡ. ಈಗ ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಹರ್ತುರ್ ನ ಹಿ ಸಂಹಾರಃ ಸ್ವತೋ ವಾ ಪರತೋ ಽಪಿ ವಾ ಶಾಸಿತಂ ಮಮ ಸರ್ವತ್ರ ಶಾಸ್ತಾ ಕೋ ಽಪಿ ನ ವಿದ್ಯತೇ

ಸಂಹಾರಕನಿಗೆ ಸಂಹಾರವಿಲ್ಲ, ಅವನಿಂದಲೂ ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ನನಗೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಸಕಲಂ ಸಮರ್ಯಾದಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಅಹಂ ಹಿ ಸರ್ವಶಕ್ತೀನಾಂ ಪ್ರವರ್ತಕನಿವರ್ತಕಃ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

ಯದ್ ಯದ್ ವಿಭೂತಿಮತ್ ಸತ್ತ್ವಂ ಶ್ರೀಮದೂರ್ಜಿತಮೇವ ವಾ ತತ್ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮಮ ತೇಜೋವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್

ಯಾವ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಾ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವಿಸ್ತಾರವೆಂದು ತಿಳಿ.

ದೇವತಾಪರಮಾರ್ಥಜ್ಞಾ ಮಮೈವ ಪರಮಂ ವಿದುಃ ಮದಂಶಾಃ ಶಕ್ತಿಸಮ್ಪನ್ನಾ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ರಾದಯಃ ಸುರಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ನನ್ನದೇ ಪರಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ನನ್ನ ಅಂಶಗಳೇ.

ಮನ್ನಾಭಿಪಙ್ಕಜಾಜ್ಜಾತಃ ಪುರಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚತುರ್ಮುಖಃ ತಲ್ಲಲಾಟಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ವೃಷಭಧ್ವಜಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ನನ್ನ ನಾಳೆಯಿಂದ ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಂತನು ಉದಯಿಸಿದನು.

ರಜಸಾಧಿಷ್ಠಿತಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ರುದ್ರಸ್ತಾಮಸ ಉಚ್ಯತೇ ಅಹಂ ನಿಯನ್ತಾ ಸರ್ವಸ್ಯ ಮತ್ಪರಂ ನಾಸ್ತಿ ದೈವತಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ರುದ್ರನು ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು; ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ದೇವತೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವಾಧಿಕಃ ಸ್ವತನ್ತ್ರಶ್ ಚ ಕರ್ತಾ ಹರ್ತಾಖಿಲೇಶ್ವರಃ ಇದಂ ತು ಮತ್ಪರಂ ತೇಜಃ ಕಃ ಪುನಃ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛತಿ

ನಾನು ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು, ಸ್ವತಂತ್ರನು, ಮಾಡುವವನು, ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನು. ನನ್ನ ಈ ಪರಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಅತೋ ಮಾಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ವಿಗತಜ್ವರಃ ಅವೇಹಿ ಪರಮಂ ಭಾವಮ್ ಇದಂ ಭೂತಮಹೇಶ್ವರಃ

ಆದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೋಗು. ಈ ಪರಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ; ಇದು ಭೂತಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ಕಾಲೋ ಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಕಾಲವಿನಾಶಹೇತುರ್ ಲೋಕಾನ್ ಸಮಾಹರ್ತುಮ್ ಅಹಂ ಪ್ರವೃತ್ತಃ ಮೃತ್ಯೋರ್ಮೃತ್ಯುಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಂ ವೀರಭದ್ರ ಜೀವನ್ತ್ಯೇತೇ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ದೇವಾಃ

ನಾನು ಕಾಲನು, ಕಾಲವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುವ ಕಾರಣನು; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ನಾನು ಉದಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವೀರಭದ್ರಾ, ನಾನು ಮರಣಕ್ಕೂ ಮರಣವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಈ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ.