ಉದಯಾಸ್ತಮಯಾತ್ಪೂರ್ವಮ್ ಆರಮ್ಯ ವಿಧಿನಾ ಶುಚಿಃ ಕಾಮಾನ್ಮೋಹಾದ್ಭಯಾಲ್ಲೋಭಾತ್ ಸಂಧ್ಯಾಂ ನಾತಿಕ್ರಮೇದ್ದ್ವಿಜಃ
ಸೂರ್ಯೋದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ವಿಧಿಯಂತೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆಸೆ, ಮೋಹ, ಭಯ, ಲೋಭ ಇವುಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.
ಸಂಧ್ಯಾತಿಕ್ರಮಣಾದ್ವಿಪ್ರೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾತ್ಪತತೇ ಯತಃ ಅಸತ್ಯಂ ನ ವದೇತ್ ಕಿಂಚಿನ್ ನ ಸತ್ಯಂ ಚ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್
ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಬಾರದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಉಳಿಸಬೇಕು.
ಯತ್ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಇತ್ಯಾಹುರ್ ಅಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮದೂಷಣಮ್ ಅನೃತಂ ಪರುಷಂ ಶಾಠ್ಯಂ ಪೈಶುನ್ಯಂ ಪಾಪಹೇತುಕಮ್
ಸತ್ಯವೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಸತ್ಯವು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು, ಕಠಿಣ ಮಾತು, ವಂಚನೆ, ಅಪವಾದ ಮತ್ತು ಪಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಪರದಾರಾನ್ಪರದ್ರವ್ಯಂ ಪರಹಿಂಸಾಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ಕ್ವಚಿಚ್ಚಾಪಿ ನ ಕುರ್ವೀತ ವಾಚಾ ಚ ಮನಸಾ ತಥಾ
ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕಳವು, ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು — ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ.
ಶೂದ್ರಾನ್ನಂ ಯಾತಯಾಮಾನ್ನಂ ನೈವೇದ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇವ ಚ ಗಣಾನ್ನಂ ಸಮುದಾಯಾನ್ನಂ ರಾಜಾನ್ನಂ ಚ ವಿವರ್ಜಯೇತ್
ಶೂದ್ರರಿಂದ ಬಂದ ಅನ್ನ, ಹಳಸಿದ ಅನ್ನ, ನೈವೇದ್ಯ, ಶ್ರಾದ್ಧದ ಅನ್ನ, ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನ, ಸಮಾರಂಭದ ಅನ್ನ, ರಾಜರಿಂದ ದೊರಕುವ ಅನ್ನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
ಅನ್ನಶುದ್ಧೌ ಸತ್ತ್ವಶುದ್ಧಿರ್ ನ ಮೃದಾ ನ ಜಲೇನ ವೈ ಸತ್ತ್ವಶುದ್ಧೌ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಿಸ್ ತತೋ ಽನ್ನಂ ಪರಿಶೋಧಯೇತ್
ಅನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದರೆ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದಾಗ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.
ರಾಜಪ್ರತಿಗ್ರಹೈರ್ ದಗ್ಧಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ ಸ್ವಿನ್ನಾನಾಮಪಿ ಬೀಜಾನಾಂ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ರಾಜರಿಂದ ಕೊಡುಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಸುಡಿದ ಬೀಜಗಳಂತೆ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ರಾಜಪ್ರತಿಗ್ರಹೋ ಘೋರೋ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಚಾದೌ ವಿಷೋಪಮಃ ಬುಧೇನ ಪರಿಹರ್ತವ್ಯಃ ಶ್ವಮಾಂಸಂ ಚಾಪಿ ವರ್ಜಯೇತ್
ರಾಜರಿಂದ ಕೊಡುಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಭಯಾನಕ, ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಷದಂತೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ನಾಯಿಮಾಂಸವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಾರದು.
ಅಸ್ನಾತ್ವಾ ನ ಚ ಭುಞ್ಜೀಯಾದ್ ಅಜಪೋ ಽಗ್ನಿಮಪೂಜ್ಯ ಚ ಪರ್ಣಪೃಷ್ಠೇ ನ ಭುಞ್ಜೀಯಾದ್ ರಾತ್ರೌ ದೀಪಂ ವಿನಾ ತಥಾ
ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ, ಎಲೆ ಹಿನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ದೀಪವಿಲ್ಲದೆ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು.
ಭಿನ್ನಭಾಣ್ಡೇ ಚ ರಥ್ಯಾಯಾಂ ಪತಿತಾನಾಂ ಚ ಸಂನಿಧೌ ಶೂದ್ರಶೇಷಂ ನ ಭುಞ್ಜೀಯಾತ್ ಸಹಾನ್ನಂ ಶಿಶುಕೈರಪಿ
ಒಡೆದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಪತನರಾದವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರರ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಊಟವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು.
ಶುದ್ಧಾನ್ನಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಮ್ ಅಶ್ನೀಯಾತ್ ಸಂಸ್ಕೃತಂ ಚಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಮ್ ಭೋಕ್ತಾ ಶಿವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಮೌನೀ ಚೈಕಾಗ್ರಮಾನಸಃ
ಶುದ್ಧವಾದ, ಸೊಪ್ಪುಳ್ಳ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು, "ನಾನು ಶಿವನು, ಭೋಜಕನು" ಎಂದು ನೆನೆಸಿ, ಮೌನದಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿನ್ನಬೇಕು.
ಆಸ್ಯೇನ ನ ಪಿಬೇತ್ತೋಯಂ ತಿಷ್ಠನ್ನಞ್ಜಲಿನಾಪಿ ವಾ ವಾಮಹಸ್ತೇನ ಶಯ್ಯಾಯಾಂ ತಥೈವಾನ್ಯಂಕರೇಣ ವಾ
ನೇರವಾಗಿ ಬಾಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು; ನಿಂತುಕೊಂಡು ಅಂಜಲಿಯಿಂದ, ಎಡಕೈಯಿಂದ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಅಂಗದಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು.
ವಿಭೀತಕಾರ್ಕಕಾರಞ್ಜಸ್ನುಹಿಚ್ಛಾಯಾಂ ನ ಚಾಶ್ರಯೇತ್ ಸ್ತಂಭದೀಪಮನುಷ್ಯಾಣಾಮ್ ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ತಥಾ
ವಿಭೀತಕ, ಅರ್ಕ, ಕಾರಂಜ, ಸ್ನುಹಿ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಕಂಬ, ದೀಪ, ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು.
ಏಕೋ ನ ಗಚ್ಛೇದಧ್ವಾನಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ನೋತ್ತರೇನ್ನದೀಮ್ ನಾವರೋಹೇತ ಕೂಪಾದಿಂ ನಾರೋಹೇದುಚ್ಚಪಾದಪಾನ್
ಒಬ್ಬನೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಕೈಗಳಿಂದ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬಾರದು; ಬಾವಿ ಅಥವಾ ಇಂತಹ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಎತ್ತರದ ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಬಾರದು.
ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಜಲದೇವಾನಾಂ ಗುರೂಣಾಂ ವಿಮುಖಃ ಶುಭೇ ನ ಕುರ್ಯಾದಿಹ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಜಪಕರ್ಮ ಶುಭಾನಿ ವಾ
ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಶುಭ ಕಾರ್ಯ, ಜಪ ಅಥವಾ ಹವನ ಮಾಡಬಾರದು.
ಅಗ್ನೌ ನ ತಾಪಯೇತ್ಪಾದೌ ಹಸ್ತಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ನ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ ಅಗ್ನೇರ್ನೋಚ್ಛ್ರಯಮ್ ಆಸೀತ ನಾಗ್ನೌ ಕಿಂಚಿನ್ ಮಲಂ ತ್ಯಜೇತ್
ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡಬಾರದು; ಕಾಲು ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು; ಅಗ್ನಿಗಿಂತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅಶುದ್ಧ ವಸ್ತು ಹಾಕಬಾರದು.
ನ ಜಲಂ ತಾಡಯೇತ್ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ನಾಂಭಸ್ಯಙ್ಗಮಲಂ ತ್ಯಜೇತ್ ಮಲಂ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯೇತ್ ತೀರೇ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್
ಕಾಲಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹೊಡೆಯಬಾರದು; ದೇಹದ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬಾರದು; ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು, ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ನಖಾಗ್ರಕೇಶನಿರ್ಧೂತಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರಘಟೋದಕಮ್ ಅಶ್ರೀಕರಂ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಮ್ ಅಶುದ್ಧಂ ಸಂಸ್ಪೃಶೇದ್ಯದಿ
ನಖ, ಕೂದಲು, ಸ್ನಾನದ ನಂತರದ ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ನೀರು ಮಾನವರಿಗೆ ಅಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಜಾಶ್ವಾನಖುರೋಷ್ಟ್ರಾಣಾಂ ಮಾರ್ಜನಾತ್ ತುಷರೇಣುಕಾನ್ ಸಂಸ್ಪೃಶೇದ್ ಯದಿ ಮೂಢಾತ್ಮಾ ಶ್ರಿಯಂ ಹನ್ತಿ ಹರೇರಪಿ
ಮೇಷ, ಕುದುರೆ, ಒಂಟೆ, ಮತ್ತು ಒಡೆಯದ ಕರುಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಒಡೆಯುವ ಧೂಳು ಅಥವಾ ಹುರಳನ್ನು ಮೂಢ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೇ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಹರಿಯು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಸಹ.
ಮಾರ್ಜಾರಶ್ ಚ ಗೃಹೇ ಯಸ್ಯ ಸೋ ಽಪ್ಯನ್ತ್ಯಜಸಮೋ ನರಃ ಭೋಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾನ್ ಮಾರ್ಜಾರಸಂನಿಧೌ ಯದಿ
ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಬೆಕ್ಕು ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಅಂಟ್ಯಜನಿಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ಎಣಿಸಬೇಕು. ಬೆಕ್ಕಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟ ಕೊಡುತ್ತಾರೋ,
ತಚ್ಚಾಣ್ಡಾಲಸಮಂ ಜ್ಞೇಯಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಸ್ಫಿಗ್ವಾತಂ ಶೂರ್ಪವಾತಂ ಚ ವಾತಂ ಪ್ರಾಣಮುಖಾನಿಲಮ್
ಅದು ಅಂಟ್ಯಜನಿಗೆ ಊಟ ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಬಾರದು. ಹಿಂಬದಿಯ ಗಾಳಿ, ಚಕ್ಕುಲಿಯ ಗಾಳಿ, ಅಥವಾ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಉಸಿರಿನ ಗಾಳಿ,
ಸುಕೃತಾನಿ ಹರನ್ತ್ಯೇತೇ ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟಾಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ತು ಉಷ್ಣೀಷೀ ಕಞ್ಚುಕೀ ನಗ್ನೋ ಮುಕ್ತಕೇಶೋ ಮಲಾವೃತಃ
ಇವುಗಳು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಟ್ಟಿದರೆ, ಅವರ ಪುಣ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಪೇಟಾ ಹಾಕಿದವನು, ಜಾಕೆಟ್ ಧರಿಸಿದವನು, ಬೆತ್ತಲೆಯಾದವನು, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿದವನು, ಅಥವಾ ಕಳೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವನೂ ಕೂಡ,
ಅಪವಿತ್ರಕರೋ ಽಶುದ್ಧಃ ಪ್ರಲಪನ್ನ ಜಪೇತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ರೋಧೋ ಮದಃ ಕ್ಷುಧಾ ತನ್ದ್ರಾ ನಿಷ್ಠೀವನವಿಜೃಮ್ಭಣೇ
ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಅಶುದ್ಧನಾದವನು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವವನು, ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಮದ್ಯಪಾನದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಉಗುಳುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಜಂಭಿಸುತ್ತಾ ಜಪ ಮಾಡುವವನು,
ಶ್ವನೀಚದರ್ಶನಂ ನಿದ್ರಾ ಪ್ರಲಾಪಾಸ್ತೇ ಜಪದ್ವಿಷಃ ಏತೇಷಾಂ ಸಂಭವೇ ವಾಪಿ ಕುರ್ಯಾತ್ಸೂರ್ಯಾದಿದರ್ಶನಮ್
ನಾಯಿ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡುವವನು, ನಿದ್ರಿಸುವವನು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವವನು—ಇವರು ಜಪದ ಶತ್ರುಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅಥವಾ ಇತರ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ಆಚಮ್ಯ ವಾ ಜಪೇಚ್ಛೇಷಂ ಕೃತ್ವಾ ವಾ ಪ್ರಾಣಸಂಯಮಮ್ ಸೂರ್ಯೋ ಽಗ್ನಿಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾಶ್ಚೈವ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರತಾರಕಾಃ
ಅಥವಾ, ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರ, ಗ್ರಹಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು—
ಏತೇ ಜ್ಯೋತೀಂಷಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾನಿ ವಿದ್ವದ್ಭಿರ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಸಾರ್ಯ ಪಾದೌ ನ ಜಪೇತ್ ಕುಕ್ಕುಟಾಸನ ಏವ ಚ
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ವಸ್ತುಗಳೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಕೋಳಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಜಪ ಮಾಡಬಾರದು.
ಅನಾಸನಃ ಶಯಾನೋ ವಾ ರಥ್ಯಾಯಾಂ ಶೂದ್ರಸನ್ನಿಧೌ ರಕ್ತಭೂಮ್ಯಾಂ ಚ ಖಟ್ವಾಯಾಂ ನ ಜಪೇಜ್ಜಾಪಕಸ್ ತಥಾ
ಆಸನವಿಲ್ಲದೆ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಶೂದ್ರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ಕಲೆದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಜಪ ಮಾಡಬಾರದು.
ಆಸನಸ್ಥೋ ಜಪೇತ್ಸಮ್ಯಕ್ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಗತಮಾನಸಃ ಕೌಶೇಯಂ ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಂ ವಾ ಚೈಲಂ ತೌಲಮಥಾಪಿ ವಾ
ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಸನವು ರೇಷ್ಮೆ, ಹುಲಿ ಚರ್ಮ, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿರುವದಾಗಿರಬಹುದು.
ದಾರವಂ ತಾಲಪರ್ಣಂ ವಾ ಆಸನಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಂ ತು ಗುರೋಃ ಪೂಜಾ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಹಿತಮಿಚ್ಛತಾ
ಅಥವಾ, ಮರದಿಂದ ಅಥವಾ ತಾಳೆ ಎಲೆಯಿಂದ ಕೂಡ ಆಸನ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮೂರು ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಯೋ ಗುರುಃ ಸ ಶಿವಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಯಃ ಶಿವಃ ಸ ಗುರುಃ ಸ್ಮೃತಃ ಯಥಾ ಶಿವಸ್ ತಥಾ ವಿದ್ಯಾ ಯಥಾ ವಿದ್ಯಾ ತಥಾ ಗುರುಃ
ಯಾರು ಗುರುವೋ ಅವನೇ ಶಿವನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಯಾರು ಶಿವನೋ ಅವನೇ ಗುರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ, ವಿದ್ಯೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ವಿದ್ಯೆ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಗುರುವೂ ಹಾಗೆಯೇ.