ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಹ್ರಾದಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ನಮೋ ನಾರಾಯಣೇತಿ ಚ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಸರ್ವದೈತ್ಯಕುಮಾರಕಾನ್

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು 'ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಲಿಸಿದನು.

ಅಧ್ಯಾಪಯಾಮಾಸ ಚ ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಂ ಸುಶೋಭನಾಮ್ ದುರ್ಲಙ್ಘ್ಯಾಂ ಚಾತ್ಮನೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಕ್ರಾದಿಭಿರ್ ಅಪಿ ಸ್ವಯಮ್

ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ಇಂದ್ರನಾದರೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅದ್ಭುತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೂ ಕಲಿಸಿದನು.

ಪುತ್ರೇಣ ಲಙ್ಘಿತಾಮಾಜ್ಞಾಂ ಹಿರಣ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ದಾನವಾನ್ ಏತಂ ನಾನಾವಿಧೈರ್ವಧ್ಯಂ ದುಷ್ಪುತ್ರಂ ಹನ್ತುಮರ್ಹಥ

ಮಗನು ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ದಾನವರನ್ನು ನೋಡಿ: 'ಈ ದುಷ್ಟ ಮಗನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಯೋಗ್ಯನು, ನೀವು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ತೇನ ದೈತ್ಯೇನ ಸುದುರಾತ್ಮನಾ ನಿಜಘ್ನುರ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಭೃತ್ಯಂ ಪ್ರಹ್ರಾದಮವ್ಯಯಮ್

ಅಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ದೈತ್ಯನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಅವರು ದೇವದೇವನ ಭಕ್ತನಾದ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದರು.

ತತ್ರ ತತ್ಪ್ರತಿಕೃತಂ ತದಾ ಸುರೈರ್ ದೈತ್ಯರಾಜತನಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಕ್ಷೀರವಾರಿನಿಧಿಶಾಯಿನಃ ಪ್ರಭೋರ್ ನಿಷ್ಫಲಂ ತ್ವಥ ಬಭೂವ ತೇಜಸಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರಾಜನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಭುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಫಲವತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತದಾಥ ಗರ್ವಭಿನ್ನಸ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಪ್ರಭುಃ ತತ್ರೈವಾವಿರಭೂದ್ಧನ್ತುಂ ನೃಸಿಂಹಾಕೃತಿಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಗರ್ವ ಭಂಗವಾದಾಗ, ಪ್ರಭು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಜಘಾನ ಚ ಸುತಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪಿತರಂ ದಾನವಾಧಮಮ್ ಬಿಭೇದ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಕರಜೈರ್ ನಿಶಿತೈಃ ಶತೈಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದಾನವರ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದನು; ಕೂಡಲೇ ಶತಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಬೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹರಿದನು.

ತತೋ ನಿಹತ್ಯ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಸಬಾನ್ಧವಮಘಾಪಹಃ ಪೀಡಯಾಮಾಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಂ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿರಿವಾಪರಃ

ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕೊಂದು, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ದೈತ್ಯರಾಜನನ್ನು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪೀಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ನಾದೈಸ್ತಸ್ಯ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ಘೋರೈರ್ವಿತ್ರಾಸಿತಂ ಜಗತ್ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನಾದ್ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಚಚಾಲ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ

ನರಸಿಂಹನ ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತು ಭಯಭೀತವಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತಸ್ಥರು ಕೂಡ ಕಂಪಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುರಾಸುರಮಹೋರಗಸಿದ್ಧಸಾಧ್ಯಾಸ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷಣೇ ಹರಿವಿರಿಞ್ಚಿಮುಖಾ ನೃಸಿಂಹಮ್ ಧೈರ್ಯಂ ಬಲಂ ಚ ಸಮವಾಪ್ಯ ಯಯುರ್ವಿಸೃಜ್ಯ ಆ ದಿಙ್ಮುಖಾನ್ತಮ್ ಅಸುರಕ್ಷಣತತ್ಪರಾಶ್ ಚ

ಅದು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುಂತಾದವರು ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಅಸುರರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೋಗಿದರು.

ತತಸ್ತೈರ್ಗತೈಃ ಸೈಷ ದೇವೋ ನೃಸಿಂಹಃ ಸಹಸ್ರಾಕೃತಿಃ ಸರ್ವಪಾತ್ ಸರ್ವಬಾಹುಃ ಸಹಸ್ರೇಕ್ಷಣಃ ಸೋಮಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಸ್ ತದಾ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಸರ್ವಮಾವೃತ್ಯ ಮಾಯೀ

ಅವರು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಆ ದೇವರಾದ ನರಸಿಂಹನು ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಮಾಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ತಂ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಲೋಕಾ ಲೋಕಾಚಲೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾಃ ಸಸಾಧ್ಯಾಶ್ ಚ ಸಯಮಾಃ ಸಮರುದ್ಗಣಾಃ

ಆಗ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ, ಸಾಧ್ಯರು, ಯಮನು, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಪರಾತ್ಪರತರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತತ್ತ್ವಾತ್ ತತ್ತ್ವತಮಂ ಭವಾನ್ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ತು ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಜಗನ್ಮಯಃ

'ನೀನು ಪರಾತ್ಪರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲಾ ತತ್ತ್ವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗಂಭೀರನು; ನೀನು ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಬೆಳಕು, ಪರಮಾತ್ಮ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವವನು.'

ಸ್ಥೂಲಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಚ ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮಮಯಃ ಶುಭಃ ವಾಗತೀತೋ ನಿರಾಲಂಬೋ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವೋ ನಿರುಪಪ್ಲವಃ

ಸ್ಥೂಲವೂ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ ಆಗಿರುವ, ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮೀರುವ, ಯಾವ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಲ್ಲದ, ಅಶಾಂತಿಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪ ನೀನು.

ಯಜ್ಞಭುಗ್ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಸ್ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಿನಾಂ ಫಲದಃ ಪ್ರಭುಃ ಭವಾನ್ಮತ್ಸ್ಯಾಕೃತಿಃ ಕೌರ್ಮಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಜಗತಿ ಸ್ಥಿತಃ

ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ, ಯಜ್ಞದ ರೂಪವೂ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರೂ ನೀನು. ನೀನು ಮೀನು ಹಾಗೂ ಆಮೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೆ.

ವಾರಾಹೀಂ ಚೈವ ತಾಂ ಸೈಂಹೀಮ್ ಆಸ್ಥಾಯೇಹವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ದೇವಾನಾಂ ದೇವರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ನಿಹತ್ಯ ದಿತಿಜೇಶ್ವರಮ್

ವರಾಹ ಹಾಗೂ ಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತೆ.

ದ್ವಿಜಶಾಪಚ್ಛಲೇನೈವಮ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಽಸಿ ಲೀಲಯಾ ನ ದೃಷ್ಟಂ ಯತ್ತ್ವದನ್ಯಂ ಹಿ ಭವಾನ್ ಸರ್ವಂ ಚರಾಚರಮ್

ದ್ವಿಜರ ಶಾಪದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅವತರಿಸಿದ್ದೆ. ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರವೆಲ್ಲವೂ ನೀನೇ.

ಭವಾನ್ವಿಷ್ಣುರ್ಭವಾನ್ ರುದ್ರೋ ಭವಾನೇವ ಪಿತಾಮಹಃ ಭವಾನಾದಿರ್ಭವಾನನ್ತೋ ಭವಾನೇವ ವಯಂ ವಿಭೋ

ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು, ನೀನೇ ರುದ್ರ, ನೀನೇ ಪಿತಾಮಹ, ನೀನೇ ಆದಿ, ನೀನೇ ಅಂತ್ಯ, ಭಗವಂತನೇ, ನಾವು ಕೂಡ ನೀನಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಭವಾನೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಲಾಪೇನ ಕಿಮೀಶ್ವರ ಮಾಯಯಾ ಬಹುಧಾ ಸಂಸ್ಥಮ್ ಅದ್ವಿತೀಯಮಯಂ ಪ್ರಭೋ

ಈಶ್ವರನೇ, ನೀನೇ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏಕಮಾತ್ರ ಸ್ವರೂಪ.

ಸ್ತೋಷ್ಯಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಕಥಂ ಭಾಸಿ ದೇವದೇವ ಮೃಗಾಧಿಪ ಸ್ತುತೋ ಽಪಿ ವಿವಿಧೈಃ ಸ್ತುತ್ಯೈರ್ ಭಾವೈರ್ನಾನಾವಿಧೈಃ ಪ್ರಭುಃ

ದೇವದೇವ, ಮೃಗಾಧಿಪ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು? ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಭಾವಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೂ ನೀನೇ ಸದಾ ಪ್ರಭು.

ನ ಜಗಾಮ ದ್ವಿಜಾಃ ಶಾನ್ತಿಂ ಮಾನಯನ್ಯೋನಿಮಾತ್ಮನಃ ಯೋ ನೃಸಿಂಹಸ್ತವಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠೇದ್ವಾರ್ಥಂ ವಿಚಾರಯೇತ್

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೃಸಿಂಹನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜನ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾನ್ಸರ್ವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ತದನ್ತರೇ ಶಿವಂ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾಃ ಪ್ರಭುಮ್

ಅಥವಾ, ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆ ನಡುವೆ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರನೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸೇರಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸರ್ವಂ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ಮೃಗರೂಪಿಣಃ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ತೂರ್ಣಂ ಸಂಸ್ತೂಯ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕೂಡ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಆತ್ಮತ್ರಾಣಾಯ ಶರಣಂ ಜಗ್ಮುಃ ಪರಮಕಾರಣಮ್ ಮನ್ದರಸ್ಥಂ ಮಹಾದೇವಂ ಕ್ರೀಡಮಾನಂ ಸಹೋಮಯಾ

ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವರು ಮಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಪರಮಕಾರಣವಾದ ದೇವರನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಶರಣಾದರು.

ಸೇವಿತಂ ಗಣಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಸಿದ್ಧೈರಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣೈಃ ದೇವತಾಭಿಃ ಸಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭೀತಭೀತಃ ಸಗದ್ಗದಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದಣ್ಡವದ್ಭೂಮೌ ತುಷ್ಟಾವ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಗಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪುಗಳು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವರನ್ನು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಯಭೀತನಾಗಿ, ಗದ್ದುಗದ್ದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ನಮಸ್ತೇ ಕಾಲಕಾಲಾಯ ನಮಸ್ತೇ ರುದ್ರ ಮನ್ಯವೇ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ರುದ್ರಾಯ ಶಙ್ಕರಾಯ ಶಿವಾಯ ತೇ

ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ಕ್ರೋಧಾವೇಶಿಯಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶಿವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ, ಶುಭಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಉಗ್ರೋ ಽಸಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ನಿಯನ್ತಾಸಿ ಶಿವೋ ಽಸಿ ನಃ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ಶರ್ವಾಯ ಶಙ್ಕರಾಯಾರ್ತ್ತಿಹಾರಿಣೇ

ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಭಯಂಕರನು, ನಿಯಂತ್ರಕನು, ನಮ್ಮ ಶಿವನು. ಶಿವನಿಗೆ, ಶರ್ವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಮಯಸ್ಕರಾಯ ವಿಶ್ವಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ ಅನ್ತಕಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಮ್ ಉಮಾಯಾಃ ಪತಯೇ ನಮಃ

ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತರುವವನಿಗೆ, ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಹಿರಣ್ಯಬಾಹವೇ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಧಿರಣ್ಯಪತಯೇ ನಮಃ ಶರ್ವಾಯ ಸರ್ವರೂಪಾಯ ಪುರುಷಾಯ ನಮೋನಮಃ

ಹಿರಣ್ಯಬಾಹುವಿಗೆ, ನೇರವಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶರ್ವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಿಗೂ, ಪುರುಷಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.