ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವಿಡ್ವರಾಹೈಶ್ ಚ ಚಾಣ್ಡಾಲೈರ್ ದುರ್ಜನೈಃ ಕುಕ್ಕುಟೈರಪಿ ಸ್ಪೃಷ್ಟಮನ್ನಂ ನ ಭುಞ್ಜೀತ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚಾಷ್ಟಶತಂ ಜಪೇತ್

ಪರಿಹಾರಸ್ಥರು, ಶ್ವಪಚರು, ದುರ್ಜನರು ಅಥವಾ ಕೋಳಿಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು. ತಿಂದರೆ, ಎಂಟು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷಾಯುತಂ ನರಃ ಪಾತಕಾನಾಂ ತದರ್ಧಂ ಸ್ಯಾನ್ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗೆ, ಲಕ್ಷದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಇತರ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಗೆ ಅದರ ಅರ್ಧ ಜಪ ಸಾಕು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಉಪಪಾತಕದುಷ್ಟಾನಾಂ ತದರ್ಧಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ಶೇಷಾಣಾಮಪಿ ಪಾಪಾನಾಂ ಜಪೇತ್ಪಞ್ಚಸಹಸ್ರಕಮ್

ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದವರಿಗೆ ಅದರ ಅರ್ಧ ಪ್ರಮಾಣ ಜಪ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಉಳಿದ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಐದು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆತ್ಮಬೋಧಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ಶಿವಬೋಧಪ್ರಕಾಶಕಮ್ ಶಿವಃ ಸ್ಯಾತ್ಸ ಜಪೇನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಮ್ ಅನಾಕುಲಃ

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಞ್ಚವಾಯುಜಯಂ ಭದ್ರೇ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಮನುಜಃ ಸುಖಮ್ ಜಪೇಚ್ಚ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಂ ತು ವಿಗೃಹೀತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ಶುಚಿಃ

ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಮಾಡಿದವನು ಐದು ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪಞ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ವಿಜಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ವರಾನನೇ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ಜಪೇದ್ಯಸ್ತು ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಮನಾಕುಲಃ

ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದವನು ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿಷಯಾಣಾಂ ಚ ಪಞ್ಚಾನಾಂ ಜಯಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ ಚತುರ್ಥಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಂ ತು ಯೋ ಜಪೇದ್ಭಕ್ತಿಸಂಯುತಃ

ಮಾನವನಿಗೆ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಭೂತಾನಾಮಿಹ ಪಞ್ಚಾನಾಂ ವಿಜಯಂ ಮನುಜೋ ಲಭೇತ್ ಚತುರ್ಲಕ್ಷಂ ಜಪೇದ್ಯಸ್ತು ಮನಃ ಸಂಯಮ್ಯ ಯತ್ನತಃ

ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಮಾನವನಿಗೆ ಐದು ಭೂತಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸಮ್ಯಗ್ವಿಜಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಕರಣಾನಾಂ ವರಾನನೇ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಲಕ್ಷಾಣಾಂ ಜಪೇನ ಕಮಲಾನನೇ

ಕಮಲಮುಖಿಯೆ, ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಐದು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿತತ್ತ್ವಾನಾಂ ವಿಜಯಂ ಮನುಜೋ ಲಭೇತ್ ಮಧ್ಯರಾತ್ರೇ ಽತಿನಿರ್ವಾತೇ ಜಪೇದಯುತಮಾದರಾತ್

ಮನುಷ್ಯನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಐದುವತ್ತೈದು ತತ್ತ್ವಗಳ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ತಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ವ್ರತೇನಾನೇನ ಸುಂದರಿ ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷಮನಾಲಸ್ಯೋ ನಿರ್ವಾತೇ ಧ್ವನಿವರ್ಜಿತೇ

ಸುಂದರಿಯೇ, ಈ ವ್ರತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಯಾರಾದರೂ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ, ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮಧ್ಯರಾತ್ರೇ ಚ ಶಿವಯೋಃ ಪಶ್ಯತ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ಅನ್ಧಕಾರವಿನಾಶಶ್ ಚ ದೀಪಸ್ಯೇವ ಪ್ರಕಾಶನಮ್

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನೂ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ದೀಪ ಬೆಳಗಿದಾಗ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೊ ಹಾಗೆ.

ಹೃದಯಾನ್ತರ್ಬಹಿರ್ವಾಪಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ಸರ್ವಸಂಪತ್ಸಮೃದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಜಪೇದಯುತಮಾತ್ಮವಾನ್

ಹೃದಯದೊಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ, ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಬೀಜಸಂಪುಟಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಶತಲಕ್ಷಂ ಜಪೇಚ್ಛುಚಿಃ ಮತ್ಸಾಯುಜ್ಯಮವಾಪ್ನೋತಿ ಭಕ್ತಿಮಾನ್ ಕಿಮತಃ ಪರಮ್

ಬೀಜಸಹಿತವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ—ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು?

ಇತಿ ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರವಿಧಿಕ್ರಮಮ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಈ ರೀತಿ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಓದುವವನು ಅಥವಾ ಕೇಳುವವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರಾವಯೇಚ್ಚ ದ್ವಿಜಾಞ್ಛುದ್ಧಾನ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರವಿಧಿಕ್ರಮಮ್ ದೈವೇ ಕರ್ಮಣಿ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ವಾ ಶಿವಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಯಾರು ಶುದ್ಧರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರೂ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜಪಾಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠತಮಂ ಪ್ರಾಹುರ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ ವಿರಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಬುದ್ಧಾನಾಂ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜಪವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವೈರಾಗ್ಯವಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞವೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ತಸ್ಮಾದ್ವದಸ್ವ ಸೂತಾದ್ಯ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞಮಶೇಷತಃ ವಿಸ್ತಾರಾತ್ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ವಿರಕ್ತಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ಆದುದರಿಂದ ಸೂತನೆ ಮತ್ತು ಇತರರೇ, ವೈರಾಗ್ಯವಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳೊಡನೆ ಹೇಳಿ.

ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮುನೀನಾಂ ದೀರ್ಘಸತ್ತ್ರಿಣಾಮ್ ರುದ್ರೇಣ ಕಥಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಗುಹಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ಆ ಮುನಿಗಳು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾತ್ಮರ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ಸಂಹೃತ್ಯ ಕಾಲಕೂಟಾಖ್ಯಂ ವಿಷಂ ವೈ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ ಗುಹಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುಖಾಸೀನಂ ಭವಾನ್ಯಾ ಸಹ ಶಙ್ಕರಮ್

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಕಾಲಕೂಟ ಎಂಬ ವಿಷವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡು, ಭವಾನಿಯೊಡನೆ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಶಿವನು ಆ ಗುಹೆಗೆ ಬಂದನು.

ಮುನಯಃ ಸಂಶಿತಾತ್ಮಾನಃ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಂ ಗುಹಾಶ್ರಯಮ್ ಅಸ್ತುವಂಶ್ ಚ ತತಃ ಸರ್ವೇ ನೀಲಕಣ್ಠಮುಮಾಪತಿಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ಆ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ನೀಲಕಂಠನಾದ ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಅತ್ಯುಗ್ರಂ ಕಾಲಕೂಟಾಖ್ಯಂ ಸಂಹೃತಂ ಭಗವಂಸ್ತ್ವಯಾ ಅತಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಂ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾ ದೇವ ವೃಷಧ್ವಜ

ಪ್ರಭೋ, ಕಾಲಕೂಟ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ವಿಷವನ್ನು ನೀವೇ ಹೀರಿಕೊಂಡಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಾ, ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಪ್ರಹಸನ್ಪ್ರಾಹ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸನನ್ದನಪುರೋಗಮಾನ್

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ವಿಶ್ವನಾಥನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಸನಂದನ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಕಿಮನೇನ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ ವಿಷಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸುದಾರುಣಮ್ ಸಂಹರೇತ್ತದ್ವಿಷಂ ಯಸ್ತು ಸ ಸಮರ್ಥೋ ಹ್ಯನೇನ ಕಿಮ್

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಈ ವಿಷದ ಮಹತ್ವವೇನು? ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕವಾದ ವಿಷವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆಯೋ ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ—ಇದು ಅಷ್ಟೇನು?

ನ ವಿಷಂ ಕಾಲಕೂಟಾಖ್ಯಂ ಸಂಸಾರೋ ವಿಷಮುಚ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸಂಹರೇತ ಸುದಾರುಣಮ್

ಕಾಲಕೂಟ ಎನ್ನುವ ವಿಷವೇ ನಿಜವಾದ ವಿಷವಲ್ಲ; ಈ ಸಂಸಾರವೇ ನಿಜವಾದ ವಿಷ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಭಯಾನಕ ವಿಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಂಸಾರೋ ದ್ವಿವಿಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ್ವಾಧಿಕಾರಾನುರೂಪತಃ ಪುಂಸಾಂ ಸಂಮೂಢಚಿತ್ತಾನಾಮ್ ಅಸಂಕ್ಷೀಣಃ ಸುದಾರುಣಃ

ಸಂಸಾರವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ. ಮೂಢಚಿತ್ತರಿಗದು ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಂತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಈಷಣಾರಾಗದೋಷೇಣ ಸರ್ಗೋ ಜ್ಞಾನೇನ ಸುವ್ರತಾಃ ತದ್ವಶಾದೇವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೌ ನ ಸಂಶಯಃ

ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯ ದೋಷದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಧರ್ಮವೂ ಅಧರ್ಮವೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದರ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟೇ ತ್ವರ್ಥೇ ಽಪಿ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ತಚ್ಛ್ರವಣಾತ್ಸತಾಮ್ ಬುದ್ಧಿಮುತ್ಪಾದಯತ್ಯೇವ ಸಂಸಾರೇ ವಿದುಷಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ವಿಷಯವು ತಕ್ಷಣ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದೃಷ್ಟಾನುಶ್ರವಿಕಂ ದುಷ್ಟಮಿತ್ಯುಭಯಾತ್ಮಕಮ್ ಸಂತ್ಯಜೇತ್ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ವಿರಕ್ತಃ ಸೋ ಽಭಿಧೀಯತೇ

ಆದುದರಿಂದ, ಯಾವುದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಕೆಟ್ಟದು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ವಿರಕ್ತನನ್ನೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.