ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತೀತಹೃದಯಃ ಸರ್ವ ಇದಮಾಹ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಧ್ಯಾಯತಾ ಪುತ್ರಕಾಮೇನ ಯಸ್ಮಾತ್ತೇ ಽಹಂ ಪಿತಾಮಹ

ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಅವನು ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಪಿತಾಮಹನೆ—'

ದೃಷ್ಟಃ ಪರಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತುತಶ್ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಪೂರ್ವಕಮ್ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಬಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

'ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ—'

ವೇತ್ಸ್ಯಸೇ ಮಾಂ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತಂ ಲೋಕಧಾತಾರಮೀಶ್ವರಮ್ ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮಾನಶ್ ಚತ್ವಾರಸ್ತೇ ಕುಮಾರಕಾಃ

'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಧಾರಕನಾದ ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಅರಿಯುವೆ.' ಆಮೇಲೆ ಅವನಿಂದ ಆ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾತ್ಮ ಕುಮಾರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಂಬಭೂವುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಶುದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸಃ ವಿರಜಾಶ್ ಚ ವಿಬಾಹುಶ್ ಚ ವಿಶೋಕೋ ವಿಶ್ವಭಾವನಃ

ಅವರು ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿಯೂ, ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಜನಿಸಿದರು: ವಿರಜ, ವಿಭಾಹು, ವಿಶೋಕ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಭಾವನ.

ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತುಲ್ಯಾ ವೀರಾ ಅಧ್ಯವಸಾಯಿನಃ ರಕ್ತಾಂಬರಧರಾಃ ಸರ್ವೇ ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾನುಲೇಪನಾಃ

ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ಶೂರರು ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಿಗಳು; ಎಲ್ಲರೂ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ರಕ್ತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರು.

ರಕ್ತಕುಙ್ಕುಮಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಾ ರಕ್ತಭಸ್ಮಾನುಲೇಪನಾಃ ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವೇ ಽಧ್ಯವಸಾಯಿನಃ

ಅವರು ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕೆಂಪು ಬೂದಿಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.

ಗೃಣನ್ತಶ್ ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಬ್ರಹ್ಮ ತದ್ವಾಮದೈವಿಕಮ್ ಅನುಗ್ರಹಾರ್ಥಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಹಿತವಾಗಲೆಂದು, ದಯೆಯಿಂದ ಆ ಪರಮ ದ್ವಂದ್ವ ದೈವಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮೋಪದೇಶಮಖಿಲಂ ಕೃತ್ವಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಪುನರೇವ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ರುದ್ರಮವ್ಯಯಮ್

ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಮಹಾದೇವನಾದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ಽಪಿ ಚಾನ್ಯೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಯುಞ್ಜಾನಾ ವಾಮಮೀಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾದೇವಂ ತದ್ಭಕ್ತಾಸ್ ತತ್ಪರಾಯಣಾಃ

ಮತ್ತು ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಕೂಡ, ವಾಮಭಾಗದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಆತನಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲಭಮ್

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವು ದುರ್ಲಭವಾದ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಏಕತ್ರಿಂಶತ್ತಮಃ ಕಲ್ಪಃ ಪೀತವಾಸಾ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯತ್ರ ಮಹಾಭಾಗಃ ಪೀತವಾಸಾ ಬಭೂವ ಹ

ಮೂವತ್ತೊಂದುನೆಯ ಕಲ್ಪವನ್ನು ಪೀತವಾಸಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೀತವಾಸಾ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮಾರಃ ಪೀತವಸ್ತ್ರಧೃಕ್

ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಹೊಂದಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಯುವಕನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಪೀತಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಃ ಪೀತಮಾಲ್ಯಾಂಬರೋ ಯುವಾ ಹೇಮಯಜ್ಞೋಪವೀತಶ್ ಚ ಪೀತೋಷ್ಣೀಷೋ ಮಹಾಭುಜಃ

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಸುಗಂಧ ಹಚ್ಚಿದ್ದ, ಹಳದಿ ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಯುವನಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಹಳದಿ ಉಷ್ಣೀಷ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿದ್ದ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧ್ಯಾನಸಂಯುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಮನಸಾ ಲೋಕಧಾತಾರಂ ಪ್ರಪೇದೇ ಶರಣಂ ವಿಭುಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತತೋ ಧ್ಯಾನಗತಸ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ವರಾಮ್ ಗಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಂ ದದೃಶೇ ಮಹೇಶ್ವರಮುಖಾಚ್ಚ್ಯುತಾಮ್

ಆಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಮಹಾದೇವನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು, ಭೂಮಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ಚತುಷ್ಪದಾಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಾಂ ಚತುರ್ಹಸ್ತಾಂ ಚತುಃಸ್ತನೀಮ್ ಚತುರ್ನೇತ್ರಾಂ ಚತುಃಶೃಙ್ಗೀಂ ಚತುರ್ದಂಷ್ಟ್ರಾಂ ಚತುರ್ಮುಖೀಮ್

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖ, ನಾಲ್ಕು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಸ್ತನ, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣು, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ನಾಲ್ಕು ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಬಾಯಿಗಳಿದ್ದಳು.

ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದ್ಗುಣಸಂಯುಕ್ತಾಮ್ ಈಶ್ವರೀಂ ಸರ್ವತೋಮುಖೀಮ್ ಸ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾದೇವೀಂ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್

ಮೂವತ್ತೆರಡು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮುಖವಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಈಶ್ವರಿಯನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಾದ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಂಡನು.

ಪುನರಾಹ ಮಹಾದೇವಃ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಃ ಮತಿಃ ಸ್ಮೃತಿರ್ಬುದ್ಧಿರಿತಿ ಗಾಯಮಾನಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಮತ್ತೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಮಹಾದೇವನು, 'ಮತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಬುದ್ಧಿ' ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.

ಏಹ್ಯೇಹೀತಿ ಮಹಾದೇವಿ ಸಾತಿಷ್ಠತ್ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಿಭುಮ್ ವಿಶ್ವಮಾವೃತ್ಯ ಯೋಗೇನ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ವಶೀಕುರು

'ಬಾ, ಬಾ ಮಹಾದೇವಿ!' ಎಂದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದಳು.

ಅಥ ತಾಮಾಹ ದೇವೇಶೋ ರುದ್ರಾಣೀ ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಪರಮಾರ್ಥಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನು ಅವಳಿಗೆ, 'ನೀನು ರುದ್ರಾಣಿಯಾಗುತ್ತೀಯೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮಾರ್ಥವಾಗುತ್ತೀಯೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಥೈನಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಧ್ಯಾಯತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರದದೌ ದೇವದೇವೇಶಃ ಚತುಷ್ಪಾದಾಂ ಜಗದ್ಗುರುಃ

ಹೀಗೆ, ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಹೊಂದಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಈಶ್ವರನು, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರುವಾದವನು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತತಸ್ತಾಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗೇನ ವಿದಿತ್ವಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಗುರೋಃ ಸೋ ಽಥ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್

ನಂತರ, ಧ್ಯಾನಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗುರುವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಗಾಯತ್ರೀಂ ತು ತತೋ ರೌದ್ರೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾನುಯನ್ತ್ರಿತಃ ಇತ್ಯೇತಾಂ ವೈದಿಕೀಂ ವಿದ್ಯಾಂ ರೌದ್ರೀಂ ಗಾಯತ್ರೀಮೀರಿತಾಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರೌದ್ರೀ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಈ ರೌದ್ರೀ ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂಬ ವೈದಿಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಜಪಿತ್ವಾ ತು ಮಹಾದೇವೀಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಾಮ್ ಪ್ರಪನ್ನಸ್ತು ಮಹಾದೇವಂ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೇನ ಚೇತಸಾ

ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಮಹಾದೇವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾದೇವೋ ದಿವ್ಯಯೋಗಂ ಬಹುಶ್ರುತಮ್ ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಂ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಚ ದದೌ ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾದೇವನು ಅವನಿಗೆ ದೈವಿಕ ಯೋಗ, ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವತೋ ದಿವ್ಯಾಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾಃ ಕುಮಾರಕಾಃ ಪೀತಮಾಲ್ಯಾಂಬರಧರಾಃ ಪೀತಸ್ರಗನುಲೇಪನಾಃ

ಆ ನಂತರ ಅವನ ಪಕ್ಕದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವ ಬಾಲಕರು ಪ್ರकटರಾದರು; ಅವರು ಹಳದಿ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಳದಿ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪೀತಾಭೋಷ್ಣೀಷಶಿರಸಃ ಪೀತಾಸ್ಯಾಃ ಪೀತಮೂರ್ಧಜಾಃ ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತ ಉಷಿತ್ವಾ ವಿಮಲೌಜಸಃ

ಅವರು ಹಳದಿ ಪಾಗಡಿಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಹಳದಿ ಮುಖ, ಹಳದಿ ಕೂದಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.

ಯೋಗಾತ್ಮಾನಸ್ತಪೋಹ್ಲಾದಾಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತೈಷಿಣಃ ಧರ್ಮಯೋಗಬಲೋಪೇತಾ ಮುನೀನಾಂ ದೀರ್ಘಸತ್ತ್ರಿಣಾಮ್

ಅವರು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು.

ಉಪದಿಶ್ಯ ಮಹಾಯೋಗಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಸ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಏವಮೇತೇನ ವಿಧಿನಾ ಯೇ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—