ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ಚೈವ ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ಘ್ರಾತವ್ಯಂ ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ರಸಿತವ್ಯಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸ್ಪರ್ಶಿತವ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ

ನೋಡಬೇಕಾದುದು, ಕೇಳಬೇಕಾದುದು, ವಾಸನೆ ಪಡಬೇಕಾದುದು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ರುಚಿ ನೋಡಬೇಕಾದುದು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕಾದುದೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಮನ್ತವ್ಯಂ ಚೈವ ಬೋದ್ಧವ್ಯಮ್ ಅಹಂಕರ್ತವ್ಯಮೇವ ಚ ತಥಾ ಚೇತಯಿತವ್ಯಂ ಚ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದುದು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು, 'ನಾನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕಾದುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದುದು, ಮಾತಾಡಬೇಕಾದುದು, ಮುನಿಪುಂಗವರೇ,

ಆದಾತವ್ಯಂ ಚ ಗನ್ತವ್ಯಂ ವಿಸರ್ಗಾಯಿತಮೇವ ಚ ಆನನ್ದಿತವ್ಯಮಿತ್ಯೇತೇ ಹ್ಯ್ ಅಧಿಭೂತಮನುಕ್ರಮಾತ್

ಪಡೆಯಬೇಕಾದುದು, ಹೋಗಬೇಕಾದುದು, ಬಿಡಬೇಕಾದುದು, ಆನಂದಿಸಬೇಕಾದುದು — ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಧಿಭೌತಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆದಿತ್ಯೋ ಽಪಿ ದಿಶಶ್ಚೈವ ಪೃಥಿವೀ ವರುಣಸ್ ತಥಾ ವಾಯುಶ್ಚನ್ದ್ರಸ್ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಏವ ಚ

ಸೂರ್ಯನು, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಭೂಮಿ, ವರుణನು, ವಾಯು, ಚಂದ್ರನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ.

ಅಗ್ನಿರಿನ್ದ್ರಸ್ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುರ್ ಮಿತ್ರೋ ದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಆಧಿದೈವಿಕಮೇವಂ ಹಿ ಚತುರ್ದಶವಿಧಂ ಕ್ರಮಾತ್

ಅಗ್ನಿ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಮಿತ್ರ ದೇವರು, ಪ್ರಜಾಪತಿ — ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಧಿದೈವಿಕವೂ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ರಾಜ್ಞೀ ಸುದರ್ಶನಾ ಚೈವ ಜಿತಾ ಸೌಮ್ಯಾ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಮೋಘಾ ರುದ್ರಾಮೃತಾ ಸತ್ಯಾ ಮಧ್ಯಮಾ ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಸುದರ್ಶನಾ, ಜಿತಾ, ಸೌಮ್ಯಾ ಎಂಬ ರಾಣಿಯರು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಮೋಘಾ, ರುದ್ರಾಮೃತಾ, ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮಾ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ,

ನಾಡೀ ರಾಶಿಶುಕಾ ಚೈವ ಅಸುರಾ ಚೈವ ಕೃತ್ತಿಕಾ ಭಾಸ್ವತೀ ನಾಡಯಶ್ಚೈತಾಶ್ ಚತುರ್ದಶನಿಬನ್ಧನಾಃ

ನಾಡಿಗಳು, ರಾಶಿ, ಶುಕಾ, ಅಸುರಾ, ಕೃತಿಕಾ, ಭಾಸ್ವತಿ — ಈ ನಾಡಿಗಳು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ವಾಯವೋ ನಾಡಿಮಧ್ಯಸ್ಥಾ ವಾಹಕಾಶ್ ಚ ಚತುರ್ದಶ ಪ್ರಾಣೋ ವ್ಯಾನಸ್ತ್ವಪಾನಶ್ ಚ ಉದಾನಶ್ ಚ ಸಮಾನಕಃ

ನಾಡಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಾಯುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಗಿಸುವವುಗಳು ಹದಿನಾಲ್ಕು: ಪ್ರಾಣ, ವ್ಯಾನ, ಅಪಾನ, ಉದಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾನ.

ವೈರಮ್ಭಶ್ ಚ ತಥಾ ಮುಖ್ಯೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ಯಾಮಃ ಪ್ರಭಞ್ಜನಃ ಕೂರ್ಮಕಶ್ ಚ ತಥಾ ಶ್ಯೇನಃ ಶ್ವೇತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ ತಥಾನಿಲಃ

ವೈರಂಭ, ಮುಖ್ಯ, ಅಂತರ್ಯಾಮ, ಪ್ರಭಂಜನ, ಕೂರ್ಮಕ, ಶ್ಯೇನ, ಶ್ವೇತ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅನಿಲ ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ.

ನಾಗ ಇತ್ಯೇವ ಕಥಿತಾ ವಾಯವಶ್ ಚ ಚತುರ್ದಶ ಯಶ್ಚಕ್ಷುಃಷ್ವಥ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯೇ ತಥಾದಿತ್ಯೇ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ

ನಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಾಯುಗಳು, ನೋಡಲು ಇರುವ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ನೋಡುವ ವಸ್ತುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡ, ನೀತಿ ಪಾಲಿಸುವವರೇ—

ನಾಡ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಣೇ ಚ ವಿಜ್ಞಾನೇ ತ್ವ್ ಆನನ್ದೇ ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಹೃದ್ಯಾಕಾಶೇ ಯ ಏತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಪರಃ

ನಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಹೃದಯದೊಳಗಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ, ಈ ಎಲ್ಲದೊಳಗೂ ಪರಮಾತ್ಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಆತ್ಮಾ ಏಕಶ್ ಚ ಚರತಿ ತಮುಪಾಸೀತ ಮಾಂ ಪ್ರಭುಮ್ ಅಜರಂ ತಮನನ್ತಂ ಚ ಅಶೋಕಮಮೃತಂ ಧ್ರುವಮ್

ಆ ಆತ್ಮನು ಒಂದೇ ಆದರೂ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೀವೀಗ ನನ್ನನ್ನು, ಈ ಪ್ರಭುವನ್ನು—ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಅನಂತ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ, ಸ್ಥಿರನಾದವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ.

ಚತುರ್ದಶವಿಧೇಷ್ವೇವ ಸಂಚರತ್ಯೇಕ ಏವ ಸಃ ಲೀಯನ್ತೇ ತಾನಿ ತತ್ರೈವ ಯದನ್ಯಂ ನಾಸ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ

ಅವನು ಈ ಹದಿನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳೊಳಗೆ ಒಂದೇ ಆಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಏಕ ಏವ ಹಿ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವೇಶಸ್ತ್ವೇಕ ಏವ ಸಃ ಏಷ ಸರ್ವಾಧಿಪೋ ದೇವಸ್ ತ್ವ್ ಅನ್ತರ್ಯಾಮೀ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಅವನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿ; ಅವನೇ ಎಲ್ಲರ ಒಡೆಯ, ಒಳಗಿರುವ ದೇವರು, ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪ.

ಉಪಾಸ್ಯಮಾನಃ ಸರ್ವಸ್ಯ ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಃ ಸನಾತನಃ ಉಪಾಸ್ಯತಿ ನ ಚೈವೇಹ ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು, ಅವನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳ ಮೂಲ; ಆದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಪಾಸ್ಯಮಾನೋ ವೇದೈಶ್ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರಪಿ ನ ವೈಷ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಯಾಸ್ಯತಿ ಪ್ರಭುಃ

ವೇದಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಈ ಸರ್ವಜ್ಞ ಪ್ರಭು ವೇದಗಳು ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಸ್ಯೈವಾನ್ನಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ನ ಸೋ ಽನ್ನಂ ಭವತಿ ಸ್ವಯಮ್ ಸ್ವಾತ್ಮನಾ ರಕ್ಷಿತಂ ಚಾದ್ಯಾದ್ ಅನ್ನಭೂತಂ ನ ಕುತ್ರಚಿತ್

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಆಹಾರ, ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆಹಾರವಲ್ಲ; ಆತ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭೋಜಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಆಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವತ್ರ ಪ್ರಾಣಿನಾಮನ್ನಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಗ್ರನ್ಥಿರಸ್ಮ್ಯಹಮ್ ಪ್ರಶಾಸ್ತಾ ನಯನಶ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಾತ್ಮಾ ಸ ವಿಭಾಗಶಃ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಹಾರ, ನಾನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಂಧನ, ನಿಯಂತ್ರಕ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ, ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆತ್ಮನು ನಾನು.

ಅನ್ನಮಯೋ ಽಸೌ ಭೂತಾತ್ಮಾ ಚಾದ್ಯತೇ ಹ್ಯನ್ನಮುಚ್ಯತೇ ಪ್ರಾಣಮಯಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಾತ್ಮಾ ಸಂಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ಮನೋಮಯಃ

ಈ ದೇಹೀ ಆಹಾರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತನು, ಅವನನ್ನು ಆಹಾರಭೋಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಾಣಮಯ ಆತ್ಮ, ಇಂದ್ರಿಯಾತ್ಮ, ಸಂಕಲ್ಪಾತ್ಮ, ಮನೋಮಯ ಆತ್ಮವೂ ಇದೆ.

ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಸೋಮ ಏವೇಹ ವಿಜ್ಞಾನಮಯ ಉಚ್ಯತೇ ಸದಾನನ್ದಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹೇಶಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಜ್ಞಾನಮಯ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಆನಂದಮಯನಾಗಿ, ಮಹೇಶನು ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸೋ ಽಹಮ್ ಏವಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಮಯ್ಯೇವ ಸಕಲಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ಪರತನ್ತ್ರಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರೇ ಽಪಿ ತದಭಾವಾದ್ವಿಚಾರತಃ

ನಾನೇ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ. ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾದರೂ, ಇವು ನನಗೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕತ್ವಮಪಿ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ದ್ವೈತಂ ತತ್ರ ಕುತಸ್ತ್ವಹೋ ಏವಂ ನಾಸ್ತ್ಯಥ ಮರ್ತ್ಯಂ ಚ ಕುತೋ ಽಮೃತಮಜೋದ್ಭವಃ

ಒಂದಾಗಿರುವುದು ಇಲ್ಲ, ಹೀಗಿರುವಾಗ ಎರಡು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಮೃತತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ಜನನವೂ ಇಲ್ಲ.

ನಾನ್ತಃಪ್ರಜ್ಞೋ ಬಹಿಃಪ್ರಜ್ಞೋ ನ ಚೋಭಯಗತಸ್ ತಥಾ ನ ಪ್ರಜ್ಞಾನಘನಸ್ತ್ವೇವಂ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕಃ

ಅವನು ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಹೊರಗಿನ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಪಿಂಡವೂ ಅಲ್ಲ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದವನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ.

ವಿದಿತಂ ನಾಸ್ತಿ ವೇದ್ಯಂ ಚ ನಿರ್ವಾಣಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ನಿರ್ವಾಣಂ ಚೈವ ಕೈವಲ್ಯಂ ನಿಃಶ್ರೇಯಸಮನಾಮಯಮ್

ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದದ್ದು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಮುಕ್ತಿಯೇ ಪರಮಾರ್ಥ. ಮುಕ್ತಿಯೇ ವೈರಾಗ್ಯ, ಶ್ರೇಷ್ಟವಾದದು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ್ದು.

ಅಮೃತಂ ಚಾಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪರಾಪರಮ್ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪರ್ಯಾಯವಾಚಕಮ್

ಅಮೃತ, ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಉನ್ನತವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವೂ ಆಗಿರುವ, ಭೇದವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಅನೇಕ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದು.

ಪ್ರಸನ್ನಂ ಚ ಯದೇಕಾಗ್ರಂ ತದಾ ಜ್ಞಾನಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್ ಅಜ್ಞಾನಮಿತರತ್ಸರ್ವಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಯಾವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಇರುವದೋ ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಜ್ಞಾನ, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಥಂ ಪ್ರಸನ್ನಂ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಜಂ ಧ್ರುವಮ್ ರಾಗದ್ವೇಷಾನೃತಕ್ರೋಧಂ ಕಾಮತೃಷ್ಣಾದಿಭಿಃ ಸದಾ

ಗುರುವಿನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಈ ಸ್ಪಷ್ಟ ಜ್ಞಾನ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಕಾಮ, ದ್ವೇಷ, ಸುಳ್ಳು, ಕೋಪ, ಆಸೆ, ಹಸಿವು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಸದಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಅಪರಾಮೃಷ್ಟಮದ್ಯೈವ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಮುಕ್ತಿದಂ ತ್ವಿದಮ್ ಅಜ್ಞಾನಮಲಪೂರ್ವತ್ವಾತ್ ಪುರುಷೋ ಮಲಿನಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮದ್ಯದ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ ಇದನ್ನು ಇಂದು ಮುಕ್ತಿಯ ದಾತೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅಜ್ಞಾನವೇ ಮೂಲ ಮಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಅಶುದ್ಧನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ತತ್ಕ್ಷಯಾದ್ಧಿ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಿರ್ ನಾನ್ಯಥಾ ಜನ್ಮಕೋಟಿಭಿಃ ಜ್ಞಾನಮೇಕಂ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ಪುಣ್ಯಪಾಪಪರಿಕ್ಷಯಃ

ಅಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಯವೂ ಆಗದು.