ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತಪಸಾ ವಿದ್ಯಯಾ ವಾಪಿ ಯೋಗೇನೇಹ ವದ ಪ್ರಭೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾಸ್ ತಥಾ ಹ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಪಾರ್ವತೀಮ್

ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದೋ, ಜ್ಞಾನದಿಂದೋ ಅಥವಾ ಯೋಗದಿಂದೋ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದೆ? ಪ್ರಭುವೇ, ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರ್ವತಿಯತ್ತ ನೋಡಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಆಹ ಬಾಲೇನ್ದುತಿಲಕಃ ಪೂರ್ಣೇನ್ದುವದನಾಂ ಹಸನ್ ಸ್ಮೃತ್ವಾಥ ಮೇನಯಾ ಪತ್ನ್ಯಾ ಗಿರೇರ್ಗಾಂ ಕಥಿತಾಂ ಪುರಾ

ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳನು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಮುಖವಿರುವನು, ನಗುತ್ತಾ, ಗಿರಿರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಮೇನಾದೇವಿಯವರು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಚಿರಕಾಲಸ್ಥಿತಿಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಗಿರೌ ದೇವ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ದೇವಿ ಲಬ್ಧಾ ಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹಸಿ

ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ದೇವಿಯು ಬಹುಕಾಲ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಈ ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ; ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಲು ನೀನು ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಸ್ಥಾನಾರ್ಥಂ ಕಥಿತಂ ಮಾತ್ರಾ ವಿಸ್ಮೃತೇಹ ವಿಲಾಸಿನಿ ಪುರಾ ಪಿತಾಮಹೇನಾಪಿ ಪೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಶ್ನವತಾಂ ವರೇ

ಈ ಸ್ಥಳದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಾಯಿಯವರು ಹೇಳಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ, ಆಟವಾಡುವವಳೇ; ಹಿಂದೆ ಪಿತಾಮಹನೂ ಕೂಡ, ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನು.

ಯಥಾ ತ್ವಯಾದ್ಯ ವೈ ಪೃಷ್ಟೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಂ ತ್ವಹಮ್ ಶ್ವೇತೇ ಶ್ವೇತೇನ ವರ್ಣೇನ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಲ್ಪೇ ತು ಮಾಂ ಶುಭೇ

ನೀನು ಈಗ ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಶುಭಳೇ, ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದನು.

ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ತಥಾ ರಕ್ತೇ ರಕ್ತಂ ವಾಮಂ ಪಿತಾಮಹಃ ಪೀತೇ ತತ್ಪುರುಷಂ ಪೀತಮ್ ಅಘೋರೇ ಕೃಷ್ಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಸದ್ಯೋಜಾತನು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ವಾಮದೇವನು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಪಿತಾಮಹನು ತತ್ಪುರುಷನನ್ನು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಅಘೋರನಾದ ಈಶ್ವರನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ಈಶಾನಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಖ್ಯೋ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ತದಾಹ ಮಾಮ್

ಈಶಾನನು 'ವಿಶ್ವರೂಪ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂದು ಹೇಳಿದನು.

ವಾಮ ತತ್ಪುರುಷಾಘೋರ ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಹೇಶ್ವರ ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ತ್ವಂ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರ ಕೇನ ವಶ್ಯೋ ಮಹಾದೇವ ಧ್ಯೇಯಃ ಕುತ್ರ ಘೃಣಾನಿಧೇ

ವಾಮದೇವ, ತತ್ಪುರುಷ, ಅಘೋರ, ಸದ್ಯೋಜಾತ, ಮಹೇಶ್ವರ—ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡೆ, ದೇವದೇವನೆ, ಮಹೇಶ್ವರನೆ. ಮಹಾದೇವನು ಹೇಗೆ ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಪ್ರಕಾಶದ ಮೂಲವೇ?

ದೃಶ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯಸ್ ತಥಾ ದೇವ್ಯಾ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಶಙ್ಕರ ಅವೋಚಂ ಶ್ರದ್ಧಯೈವೇತಿ ವಶ್ಯೋ ವಾರಿಜಸಂಭವ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು, ಶಂಕರಾ. ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: ಕೇವಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನು ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ.

ಧ್ಯೇಯೋ ಲಿಙ್ಗೇ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೇ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪಯಸಾಂ ನಿಧೌ ಪೂಜ್ಯಃ ಪಞ್ಚಾಸ್ಯರೂಪೇಣ ಪವಿತ್ರೈಃ ಪಞ್ಚಭಿರ್ದ್ವಿಜೈಃ

ಅವನನ್ನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ವಿಷ್ಣುವು ಜಲಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು, ಐದು ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಐದು ಮುಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಭವ ಭಕ್ತ್ಯಾದ್ಯ ದೃಷ್ಟೋ ಽಹಂ ತ್ವಯಾಣ್ಡಜ ಜಗದ್ಗುರೋ ಸೋ ಽಪಿ ಮಾಮಾಹ ಭಾವಾರ್ಥಂ ದತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ಮಯಾ ಪುರಾ

ಇಂದು ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡೆ, ಅಂಡಜನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವೇ. ಅವನು ಕೂಡ ನನಗೆ ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ.

ಭಾವಂ ಭಾವೇನ ದೇವೇಶಿ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಮಾಂ ಹೃದೀಶ್ವರಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ತು ಶ್ರದ್ಧಯಾ ವಶ್ಯೋ ದೃಶ್ಯಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಗಿರೇಃ ಸುತೇ

ದೇವೇಶಿಯೇ, ಭಾವದಿಂದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಕಂಡನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಶವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಕಾಣಬಹುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯೇ.

ಪೂಜ್ಯೋ ಲಿಙ್ಗೇ ನ ಸಂದೇಹಃ ಸರ್ವದಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ದ್ವಿಜೈಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಧರ್ಮಃ ಪರಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಜ್ಞಾನಂ ಹುತಂ ತಪಃ

ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಧರ್ಮ; ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಜ್ಞಾನ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸು.

ಶ್ರದ್ಧಾ ಸ್ವರ್ಗಶ್ ಚ ಮೋಕ್ಷಶ್ ಚ ದೃಶ್ಯೋ ಽಹಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸದಾ

ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗವೂ, ಮೋಕ್ಷವೂ; ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಕಥಂ ವೈ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ವಾಮದೇವಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪುರಾಣಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಗೆ ಸದ್ಯೋಜಾತ, ಮಹೇಶ್ವರ, ವಾಮದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಕಂಡನು?

ಅಘೋರಂ ಚ ತಥೇಶಾನಂ ಯಥಾವದ್ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಏಕೋನತ್ರಿಂಶಕಃ ಕಲ್ಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ

ಅಘೋರನನ್ನು ಮತ್ತು ಈಶಾನನನ್ನು ಕೂಡ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸು. ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಕಲ್ಪವನ್ನು 'ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ' ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿಂಸ್ತತ್ಪರಮಂ ಧ್ಯಾನಂ ಧ್ಯಾಯತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತದಾ ಉತ್ಪನ್ನಸ್ತು ಶಿಖಾಯುಕ್ತಃ ಕುಮಾರಃ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ತಲೆಗೆ ಜಟೆಯುಳ್ಳ ಕುಮಾರನಾದ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತನು ಹುಟ್ಟಿಬಂದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೈ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ ಶ್ರೀಮಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರೋ ಽಭವತ್ ಧ್ಯಾನಯೋಗಾತ್ಪರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವವನ್ದೇ ದೇವಮೀಶ್ವರಮ್

ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದ್ಯೋಜಾತನನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು; ಧ್ಯಾನಯೋಗದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು, ದೇವರಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮ ವೈ ಸಮಚಿನ್ತಯತ್ ತತೋ ಽಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವತಃ ಶ್ವೇತಾಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದ್ಯೋಜಾತನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ವೇತವರ್ಣದವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.

ಸುನನ್ದೋ ನನ್ದನಶ್ಚೈವ ವಿಶ್ವನನ್ದೋಪನನ್ದನೌ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತೇ ವೈ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಯೈಸ್ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಸದಾವೃತಮ್

ಸುನಂದ, ನಂದನ, ವಿಶ್ವನಂದ ಮತ್ತು ಉಪನಂದ ಎಂಬ ಮಹಾತ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಸದಾ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಇರುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾಭಃ ಶ್ವೇತೋ ನಾಮ ಮಹಾಮುನಿಃ ವಿಜಜ್ಞೇ ಽಥ ಮಹಾತೇಜಾಸ್ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಹರಸ್ತ್ವಸೌ

ಅವರ ಮುಂದೆ, ಶ್ವೇತವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಆತನಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹರನು ಜನಿಸಿದನು.

ತತ್ರ ತೇ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೃಣನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದು, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಂ ದೇವಂ ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪರಾ ಭೂತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ಪರಮಾನಸಾಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸಃ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ರುದ್ರಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ

ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಮೀರಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮಃ ಕಲ್ಪೋ ರಕ್ತೋ ನಾಮ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯತ್ರ ಮಹಾತೇಜಾ ರಕ್ತವರ್ಣಮಧಾರಯತ್

ಅನಂತರ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಕಲ್ಪವಾದ ರಕ್ತ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಕ್ತವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮಾರೋ ರಕ್ತಭೂಷಣಃ

ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ರಕ್ತಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕುಮಾರನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರೋ ರಕ್ತನೇತ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಸ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕುಮಾರಂ ರಕ್ತವಾಸಸಮ್

ಅವನು ರಕ್ತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಣ್ಣುಗಳು ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿದ್ದ, ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಕುಮಾರನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ಪರಂ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಬುಬುಧೇ ದೇವಮೀಶ್ವರಮ್ ಸ ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪರಮಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಪರಮ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಅವನು ದೇವರಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು; ಆತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.