ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕಥಂ ವಿಮುಕ್ತಿರ್ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ತಸ್ಮಾದ್ದಂಷ್ಟ್ರೀ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಮಹೇಶ್ವರನು ದಂತವನ್ನು ಧರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳು.

ನೃಸಿಂಹೇನ ಹತಃ ಪೂರ್ವಂ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಾಗ್ರಜಃ ಶ್ರುತಮ್ ಕಥಂ ನಿಷೂದಿತಸ್ತೇನ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ವದ

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನನ್ನು ನರಸಿಂಹನು ಕೊಂದನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಆ ನರಸಿಂಹನು ಹೇಗೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಪುತ್ರಃ ಪ್ರಹ್ರಾದ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ ಧರ್ಮಜ್ಞಃ ಸತ್ಯಸಮ್ಪನ್ನಸ್ ತಪಸ್ವೀ ಚಾಭವತ್ಸುಧೀಃ

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಮಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಸತ್ಯವಂತನು, ತಪಸ್ವಿಯೂ, ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಜನ್ಮಪ್ರಭೃತಿ ದೇವೇಶಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಚಾವ್ಯಯಮ್ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಮ್

ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೇ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ತಮಾದಿಪುರುಷಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽಧಿಪತಿಂ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್

ಆ ಆದಿಪುರುಷನು ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಕಾರಣನೆಂದು ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಸೋ ಽಪಿ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತಥಾಭೂತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುತ್ರಂ ಸಮಾಹಿತಮ್ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಗೋವಿನ್ದೇತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಅವನೂ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ 'ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ', 'ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

ಸ್ತುವನ್ತಂ ಪ್ರಾಹ ದೇವಾರಿಃ ಪ್ರದಹನ್ನಿವ ಪಾಪಧೀಃ ನ ಮಾಂ ಜಾನಾಸಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಸರ್ವದೈತ್ಯಾಮರೇಶ್ವರಮ್

ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿದು, 'ನಿನ್ನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮೂಢನೇ! ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸದಾ ಒಡೆಯನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರಹ್ರಾದ ವೀರ ದುಷ್ಪುತ್ರ ದ್ವಿಜದೇವಾರ್ತಿಕಾರಣಮ್ ಕೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪದ್ಮಜೋ ವಾಪಿ ಶಕ್ರಶ್ ಚ ವರುಣೋ ಽಥವಾ

'ಪ್ರಹ್ಲಾದಾ, ನೀನು ದುರ್ಮಾರ್ಗಿ ಮಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಉಂಟುಮಾಡುವವನು! ಯಾರು ವಿಷ್ಣು? ಯಾರು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು? ಯಾರು ಇಂದ್ರ, ಯಾರು ವರುಣ?'

ವಾಯುಃ ಸೋಮಸ್ತಥೇಶಾನಃ ಪಾವಕೋ ಮಮ ಯಃ ಸಮಃ ಮಾಮೇವಾರ್ಚಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸ್ವಲ್ಪಂ ನಾರಾಯಣಂ ಸದಾ

'ವಾಯು, ಸೋಮ, ಈಶಾನ, ಪಾವಕ—ಯಾರಾದರೂ ನನಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀನು ನನನ್ನೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಲ್ಪ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸು.'

ಪ್ರಹ್ರಾದ ಜೀವಿತೇ ವಾಞ್ಛಾ ತವೈಷಾ ಶೃಣು ಚಾಸ್ತಿ ಚೇತ್ ಶ್ರುತ್ವಾಪಿ ತಸ್ಯ ವಚನಂ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಸುಧೀಃ

'ಪ್ರಹ್ಲಾದಾ, ನಿನ್ನಿಗೆ ಜೀವಿಸಲು ಇಚ್ಛೆ ಇದ್ದರೆ ಕೇಳು—ನಿನ್ನ ಹಿತವಾಸನೆ ಇದ್ದರೆ.' ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು—

ಪ್ರಹ್ರಾದಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ನಮೋ ನಾರಾಯಣೇತಿ ಚ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಸರ್ವದೈತ್ಯಕುಮಾರಕಾನ್

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು 'ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಲಿಸಿದನು.

ಅಧ್ಯಾಪಯಾಮಾಸ ಚ ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಂ ಸುಶೋಭನಾಮ್ ದುರ್ಲಙ್ಘ್ಯಾಂ ಚಾತ್ಮನೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಕ್ರಾದಿಭಿರ್ ಅಪಿ ಸ್ವಯಮ್

ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ಇಂದ್ರನಾದರೂ ದಾಟಲಾಗದ ಅದ್ಭುತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೂ ಕಲಿಸಿದನು.

ಪುತ್ರೇಣ ಲಙ್ಘಿತಾಮಾಜ್ಞಾಂ ಹಿರಣ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ದಾನವಾನ್ ಏತಂ ನಾನಾವಿಧೈರ್ವಧ್ಯಂ ದುಷ್ಪುತ್ರಂ ಹನ್ತುಮರ್ಹಥ

ಮಗನು ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ದಾನವರನ್ನು ನೋಡಿ: 'ಈ ದುಷ್ಟ ಮಗನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಯೋಗ್ಯನು, ನೀವು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ತೇನ ದೈತ್ಯೇನ ಸುದುರಾತ್ಮನಾ ನಿಜಘ್ನುರ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಭೃತ್ಯಂ ಪ್ರಹ್ರಾದಮವ್ಯಯಮ್

ಅಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ದೈತ್ಯನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಅವರು ದೇವದೇವನ ಭಕ್ತನಾದ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದರು.

ತತ್ರ ತತ್ಪ್ರತಿಕೃತಂ ತದಾ ಸುರೈರ್ ದೈತ್ಯರಾಜತನಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಕ್ಷೀರವಾರಿನಿಧಿಶಾಯಿನಃ ಪ್ರಭೋರ್ ನಿಷ್ಫಲಂ ತ್ವಥ ಬಭೂವ ತೇಜಸಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರಾಜನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಭುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಫಲವತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತದಾಥ ಗರ್ವಭಿನ್ನಸ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಪ್ರಭುಃ ತತ್ರೈವಾವಿರಭೂದ್ಧನ್ತುಂ ನೃಸಿಂಹಾಕೃತಿಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಗರ್ವ ಭಂಗವಾದಾಗ, ಪ್ರಭು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಜಘಾನ ಚ ಸುತಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪಿತರಂ ದಾನವಾಧಮಮ್ ಬಿಭೇದ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಕರಜೈರ್ ನಿಶಿತೈಃ ಶತೈಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದಾನವರ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದನು; ಕೂಡಲೇ ಶತಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಬೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹರಿದನು.

ತತೋ ನಿಹತ್ಯ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಸಬಾನ್ಧವಮಘಾಪಹಃ ಪೀಡಯಾಮಾಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಂ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿರಿವಾಪರಃ

ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕೊಂದು, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ದೈತ್ಯರಾಜನನ್ನು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪೀಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ನಾದೈಸ್ತಸ್ಯ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ಘೋರೈರ್ವಿತ್ರಾಸಿತಂ ಜಗತ್ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನಾದ್ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಚಚಾಲ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ

ನರಸಿಂಹನ ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತು ಭಯಭೀತವಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತಸ್ಥರು ಕೂಡ ಕಂಪಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುರಾಸುರಮಹೋರಗಸಿದ್ಧಸಾಧ್ಯಾಸ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷಣೇ ಹರಿವಿರಿಞ್ಚಿಮುಖಾ ನೃಸಿಂಹಮ್ ಧೈರ್ಯಂ ಬಲಂ ಚ ಸಮವಾಪ್ಯ ಯಯುರ್ವಿಸೃಜ್ಯ ಆ ದಿಙ್ಮುಖಾನ್ತಮ್ ಅಸುರಕ್ಷಣತತ್ಪರಾಶ್ ಚ

ಅದು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುಂತಾದವರು ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಅಸುರರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೋಗಿದರು.

ತತಸ್ತೈರ್ಗತೈಃ ಸೈಷ ದೇವೋ ನೃಸಿಂಹಃ ಸಹಸ್ರಾಕೃತಿಃ ಸರ್ವಪಾತ್ ಸರ್ವಬಾಹುಃ ಸಹಸ್ರೇಕ್ಷಣಃ ಸೋಮಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಸ್ ತದಾ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಸರ್ವಮಾವೃತ್ಯ ಮಾಯೀ

ಅವರು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಆ ದೇವರಾದ ನರಸಿಂಹನು ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಮಾಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ತಂ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಲೋಕಾ ಲೋಕಾಚಲೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾಃ ಸಸಾಧ್ಯಾಶ್ ಚ ಸಯಮಾಃ ಸಮರುದ್ಗಣಾಃ

ಆಗ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ, ಸಾಧ್ಯರು, ಯಮನು, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಪರಾತ್ಪರತರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತತ್ತ್ವಾತ್ ತತ್ತ್ವತಮಂ ಭವಾನ್ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ತು ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಜಗನ್ಮಯಃ

'ನೀನು ಪರಾತ್ಪರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲಾ ತತ್ತ್ವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗಂಭೀರನು; ನೀನು ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಬೆಳಕು, ಪರಮಾತ್ಮ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವವನು.'

ಸ್ಥೂಲಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಚ ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮಮಯಃ ಶುಭಃ ವಾಗತೀತೋ ನಿರಾಲಂಬೋ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವೋ ನಿರುಪಪ್ಲವಃ

ಸ್ಥೂಲವೂ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ ಆಗಿರುವ, ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮೀರುವ, ಯಾವ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಲ್ಲದ, ಅಶಾಂತಿಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪ ನೀನು.

ಯಜ್ಞಭುಗ್ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಸ್ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಿನಾಂ ಫಲದಃ ಪ್ರಭುಃ ಭವಾನ್ಮತ್ಸ್ಯಾಕೃತಿಃ ಕೌರ್ಮಮ್ ಆಸ್ಥಾಯ ಜಗತಿ ಸ್ಥಿತಃ

ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ, ಯಜ್ಞದ ರೂಪವೂ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರೂ ನೀನು. ನೀನು ಮೀನು ಹಾಗೂ ಆಮೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೆ.

ವಾರಾಹೀಂ ಚೈವ ತಾಂ ಸೈಂಹೀಮ್ ಆಸ್ಥಾಯೇಹವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ದೇವಾನಾಂ ದೇವರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ನಿಹತ್ಯ ದಿತಿಜೇಶ್ವರಮ್

ವರಾಹ ಹಾಗೂ ಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತೆ.

ದ್ವಿಜಶಾಪಚ್ಛಲೇನೈವಮ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಽಸಿ ಲೀಲಯಾ ನ ದೃಷ್ಟಂ ಯತ್ತ್ವದನ್ಯಂ ಹಿ ಭವಾನ್ ಸರ್ವಂ ಚರಾಚರಮ್

ದ್ವಿಜರ ಶಾಪದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅವತರಿಸಿದ್ದೆ. ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರವೆಲ್ಲವೂ ನೀನೇ.

ಭವಾನ್ವಿಷ್ಣುರ್ಭವಾನ್ ರುದ್ರೋ ಭವಾನೇವ ಪಿತಾಮಹಃ ಭವಾನಾದಿರ್ಭವಾನನ್ತೋ ಭವಾನೇವ ವಯಂ ವಿಭೋ

ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು, ನೀನೇ ರುದ್ರ, ನೀನೇ ಪಿತಾಮಹ, ನೀನೇ ಆದಿ, ನೀನೇ ಅಂತ್ಯ, ಭಗವಂತನೇ, ನಾವು ಕೂಡ ನೀನಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಭವಾನೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಲಾಪೇನ ಕಿಮೀಶ್ವರ ಮಾಯಯಾ ಬಹುಧಾ ಸಂಸ್ಥಮ್ ಅದ್ವಿತೀಯಮಯಂ ಪ್ರಭೋ

ಈಶ್ವರನೇ, ನೀನೇ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏಕಮಾತ್ರ ಸ್ವರೂಪ.