ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪುರುಷರೂಪಾಯ ಪುರುಷೈಕತತ್ಪುರುಷಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಮಾನವರೂಪನಿಗೆ, ಏಕಮಾತ್ರ ಪರಪುರುಷನಾದ ನಿನಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪುರುಷಾರ್ಥಪ್ರದಾನಾಯ ಪತಯೇ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ ಈಶಾನಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಮ್ ಈಶ್ವರಾಯ ನಮೋನಮಃ

ಮಾನವನ ಧ್ಯೇಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ, ಸ್ವಾಮಿಗೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ, ಇಶಾನನಿಗೆ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಾಯ ನಮಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಾಯ ತೇ ಸರ್ವವಿಷ್ಣುರ್ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ವಿಶ್ವಕೃತ್

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮರೂಪನಿಗೆ ವಂದನೆ. ನೇರವಾಗಿ ಶಿವನಾದ ನಿನಗೆ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನಿಗೆ ವಂದನೆ.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಂ ಹತ್ವಾ ಕರಜೈರ್ನಿಶಿತೈಃ ಸ್ವಯಮ್ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಹಿತಾರ್ಥಂ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭುಃ

ನೀನು ನಿನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ನಖಗಳಿಂದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೈತ್ಯರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದೆ.

ಸೈಂಹೀಂ ಸಮಾನಯನ್ಯೋನಿಂ ಬಾಧತೇ ನಿಖಿಲಂ ಜಗತ್ ಯತ್ಕೃತ್ಯಮತ್ರ ದೇವೇಶ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಭವಾನಿಹ

ಸಿಂಹಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಡುತ್ತೀ. ದೇವಾಧಿದೇವಾ, ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡು, ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು.

ಉಗ್ರೋ ಽಸಿ ಸರ್ವದುಷ್ಟಾನಾಂ ನಿಯನ್ತಾಸಿ ಶಿವೋ ಽಸಿ ನಃ ಕಾಲಕೂಟಾದಿವಪುಷಾ ತ್ರಾಹಿ ನಃ ಶರಣಾಗತಾನ್

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಭಯಾನಕನು, ನಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಕನು, ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭಕರನು. ಕಾಲಕೂಟಾದಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶರಣಾಗತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಶುಕ್ರಂ ತು ವೃತ್ತಂ ವಿಶ್ವೇಶ ಕ್ರೀಡಾ ವೈ ಕೇವಲಂ ವಯಮ್ ತವೋನ್ಮೇಷನಿಮೇಷಾಭ್ಯಾಮ್ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಲಯೋದಯೌ

ವಿಶ್ವನಾಥಾ, ಶುದ್ಧತೆ ನಿನಗೆ ಕೇವಲ ಆಟದಂತಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವ ಮತ್ತು ಮುಚ್ಚುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಲಯವೂ ಉದಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಉನ್ಮೀಲಯೇತ್ ತ್ವಯಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವಿನಾಶೋ ಽಸ್ತಿ ನ ತೇ ಶಿವ ಸಂತಪ್ತಾಸ್ಮೋ ವಯಂ ದೇವ ಹರಿಣಾಮಿತತೇಜಸಾ

ಬ್ರಹ್ಮನಾದ ನೀನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದರೆ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಶಿವನೇ, ತೆರೆಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ದೇವಾ, ಹರಿಯ ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ಬಾಧೆಪಡುವೆವು.

ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾಯೈನಂ ತತ್ತ್ವಂ ಸಂಹರ್ತುಮಿಚ್ಛಸಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಸ್ ತಥಾ ದೇವಃ ಪ್ರಹಸನ್ಪ್ರಾಹ ತಾನ್ ಸುರಾನ್

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದೇವರು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಅಭಯಂ ಚ ದದೌ ತೇಷಾಂ ಹನಿಷ್ಯಾಮೀತಿ ತಂ ಪ್ರಭುಃ ಸೋ ಽಪಿ ಶಕ್ರಃ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಯಥಾಗತಮ್

ಆ ಪ್ರಭು ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿದರು, 'ನಾನು ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದರು. ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಜಗಾಮ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ ಅಥೋತ್ಥಾಯ ಮಹಾದೇವಃ ಶಾರಭಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ಮಹಾದೇವನು ಎದ್ದು ಶರಭನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.

ಯಯೌ ಪ್ರಾನ್ತೇ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ಗರ್ವಿತಸ್ಯ ಮೃಗಾಶಿನಃ ಅಪಹೃತ್ಯ ತದಾ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಶರಭಃ ಸುರಪೂಜಿತಃ

ಶರಭನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗರ್ವದಿಂದಿರುವ, ಮೃಗಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ನರಸಿಂಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಸಿಂಹಾತ್ತತೋ ನರೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಗಾಮ ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ ಜಗಾಮ ಸ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಆಮೇಲೆ ಸಿಂಹನಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದನು ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೊರಟನು. ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದನು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಸಂಸ್ತವಂ ಶಾರ್ವಮುತ್ತಮಮ್ ರುದ್ರಲೋಕಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ರುದ್ರೇಣ ಸಹ ಮೋದತೇ

ಯಾರು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶರ್ವನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು, ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಥಂ ದೇವೋ ಮಹಾದೇವೋ ವಿಶ್ವಸಂಹಾರಕಾರಕಃ ಶರಭಾಖ್ಯಂ ಮಹಾಘೋರಂ ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಈ ಮಹಾದೇವನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಾರಣವಾದ ದೇವರು, ಹೇಗೆ ಶರಭ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು?

ಕಿಂ ಕಿಂ ಧೈರ್ಯಂ ಕೃತಂ ತೇನ ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವಮ್ ಅಶೇಷತಃ ಏವಮಭ್ಯರ್ಥಿತೋ ದೇವೈರ್ ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಕೃಪಾಲಯಃ

ಅವನಿಂದ ಯಾವ ಧೈರ್ಯವು ತೋರಿಸಲಾಯಿತು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು. ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ದಯಾಮಯನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಯತ್ತೇಜಸ್ತು ನೃಸಿಂಹಾಖ್ಯಂ ಸಂಹರ್ತುಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ತದರ್ಥಂ ಸ್ಮೃತವಾನ್ ರುದ್ರೋ ವೀರಭದ್ರಂ ಮಹಾಬಲಮ್

ನರಸಿಂಹ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

ಆತ್ಮನೋ ಭೈರವಂ ರೂಪಂ ಮಹಾಪ್ರಲಯಕಾರಕಮ್ ಆಜಗಾಮ ಪುರಾ ಸದ್ಯೋ ಗಣಾನಾಮಗ್ರತೋ ಹಸನ್

ತಾನೇ ಭೈರವನ ರೂಪವನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಳಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಒಂದು ಬಾರಿ ಗಣಗಳ ಮುಂದೆ ನಗುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸಾಟ್ಟಹಾಸೈರ್ ಗಣವರೈರ್ ಉತ್ಪತದ್ಭಿರ್ ಇತಸ್ತತಃ ನೃಸಿಂಹರೂಪೈರತ್ಯುಗ್ರೈಃ ಕೋಟಿಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ

ಮುಖ್ಯ ಗಣಗಳು ಭಯಾನಕ ನಗೆಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಯಂಕರ ನರಸಿಂಹ ರೂಪಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ತಾವದ್ಭಿರ್ ಅಭಿತೋ ವೀರೈರ್ ನೃತ್ಯದ್ಭಿಶ್ ಚ ಮುದಾನ್ವಿತೈಃ ಕ್ರೀಡದ್ಭಿಶ್ ಚ ಮಹಾಧೀರೈರ್ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈಃ ಕನ್ದುಕೈರಿವ

ಅಂತಹ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಮಹಾಧೈರ್ಯವಂತರು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಚೆಂಡುಗಳಂತೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವೈರನ್ಯೈಶ್ ಚ ವೇಷ್ಟಿತೋ ವೀರವನ್ದಿತಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತಜ್ವಲನಜ್ವಾಲೋ ವಿಲಸಲ್ಲೋಚನತ್ರಯಃ

ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಕಾಣದ ಅನೇಕರು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು, ವೀರರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವನ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆತ್ತಶಸ್ತ್ರೋ ಜಟಾಜೂಟೇ ಜ್ವಲದ್ಬಾಲೇನ್ದುಮಣ್ಡಿತಃ ಬಾಲೇನ್ದುದ್ವಿತಯಾಕಾರತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಾಙ್ಕುರದ್ವಯಃ

ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜಟಾಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಳಗಿನ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು, ಅವನ ಎರಡು ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಗಳು ಎರಡು ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಆಖಣ್ಡಲಧನುಃಖಣ್ಡಸಂನಿಭಭ್ರೂಲತಾಯುತಃ ಮಹಾಪ್ರಚಣ್ಡಹುಙ್ಕಾರಬಧಿರೀಕೃತದಿಙ್ಮುಖಃ

ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನ ತುಂಡುಗಳಂತಿರುವ ಭುರುಕುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಗೋಳಾಗಿಸಿದ್ದನು.

ನೀಲಮೇಘಾಞ್ಜನಾಕಾರಭೀಷಣಶ್ಮಶ್ರುರದ್ಭುತಃ ವಾದಖಣ್ಡಮ್ ಅಖಣ್ಡಾಭ್ಯಾಂ ಭ್ರಾಮಯಂಸ್ತ್ರಿಶಿಖಂ ಮುಹುಃ

ನೀಲಿ ಮೋಡ ಅಥವಾ ಅಂಜನದಂತೆ ಭಯಾನಕ ಗಡ್ಡದಿಂದ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಅವನು ಎರಡು ಭಂಗರಹಿತ ಕೈಗಳಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ವೀರಭದ್ರೋ ಽಪಿ ಭಗವಾನ್ ವೀರಶಕ್ತಿವಿಜೃಮ್ಭಿತಃ ಸ್ವಯಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಕಿಮತ್ರ ಸ್ಮೃತಿಕಾರಣಮ್

ವೀರಭದ್ರನೂ ಕೂಡ, ತನ್ನ ವೀರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಕೇಳಿದನು: 'ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಯಾಕೆ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ?'

ಆಜ್ಞಾಪಯ ಜಗತ್ಸ್ವಾಮಿನ್ ಪ್ರಸಾದಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮಯಿ ಅಕಾಲೇ ಭಯಮುತ್ಪನ್ನಂ ದೇವಾನಾಮಪಿ ಭೈರವ

'ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ. ಭೈರವ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.'

ಜ್ವಲಿತಃ ಸ ನೃಸಿಂಹಾಗ್ನಿಃ ಶಮಯೈನಂ ದುರಾಸದಮ್ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ಬೋಧಯಾದೌ ತಂ ತೇನ ಕಿಂ ನೋಪಶಾಮ್ಯತಿ

ನರಸಿಂಹನ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ; ಅವನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸು, ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಮೊದಲು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಬೋಧಿಸು—ಅವನಿಗೆ ಯಾಕೆ ಶಾಂತಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?

ತತೋ ಮತ್ಪರಮಂ ಭಾವಂ ಭೈರವಂ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಣ ಸಂಹೃತ್ಯ ಸ್ಥೂಲಂ ಸ್ಥೂಲೇನ ತೇಜಸಾ

ನಂತರ ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೈರವನನ್ನು, ಸ್ಥೂಲ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸ್ಥೂಲವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ತೋರಿಸು.

ವಕ್ತ್ರಮಾನಯ ಕೃತ್ತಿಂ ಚ ವೀರಭದ್ರ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟೋ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಃ ಪ್ರಶಾನ್ತವಪುರಾಸ್ಥಿತಃ

ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ವಿರಭದ್ರಾ, ಮುಖವನ್ನೂ ಚರ್ಮವನ್ನೂ ತಂದುಕೊ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ನಿಂತನು.