ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತಥೈನಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಧ್ಯಾಯತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರದದೌ ದೇವದೇವೇಶಃ ಚತುಷ್ಪಾದಾಂ ಜಗದ್ಗುರುಃ

ಹೀಗೆ, ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಹೊಂದಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಈಶ್ವರನು, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರುವಾದವನು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತತಸ್ತಾಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗೇನ ವಿದಿತ್ವಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಗುರೋಃ ಸೋ ಽಥ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್

ನಂತರ, ಧ್ಯಾನಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗುರುವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಗಾಯತ್ರೀಂ ತು ತತೋ ರೌದ್ರೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾನುಯನ್ತ್ರಿತಃ ಇತ್ಯೇತಾಂ ವೈದಿಕೀಂ ವಿದ್ಯಾಂ ರೌದ್ರೀಂ ಗಾಯತ್ರೀಮೀರಿತಾಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರೌದ್ರೀ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಈ ರೌದ್ರೀ ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂಬ ವೈದಿಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಜಪಿತ್ವಾ ತು ಮಹಾದೇವೀಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಾಮ್ ಪ್ರಪನ್ನಸ್ತು ಮಹಾದೇವಂ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೇನ ಚೇತಸಾ

ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಮಹಾದೇವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾದೇವೋ ದಿವ್ಯಯೋಗಂ ಬಹುಶ್ರುತಮ್ ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಂ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಚ ದದೌ ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾದೇವನು ಅವನಿಗೆ ದೈವಿಕ ಯೋಗ, ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವತೋ ದಿವ್ಯಾಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾಃ ಕುಮಾರಕಾಃ ಪೀತಮಾಲ್ಯಾಂಬರಧರಾಃ ಪೀತಸ್ರಗನುಲೇಪನಾಃ

ಆ ನಂತರ ಅವನ ಪಕ್ಕದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವ ಬಾಲಕರು ಪ್ರकटರಾದರು; ಅವರು ಹಳದಿ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಳದಿ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪೀತಾಭೋಷ್ಣೀಷಶಿರಸಃ ಪೀತಾಸ್ಯಾಃ ಪೀತಮೂರ್ಧಜಾಃ ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತ ಉಷಿತ್ವಾ ವಿಮಲೌಜಸಃ

ಅವರು ಹಳದಿ ಪಾಗಡಿಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಹಳದಿ ಮುಖ, ಹಳದಿ ಕೂದಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.

ಯೋಗಾತ್ಮಾನಸ್ತಪೋಹ್ಲಾದಾಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತೈಷಿಣಃ ಧರ್ಮಯೋಗಬಲೋಪೇತಾ ಮುನೀನಾಂ ದೀರ್ಘಸತ್ತ್ರಿಣಾಮ್

ಅವರು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು.

ಉಪದಿಶ್ಯ ಮಹಾಯೋಗಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಸ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಏವಮೇತೇನ ವಿಧಿನಾ ಯೇ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—

ಅನ್ಯೇ ಽಪಿ ನಿಯತಾತ್ಮಾನೋ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸಃ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಪಾಪವನ್ನು ತೊರೆದು, ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರವಿಶನ್ತಿ ಮಹಾದೇವಂ ರುದ್ರಂ ತೇ ತ್ವಪುನರ್ಭವಾಃ

ಅವರು ಮಹಾದೇವನಾದ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಅವರಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಗತೇ ಕಲ್ಪೇ ಪೀತವರ್ಣೇ ಸ್ವಯಂಭುವಃ ಪುನರನ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಸ್ತು ಕಲ್ಪೋ ನಾಮ್ನಾಸಿತಸ್ತು ಸಃ

ಆ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಯುಗ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಹಳದಿ ವರ್ಣದ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಯಂಭುವನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಯುಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಅದನ್ನು ಅಸಿತ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ತದಾ ವೃತ್ತೇ ದಿವ್ಯೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕೇ ಸ್ರಷ್ಟುಕಾಮಃ ಪ್ರಜಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದುಃಖಿತಃ

ಆಗ ಒಂದು ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ದೈವಿಕ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯಮಾನಸ್ಯ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ವೈ ಪ್ರಭೋಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಮಭವದ್ವರ್ಣೋ ಧ್ಯಾಯತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಆ ಪ್ರಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದ ವರ್ಣ ಕಪ್ಪಾಗಿತು.

ಅಥಾಪಶ್ಯನ್ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಂ ಕುಮಾರಕಮ್ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ

ಆಗ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು, ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯ, ತನ್ನದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕಾಣಿದನು.

ಕೃಷ್ಣಾಂಬರಧರೋಷ್ಣೀಷಂ ಕೃಷ್ಣಯಜ್ಞೋಪವೀತಿನಮ್ ಕೃಷ್ಣೇನ ಮೌಲಿನಾ ಯುಕ್ತಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ರಗನುಲೇಪನಮ್

ಆ ಬಾಲಕನು ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆ, ಕಪ್ಪು ಪಾಗಡಿ, ಕಪ್ಪು ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಕಪ್ಪು ಜಟೆ, ಕಪ್ಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಸ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಮ್ ಅಘೋರಂ ಘೋರವಿಕ್ರಮಮ್ ವವನ್ದೇ ದೇವದೇವೇಶಮ್ ಅದ್ಭುತಂ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ಭಯಂಕರವಾದರೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸದವನನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವನನ್ನು, ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಪ್ಪು-ಕಂದು ವರ್ಣದವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾನುಯುಕ್ತೇನ ಪ್ರಪನ್ನಸ್ತು ತಮೀಶ್ವರಮ್

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಕೀರ್ತಿಯುತನಾದ ಅವನು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆ ದೇವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಅಘೋರಂ ತು ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ವ್ಯಚಿನ್ತಯತ್ ತಥಾ ವೈ ಧ್ಯಾಯಮಾನಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಘೋರನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಹೀಗೆ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ—

ಪ್ರದದೌ ದರ್ಶನಂ ದೇವೋ ಹ್ಯ್ ಅಘೋರೋ ಘೋರವಿಕ್ರಮಃ ಅಥಾಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವತಃ ಕೃಷ್ಣಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ರಗನುಲೇಪನಾಃ

ಅಘೋರನಾದ ದೇವರು, ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆಗ ಅವನ ಪಕ್ಕದಿಂದ ಕಪ್ಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಬಾಲಕರು ಪ್ರकटರಾದರು.

ಚತ್ವಾರಸ್ತು ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಂಬಭೂವುಃ ಕುಮಾರಕಾಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಕೃಷ್ಣಶಿಖಶ್ಚೈವ ಕೃಷ್ಣಾಸ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣವಸ್ತ್ರಧೃಕ್

ನಾಲ್ಕು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಬಾಲಕರು ಹುಟ್ಟಿದರು: ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣಶಿಖ, ಕೃಷ್ಣಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣವಸ್ತ್ರಧಾರಿ.

ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಯೋಗತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಉಪಾಸಿತ್ವಾ ಮಹಾಯೋಗಂ ಶಿಷ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದುಃ ಪುನಃ

ಆನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು.

ಯೋಗೇನ ಯೋಗಸಮ್ಪನ್ನಾಃ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಮನಸಾ ಶಿವಮ್ ಅಮಲಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ವಿಶ್ವಮೀಶ್ವರಮ್

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣರಾದವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ, ಗುಣರಹಿತವಾದ ಶಿವನನ್ನು ಸೇರಿ, ವಿಶ್ವದ ಈಶ್ವರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಏವಮೇತೇನ ಯೋಗೇನ ಯೇ ಽಪಿ ಚಾನ್ಯೇ ಮನೀಷಿಣಃ ಚಿನ್ತಯನ್ತಿ ಮಹಾದೇವಂ ಗನ್ತಾರೋ ರುದ್ರಮವ್ಯಯಮ್

ಹೀಗೆ, ಈ ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಗತೇ ಕಲ್ಪೇ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣೇ ಭಯಾನಕೇ ತುಷ್ಟಾವ ದೇವದೇವೇಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಮ್

ಆ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಯುಗವು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ಕಪ್ಪು ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಅನುಗೃಹ್ಯ ತತಸ್ತುಷ್ಟೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮವದದ್ಧರಃ ಅನೇನೈವ ತು ರೂಪೇಣ ಸಂಹರಾಮಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹರನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರೂಪದಲ್ಲೇ ನಾನು ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಕಾನ್ ಘೋರಾಂಸ್ ತಥಾನ್ಯಾನಪಿ ಪಾತಕಾನ್ ಹೀನಾಂಶ್ಚೈವ ಮಹಾಭಾಗ ತಥೈವ ವಿವಿಧಾನ್ಯಪಿ

ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಭಯಾನಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಬೇರೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಅನೇಕ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಉಪಪಾತಕಮಪ್ಯೇವಂ ತಥಾ ಪಾಪಾನಿ ಸುವ್ರತ ಮಾನಸಾನಿ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣಾನಿ ವಾಚಿಕಾನಿ ಪಿತಾಮಹ

ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ, ಇದೇ ರೀತಿ ಉಪಪಾಪಗಳನ್ನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗುವ ತೀವ್ರ ಪಾಪಗಳನ್ನು, ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಆಗುವ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಾನು ನೀಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪಿತಾಮಹ.

ಕಾಯಿಕಾನಿ ಸುಮಿಶ್ರಾಣಿ ತಥಾ ಪ್ರಾಸಂಗಿಕಾನಿ ಚ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಕೃತಾನ್ಯೇವ ಸಹಜಾಗನ್ತುಕಾನಿ ಚ

ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಆಗುವ ಪಾಪಗಳು, ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಪಗಳು, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆಗುವವು, ತಿಳಿದುಮಾಡುವವು, ಸಹಜವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಆಗುವ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಾನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ.