ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ದೈವೇ ಕರ್ಮಣಿ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ವಾ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೌಚಾಚಾರಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ ಯದನುಷ್ಠಾಯ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪರೇತ್ಯ ಗತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಈಗ ನಾನು ಶೌಚಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತಾಯ ವೈ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಂ ಸಂಚಯಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೋಧಿಸಲಾಯಿತು—ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದದು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗಾಗಿ.

ಉದಯಾರ್ಥಂ ತು ಶೌಚಾನಾಂ ಮುನೀನಾಮುತ್ತಮಂ ಪದಮ್ ಯಸ್ತತ್ರಾಥಾಪ್ರಮತ್ತಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸ ಮುನಿರ್ನಾವಸೀದತಿ

ಶೌಚವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇದು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನ; ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮುನಿಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಡೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾನಾವಮಾನೌ ದ್ವಾವೇತೌ ತಾವೇವಾಹುರ್ ವಿಷಾಮೃತೇ ಅವಮಾನೋ ಽಮೃತಂ ತತ್ರ ಸನ್ಮಾನೋ ವಿಷಮುಚ್ಯತೇ

ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ—ಈ ಎರಡನ್ನು ಅಮೃತ ಮತ್ತು ವಿಷವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಮಾನವೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತ, ಸತ್ಯ ಗೌರವವೇ ವಿಷವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗುರೋರಪಿ ಹಿತೇ ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ಸಂವತ್ಸರಂ ವಸೇತ್ ನಿಯಮೇಷ್ವಪ್ರಮತ್ತಸ್ತು ಯಮೇಷು ಚ ಸದಾ ಭವೇತ್

ಗುರುವಿನ ಹಿತದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರಾಪ್ಯಾನುಜ್ಞಾಂ ತತಶ್ಚೈವ ಜ್ಞಾನಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್ ಅವಿರೋಧೇನ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚರೇತ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್

ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಚಕ್ಷುಃಪೂತಂ ಚರೇನ್ಮಾರ್ಗಂ ವಸ್ತ್ರಪೂತಂ ಜಲಂ ಪಿಬೇತ್ ಸತ್ಯಪೂತಂ ವದೇದ್ವಾಕ್ಯಂ ಮನಃಪೂತಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಶುದ್ಧವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು, ಸತ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮತ್ಸ್ಯಗೃಹ್ಯಸ್ಯ ಯತ್ಪಾಪಂ ಷಣ್ಮಾಸಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಭವೇತ್ ಏಕಾಹಂ ತತ್ಸಮಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅಪೂತಂ ಯಜ್ಜಲಂ ಭವೇತ್

ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮೀನು ತಿಂದ ಪಾಪ, ಒಂದು ದಿನ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ ಆಗುವ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಅಪೂತೋದಕಪಾನೇ ತು ಜಪೇಚ್ಚ ಶತಪಞ್ಚಕಮ್ ಅಘೋರಲಕ್ಷಣಂ ಮನ್ತ್ರಂ ತತಃ ಶುದ್ಧಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ಶುದ್ಧಪಡಿಸದ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ, ಅವರು ಅಘೋರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಐದು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾ ಪೂಜಯೇಚ್ಛಂಭುಂ ಘೃತಸ್ನಾನಾದಿವಿಸ್ತರೈಃ ತ್ರಿಧಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ಶುಧ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಅಥವಾ, ಶಂಭುವನ್ನು ತುಪ್ಪದ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಆತಿಥ್ಯಶ್ರಾದ್ಧಯಜ್ಞೇಷು ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಯೋಗವಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ಏವಂ ಹ್ಯಹಿಂಸಕೋ ಯೋಗೀ ಭವೇದಿತಿ ವಿಚಾರಿತಮ್

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಆತಿಥ್ಯ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೋಗಬಾರದು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯೋಗಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ವಹ್ನೌ ವಿಧೂಮೇ ಽತ್ಯಙ್ಗಾರೇ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ಭುಕ್ತವಜ್ಜನೇ ಚರೇತ್ತು ಮತಿಮಾನ್ ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ನ ತು ತೇಷ್ವೇವ ನಿತ್ಯಶಃ

ಮೆತ್ತಗಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಅಥವಾ ಕೆಂಡದ ಹತ್ತಿರ ಊಟ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬೇಡಬಾರದು.

ಅಥೈನಮ್ ಅವಮನ್ಯನ್ತೇ ಪರೇ ಪರಿಭವನ್ತಿ ಚ ತಥಾ ಯುಕ್ತಂ ಚರೇದ್ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಸತಾಂ ಧರ್ಮಮದೂಷಯನ್

ಇತರರು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಕೆಡಿಸದೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು.

ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಚರೇದ್ವನಸ್ಥೇಷು ಯಾಯಾವರಗೃಹೇಷು ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ತು ಪ್ರಥಮಾ ಹೀಯಂ ವೃತ್ತಿರಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ

ಅವನವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಸಂಚಾರಿ ಮನೆಯವರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು; ಮೊದಲನೆಯದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎರಡನೆಯದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಗೃಹಸ್ಥೇಷು ಶೀಲೀನೇಷು ಚರೇದ್ದ್ವಿಜಾಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನೇಷು ದಾನ್ತೇಷು ಶ್ರೋತ್ರಿಯೇಷು ಮಹಾತ್ಮಸು

ಅದರ ನಂತರ, ಶೀಲವಂತರು, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಇಂದ್ರಿಯNigrahavannu ಹೊಂದಿರುವವರು, ವೇದಪಾಠ ಮಾಡಿರುವವರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರು ಎಂಬ ಗೃಹಸ್ಥರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬಹುದು.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪುನಶ್ಚಾಪಿ ಅದುಷ್ಟಾಪತಿತೇಷು ಚ ಭೈಕ್ಷ್ಯಚರ್ಯಾ ಹಿ ವರ್ಣೇಷು ಜಘನ್ಯಾ ವೃತ್ತಿರುಚ್ಯತೇ

ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ, ದೋಷಪಡುವದಿಲ್ಲದವರಿಂದ ಕೂಡ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳದ ಜೀವನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಯವಾಗೂಸ್ತಕ್ರಂ ವಾ ಪಯೋ ಯಾವಕಮೇವ ಚ ಫಲಮೂಲಾದಿ ಪಕ್ವಂ ವಾ ಕಣಪಿಣ್ಯಾಕಸಕ್ತವಃ

ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಳದ ಗಂಜಿ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಜೋಳ, ಹಣ್ಣು, ಬೆಳೆ, ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಹಿಟ್ಟು ರೊಟ್ಟಿ ಕೂಡ ಇರಬಹುದು.

ಇತ್ಯೇವ ತೇ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯೋಗಿನಾಂ ಸಿದ್ಧಿವರ್ದ್ಧನಾಃ ಆಹಾರಾಸ್ತೇಷು ಸಿದ್ಧೇಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಭೈಕ್ಷ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಬ್ಬಿನ್ದುಂ ಯಃ ಕುಶಾಗ್ರೇಣ ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಸಮಶ್ನುತೇ ನ್ಯಾಯತೋ ಯಶ್ಚರೇದ್ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಾತ್ಸ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಯಾರು ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಕುಶದ ಎತ್ತರದಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರನ್ನು ನಿಯಮವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವರೋ, ಅವರು ಇತರರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.

ಜರಾಮರಣಗರ್ಭೇಭ್ಯೋ ಭೀತಸ್ಯ ನರಕಾದಿಷು ಏವಂ ದಾಯಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತದ್ಭೈಕ್ಷ್ಯಮಿತಿ ಸಂಸ್ಮೃತಮ್

ಮೂಡಾಟ, ಮರಣ ಮತ್ತು ನರಕದ ಭಯವಿರುವವರಿಗೆ, ಇಂತಹ ಭಿಕ್ಷೆ ಜೀವನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದಧಿಭಕ್ಷಾಃ ಪಯೋಭಕ್ಷಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಜೀವಕ್ಷೀಣಕಾಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ಭೈಕ್ಷ್ಯಭಕ್ಷಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್

ಮಜ್ಜಿಗೆ, ಹಾಲು ಅಥವಾ ಜೀವಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಇತರ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬದುಕುವವರ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಅರ್ಹರಾಗಿಲ್ಲ.

ಭಸ್ಮಶಾಯೀ ಭವೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಭಿಕ್ಷಾಚಾರೀ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ಯ ಇಚ್ಛೇತ್ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ವ್ರತಂ ಪಾಶುಪತಂ ಚರೇತ್

ಯಾರು ಸದಾ ಭಸ್ಮದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತಾರೆ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯNigrahavannu ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಯೋಗಿನಾಂ ಚೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಭವೇತ್ ಏಕಂ ದ್ವೇ ತ್ರೀಣಿ ಚತ್ವಾರಿ ಶಕ್ತಿತೋ ವಾ ಸಮಾಚರೇತ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಆಚರಿಸಬಹುದು.

ಅಸ್ತೇಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚ ಅಲೋಭಸ್ತ್ಯಾಗ ಏವ ಚ ವ್ರತಾನಿ ಪಞ್ಚ ಭಿಕ್ಷೂಣಾಮ್ ಅಹಿಂಸಾ ಪರಮಾ ತ್ವಿಹ

ಮೋಸ ಮಾಡದಿರುವುದು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ತ್ಯಾಗ — ಈ ಐದು ವ್ರತಗಳು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಅಕ್ರೋಧೋ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಾ ಶೌಚಮಾಹಾರಲಾಘವಮ್ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಇತ್ಯೇತೇ ನಿಯಮಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ

ಕೊಪವಿಲ್ಲದೆ, ಗುರುಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಿತವ್ಯಯದಿಂದಿರಬೇಕು, ಸದಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು — ಇವುಗಳನ್ನು ನಿಯಮಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಬೀಜಯೋನಿಗುಣಾ ವಸ್ತುಬನ್ಧಃ ಕರ್ಮಭಿರ್ ಏವ ಚ ಯಥಾ ದ್ವಿಪ ಇವಾರಣ್ಯೇ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ವಿಧೀಯತೇ

ಬೀಜ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬರುವ ಸ್ವಭಾವ, ವಸ್ತುಗಳ ಬಂಧನ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾನವನಿಗೆ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆನೆಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ.

ದೇವೈಸ್ತುಲ್ಯಾಃ ಸರ್ವಯಜ್ಞಕ್ರಿಯಾಸ್ತು ಯಜ್ಞಾಜ್ಜಾಪ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಮಾಹುಶ್ ಚ ಜಾಪ್ಯಾತ್ ಜ್ಞಾನಾದ್ ಧ್ಯಾನಂ ಸಂಗರಾಗಾದಪೇತಂ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಶಾಶ್ವತಸ್ಯೋಪಲಮ್ಭಃ

ದೇವತೆಗಳು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳು ಜಪದಿಂದ ಬರುವ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಜಪದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಬರುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ರಾಗದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಶಾಶ್ವತವಾದುದನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು.

ದಮಃ ಶಮಃ ಸತ್ಯಮಕಲ್ಮಷತ್ವಂ ಮೌನಂ ಚ ಭೂತೇಷ್ವಖಿಲೇಷು ಚಾರ್ಜವಮ್ ಅತೀನ್ದ್ರಿಯಂ ಜ್ಞಾನಮಿದಂ ತಥಾ ಶಿವಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ ತಥಾ ಜ್ಞಾನವಿಶುದ್ಧಬುದ್ಧಯಃ

ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಮನಶ್ಶಾಂತಿ, ಸತ್ಯವಚನ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಮೌನ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಡನೆ ಸರಳತೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಪ್ಪಳದ ಜ್ಞಾನ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಪ್ರಕಾರ ಶುಭಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.