ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಪಾನಾಯ ದ್ವಿತೀಯಾ ಚ ವ್ಯಾನಾಯೇತಿ ತಥಾ ಪರಾ ಉದಾನಾಯ ಚತುರ್ಥೀ ಸ್ಯಾತ್ ಸಮಾನಾಯೇತಿ ಪಞ್ಚಮೀ

ಎರಡನೇದು ಅಪಾನನಿಗೆ, ಮೂರನೇದು ವ್ಯಾನನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೇದು ಉದಾನನಿಗೆ, ಐದನೇದು ಸಮಾನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಾಹಾಕಾರೈಃ ಪೃಥಗ್ಘುತ್ವಾ ಶೇಷಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಕಾಮತಃ ಅಪಃ ಪುನಃ ಸಕೃತ್ಪ್ರಾಶ್ಯ ಆಚಮ್ಯ ಹೃದಯಂ ಸ್ಪೃಶೇತ್

ಪ್ರತಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸೇವಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಿ, ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣಾನಾಂ ಗ್ರನ್ಥಿರಸ್ಯಾತ್ಮಾ ರುದ್ರೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾ ವಿಶಾನ್ತಕಃ ರುದ್ರೋ ವೈ ಹ್ಯಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಾಣ ಏವಮಾಪ್ಯಾಯಯೇತ್ಸ್ವಯಮ್

ಪ್ರಾಣಗಳ ಬಂಧವೇ ಆತ್ಮ, ರುದ್ರನೇ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೀನಗೊಳಿಸುವವನು; ರುದ್ರನೇ ಆತ್ಮದ ಪ್ರಾಣ, ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ತಾನೇ ತಾನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಣೇ ನಿವಿಷ್ಟೋ ವೈ ರುದ್ರಸ್ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಮಯಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಾಣಾಯ ಚೈವ ರುದ್ರಾಯ ಜುಹೋತ್ಯಮೃತಮುತ್ತಮಮ್

ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣಮಯನು; ಪ್ರಾಣಕ್ಕೂ ರುದ್ರನಿಗೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾವಿಶೇಹ ಮಾಮೀಶ ಸ್ವಾಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನೇ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಂ ಪಞ್ಚಾಹುತೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರೀಣಾತು ಶಾಶ್ವತಃ

ಶಿವನೇ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಶುಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ—ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮನಿಗೆ; ಹೀಗೆ ಐದು ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ.

ಪುರುಷೋ ಽಸಿ ಪುರೇ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಅಙ್ಗುಷ್ಠಪ್ರಮಾಣತಃ ಆಶ್ರಿತಶ್ಚೈವ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠಮ್ ಈಶಃ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ನೀನು ನಗರದೊಳಗೆ ಇರುವ ಪುರುಷ, ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದವನು; ನೀನು ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮ ಕಾರಣವಾದ ಈಶ್ವರ.

ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಶ್ಚೈವ ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರೀಣಾತು ಶಾಶ್ವತಃ ತ್ವಂ ದೇವಾನಾಮಸಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ರುದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚ ಪುರೋ ವೃಷಾ

ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ; ನೀನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಿರಿಯನು, ರುದ್ರ, ಮತ್ತು ಮುಂಚೂಣಿಯ ಎತ್ತು.

ಮೃದುಸ್ತ್ವಮನ್ನಮಸ್ಮಭ್ಯಮ್ ಏತದಸ್ತು ಹುತಂ ತವ ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಗುಣಪ್ರಾಪ್ತಿವಿಶೇಷತಃ

ನೀನು ನಮಗೆ ಮೃದುವಾಗಿರು, ಈ ಆಹಾರವು ನಮಗಾಗಿ ಇರಲಿ; ಈ ಅರ್ಪಣೆ ನಿನಗಾಗಿ ಆಗಲಿ—ಹೀಗೆ ಗುಣಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯೋಗಾಚಾರಃ ಸ್ವಯಂ ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಃ ಪುರಾ ಏವಂ ಪಾಶುಪತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾತವ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಈ ಯೋಗಾಚರಣೆಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಹಿಂದೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಭಸ್ಮಸ್ನಾಯೀ ಭವೇನ್ ನಿತ್ಯಂ ಭಸ್ಮಲಿಪ್ತಃ ಸದಾ ಭವೇತ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸದಾ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇದನ್ನು ಓದಿದರೂ, ಕೇಳಿದರೂ, ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ,

ದೈವೇ ಕರ್ಮಣಿ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ವಾ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೌಚಾಚಾರಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ ಯದನುಷ್ಠಾಯ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪರೇತ್ಯ ಗತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಈಗ ನಾನು ಶೌಚಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತಾಯ ವೈ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಂ ಸಂಚಯಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೋಧಿಸಲಾಯಿತು—ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದದು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗಾಗಿ.

ಉದಯಾರ್ಥಂ ತು ಶೌಚಾನಾಂ ಮುನೀನಾಮುತ್ತಮಂ ಪದಮ್ ಯಸ್ತತ್ರಾಥಾಪ್ರಮತ್ತಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸ ಮುನಿರ್ನಾವಸೀದತಿ

ಶೌಚವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇದು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನ; ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮುನಿಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಡೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾನಾವಮಾನೌ ದ್ವಾವೇತೌ ತಾವೇವಾಹುರ್ ವಿಷಾಮೃತೇ ಅವಮಾನೋ ಽಮೃತಂ ತತ್ರ ಸನ್ಮಾನೋ ವಿಷಮುಚ್ಯತೇ

ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ—ಈ ಎರಡನ್ನು ಅಮೃತ ಮತ್ತು ವಿಷವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಮಾನವೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತ, ಸತ್ಯ ಗೌರವವೇ ವಿಷವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗುರೋರಪಿ ಹಿತೇ ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ಸಂವತ್ಸರಂ ವಸೇತ್ ನಿಯಮೇಷ್ವಪ್ರಮತ್ತಸ್ತು ಯಮೇಷು ಚ ಸದಾ ಭವೇತ್

ಗುರುವಿನ ಹಿತದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರಾಪ್ಯಾನುಜ್ಞಾಂ ತತಶ್ಚೈವ ಜ್ಞಾನಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್ ಅವಿರೋಧೇನ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚರೇತ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್

ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಚಕ್ಷುಃಪೂತಂ ಚರೇನ್ಮಾರ್ಗಂ ವಸ್ತ್ರಪೂತಂ ಜಲಂ ಪಿಬೇತ್ ಸತ್ಯಪೂತಂ ವದೇದ್ವಾಕ್ಯಂ ಮನಃಪೂತಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಶುದ್ಧವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು, ಸತ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮತ್ಸ್ಯಗೃಹ್ಯಸ್ಯ ಯತ್ಪಾಪಂ ಷಣ್ಮಾಸಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಭವೇತ್ ಏಕಾಹಂ ತತ್ಸಮಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅಪೂತಂ ಯಜ್ಜಲಂ ಭವೇತ್

ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮೀನು ತಿಂದ ಪಾಪ, ಒಂದು ದಿನ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ ಆಗುವ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಅಪೂತೋದಕಪಾನೇ ತು ಜಪೇಚ್ಚ ಶತಪಞ್ಚಕಮ್ ಅಘೋರಲಕ್ಷಣಂ ಮನ್ತ್ರಂ ತತಃ ಶುದ್ಧಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ಶುದ್ಧಪಡಿಸದ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ, ಅವರು ಅಘೋರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಐದು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾ ಪೂಜಯೇಚ್ಛಂಭುಂ ಘೃತಸ್ನಾನಾದಿವಿಸ್ತರೈಃ ತ್ರಿಧಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ಶುಧ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಅಥವಾ, ಶಂಭುವನ್ನು ತುಪ್ಪದ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಆತಿಥ್ಯಶ್ರಾದ್ಧಯಜ್ಞೇಷು ನ ಗಚ್ಛೇದ್ಯೋಗವಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ಏವಂ ಹ್ಯಹಿಂಸಕೋ ಯೋಗೀ ಭವೇದಿತಿ ವಿಚಾರಿತಮ್

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಆತಿಥ್ಯ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೋಗಬಾರದು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯೋಗಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ವಹ್ನೌ ವಿಧೂಮೇ ಽತ್ಯಙ್ಗಾರೇ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ಭುಕ್ತವಜ್ಜನೇ ಚರೇತ್ತು ಮತಿಮಾನ್ ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ನ ತು ತೇಷ್ವೇವ ನಿತ್ಯಶಃ

ಮೆತ್ತಗಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಅಥವಾ ಕೆಂಡದ ಹತ್ತಿರ ಊಟ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬೇಡಬಾರದು.

ಅಥೈನಮ್ ಅವಮನ್ಯನ್ತೇ ಪರೇ ಪರಿಭವನ್ತಿ ಚ ತಥಾ ಯುಕ್ತಂ ಚರೇದ್ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಸತಾಂ ಧರ್ಮಮದೂಷಯನ್

ಇತರರು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಕೆಡಿಸದೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು.

ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಚರೇದ್ವನಸ್ಥೇಷು ಯಾಯಾವರಗೃಹೇಷು ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ತು ಪ್ರಥಮಾ ಹೀಯಂ ವೃತ್ತಿರಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ

ಅವನವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಸಂಚಾರಿ ಮನೆಯವರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು; ಮೊದಲನೆಯದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎರಡನೆಯದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಗೃಹಸ್ಥೇಷು ಶೀಲೀನೇಷು ಚರೇದ್ದ್ವಿಜಾಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನೇಷು ದಾನ್ತೇಷು ಶ್ರೋತ್ರಿಯೇಷು ಮಹಾತ್ಮಸು

ಅದರ ನಂತರ, ಶೀಲವಂತರು, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಇಂದ್ರಿಯNigrahavannu ಹೊಂದಿರುವವರು, ವೇದಪಾಠ ಮಾಡಿರುವವರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರು ಎಂಬ ಗೃಹಸ್ಥರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬಹುದು.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪುನಶ್ಚಾಪಿ ಅದುಷ್ಟಾಪತಿತೇಷು ಚ ಭೈಕ್ಷ್ಯಚರ್ಯಾ ಹಿ ವರ್ಣೇಷು ಜಘನ್ಯಾ ವೃತ್ತಿರುಚ್ಯತೇ

ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ, ದೋಷಪಡುವದಿಲ್ಲದವರಿಂದ ಕೂಡ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳದ ಜೀವನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಯವಾಗೂಸ್ತಕ್ರಂ ವಾ ಪಯೋ ಯಾವಕಮೇವ ಚ ಫಲಮೂಲಾದಿ ಪಕ್ವಂ ವಾ ಕಣಪಿಣ್ಯಾಕಸಕ್ತವಃ

ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಳದ ಗಂಜಿ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಜೋಳ, ಹಣ್ಣು, ಬೆಳೆ, ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಹಿಟ್ಟು ರೊಟ್ಟಿ ಕೂಡ ಇರಬಹುದು.

ಇತ್ಯೇವ ತೇ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯೋಗಿನಾಂ ಸಿದ್ಧಿವರ್ದ್ಧನಾಃ ಆಹಾರಾಸ್ತೇಷು ಸಿದ್ಧೇಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಭೈಕ್ಷ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.