ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಕಾರಸ್ ತ್ವೇಷ ಭೂರ್ಲೋಕ ಉಕಾರೋ ಭುವ ಉಚ್ಯತೇ ಸವ್ಯಞ್ಜನೋ ಮಕಾರಸ್ತು ಸ್ವರ್ಲೋಕ ಇತಿ ಗೀಯತೇ

'ಅ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವು ಭೂಲೋಕ, 'ಉ' ಭುವರ್ಲೋಕ, ವ್ಯಂಜನವಾದ 'ಮ' ಸ್ವರ್ಲೋಕವೆಂದು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಓಙ್ಕಾರಸ್ತು ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾಃ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್ ಭುವನಾಙ್ಗಂ ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ತತ್ಪದಮುಚ್ಯತೇ

ಓಂ ಎಂಬುದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳು; ಅದರ ತಲೆ ಪರಮ ಸ್ವರ್ಗ. ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲಾ ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ, ಆ ಪರಮ ಪದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಾತ್ರಾಪಾದೋ ರುದ್ರಲೋಕೋ ಹ್ಯ್ ಅಮಾತ್ರಂ ತು ಶಿವಂ ಪದಮ್ ಏವಂ ಜ್ಞಾನವಿಶೇಷೇಣ ತತ್ಪದಂ ಸಮುಪಾಸ್ಯತೇ

ಮಾಪದ ಭಾಗವು ರುದ್ರಲೋಕ, ಮಾಪವಿಲ್ಲದ ಭಾಗವು ಶಿವಪದ. ಹೀಗೆ, ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ಪದವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನರತಿರ್ನಿತ್ಯಮ್ ಅಮಾತ್ರಂ ಹಿ ತದಕ್ಷರಮ್ ಉಪಾಸ್ಯಂ ಹಿ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಶಾಶ್ವತಂ ಸುಖಮಿಚ್ಛತಾ

ಆದಕಾರಣ ಸದಾ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಮಾಪವಿಲ್ಲದ ಅವಿನಾಶಿ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನು.

ಹ್ರಸ್ವಾ ತು ಪ್ರಥಮಾ ಮಾತ್ರಾ ತತೋ ದೀರ್ಘಾ ತ್ವನನ್ತರಮ್ ತತಃ ಪ್ಲುತವತೀ ಚೈವ ತೃತೀಯಾ ಚೋಪದಿಶ್ಯತೇ

ಮೊದಲ ಮಾಪವು ಚಿಕ್ಕದು, ನಂತರದದು ದೀರ್ಘ, ನಂತರ ಮೂರನೆಯದು ಉದ್ದವಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಏತಾಸ್ತು ಮಾತ್ರಾ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ ಯಾವದೇವ ತು ಶಕ್ಯನ್ತೇ ಧಾರ್ಯನ್ತೇ ತಾವದೇವ ಹಿ

ಈ ಮಾಪನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ, ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಂ ಧ್ಯಾಯನ್ನಾತ್ಮನಿ ಯಃ ಸದಾ ಅರ್ಧಂ ತನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಅಪಿ ಚೇಚ್ ಛೃಣು ಯತ್ ಫಲಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ಸದಾ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅರ್ಧಮಟ್ಟಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

ಮಾಸೇ ಮಾಸೇ ಽಶ್ವಮೇಧೇನ ಯೋ ಯಜೇತ ಶತಂ ಸಮಾಃ ತೇನ ಯತ್ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪುಣ್ಯಂ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಡೆಯುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಈ ಮಾಪನದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಲೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ನ ತಥಾ ತಪಸೋಗ್ರೇಣ ನ ಯಜ್ಞೈರ್ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೈಃ ಯತ್ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಸಮ್ಯಙ್ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್

ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಬಹಳ ದಾನವಿರುವ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ, ಈ ಮಾಪನದ ಸರಿಯಾದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ತತ್ರ ಚೈಷಾ ತು ಯಾ ಮಾತ್ರಾ ಪ್ಲುತಾ ನಾಮೋಪದಿಶ್ಯತೇ ಏಷಾ ಏವ ಭವೇತ್ಕಾರ್ಯಾ ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಂ ತು ಯೋಗಿನಾಮ್

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ 'ಪ್ಲುತ' ಎಂಬ ಮಾಪನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಗೃಹಸ್ಥರೂ, ಯೋಗಿಗಳೂ ಇದನ್ನೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಷಾಂ ಚೈವ ವಿಶೇಷೇಣ ಐಶ್ವರ್ಯೇ ಹ್ಯಷ್ಟಲಕ್ಷಣೇ ಅಣಿಮಾದ್ಯೇ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಯುಞ್ಜೀತ ತಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಈ ಮಾಪನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟವಿಧ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅಣಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೆ, ಇದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರಿ.

ಏವಂ ಹಿ ಯೋಗಸಂಯುಕ್ತಃ ಶುಚಿರ್ ದಾನ್ತೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿದ್ಯತೇ ಯಸ್ತು ಸ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ದತೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ದ್ವಿಜರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಪಾಶುಪತೈರ್ಯೋಗೈರ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ಬುಧಃ ಆತ್ಮಾನಂ ಜಾನತೇ ಯೇ ತು ಶುಚಯಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗಗಳ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಶುದ್ಧರಾದವರು ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ವೇದೋಪನಿಷದಸ್ ತಥಾ ಯೋಗಜ್ಞಾನಾದವಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಽಧ್ಯಾತ್ಮಚಿನ್ತಕಃ

ಯಾರು ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೋ, ಅವನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಅಭೂತಃ ಸ ತು ಜಾಯತೇ ಯೋನಿಸಂಕ್ರಮಣಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಾತಿ ವೈ ಶಾಶ್ವತಂ ಪದಮ್

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವವನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾ ವೃಕ್ಷಾತ್ ಫಲಂ ಪಕ್ವಂ ಪವನೇನ ಸಮೀರಿತಮ್ ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ರುದ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಪಾಪಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ

ಹಣ್ಣು ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಪವನದಿಂದ ತೊಡಗಿದಾಗ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಂತೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯತ್ರ ರುದ್ರನಮಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲೋ ಧ್ರುವಃ ಅನ್ಯದೇವನಮಸ್ಕಾರಾನ್ ನ ತತ್ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವು ಖಚಿತ; ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಿಃಪ್ರವಣಂ ಯೋಗೀ ಉಪಾಸೀತ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ದಶವಿಸ್ತಾರಕಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತಥಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಿಸ್ತರೈಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಯು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಹತ್ತು ಭಾಗವಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಧ್ಯಾನಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಸ್ವದೇಹಂ ಯಃ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ಸ ಯಾತಿ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಂ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಕುಲತ್ರಯಮ್

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಮೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಥವಾರಿಷ್ಟಮಾಲೋಕ್ಯ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಗತ್ವಾ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ತು ಶೋಧನಮ್

ಅಥವಾ, ಮರಣವು ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ವಾ ದೇಹಂ ಸಂತ್ಯಜೇನ್ ಮುಚ್ಯತೇ ನರಃ ಶ್ರೀಪರ್ವತೇ ವಾ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ಸ್ವತನುಂ ನರಃ

ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಆ ಮಾನವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶ್ರೀಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಯಾತಿ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಅವಿಮುಕ್ತಂ ಪರಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಜನ್ತೂನಾಂ ಮುಕ್ತಿದಂ ಸದಾ

ಅವನು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಬಾರದು; ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಸೇವೇತ ಸತತಂ ಧೀಮಾನ್ ವಿಶೇಷಾನ್ಮರಣಾನ್ತಿಕೇ

ಧೀಮಂತನು ಸದಾ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರಣದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ವಾರಾಣಸೀ ಪುಣ್ಯಾ ಯದಿ ಸೂತ ಮಹಾಮತೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವಂ ಹಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಸೂತ ಮಹಾಶಯ, ವಾರಾಣಸಿಯು ಇಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾದರೆ, ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಿಗೆ ಈಗ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನಮ್ ವಿಸ್ತರೇಣ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಶ್ರೋತುಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ನಃ

ಈ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ, ಪರಂಪರೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆ.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಸಮ್ಯಕ್ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಃ ಸುಶೋಭನಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯಥಾಹ ಭಗವಾನ್ ಭವಃ

ನಾನು ಈಗ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅದರ ವೈಭವವನ್ನು, ಭಗವಂತ ಭವನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವಿಸ್ತರೇಣ ಮಯಾ ವಕ್ತುಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಶಕ್ಯತೇ ನೈವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ವರ್ಷಕೋಟಿಶತೈರಪಿ

ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರೂ ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ದೇವಃ ಪುರಾ ಕೃತೋದ್ವಾಹಃ ಶಙ್ಕರೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರಾದ್ದೇವ್ಯಾ ಹೈಮವತ್ಯಾ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನೀಲಲೋಹಿತ ಶಿವನು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳಾದ ಹೈಮವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದನು.

ವಾರಾಣಸೀಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಶಙ್ಕರಃ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಲಿಙ್ಗಂ ವಾಸಂ ತತ್ರ ಚಕಾರ ಸಃ

ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಬಂದು, ಶಿವನು ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.