ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾನಂ ಗುರೋರ್ಹಿ ಸಂಪರ್ಕಾನ್ ನ ವಾಚಾ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಜ್ಞಾನವು ಗುರುನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಮಾತಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಧ್ಯಾನಿಯು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಹಜಾಗನ್ತುಕಂ ಪಾಪಮ್ ಅಸ್ಥಿವಾಗುದ್ಭವಂ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿರ್ದಹತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಶುಷ್ಕೇನ್ಧನಮ್ ಇವಾನಲಃ

ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಪಾಪ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬರುವ ಪಾಪ, ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಒಣಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬೆಂಕಿ ಸುಡುವಂತೆ.

ಜ್ಞಾನಾತ್ಪರತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶನಮ್ ಅಭ್ಯಸೇಚ್ಚ ಸದಾ ಜ್ಞಾನಂ ಸರ್ವಸಂಗವಿವರ್ಜಿತಃ

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜ್ಞಾನಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನಿನಃ ಸರ್ವಪಾಪಾನಿ ಜೀರ್ಯನ್ತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಕ್ರೀಡನ್ನಪಿ ನ ಲಿಪ್ಯೇತ ಪಾಪೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರಪಿ

ಜ್ಞಾನಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯಾವ ವಿಧದ ಪಾಪವೂ ಅವನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದು.

ಜ್ಞಾನಂ ಯಥಾ ತಥಾ ಧ್ಯಾನಂ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್ ಧ್ಯಾನಂ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಆದೌ ಸವಿಷಯಂ ತಥಾ

ಹೆಗೆಯಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದಂತೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಇದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಧ್ಯಾನವು ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಷಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಂತರ ವಿಷಯರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಷಟ್ಪ್ರಕಾರಂ ಸಮಭ್ಯಸ್ಯ ಚತುಃಷಡ್ದಶಭಿಸ್ ತಥಾ ತಥಾ ದ್ವಾದಶಧಾ ಚೈವ ಪುನಃ ಷೋಡಶಧಾ ಕ್ರಮಾತ್

ಆರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ನಾಲ್ಕು, ಆರು, ಹತ್ತು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಹನ್ನೆರಡು ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹದಿನಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿಧಾಭ್ಯಸ್ಯ ಚ ಯೋಗೀನ್ದ್ರೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಶುದ್ಧಜಾಂಬೂನದಾಕಾರಂ ವಿಧೂಮಾಙ್ಗಾರಸನ್ನಿಭಮ್

ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪಟುನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆ ರೂಪವು ಶುದ್ಧವಾದ ಚಿನ್ನದ ಹಾಯಿದಂತೆ, ಧೂಮವಿಲ್ಲದ ಕೆಂಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಪೀತಂ ರಕ್ತಂ ಸಿತಂ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೋಟಿಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರಸ್ಥಂ ಚಿತ್ತಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಅದು ಹಳದಿ, ಕೆಂಪು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ನ ಸಿತಂ ವಾಸಿತಂ ಪೀತಂ ನ ಸ್ಮರೇದ್ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ ಭವೇತ್ ಅಹಿಂಸಕಃ ಸತ್ಯವಾದೀ ಅಸ್ತೇಯೀ ಸರ್ವಯತ್ನತಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬಿಳಿ, ಸುಗಂಧ ಅಥವಾ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಅವನು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು, ಸತ್ಯವಂತರಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳವು ಮಾಡದೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪರಿಗ್ರಹವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ದೃಢವ್ರತಃ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಶೌಚಸಮ್ಪನ್ನಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿರತಃ ಸದಾ

ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸದಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.

ಮದ್ರಕ್ತಶ್ಚಾಭ್ಯಸೇದ್ಧ್ಯಾನಂ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಜಂ ಧ್ರುವಮ್ ನ ಬುಧ್ಯತಿ ತಥಾ ಧ್ಯಾತಾ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಚಿತ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಗುರುವಿನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅವನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೀಗೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು ಜಾಗೃತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.

ನ ಚಾಭಿಮನ್ಯತೇ ಯೋಗೀ ನ ಪಶ್ಯತಿ ಸಮನ್ತತಃ ನ ಘ್ರಾತಿ ನ ಶೃಣೋತ್ಯೇವ ಲೀನಃ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಯಃ ಸ್ವಯಮ್

ಯೋಗಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ವಾಸನೆ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ — ಅವನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ನ ಚ ಸ್ಪರ್ಶಂ ವಿಜಾನಾತಿ ಸ ವೈ ಸಮರಸಃ ಸ್ಮೃತಃ ಪಾರ್ಥಿವೇ ಪಟಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾರಿತತ್ತ್ವೇ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್

ಅವನು ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ನೀರಿನ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರಿ ಸ್ವಯಂ.

ವಾಹ್ನೇಯೇ ಕಾಲರುದ್ರಾಖ್ಯೋ ವಾಯುತತ್ತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸುಷಿರೇ ಸ ಶಿವಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕ್ರಮಾದೇವಂ ವಿಚಿನ್ತಯೇತ್

ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಲರುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ವಾಯುತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರ; ಸುಷಿರದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಿವ — ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕ್ಷಿತೌ ಶರ್ವಃ ಸ್ಮೃತೋ ದೇವೋ ಹ್ಯ್ ಅಪಾಂ ಭವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ರುದ್ರ ಏವ ತಥಾ ವಹ್ನೌ ಉಗ್ರೋ ವಾಯೌ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಶರ್ವ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಭವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಭೀಮಃ ಸುಷಿರನಾಕೇ ಽಸೌ ಭಾಸ್ಕರೇ ಮಣ್ಡಲೇ ಸ್ಥಿತಃ ಈಶಾನಃ ಸೋಮಬಿಮ್ಬೇ ಚ ಮಹಾದೇವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಅವನು ಸುಷಿರದಲ್ಲಿ ಭೀಮ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು; ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ, ಮಹಾದೇವ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪುಂಸಾಂ ಪಶುಪತಿರ್ದೇವಶ್ ಚಾಷ್ಟಧಾಹಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ಕಾಠಿನ್ಯಂ ಯತ್ತನೌ ಸರ್ವಂ ಪಾರ್ಥಿವಂ ಪರಿಗೀಯತೇ

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪಶುಪತಿ ದೇವರು ಎಂಟು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಗಟ್ಟಿಯಾದವು ಭೂಮಿತತ್ತ್ವವೆಂದು ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಪ್ಯಂ ದ್ರವಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವರ್ಣಾಖ್ಯೋ ವಹ್ನಿರುಚ್ಯತೇ ಯತ್ಸಂಚರತಿ ತದ್ವಾಯುಃ ಸುಷಿರಂ ಯದ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ದ್ರವವಾದುದು ನೀರಿನ ತತ್ತ್ವವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಬಣ್ಣವುಳ್ಳದು ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವ; ಚಲಿಸುವುದು ಗಾಳಿಯ ತತ್ತ್ವ; ಒಳಗೆ ಕಾಲಿ ಇರುವದು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಕಾಶತತ್ತ್ವ.

ತದಾಕಾಶಂ ಚ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಶಬ್ದಜಂ ವ್ಯೋಮಸಂಭವಮ್ ತಥೈವ ವಿಪ್ರಾ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸ್ಪರ್ಶಾಖ್ಯಂ ವಾಯುಸಂಭವಮ್

ಅದು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾದದು. ಹಾಗೆಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಸ್ಪರ್ಶವೆಂಬ ಜ್ಞಾನವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದದು.

ರೂಪಂ ವಾಹ್ನೇಯಮಿತ್ಯುಕ್ತಮ್ ಆಪ್ಯಂ ರಸಮಯಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಗನ್ಧಾಖ್ಯಂ ಪಾರ್ಥಿವಂ ಭೂಯಶ್ ಚಿನ್ತಯೇದ್ಭಾಸ್ಕರಂ ಕ್ರಮಾತ್

ರೂಪವು ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ರುಚಿಯು ನೀರಿನ ತತ್ತ್ವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ; ವಾಸನೆ ಭೂಮಿತತ್ತ್ವ. ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ನೇತ್ರೇ ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ ವಾಮೇ ಸೋಮಂ ಹೃದಿ ವಿಭುಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಆಜಾನು ಪೃಥಿವೀತತ್ತ್ವಮ್ ಆನಾಭೇರ್ ವಾರಿಮಣ್ಡಲಮ್

ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಇದ್ದಾನೆ; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ. ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿತತ್ತ್ವ, ನಾಭಿಯಿಂದ ನೀರಿನ ವಲಯ.

ಆಕಣ್ಠಂ ವಹ್ನಿತತ್ತ್ವಂ ಸ್ಯಾಲ್ ಲಲಾಟಾನ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ವಾಯವ್ಯಂ ವೈ ಲಲಾಟಾದ್ಯಂ ವ್ಯೋಮಾಖ್ಯಂ ವಾ ಶಿಖಾಗ್ರಕಮ್

ಕಂಠದವರೆಗೆ ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ; ಲಲಾಟದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ವಾಯುತತ್ತ್ವ; ಲಲಾಟದ ಆರಂಭದಿಂದ ಕೂದಲಿನ ತುದಿವರೆಗೆ ಆಕಾಶತತ್ತ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹಂಸಾಖ್ಯಂ ಚ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮ ವ್ಯೋಮ್ನಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ತತಃ ಪರಮ್ ವ್ಯೋಮಾಖ್ಯೋ ವ್ಯೋಮಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಹ್ಯ್ ಅಯಂ ಪ್ರಾಥಮಿಕಃ ಸ್ಮರೇತ್

ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಹಂಸ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಬ್ರಹ್ಮ ಇದ್ದಾನೆ; ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇದೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವನನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಬೇಕು.

ನ ಜೀವಃ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸತ್ತ್ವಂ ರಜಶ್ಚಾಥ ತಮಃ ಪುನಃ ಮಹಾಂಸ್ತಥಾಭಿಮಾನಶ್ ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

ಜೀವನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲ, ಸತ್ತ್ವವೂ ಅಲ್ಲ, ರಜಸ್ಸು ಅಥವಾ ತಮಸ್ಸೂ ಅಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮಹತ್ತ್ವ, ಅಹಂಕಾರ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಜೀವ ಅಲ್ಲ.

ವ್ಯೋಮಾದೀನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ನೈವೇಹ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ವ್ಯಾಪ್ಯ ತಿಷ್ಠದ್ಯತೋ ವಿಶ್ವಂ ಸ್ಥಾಣುರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಆಕಾಶAdi ಭೂತಗಳೂ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಿರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಉದೇತಿ ಸೂರ್ಯೋ ಭೀತಶ್ ಚ ಪವತೇ ವಾತ ಏವ ಚ ದ್ಯೋತತೇ ಚನ್ದ್ರಮಾ ವಹ್ನಿರ್ ಜ್ವಲತ್ಯಾಪೋ ವಹನ್ತಿ ಚ

ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಗಾಳಿ ಭಯದಿಂದ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ, ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ.

ದಧಾತಿ ಭೂಮಿರಾಕಾಶಮ್ ಅವಕಾಶಂ ದದಾತಿ ಚ ತದಾಜ್ಞಯಾ ತತಂ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ಚಿನ್ತಯೇದ್ದ್ವಿಜಾಃ

ಭೂಮಿ ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶವು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜರೆ, ನೀವು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

ತೇನೈವಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಏತತ್ಸರ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಸರ್ವರೂಪಮಯಃ ಶರ್ವ ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಸ್ಮರೇದ್ಭವಮ್

ಎಲ್ಲವೂ ಅದರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಶರ್ವನು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಸಂಸಾರವಿಷತಪ್ತಾನಾಂ ಜ್ಞಾನಧ್ಯಾನಾಮೃತೇನ ವೈ ಪ್ರತೀಕಾರಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ನಾನ್ಯಥಾ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ

ಸಂಸಾರದ ವಿಷದಿಂದ ಬಾಡಿದವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಅಮೃತವೇ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.