ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತತಸ್ತತ್ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಥಂ ವಿಪ್ರಃ ಸ್ಮರಿಷ್ಯತಿ ಸಂಸಾರಃ ಪೂರ್ವಧರ್ಮಸ್ಯ ಭಾವನಾಭಿಃ ಪ್ರಣೋದಿತಃ

ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ಹಿಂದಿನ ಧರ್ಮದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಈ ಸಂಸಾರಚಕ್ರ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ಮಾನುಷಂ ಭಜತೇ ನಿತ್ಯಂ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಚತುರ್ದಶವಿಧಂ ಹ್ಯೇತದ್ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸಂಸಾರಮಣ್ಡಲಮ್

ಯಾವಾಗಲೂ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸಂಸಾರಚಕ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿತ್ಯಂ ಸಮಾರಭೇದ್ಧರ್ಮಂ ಸಂಸಾರಭಯಪೀಡಿತಃ ತತಸ್ತರತಿ ಸಂಸಾರಂ ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿವರ್ತಿತಃ

ಸಂಸಾರ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಕ್ರಮೇಣ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ, ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಸತತಂ ಯುಕ್ತೋ ಧ್ಯಾನತತ್ಪರಯುಞ್ಜಕಃ ತಥಾ ಸಮಾರಭೇದ್ಯೋಗಂ ಯಥಾತ್ಮಾನಂ ಸ ಪಶ್ಯತಿ

ಆದಕಾರಣ ಸದಾ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಯೋಗವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಏಷ ಆಪಃ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ ಏಷ ಸೇತುರನುತ್ತಮಃ ವಿವೃತ್ಯಾ ಹ್ಯೇಷ ಸಂಭೇದಾದ್ ಭೂತಾನಾಂ ಚೈವ ಶಾಶ್ವತಃ

ಇದು ಪರಮ ಜಲ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೇತು; ಇದರ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಏಕತ್ವದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಾಶ್ವತ ತತ್ತ್ವವಾಗಿದೆ.

ತದೇನಂ ಸೇತುಮಾತ್ಮಾನಮ್ ಅಗ್ನಿಂ ವೈ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಮ್ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮ್ ಉಪಾಸೀತ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಈ ಸೇತುಸ್ವರೂಪ, ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮುಖವಿರುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ತಥಾನ್ತಃ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ದೇವಂ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಪರಿಮಣ್ಡಿತಮ್ ಅಷ್ಟಧಾ ಚಾಷ್ಟಧಾ ಚೈವ ತಥಾ ಚಾಷ್ಟವಿಧೇನ ಚ

ಹೀಗೆಯೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಷ್ಟವಿಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಷ್ಟವಿಧವಾಗಿ, ಆ ದೇವರನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ವಹ್ನಿಂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಯಥಾವದ್ದೇವೇಶಂ ರುದ್ರಂ ಭುವನನಾಯಕಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂಕೋಚಿಸಿ, ದೇವೇಶನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಹುತ್ವಾ ಪಞ್ಚಾಹುತೀಃ ಸಮ್ಯಕ್ ತಚ್ಚಿನ್ತಾಗತಮಾನಸಃ ವೈಶ್ವಾನರಂ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ತು ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ

ಐದು ವಿಧದ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆ ಚಿಂತನೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಆಪಃ ಪೂತಾಃ ಸಕೃತ್ಪ್ರಾಶ್ಯ ತೂಷ್ಣೀಂ ಹುತ್ವಾ ಹ್ಯುಪಾವಿಶನ್ ಪ್ರಾಣಾಯೇತಿ ತತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಥಮಾ ಹ್ಯಾಹುತಿಃ ಸ್ಮೃತಾ

ಒಮ್ಮೆ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ, ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪ್ರಾಣನಿಗೆ ಮೊದಲ ಅರ್ಪಣೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಪಾನಾಯ ದ್ವಿತೀಯಾ ಚ ವ್ಯಾನಾಯೇತಿ ತಥಾ ಪರಾ ಉದಾನಾಯ ಚತುರ್ಥೀ ಸ್ಯಾತ್ ಸಮಾನಾಯೇತಿ ಪಞ್ಚಮೀ

ಎರಡನೇದು ಅಪಾನನಿಗೆ, ಮೂರನೇದು ವ್ಯಾನನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೇದು ಉದಾನನಿಗೆ, ಐದನೇದು ಸಮಾನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಾಹಾಕಾರೈಃ ಪೃಥಗ್ಘುತ್ವಾ ಶೇಷಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಕಾಮತಃ ಅಪಃ ಪುನಃ ಸಕೃತ್ಪ್ರಾಶ್ಯ ಆಚಮ್ಯ ಹೃದಯಂ ಸ್ಪೃಶೇತ್

ಪ್ರತಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸೇವಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಿ, ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣಾನಾಂ ಗ್ರನ್ಥಿರಸ್ಯಾತ್ಮಾ ರುದ್ರೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾ ವಿಶಾನ್ತಕಃ ರುದ್ರೋ ವೈ ಹ್ಯಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಾಣ ಏವಮಾಪ್ಯಾಯಯೇತ್ಸ್ವಯಮ್

ಪ್ರಾಣಗಳ ಬಂಧವೇ ಆತ್ಮ, ರುದ್ರನೇ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೀನಗೊಳಿಸುವವನು; ರುದ್ರನೇ ಆತ್ಮದ ಪ್ರಾಣ, ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ತಾನೇ ತಾನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಣೇ ನಿವಿಷ್ಟೋ ವೈ ರುದ್ರಸ್ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಮಯಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಾಣಾಯ ಚೈವ ರುದ್ರಾಯ ಜುಹೋತ್ಯಮೃತಮುತ್ತಮಮ್

ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣಮಯನು; ಪ್ರಾಣಕ್ಕೂ ರುದ್ರನಿಗೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾವಿಶೇಹ ಮಾಮೀಶ ಸ್ವಾಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನೇ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಂ ಪಞ್ಚಾಹುತೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರೀಣಾತು ಶಾಶ್ವತಃ

ಶಿವನೇ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಶುಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ—ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮನಿಗೆ; ಹೀಗೆ ಐದು ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ.

ಪುರುಷೋ ಽಸಿ ಪುರೇ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಅಙ್ಗುಷ್ಠಪ್ರಮಾಣತಃ ಆಶ್ರಿತಶ್ಚೈವ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠಮ್ ಈಶಃ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ನೀನು ನಗರದೊಳಗೆ ಇರುವ ಪುರುಷ, ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದವನು; ನೀನು ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮ ಕಾರಣವಾದ ಈಶ್ವರ.

ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಶ್ಚೈವ ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರೀಣಾತು ಶಾಶ್ವತಃ ತ್ವಂ ದೇವಾನಾಮಸಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ರುದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚ ಪುರೋ ವೃಷಾ

ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ; ನೀನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಿರಿಯನು, ರುದ್ರ, ಮತ್ತು ಮುಂಚೂಣಿಯ ಎತ್ತು.

ಮೃದುಸ್ತ್ವಮನ್ನಮಸ್ಮಭ್ಯಮ್ ಏತದಸ್ತು ಹುತಂ ತವ ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಗುಣಪ್ರಾಪ್ತಿವಿಶೇಷತಃ

ನೀನು ನಮಗೆ ಮೃದುವಾಗಿರು, ಈ ಆಹಾರವು ನಮಗಾಗಿ ಇರಲಿ; ಈ ಅರ್ಪಣೆ ನಿನಗಾಗಿ ಆಗಲಿ—ಹೀಗೆ ಗುಣಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯೋಗಾಚಾರಃ ಸ್ವಯಂ ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಃ ಪುರಾ ಏವಂ ಪಾಶುಪತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾತವ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಈ ಯೋಗಾಚರಣೆಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಹಿಂದೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಭಸ್ಮಸ್ನಾಯೀ ಭವೇನ್ ನಿತ್ಯಂ ಭಸ್ಮಲಿಪ್ತಃ ಸದಾ ಭವೇತ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸದಾ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇದನ್ನು ಓದಿದರೂ, ಕೇಳಿದರೂ, ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ,

ದೈವೇ ಕರ್ಮಣಿ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ವಾ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೌಚಾಚಾರಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ ಯದನುಷ್ಠಾಯ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪರೇತ್ಯ ಗತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಈಗ ನಾನು ಶೌಚಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತಾಯ ವೈ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಸರ್ವವೇದಾರ್ಥಂ ಸಂಚಯಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೋಧಿಸಲಾಯಿತು—ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದದು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗಾಗಿ.

ಉದಯಾರ್ಥಂ ತು ಶೌಚಾನಾಂ ಮುನೀನಾಮುತ್ತಮಂ ಪದಮ್ ಯಸ್ತತ್ರಾಥಾಪ್ರಮತ್ತಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸ ಮುನಿರ್ನಾವಸೀದತಿ

ಶೌಚವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇದು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನ; ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮುನಿಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಡೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾನಾವಮಾನೌ ದ್ವಾವೇತೌ ತಾವೇವಾಹುರ್ ವಿಷಾಮೃತೇ ಅವಮಾನೋ ಽಮೃತಂ ತತ್ರ ಸನ್ಮಾನೋ ವಿಷಮುಚ್ಯತೇ

ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ—ಈ ಎರಡನ್ನು ಅಮೃತ ಮತ್ತು ವಿಷವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಮಾನವೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತ, ಸತ್ಯ ಗೌರವವೇ ವಿಷವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗುರೋರಪಿ ಹಿತೇ ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ಸಂವತ್ಸರಂ ವಸೇತ್ ನಿಯಮೇಷ್ವಪ್ರಮತ್ತಸ್ತು ಯಮೇಷು ಚ ಸದಾ ಭವೇತ್

ಗುರುವಿನ ಹಿತದಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರಾಪ್ಯಾನುಜ್ಞಾಂ ತತಶ್ಚೈವ ಜ್ಞಾನಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್ ಅವಿರೋಧೇನ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚರೇತ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್

ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಚಕ್ಷುಃಪೂತಂ ಚರೇನ್ಮಾರ್ಗಂ ವಸ್ತ್ರಪೂತಂ ಜಲಂ ಪಿಬೇತ್ ಸತ್ಯಪೂತಂ ವದೇದ್ವಾಕ್ಯಂ ಮನಃಪೂತಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಶುದ್ಧವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು, ಸತ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮತ್ಸ್ಯಗೃಹ್ಯಸ್ಯ ಯತ್ಪಾಪಂ ಷಣ್ಮಾಸಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಭವೇತ್ ಏಕಾಹಂ ತತ್ಸಮಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅಪೂತಂ ಯಜ್ಜಲಂ ಭವೇತ್

ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮೀನು ತಿಂದ ಪಾಪ, ಒಂದು ದಿನ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದ ನೀರು ಕುಡಿದರೆ ಆಗುವ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.