ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸಗುಣೋ ನಿರ್ಗುಣೋ ವಾಪಿ ತಸ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್ ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಯಸ್ತು ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಮನಸಾಪಿ ನ ಲಙ್ಘಯೇತ್

ಗುರು ಗುಣಗಳಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಗುಣಾತೀತನಾಗಿರಲಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಧರಿಸಬೇಕು. ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಾರದು.

ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಮಶ್ನುತೇ ಗಚ್ಛಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಸ್ವಪನ್ ಭುಞ್ಜನ್ ಯದ್ಯತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್

ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವವನು ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ,

ಸಮಕ್ಷಂ ಯದಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗುರ್ವನುಜ್ಞಯಾ ಗುರೋರ್ದೇವಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ನ ಯಥೇಷ್ಟಾಸನೋ ಭವೇತ್

ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಗುರುನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಗುರು ಅಥವಾ ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಗುರುರ್ದೇವೋ ಯತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತದ್ಗೃಹಂ ದೇವಮನ್ದಿರಮ್ ಪಾಪಿನಾ ಚ ಯಥಾಸಂಗಾತ್ ತತ್ಪಾಪೈಃ ಪತನಂ ಭವೇತ್

ಗುರುವೇ ದೇವರು ಎಂಬುದರಿಂದ, ಅವನ ಮನೆ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ. ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ.

ತದ್ವದಾಚಾರ್ಯಸಂಗೇನ ತದ್ಧರ್ಮಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್ ಯಥೈವ ವಹ್ನಿಸಂಪರ್ಕಾನ್ ಮಲಂ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಞ್ಚನಮ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಆಚಾರ್ಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳ್ಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹೇಗೆ ಮಲಿನತೆ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.

ತಥೈವ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಾತ್ ಪಾಪಂ ತ್ಯಜತಿ ಮಾನವಃ ಯಥಾ ವಹ್ನಿಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಘೃತಕುಂಭೋ ವಿಲೀಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವವನು ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಬೆಂಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟ ತುಪ್ಪದ ಕುಂಭವು ಕರಗುವಂತೆ.

ತಥಾ ಪಾಪಂ ವಿಲೀಯೇತ ಆಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ಯಥಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿತೋ ವಹ್ನಿರ್ ವಿಷ್ಠಾಂ ಕಾಷ್ಠಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್

ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಬೆಂಕಿಯು ಹಸುಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮರವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ.

ಗುರುಸ್ತುಷ್ಟೋ ದಹತ್ಯೇವಂ ಪಾಪಂ ತನ್ಮನ್ತ್ರತೇಜಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹರಿಸ್ ತಥಾ ರುದ್ರೋ ದೇವಾಶ್ ಚ ಮುನಯಸ್ ತಥಾ

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ; ಇದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಹರಿಹ, ರುದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕುರ್ವನ್ತ್ಯನುಗ್ರಹಂ ತುಷ್ಟಾ ಗುರೌ ತುಷ್ಟೇ ನ ಸಂಶಯಃ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಗುರೋಃ ಕ್ರೋಧಂ ನ ಕಾರಯೇತ್

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಕೈಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಗುರುಗೆ ಕೋಪ ಉಂಟಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೇನ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಆಯುಃಶ್ರೀಜ್ಞಾನಸತ್ಕ್ರಿಯಾಃ ತತ್ಕ್ರೋಧಂ ಯೇ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇಷಾಂ ಯಜ್ಞಾಶ್ ಚ ನಿಷ್ಫಲಾಃ

ಗುರುವಿನ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವರ ಯಜ್ಞಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತವೆ.

ಜಪಾನ್ಯನಿಯಮಾಶ್ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಗುರೋರ್ವಿರುದ್ಧಂ ಯದ್ವಾಕ್ಯಂ ನ ವದೇತ್ಸರ್ವಯತ್ನತಃ

ಇಲ್ಲಿ ಜಪ ಅಥವಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ; ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಗುರುಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು.

ವದೇದ್ ಯದಿ ಮಹಾಮೋಹಾದ್ ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ಚಿತ್ತೇನೈವ ಚ ವಿತ್ತೇನ ತಥಾ ವಾಚಾ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ

ಯಾರಾದರೂ ಭಾರೀ ಮೋಹದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ, ಅವರು ರೌರವ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹಣದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ—

ಮಿಥ್ಯಾ ನ ಕಾರಯೇದ್ದೇವಿ ಕ್ರಿಯಯಾ ಚ ಗುರೋಃ ಸದಾ ದುರ್ಗುಣೇ ಖ್ಯಾಪಿತೇ ತಸ್ಯ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಶತಭಾಗ್ಭವೇತ್

ದೇವಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಗೆ ತಪ್ಪು ಹೇಳಬಾರದು, ಅಥವಾ ಅವರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಬಾರದು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಗುಣಗಳು ನೂರರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಗುಣೇ ತು ಖ್ಯಾಪಿತೇ ತಸ್ಯ ಸಾರ್ವಗುಣ್ಯಫಲಂ ಭವೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಆದಿಷ್ಟೋ ವಾ ನ ವಾ ಸದಾ

ಆದರೆ ಗುರುನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಗುರುಗೆ ಹಿತವಾದದು, ಪ್ರೀತಿಯದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಅವರು ಹೇಳಿದರೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ.

ಅಸಮಕ್ಷಂ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ಗುರೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾನ್ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ

ಗುರು ಎದುರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಕೈಯಿಂದ ಗುರುಗೆ ಹಿತವಾದದು, ಪ್ರೀತಿಯದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ವನ್ಪತತ್ಯಧೋ ಗತ್ವಾ ತತ್ರೈವ ಪರಿವರ್ತತೇ ತಸ್ಮಾತ್ಸ ಸರ್ವದೋಪಾಸ್ಯೋ ವನ್ದನೀಯಶ್ ಚ ಸರ್ವದಾ

ಹೀಗಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಽಪ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ವದೇತ್ತದ್ವಿಮುಖೋ ಗುರುಮ್ ಏವಮಾಚಾರವಾನ್ ಭಕ್ತೋ ನಿತ್ಯಂ ಜಪಪರಾಯಣಃ

ಗುರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡಬೇಕು, ಅವರಿಂದ ದೂರವಾಗಬಾರದು; ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು—

ಗುರುಪ್ರಿಯಕರೋ ಮನ್ತ್ರಂ ವಿನಿಯೋಕ್ತುಂ ತತೋ ಽರ್ಹತಿ ವಿನಿಯೋಗಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಿದ್ಧಮನ್ತ್ರಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದವನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಲು ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈಗ ನಾನು ಮಂತ್ರದ ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಮಂತ್ರದ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೌರ್ಬಲ್ಯಂ ಯಾತಿ ತನ್ಮನ್ತ್ರಂ ವಿನಿಯೋಗಮಜಾನತಃ ಯಸ್ಯ ಯೇನ ವಿಯುಞ್ಜೀತ ಕಾರ್ಯೇಣ ತು ವಿಶೇಷತಃ

ಯಾರು ಮಂತ್ರದ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಬಳಸಿದರೆ, ಆ ಮಂತ್ರ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅದರ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.

ವಿನಿಯೋಗಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯ ಐಹಿಕಾಮುಷ್ಮಿಕಂ ಫಲಮ್ ವಿನಿಯೋಗಜಮಾಯುಷ್ಯಮ್ ಆರೋಗ್ಯಂ ತನುನಿತ್ಯತಾ

ಆ ಉಪಯೋಗದಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸರಿಯಾದ ಉಪಯೋಗದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ರಾಜ್ಯೈಶ್ವರ್ಯಂ ಚ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವರ್ಗೋ ನಿರ್ವಾಣ ಏವ ಚ ಪ್ರೋಕ್ಷಣಂ ಚಾಭಿಷೇಕಂ ಚ ಅಘಮರ್ಷಣಮೇವ ಚ

ರಾಜ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಹ, ಅಭಿಷೇಕ, ಅಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು—

ಸ್ನಾನೇ ಚ ಸಂಧ್ಯಯೋಶ್ಚೈವ ಕುರ್ಯಾದೇಕಾದಶೇನ ವೈ ಶುಚಿಃ ಪರ್ವತಮಾರುಹ್ಯ ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷಮತನ್ದ್ರಿತಃ

ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತು ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ಲಕ್ಷಮಟ್ಟಿಗೆ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಹಾನದ್ಯಾಂ ದ್ವಿಲಕ್ಷಂ ತು ದೀರ್ಘಮಾಯುರವಾಪ್ನುಯಾತ್ ದೂರ್ವಾಙ್ಕುರಾಸ್ತಿಲಾ ವಾಣೀ ಗುಡೂಚೀ ಘುಟಿಕಾ ತಥಾ

ದೊಡ್ಡ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗು, ಎಳ್ಳು, ಮಾತು, ಗುಡುಚಿ, ಗುಳಿಕೆ ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ತೇಷಾಂ ತು ದಶಸಾಹಸ್ರಂ ಹೋಮಮಾಯುಷ್ಯವರ್ಧನಮ್ ಅಶ್ವತ್ಥವೃಕ್ಷಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷದ್ವಯಂ ಸುಧೀಃ

ಇವರಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆಯುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಹತ್ತಿರದ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ಬಳಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶನೈಶ್ಚರದಿನೇ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಂ ಲಭೇನ್ನರಃ ಶನೈಶ್ಚರದಿನೇ ಽಶ್ವತ್ಥಂ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ಸುಧೀಃ

ಶನಿಯ ದಿನ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶನಿಯ ದಿನ ಪುರುಷನು ಆ ಮರವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಬೇಕು.

ಜಪೇದಷ್ಟೋತ್ತರಶತಂ ಸೋಮಮೃತ್ಯುಹರೋ ಭವೇತ್ ಆದಿತ್ಯಾಭಿಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಪೇಲ್ಲಕ್ಷಮನನ್ಯಧೀಃ

ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅರ್ಕೈರಷ್ಟಶತಂ ಜಪ್ತ್ವಾ ಜುಹ್ವನ್ವ್ಯಾಧೇರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ಸಮಸ್ತವ್ಯಾಧಿಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಪಲಾಶಸಮಿಧೈರ್ ನರಃ

ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ರೋಗ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪಲಾಶದ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹುತ್ವಾ ದಶಸಹಸ್ರಂ ತು ನಿರೋಗೀ ಮನುಜೋ ಭವೇತ್ ನಿತ್ಯಮಷ್ಟಶತಂ ಜಪ್ತ್ವಾ ಪಿಬೇದ್ ಅಮ್ಭೋ ಽರ್ಕಸನ್ನಿಧೌ

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮನುಷ್ಯನು ರೋಗರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರತಿದಿನ ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಕು.

ಔದರ್ಯೈರ್ವ್ಯಾಧಿಭಿಃ ಸರ್ವೈರ್ ಮಾಸೇನೈಕೇನ ಮುಚ್ಯತೇ ಏಕಾದಶೇನ ಭುಞ್ಜೀಯಾದ್ ಅನ್ನಂ ಚೈವಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಮ್

ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ, ಮಂತ್ರಪೂತ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.