ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸ್ಥಾಪಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚಾಪಿ ಸಂಗಮೇ ಲಿಙ್ಗಮುತ್ತಮಮ್ ಸಂಗಮೇಶ್ವರಮ್ ಇತ್ಯೇವಂ ಖ್ಯಾತಂ ಜಗತಿ ದೃಶ್ಯತಾಮ್

ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಇದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಗಮೇಶ್ವರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು.

ಸಂಗಮೇ ದೇವನದ್ಯಾ ಹಿ ಯಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮನುಜಃ ಶುಚಿಃ ಅರ್ಚಯೇತ್ ಸಂಗಮೇಶ್ವರಂ ತಸ್ಯ ಜನ್ಮಭಯಂ ಕುತಃ

ದೈವೀ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಗಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಇದಂ ಮನ್ಯೇ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರಂ ನಿವಾಸೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಪರಮ್ ಕ್ಷೇತ್ರಮಧ್ಯೇ ಚ ಯತ್ರಾಹಂ ಸ್ವಯಂ ಭೂತ್ವಾಗ್ರಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮ ವಾಸಸ್ಥಾನ. ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರಮಿತ್ಯೇವಂ ಖ್ಯಾತಃ ಸರ್ವಸುರಾಸುರೈಃ ಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಸ್ಥಾನಮೇತದ್ಧಿ ಮದೀಯವ್ರತಧಾರಿಣಾಮ್

ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ 'ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರ ನಿವಾಸವಾಗಿದೆ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಮೋಕ್ಷಲಿಪ್ಸೂನಾಂ ಜ್ಞಾನಯೋಗರತಾತ್ಮನಾಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈನಂ ಮಧ್ಯಮೇಶಾನಂ ಜನ್ಮ ಪ್ರತಿ ನ ಶೋಚತಿ

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಯೋಗಿಗಳು, ಜ್ಞಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಗಿರುವವರು, ಈ ಮಧ್ಯಮೇಶಾನನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ಥಾಪಿತಂ ಲಿಙ್ಗಮೇತತ್ತು ಶುಕ್ರೇಣ ಭೃಗುಸೂನುನಾ ನಾಮ್ನಾ ಶುಕ್ರೇಶ್ವರಂ ನಾಮ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಾಮರಾರ್ಚಿತಮ್

ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭೃಗುಮಹರ್ಷಿಯ ಪುತ್ರ ಶುಕ್ರನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು 'ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಅಮರರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವೈನಂ ನಿಯತಃ ಸದ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ ಮೃತಶ್ ಚ ನ ಪುನರ್ಜನ್ತುಃ ಸಂಸಾರೀ ತು ಭವೇನ್ನರಃ

ನಿಯಮಿತನಾಗಿ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡವನು ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸತ್ತ ನಂತರ ಪುನಃ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಪುರಾ ಜಮ್ಬೂಕರೂಪೇಣ ಅಸುರೋ ದೇವಕಣ್ಟಕಃ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಹಿ ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಗೋಮಾಯುರ್ಬನ್ಧಶಙ್ಕಿತಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಕಂಟಕ ಎಂಬ ದಾನವನು ಜಂಬೂಕ ಎಂಬ ಕೋಳಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಗೋಮಾಯು ಬಂಧನವನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು—

ನಿಹತೋ ಹಿಮವತ್ಪುತ್ರಿ ಜಮ್ಬೂಕೇಶಸ್ತತೋ ಹ್ಯಹಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಜಗತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಸುರಾಸುರನಮಸ್ಕೃತಮ್

ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳು ಆಗಿ ನಾನು ಜಂಬೂಕೇಶನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವೈನಮಪಿ ದೇವೇಶಂ ಸರ್ವಾನ್ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್ ಗ್ರಹೈಃ ಶುಕ್ರಪುರೋಗೈಶ್ ಚ ಏತಾನಿ ಸ್ಥಾಪಿತಾನಿ ಹ

ಈ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುವವು. ಶುಕ್ರನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಗ್ರಹಗಳು ಈ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದವು.

ಪಶ್ಯ ಪುಣ್ಯಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾನಿ ತು ಏವಮೇತಾನಿ ಪುಣ್ಯಾನಿ ಮನ್ನಿವಾಸಾನಿ ಪಾರ್ವತಿ

ಪಾರ್ವತಿ, ಈ ಪುಣ್ಯ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡು, ಇವು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಇವು ನನ್ನ ನಿವಾಸಗಳು.

ಕಥಿತಾನಿ ಮಮ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಗುಹ್ಯಂ ಚಾನ್ಯದಿದಂ ಶೃಣು ಚತುಃಕ್ರೋಶಂ ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಕ್ಷೇತ್ರಮೇತತ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್

ನಾನು ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಇವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು: ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕ್ರೋಶಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯೋಜನಂ ವಿದ್ಧಿ ಚಾರ್ವಙ್ಗಿ ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಽಮೃತಪ್ರದಮ್ ಮಹಾಲಯಗಿರಿಸ್ಥಂ ಮಾಂ ಕೇದಾರೇ ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅರಮನೆ, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಒಂದು ಯೋಜನದಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ. ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ಮಹಾಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆದಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಗಣತ್ವಂ ಲಭತೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿನ್ಮೋಕ್ಷೋ ಹ್ಯವಾಪ್ಯತೇ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಲಭೇದ್ಯಸ್ಮಾದ್ ಯತಃ ಸಾ ಮುಕ್ತಿರುತ್ತಮಾ

ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಗಣಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ತತೋ ಮಹಾಲಯಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಕೇದಾರಾನ್ಮಧ್ಯಮಾದಪಿ ಸ್ಮೃತಂ ಪುಣ್ಯತಮಂ ಕ್ಷೇತ್ರಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಂ ವರಾನನೇ

ಮಹಾಲಯ, ಕೆದಾರ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದುದು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ.

ಕೇದಾರಂ ಮಧ್ಯಮಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸ್ಥಾನಂ ಚೈವ ಮಹಾಲಯಮ್ ಮಮ ಪುಣ್ಯಾನಿ ಭೂರ್ಲೋಕೇ ತೇಭ್ಯಃ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಂ ತ್ವಿದಮ್

ಕೆದಾರ, ಮಧ್ಯಮ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾಲಯ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳು; ಆದರೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇದುವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಯತಃ ಸೃಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಿಮೇ ಲೋಕಾಸ್ ತತಃ ಕ್ಷೇತ್ರಮಿದಂ ಶುಭಮ್ ಕದಾಚಿನ್ನ ಮಯಾ ಮುಕ್ತಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಂ ತತೋ ಽಭವತ್

ಈ ಲೋಕಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಾರಣ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಅವಿಮುಕ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಮಮ ದೃಷ್ಟ್ವೇಹ ಮಾನವಃ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಶುಪಾಶೈರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿರುವ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶೈಲೇಶಂ ಸಂಗಮೇಶಂ ಚ ಸ್ವರ್ಲೀನಂ ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರಮ್ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಮ್ ಈಶಾನಂ ಗೋಪ್ರೇಕ್ಷಂ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್

ಶೈಲೇಶ, ಸಂಗಮೇಶ, ಸ್ವರ್ಲೀನ, ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಈಶಾನ, ಗೋಪ್ರೇಕ್ಷ, ವೃಷಭಧ್ವಜ—

ಉಪಶಾನ್ತಂ ಶಿವಂ ಚೈವ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನನಿವಾಸಿನಮ್ ಶುಕ್ರೇಶ್ವರಂ ಚ ವಿಖ್ಯಾತಂ ವ್ಯಾಘ್ರೇಶಂ ಜಮ್ಬುಕೇಶ್ವರಮ್

ಉಪಶಾಂತ, ಶಿವ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನ ನಿವಾಸಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ, ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ ಮತ್ತು ಜಂಬೂಕೇಶ್ವರ—

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಜಾಯತೇ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸಂಸಾರೇ ದುಃಖಸಾಗರೇ ಏವಮ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವೋ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ವ್ಯಲೋಕಯತ್

ಈ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಕಂಡವನು ಸಂಸಾರದ ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ ದೇವದೇವೇ ಮಹೇಶ್ವರೇ ಅಕಸ್ಮಾದಭವತ್ಸರ್ವಃ ಸ ದೇಶೋಜ್ಜ್ವಲಿತೋ ಯಥಾ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಸ್ಥಳವೆಲ್ಲವೂ ಹಠಾತ್ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯಿತು.

ತತಃ ಪಾಶುಪತಾಃ ಸಿದ್ಧಾ ಭಸ್ಮಾಭ್ಯಙ್ಗಸಿತಪ್ರಭಾಃ ಮಾಹೇಶ್ವರಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ ತಥಾ ವೈ ನಿಯತವ್ರತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಪಾಶುಪತ ಮಾರ್ಗದ ಸಾಧಕರು, ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಮಹೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದವರು, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಬಹವಃ ಶತಶೋ ಽಭ್ಯೇತ್ಯ ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಪುನರ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಯೋಗೇಶಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಂ ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ನೂರಾರು ಜನರು ಬಂದು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಮತ್ತೆ ಯೋಗೇಶ್ವರನನ್ನು, ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದವನನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ನೋಡಿದರು.

ತಸ್ಥುರಾತ್ಮಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಲೀಯಮಾನಾ ಇವೇಶ್ವರೇ ಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಸ ತದಾ ತೇಷಾಂ ದೇವದೇವ ಉಮಾಪತಿಃ

ಅವರು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವವರಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಉಮಾಪತಿ ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.

ಸ ಬಿಭ್ರತ್ಪರಮಾಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಬಭೂವ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಭುಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಜಗದಿಹೈಕಸ್ಥಂ ಕರ್ತುಮ್ ಅನ್ತ ಇವ ಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಭುವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿರುವವನಂತೆ, ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ತಾಂ ಪರಮಾಂ ಮೂರ್ತಿಮ್ ಆಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಜಗತ್ಪ್ರಭೋಃ ನ ಶಶಾಕ ಪುನರ್ದ್ರಷ್ಟುಂ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಗಿರೀನ್ದ್ರಜಾ

ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭುವಾದ ಅವನು ಆ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಾಗ, ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯು ಆನಂದದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತತಸ್ತ್ವದೃಷ್ಟಮಾಕಾರಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸಾ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಿತಮ್ ಪ್ರಕೃತೇರ್ಮೂರ್ತಿಮಾಸ್ಥಾಯ ಯೋಗೇನ ಪರಮೇಶ್ವರೀ

ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಆ ರೂಪ ನಿನ್ನಿಂದ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದುದನ್ನು ಅರಿತು, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಪರಮೇಶ್ವರಿಯು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಳು.

ತಂ ಶಶಾಕ ಪುನರ್ದ್ರಷ್ಟುಂ ಹರಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ ತತಸ್ತೇ ಲಯಮಾಧಾಯ ಯೋಗಿನಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ತು

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಹರನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು; ಯೋಗಿಗಳು ಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡರು.