ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸುಕೃತಾನಿ ಹರನ್ತ್ಯೇತೇ ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟಾಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ತು ಉಷ್ಣೀಷೀ ಕಞ್ಚುಕೀ ನಗ್ನೋ ಮುಕ್ತಕೇಶೋ ಮಲಾವೃತಃ

ಇವುಗಳು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಟ್ಟಿದರೆ, ಅವರ ಪುಣ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಪೇಟಾ ಹಾಕಿದವನು, ಜಾಕೆಟ್ ಧರಿಸಿದವನು, ಬೆತ್ತಲೆಯಾದವನು, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿದವನು, ಅಥವಾ ಕಳೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವನೂ ಕೂಡ,

ಅಪವಿತ್ರಕರೋ ಽಶುದ್ಧಃ ಪ್ರಲಪನ್ನ ಜಪೇತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ರೋಧೋ ಮದಃ ಕ್ಷುಧಾ ತನ್ದ್ರಾ ನಿಷ್ಠೀವನವಿಜೃಮ್ಭಣೇ

ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಅಶುದ್ಧನಾದವನು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವವನು, ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಮದ್ಯಪಾನದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಉಗುಳುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಜಂಭಿಸುತ್ತಾ ಜಪ ಮಾಡುವವನು,

ಶ್ವನೀಚದರ್ಶನಂ ನಿದ್ರಾ ಪ್ರಲಾಪಾಸ್ತೇ ಜಪದ್ವಿಷಃ ಏತೇಷಾಂ ಸಂಭವೇ ವಾಪಿ ಕುರ್ಯಾತ್ಸೂರ್ಯಾದಿದರ್ಶನಮ್

ನಾಯಿ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡುವವನು, ನಿದ್ರಿಸುವವನು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವವನು—ಇವರು ಜಪದ ಶತ್ರುಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅಥವಾ ಇತರ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ವಾ ಜಪೇಚ್ಛೇಷಂ ಕೃತ್ವಾ ವಾ ಪ್ರಾಣಸಂಯಮಮ್ ಸೂರ್ಯೋ ಽಗ್ನಿಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾಶ್ಚೈವ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರತಾರಕಾಃ

ಅಥವಾ, ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರ, ಗ್ರಹಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು—

ಏತೇ ಜ್ಯೋತೀಂಷಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾನಿ ವಿದ್ವದ್ಭಿರ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಸಾರ್ಯ ಪಾದೌ ನ ಜಪೇತ್ ಕುಕ್ಕುಟಾಸನ ಏವ ಚ

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ವಸ್ತುಗಳೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಕೋಳಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಜಪ ಮಾಡಬಾರದು.

ಅನಾಸನಃ ಶಯಾನೋ ವಾ ರಥ್ಯಾಯಾಂ ಶೂದ್ರಸನ್ನಿಧೌ ರಕ್ತಭೂಮ್ಯಾಂ ಚ ಖಟ್ವಾಯಾಂ ನ ಜಪೇಜ್ಜಾಪಕಸ್ ತಥಾ

ಆಸನವಿಲ್ಲದೆ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕಲೆದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಜಪ ಮಾಡಬಾರದು.

ಆಸನಸ್ಥೋ ಜಪೇತ್ಸಮ್ಯಕ್ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಗತಮಾನಸಃ ಕೌಶೇಯಂ ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಂ ವಾ ಚೈಲಂ ತೌಲಮಥಾಪಿ ವಾ

ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಸನವು ರೇಷ್ಮೆ, ಹುಲಿ ಚರ್ಮ, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿರುವದಾಗಿರಬಹುದು.

ದಾರವಂ ತಾಲಪರ್ಣಂ ವಾ ಆಸನಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಂ ತು ಗುರೋಃ ಪೂಜಾ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಹಿತಮಿಚ್ಛತಾ

ಅಥವಾ, ಮರದಿಂದ ಅಥವಾ ತಾಳೆ ಎಲೆಯಿಂದ ಕೂಡ ಆಸನ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮೂರು ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಯೋ ಗುರುಃ ಸ ಶಿವಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಯಃ ಶಿವಃ ಸ ಗುರುಃ ಸ್ಮೃತಃ ಯಥಾ ಶಿವಸ್ ತಥಾ ವಿದ್ಯಾ ಯಥಾ ವಿದ್ಯಾ ತಥಾ ಗುರುಃ

ಯಾರು ಗುರುವೋ ಅವನೇ ಶಿವನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಯಾರು ಶಿವನೋ ಅವನೇ ಗುರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ, ವಿದ್ಯೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ವಿದ್ಯೆ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಗುರುವೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಶಿವವಿದ್ಯಾಗುರೋಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸದೃಶಂ ಫಲಮ್ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ದೇವಿ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಯೋ ಹಿ ಸಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಶಿವ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಗುರುನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಕ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವವನು.

ಸಗುಣೋ ನಿರ್ಗುಣೋ ವಾಪಿ ತಸ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್ ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಯಸ್ತು ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಮನಸಾಪಿ ನ ಲಙ್ಘಯೇತ್

ಗುರು ಗುಣಗಳಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಗುಣಾತೀತನಾಗಿರಲಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಧರಿಸಬೇಕು. ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಾರದು.

ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಮಶ್ನುತೇ ಗಚ್ಛಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಸ್ವಪನ್ ಭುಞ್ಜನ್ ಯದ್ಯತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್

ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವವನು ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ,

ಸಮಕ್ಷಂ ಯದಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಗುರ್ವನುಜ್ಞಯಾ ಗುರೋರ್ದೇವಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ನ ಯಥೇಷ್ಟಾಸನೋ ಭವೇತ್

ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಗುರುನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಗುರು ಅಥವಾ ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಗುರುರ್ದೇವೋ ಯತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತದ್ಗೃಹಂ ದೇವಮನ್ದಿರಮ್ ಪಾಪಿನಾ ಚ ಯಥಾಸಂಗಾತ್ ತತ್ಪಾಪೈಃ ಪತನಂ ಭವೇತ್

ಗುರುವೇ ದೇವರು ಎಂಬುದರಿಂದ, ಅವನ ಮನೆ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ. ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ.

ತದ್ವದಾಚಾರ್ಯಸಂಗೇನ ತದ್ಧರ್ಮಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್ ಯಥೈವ ವಹ್ನಿಸಂಪರ್ಕಾನ್ ಮಲಂ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಞ್ಚನಮ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಆಚಾರ್ಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳ್ಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹೇಗೆ ಮಲಿನತೆ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.

ತಥೈವ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಾತ್ ಪಾಪಂ ತ್ಯಜತಿ ಮಾನವಃ ಯಥಾ ವಹ್ನಿಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಘೃತಕುಂಭೋ ವಿಲೀಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವವನು ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಬೆಂಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟ ತುಪ್ಪದ ಕುಂಭವು ಕರಗುವಂತೆ.

ತಥಾ ಪಾಪಂ ವಿಲೀಯೇತ ಆಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ಯಥಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿತೋ ವಹ್ನಿರ್ ವಿಷ್ಠಾಂ ಕಾಷ್ಠಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್

ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಬೆಂಕಿಯು ಹಸುಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮರವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ.

ಗುರುಸ್ತುಷ್ಟೋ ದಹತ್ಯೇವಂ ಪಾಪಂ ತನ್ಮನ್ತ್ರತೇಜಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹರಿಸ್ ತಥಾ ರುದ್ರೋ ದೇವಾಶ್ ಚ ಮುನಯಸ್ ತಥಾ

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ; ಇದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಹರಿಹ, ರುದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಕುರ್ವನ್ತ್ಯನುಗ್ರಹಂ ತುಷ್ಟಾ ಗುರೌ ತುಷ್ಟೇ ನ ಸಂಶಯಃ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಗುರೋಃ ಕ್ರೋಧಂ ನ ಕಾರಯೇತ್

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಕೈಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಗುರುಗೆ ಕೋಪ ಉಂಟಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೇನ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಆಯುಃಶ್ರೀಜ್ಞಾನಸತ್ಕ್ರಿಯಾಃ ತತ್ಕ್ರೋಧಂ ಯೇ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇಷಾಂ ಯಜ್ಞಾಶ್ ಚ ನಿಷ್ಫಲಾಃ

ಗುರುವಿನ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ; ಅವರ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವರ ಯಜ್ಞಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತವೆ.

ಜಪಾನ್ಯನಿಯಮಾಶ್ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಗುರೋರ್ವಿರುದ್ಧಂ ಯದ್ವಾಕ್ಯಂ ನ ವದೇತ್ಸರ್ವಯತ್ನತಃ

ಇಲ್ಲಿ ಜಪ ಅಥವಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ; ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಗುರುಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು.

ವದೇದ್ ಯದಿ ಮಹಾಮೋಹಾದ್ ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ಚಿತ್ತೇನೈವ ಚ ವಿತ್ತೇನ ತಥಾ ವಾಚಾ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ

ಯಾರಾದರೂ ಭಾರೀ ಮೋಹದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ, ಅವರು ರೌರವ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹಣದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ—

ಮಿಥ್ಯಾ ನ ಕಾರಯೇದ್ದೇವಿ ಕ್ರಿಯಯಾ ಚ ಗುರೋಃ ಸದಾ ದುರ್ಗುಣೇ ಖ್ಯಾಪಿತೇ ತಸ್ಯ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಶತಭಾಗ್ಭವೇತ್

ದೇವಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಗೆ ತಪ್ಪು ಹೇಳಬಾರದು, ಅಥವಾ ಅವರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಬಾರದು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಗುಣಗಳು ನೂರರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಗುಣೇ ತು ಖ್ಯಾಪಿತೇ ತಸ್ಯ ಸಾರ್ವಗುಣ್ಯಫಲಂ ಭವೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಆದಿಷ್ಟೋ ವಾ ನ ವಾ ಸದಾ

ಆದರೆ ಗುರುನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಗುರುಗೆ ಹಿತವಾದದು, ಪ್ರೀತಿಯದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಅವರು ಹೇಳಿದರೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ.

ಅಸಮಕ್ಷಂ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ಗುರೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾನ್ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ

ಗುರು ಎದುರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಕೈಯಿಂದ ಗುರುಗೆ ಹಿತವಾದದು, ಪ್ರೀತಿಯದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕುರ್ವನ್ಪತತ್ಯಧೋ ಗತ್ವಾ ತತ್ರೈವ ಪರಿವರ್ತತೇ ತಸ್ಮಾತ್ಸ ಸರ್ವದೋಪಾಸ್ಯೋ ವನ್ದನೀಯಶ್ ಚ ಸರ್ವದಾ

ಹೀಗಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಽಪ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ವದೇತ್ತದ್ವಿಮುಖೋ ಗುರುಮ್ ಏವಮಾಚಾರವಾನ್ ಭಕ್ತೋ ನಿತ್ಯಂ ಜಪಪರಾಯಣಃ

ಗುರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡಬೇಕು, ಅವರಿಂದ ದೂರವಾಗಬಾರದು; ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು—

ಗುರುಪ್ರಿಯಕರೋ ಮನ್ತ್ರಂ ವಿನಿಯೋಕ್ತುಂ ತತೋ ಽರ್ಹತಿ ವಿನಿಯೋಗಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಿದ್ಧಮನ್ತ್ರಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಗುರು ಸಂತೋಷಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದವನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಲು ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಈಗ ನಾನು ಮಂತ್ರದ ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಮಂತ್ರದ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೌರ್ಬಲ್ಯಂ ಯಾತಿ ತನ್ಮನ್ತ್ರಂ ವಿನಿಯೋಗಮಜಾನತಃ ಯಸ್ಯ ಯೇನ ವಿಯುಞ್ಜೀತ ಕಾರ್ಯೇಣ ತು ವಿಶೇಷತಃ

ಯಾರು ಮಂತ್ರದ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಬಳಸಿದರೆ, ಆ ಮಂತ್ರ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅದರ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.