ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಏಷಾಂ ಚೈವ ವಿಶೇಷೇಣ ಐಶ್ವರ್ಯೇ ಹ್ಯಷ್ಟಲಕ್ಷಣೇ ಅಣಿಮಾದ್ಯೇ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಯುಞ್ಜೀತ ತಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಈ ಮಾಪನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟವಿಧ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅಣಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೆ, ಇದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರಿ.

ಏವಂ ಹಿ ಯೋಗಸಂಯುಕ್ತಃ ಶುಚಿರ್ ದಾನ್ತೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿದ್ಯತೇ ಯಸ್ತು ಸ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ದತೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ದ್ವಿಜರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಪಾಶುಪತೈರ್ಯೋಗೈರ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ಬುಧಃ ಆತ್ಮಾನಂ ಜಾನತೇ ಯೇ ತು ಶುಚಯಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗಗಳ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಶುದ್ಧರಾದವರು ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ವೇದೋಪನಿಷದಸ್ ತಥಾ ಯೋಗಜ್ಞಾನಾದವಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಽಧ್ಯಾತ್ಮಚಿನ್ತಕಃ

ಯಾರು ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೋ, ಅವನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಅಭೂತಃ ಸ ತು ಜಾಯತೇ ಯೋನಿಸಂಕ್ರಮಣಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಾತಿ ವೈ ಶಾಶ್ವತಂ ಪದಮ್

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವವನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾ ವೃಕ್ಷಾತ್ ಫಲಂ ಪಕ್ವಂ ಪವನೇನ ಸಮೀರಿತಮ್ ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ರುದ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಪಾಪಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ

ಹಣ್ಣು ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಪವನದಿಂದ ತೊಡಗಿದಾಗ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯತ್ರ ರುದ್ರನಮಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲೋ ಧ್ರುವಃ ಅನ್ಯದೇವನಮಸ್ಕಾರಾನ್ ನ ತತ್ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವು ಖಚಿತ; ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಿಃಪ್ರವಣಂ ಯೋಗೀ ಉಪಾಸೀತ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ದಶವಿಸ್ತಾರಕಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತಥಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಿಸ್ತರೈಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಯು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಹತ್ತು ಭಾಗವಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಧ್ಯಾನಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಸ್ವದೇಹಂ ಯಃ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ಸ ಯಾತಿ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಂ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಕುಲತ್ರಯಮ್

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಮೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಥವಾರಿಷ್ಟಮಾಲೋಕ್ಯ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಗತ್ವಾ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ತು ಶೋಧನಮ್

ಅಥವಾ, ಮರಣವು ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ವಾ ದೇಹಂ ಸಂತ್ಯಜೇನ್ ಮುಚ್ಯತೇ ನರಃ ಶ್ರೀಪರ್ವತೇ ವಾ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ಸ್ವತನುಂ ನರಃ

ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಆ ಮಾನವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶ್ರೀಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಯಾತಿ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಅವಿಮುಕ್ತಂ ಪರಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಜನ್ತೂನಾಂ ಮುಕ್ತಿದಂ ಸದಾ

ಅವನು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಬಾರದು; ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಸೇವೇತ ಸತತಂ ಧೀಮಾನ್ ವಿಶೇಷಾನ್ಮರಣಾನ್ತಿಕೇ

ಧೀಮಂತನು ಸದಾ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರಣದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ವಾರಾಣಸೀ ಪುಣ್ಯಾ ಯದಿ ಸೂತ ಮಹಾಮತೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವಂ ಹಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಸೂತ ಮಹಾಶಯ, ವಾರಾಣಸಿಯು ಇಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾದರೆ, ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಿಗೆ ಈಗ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನಮ್ ವಿಸ್ತರೇಣ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಶ್ರೋತುಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ನಃ

ಈ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ, ಪರಂಪರೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆ.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಸಮ್ಯಕ್ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಃ ಸುಶೋಭನಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯಥಾಹ ಭಗವಾನ್ ಭವಃ

ನಾನು ಈಗ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅದರ ವೈಭವವನ್ನು, ಭಗವಂತ ಭವನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವಿಸ್ತರೇಣ ಮಯಾ ವಕ್ತುಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಶಕ್ಯತೇ ನೈವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ವರ್ಷಕೋಟಿಶತೈರಪಿ

ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರೂ ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ದೇವಃ ಪುರಾ ಕೃತೋದ್ವಾಹಃ ಶಙ್ಕರೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರಾದ್ದೇವ್ಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನೀಲಲೋಹಿತ ಶಿವನು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳಾದ ಹೈಮವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದನು.

ವಾರಾಣಸೀಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಶಙ್ಕರಃ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಲಿಙ್ಗಂ ವಾಸಂ ತತ್ರ ಚಕಾರ ಸಃ

ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಬಂದು, ಶಿವನು ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ವಾರಾಣಸೀಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಶ್ರೀಪರ್ವತಮಹಾಲಯೇ ತುಙ್ಗೇಶ್ವರೇ ಚ ಕೇದಾರೇ ತತ್ಸ್ಥಾನೇ ಯೋ ಯತಿರ್ಭವೇತ್

ವಾರಾಣಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಶ್ರೀಪರ್ವತ, ಮಹಾಲಯ, ತುಂಗೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಕೇದಾರದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಯತಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಯೋಗೇ ಪಾಶುಪತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ದಿನಮೇಕಂ ಯತಿರ್ಭವೇತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಚರೇತ್ ಪಾಶುಪತಂ ವ್ರತಮ್

ಯಾವ ಯತಿ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ದೇವೋದ್ಯಾನೇ ವಸೇತ್ತತ್ರ ಶರ್ವೋದ್ಯಾನಮನುತ್ತಮಮ್ ಮನಸಾ ನಿರ್ಮಮೇ ರುದ್ರೋ ವಿಮಾನಂ ಚ ಸುಶೋಭನಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು—ಅದು ಶರ್ವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಉದ್ಯಾನ, ರುದ್ರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ಸುಂದರವಾದ ಮಹಲ್ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದೆ.

ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಚ ತದಾ ದೇವೋದ್ಯಾನಮನುತ್ತಮಮ್ ಹೈಮವತ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ದೇವಃ ಸನನ್ದೀ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ನಂದಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಹೈಮವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಆ ಅಪೂರ್ವ ದೇವ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಶಙ್ಕರಃ ಉಕ್ತವಾನ್ಪರಮೇಶಾನಃ ಪಾರ್ವತ್ಯಾಃ ಪ್ರೀತಯೇ ಭವಃ

ಪಾರ್ವತಿಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ಭವನೆಂಬ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನು ಈ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಪ್ರಫುಲ್ಲನಾನಾವಿಧಗುಲ್ಮಶೋಭಿತಂ ಲತಾಪ್ರತಾನಾದಿಮನೋಹರಂ ಬಹಿಃ ವಿರೂಢಪುಷ್ಪೈಃ ಪರಿತಃ ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಭಿಃ ಸುಪುಷ್ಪಿತೈಃ ಕಣ್ಟಕಿತೈಶ್ ಚ ಕೇತಕೈಃ

ಅದು ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಲತೆಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೂಬಿದ್ದ ಪ್ರಿಯಂಗು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಕೇತಕಿಯ ಹೂಗಳಿಂದ ಆಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.

ತಮಾಲಗುಲ್ಮೈರ್ನಿಚಿತಂ ಸುಗನ್ಧಿಭಿರ್ ನಿಕಾಮಪುಷ್ಪೈರ್ವಕುಲೈಶ್ ಚ ಸರ್ವತಃ ಅಶೋಕಪುನ್ನಾಗಶತೈಃ ಸುಪುಷ್ಪಿತೈರ್ ದ್ವಿರೇಫಮಾಲಾಕುಲಪುಷ್ಪಸಂಚಯೈಃ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಗಂಧ ತಮಾಲದ ಗುಡ್ಡಗಳು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂಬಿದ್ದ ವಕುಲದ ಗುಂಪುಗಳು, ನೂರಾರು ಹೂಬಿದ್ದ ಅಶೋಕ ಮತ್ತು ಪುನ್ನಾಗ ಮರಗಳು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹೂಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡಿರುವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.

ಕ್ವಚಿತ್ ಪ್ರಫುಲ್ಲಾಮ್ಬುಜರೇಣುಭೂಷಿತೈರ್ ವಿಹಙ್ಗಮೈಶ್ ಚಾನುಕಲಪ್ರಣಾದಿಭಿಃ ವಿನಾದಿತಂ ಸಾರಸಚಕ್ರವಾಕೈಃ ಪ್ರಮತ್ತದಾತ್ಯೂಹವರೈಶ್ ಚ ಸರ್ವತಃ

ಕೆಲವೆಡೆ, ಹೂಬಿದ್ದ ಕಮಲದ ರೇಣುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರಸ, ಚಕ್ರವಾಕ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪ ದಾತ್ಯೂಹ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ವಚಿಚ್ಚ ಕೇಕಾರುತನಾದಿತಂ ಶುಭಂ ಕ್ವಚಿಚ್ಚ ಕಾರಣ್ಡವನಾದನಾದಿತಮ್ ಕ್ವಚಿಚ್ಚ ಮತ್ತಾಲಿಕುಲಾಕುಲೀಕೃತಂ ಮದಾಕುಲಾಭಿರ್ ಭ್ರಮರಾಙ್ಗನಾದಿಭಿಃ

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೆಡೆ, ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗಿನ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೆಡೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಡೆ ಮದ್ಯಪ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಗೂಡು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗಾನದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ನಿಷೇವಿತಂ ಚಾರುಸುಗನ್ಧಿಪುಷ್ಪಕೈಃ ಕ್ವಚಿತ್ ಸುಪುಷ್ಪೈಃ ಸಹಕಾರವೃಕ್ಷೈಃ ಲತೋಪಗೂಢೈಸ್ತಿಲಕೈಶ್ ಚ ಗೂಢಂ ಪ್ರಗೀತವಿದ್ಯಾಧರಸಿದ್ಧಚಾರಣಮ್

ಕೆಲವೆಡೆ, ಸುಂದರ ಸುಗಂಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಹೂಬಿದ್ದ ಮಾವಿನ ಮರಗಳು, ಲತೆಯಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ತಿಲಕ ಮರಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾಧರ, ಸಿದ್ಧ, ಚಾರಣರ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು.