ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಸೀದತಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ಧರ್ಮಶ್ಚಾಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಕಿಂ ತು ಗುಹ್ಯತಮಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸರ್ವತ್ರ ಪರಮೇಶ್ವರೇ

ಅವನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇದುವೇ ಧರ್ಮ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ತತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಭವೇ ಭಕ್ತಿರ್ನ ಸಂದೇಹಸ್ ತಯಾ ಯುಕ್ತೋ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ಅಯೋಗ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತಸ್ಯ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಭಕ್ತಿಯು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಲ್ಲದವನಿಗೂ ಭಗವಂತನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಭಕ್ತನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸೀದತಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ನಿಗೃಹ್ಯ ವಿವಿಧಂ ತಮಃ ಜ್ಞಾನಮಧ್ಯಾಪನಂ ಹೋಮೋ ಧ್ಯಾನಂ ಯಜ್ಞಸ್ತಪಃ ಶ್ರುತಮ್

ಅವನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದಾಗ ಭಗವಂತನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶ, ಹೋಮ, ಧ್ಯಾನ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಪಾಠ—

ದಾನಮಧ್ಯಯನಂ ಸರ್ವಂ ಭವಭಕ್ತ್ಯೈ ನ ಸಂಶಯಃ ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಸಹಸ್ರೈಶ್ ಚ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಶತೈಸ್ ತಥಾ

ದಾನ, ಪಾಠ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳು, ನೂರಾರು ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತಗಳಿದ್ದರೂ—

ಮಾಸೋಪವಾಸೈಶ್ಚಾನ್ಯೈರ್ವಾ ಭಕ್ತಿರ್ಮುನಿವರೋತ್ತಮಾಃ ಅಭಕ್ತಾ ಭಗವತ್ಯಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೋಕೇ ಗಿರಿಗುಹಾಶಯೇ

ಮಾಸ ವ್ರತಗಳಾದರೂ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಭಕ್ತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರು—

ಪತನ್ತಿ ಚಾತ್ಮಭೋಗಾರ್ಥಂ ಭಕ್ತೋ ಭಾವೇನ ಮುಚ್ಯತೇ ಭಕ್ತಾನಾಂ ದರ್ಶನಾದೇವ ನೃಣಾಂ ಸ್ವರ್ಗಾದಯೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪತನವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಭಕ್ತನು ಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮಾತ್ರವೂ ಜನರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಫಲಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ, ದ್ವಿಜರೆ.

ನ ದುರ್ಲಭಾ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಕಿಂ ಪುನಸ್ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಸುರೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ಸ್ಥಿತಿಃ

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಂತಹ ಫಲಗಳು ದೊರಕುವುದು ಸುಲಭ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದವರಿಗೂ ಕೂಡ.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಏವ ಮುನೀನಾಂ ಚ ಬಲಸೌಭಾಗ್ಯಮೇವ ಚ ಭವೇನ ಚ ತಥಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯೋಮಾಂ ಪಿನಾಕಿನಾ

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯ ದೊರಕುತ್ತದೆ; ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಉಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ದೇವ್ಯೈ ದೇವೇನ ಮಧುರಂ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ಪುರಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಅವಿಮುಕ್ತೇ ಸಮಾಸೀನಾ ರುದ್ರೇಣ ಪರಮಾತ್ಮನಾ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜರೆ, ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ದೇವಿಯನ್ನು ಮಧುರವಾಗಿ ಸಂಭಾಷಿಸಿದನು; ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ರುದ್ರನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ರುದ್ರಾಣೀ ರುದ್ರಮಾಹೇದಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವಾರಾಣಸೀಂ ಪುರೀಮ್ ಕೇನ ವಶ್ಯೋ ಮಹಾದೇವ ಪೂಜ್ಯೋ ದೃಶ್ಯಸ್ತ್ವಮೀಶ್ವರಃ

ಓ ರುದ್ರಾಣಿಯೆ, ರುದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತು ಈ ವಾರಾಣಸಿ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಹಾದೇವನು ಹೇಗೆ ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ತಪಸಾ ವಿದ್ಯಯಾ ವಾಪಿ ಯೋಗೇನೇಹ ವದ ಪ್ರಭೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾಸ್ ತಥಾ ಹ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಪಾರ್ವತೀಮ್

ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದೋ, ಜ್ಞಾನದಿಂದೋ ಅಥವಾ ಯೋಗದಿಂದೋ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದೆ? ಪ್ರಭುವೇ, ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರ್ವತಿಯತ್ತ ನೋಡಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಆಹ ಬಾಲೇನ್ದುತಿಲಕಃ ಪೂರ್ಣೇನ್ದುವದನಾಂ ಹಸನ್ ಸ್ಮೃತ್ವಾಥ ಮೇನಯಾ ಪತ್ನ್ಯಾ ಗಿರೇರ್ಗಾಂ ಕಥಿತಾಂ ಪುರಾ

ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳನು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಮುಖವಿರುವನು, ನಗುತ್ತಾ, ಗಿರಿರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಮೇನಾದೇವಿಯವರು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಚಿರಕಾಲಸ್ಥಿತಿಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಗಿರೌ ದೇವ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ದೇವಿ ಲಬ್ಧಾ ಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹಸಿ

ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ದೇವಿಯು ಬಹುಕಾಲ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಈ ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ; ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಲು ನೀನು ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಸ್ಥಾನಾರ್ಥಂ ಕಥಿತಂ ಮಾತ್ರಾ ವಿಸ್ಮೃತೇಹ ವಿಲಾಸಿನಿ ಪುರಾ ಪಿತಾಮಹೇನಾಪಿ ಪೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಶ್ನವತಾಂ ವರೇ

ಈ ಸ್ಥಳದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಾಯಿಯವರು ಹೇಳಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ, ಆಟವಾಡುವವಳೇ; ಹಿಂದೆ ಪಿತಾಮಹನೂ ಕೂಡ, ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನು.

ಯಥಾ ತ್ವಯಾದ್ಯ ವೈ ಪೃಷ್ಟೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಂ ತ್ವಹಮ್ ಶ್ವೇತೇ ಶ್ವೇತೇನ ವರ್ಣೇನ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಲ್ಪೇ ತು ಮಾಂ ಶುಭೇ

ನೀನು ಈಗ ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಶುಭಳೇ, ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದನು.

ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ತಥಾ ರಕ್ತೇ ರಕ್ತಂ ವಾಮಂ ಪಿತಾಮಹಃ ಪೀತೇ ತತ್ಪುರುಷಂ ಪೀತಮ್ ಅಘೋರೇ ಕೃಷ್ಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಸದ್ಯೋಜಾತನು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ವಾಮದೇವನು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಪಿತಾಮಹನು ತತ್ಪುರುಷನನ್ನು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಅಘೋರನಾದ ಈಶ್ವರನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ಈಶಾನಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಖ್ಯೋ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ತದಾಹ ಮಾಮ್

ಈಶಾನನು 'ವಿಶ್ವರೂಪ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂದು ಹೇಳಿದನು.

ವಾಮ ತತ್ಪುರುಷಾಘೋರ ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಹೇಶ್ವರ ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ತ್ವಂ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರ ಕೇನ ವಶ್ಯೋ ಮಹಾದೇವ ಧ್ಯೇಯಃ ಕುತ್ರ ಘೃಣಾನಿಧೇ

ವಾಮದೇವ, ತತ್ಪುರುಷ, ಅಘೋರ, ಸದ್ಯೋಜಾತ, ಮಹೇಶ್ವರ—ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡೆ, ದೇವದೇವನೆ, ಮಹೇಶ್ವರನೆ. ಮಹಾದೇವನು ಹೇಗೆ ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಪ್ರಕಾಶದ ಮೂಲವೇ?

ದೃಶ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯಸ್ ತಥಾ ದೇವ್ಯಾ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಶಙ್ಕರ ಅವೋಚಂ ಶ್ರದ್ಧಯೈವೇತಿ ವಶ್ಯೋ ವಾರಿಜಸಂಭವ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು, ಶಂಕರಾ. ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: ಕೇವಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನು ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ.

ಧ್ಯೇಯೋ ಲಿಙ್ಗೇ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೇ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪಯಸಾಂ ನಿಧೌ ಪೂಜ್ಯಃ ಪಞ್ಚಾಸ್ಯರೂಪೇಣ ಪವಿತ್ರೈಃ ಪಞ್ಚಭಿರ್ದ್ವಿಜೈಃ

ಅವನನ್ನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ವಿಷ್ಣುವು ಜಲಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು, ಐದು ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಐದು ಮುಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಭವ ಭಕ್ತ್ಯಾದ್ಯ ದೃಷ್ಟೋ ಽಹಂ ತ್ವಯಾಣ್ಡಜ ಜಗದ್ಗುರೋ ಸೋ ಽಪಿ ಮಾಮಾಹ ಭಾವಾರ್ಥಂ ದತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ಮಯಾ ಪುರಾ

ಇಂದು ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡೆ, ಅಂಡಜನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವೇ. ಅವನು ಕೂಡ ನನಗೆ ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ.

ಭಾವಂ ಭಾವೇನ ದೇವೇಶಿ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಮಾಂ ಹೃದೀಶ್ವರಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ತು ಶ್ರದ್ಧಯಾ ವಶ್ಯೋ ದೃಶ್ಯಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಗಿರೇಃ ಸುತೇ

ದೇವೇಶಿಯೇ, ಭಾವದಿಂದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಕಂಡನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಶವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಕಾಣಬಹುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯೇ.

ಪೂಜ್ಯೋ ಲಿಙ್ಗೇ ನ ಸಂದೇಹಃ ಸರ್ವದಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ದ್ವಿಜೈಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಧರ್ಮಃ ಪರಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಜ್ಞಾನಂ ಹುತಂ ತಪಃ

ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಧರ್ಮ; ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಜ್ಞಾನ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸು.

ಶ್ರದ್ಧಾ ಸ್ವರ್ಗಶ್ ಚ ಮೋಕ್ಷಶ್ ಚ ದೃಶ್ಯೋ ಽಹಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸದಾ

ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗವೂ, ಮೋಕ್ಷವೂ; ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಕಥಂ ವೈ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ವಾಮದೇವಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪುರಾಣಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಗೆ ಸದ್ಯೋಜಾತ, ಮಹೇಶ್ವರ, ವಾಮದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಕಂಡನು?

ಅಘೋರಂ ಚ ತಥೇಶಾನಂ ಯಥಾವದ್ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಏಕೋನತ್ರಿಂಶಕಃ ಕಲ್ಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ

ಅಘೋರನನ್ನು ಮತ್ತು ಈಶಾನನನ್ನು ಕೂಡ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸು. ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಕಲ್ಪವನ್ನು 'ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ' ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿಂಸ್ತತ್ಪರಮಂ ಧ್ಯಾನಂ ಧ್ಯಾಯತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತದಾ ಉತ್ಪನ್ನಸ್ತು ಶಿಖಾಯುಕ್ತಃ ಕುಮಾರಃ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ತಲೆಗೆ ಜಟೆಯುಳ್ಳ ಕುಮಾರನಾದ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತನು ಹುಟ್ಟಿಬಂದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೈ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ ಶ್ರೀಮಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರೋ ಽಭವತ್ ಧ್ಯಾನಯೋಗಾತ್ಪರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವವನ್ದೇ ದೇವಮೀಶ್ವರಮ್

ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದ್ಯೋಜಾತನನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು; ಧ್ಯಾನಯೋಗದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು, ದೇವರಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.