ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಗೃಹೇ ಜಪಃ ಸಮಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ಗೋಷ್ಠೇ ಶತಗುಣಂ ಭವೇತ್ ನದ್ಯಾಂ ಶತಸಹಸ್ರಂ ತು ಅನನ್ತಃ ಶಿವಸನ್ನಿಧೌ

ಮನೆದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸಮಾನ ಫಲಕೊಡುತ್ತದೆ; ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು; ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು; ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನಂತವಾದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸಮುದ್ರತೀರೇ ದೇವಹ್ರದೇ ಗಿರೌ ದೇವಾಲಯೇಷು ಚ ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಜಪಃ ಕೋಟಿಗುಣೋ ಭವೇತ್

ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಸ್ಯ ಸಂನಿಧಾನೇ ಚ ಸೂರ್ಯಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಗುರೋರಪಿ ದೀಪಸ್ಯ ಗೋರ್ಜಲಸ್ಯಾಪಿ ಜಪಕರ್ಮ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ

ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ, ಗುರುನ ಮುಂದೆ, ದೀಪದ ಮುಂದೆ, ಹಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಬಳಿ ಜಪಮಾಡುವುದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾಗಿದೆ.

ಅಙ್ಗುಲೀಜಪಸಂಖ್ಯಾನಮ್ ಏಕಮೇಕಂ ಶುಭಾನನೇ ರೇಖೈರಷ್ಟಗುಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪುತ್ರಜೀವಫಲೈರ್ ದಶ

ಬೆರಳುಗಳ ಮೇಲೆ ಜಪವನ್ನು ಎಣಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಬೆರಳಿನ ರೇಖೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಂಟುಪಟ್ಟು; ಪುತ್ರಜೀವದ ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಎಣಿಸಿದರೆ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶತಂ ವೈ ಶಙ್ಖಮಣಿಭಿಃ ಪ್ರವಾಲೈಶ್ ಚ ಸಹಸ್ರಕಮ್ ಸ್ಫಾಟಿಕೈರ್ ದಶಸಾಹಸ್ರಂ ಮೌಕ್ತಿಕೈರ್ಲಕ್ಷಮುಚ್ಯತೇ

ಶಂಖ ಅಥವಾ ಮಣಿಗಳಿಂದ ನೂರು, ಪಗಡಿಗಳಿಂದ ಸಾವಿರ, ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪದ್ಮಾಕ್ಷೈರ್ದಶಲಕ್ಷಂ ತು ಸೌವರ್ಣೈಃ ಕೋಟಿರುಚ್ಯತೇ ಕುಶಗ್ರನ್ಥ್ಯಾ ಚ ರುದ್ರಾಕ್ಷೈರ್ ಅನನ್ತಗುಣಮುಚ್ಯತೇ

ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೋಟಿ, ಕುಶದ ಗಾಂಠಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯಿಂದ ಅನಂತ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸಪ್ತವಿಂಶತಿ ಪೌಷ್ಟಿಕಮ್ ತ್ರಿಂಶಚ್ಚ ಧನಸಂಪತ್ತ್ಯೈ ಪಞ್ಚಾಶಚ್ಚಾಭಿಚಾರಿಕಮ್

ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ, ಮೂವತ್ತು ಬಾರಿ ಧನಸಂಪತ್ತು, ಐವತ್ತು ಬಾರಿ ಆಭಿಚಾರಿಕ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತತ್ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖಂ ವಶ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಂ ಚಾಭಿಚಾರಿಕಮ್ ಪಶ್ಚಿಮಂ ಧನದಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ಉತ್ತರಂ ಶಾನ್ತಿಕಂ ಭವೇತ್

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ವಶೀಕರಣ, ದಕ್ಷಿಣದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಭಿಚಾರಿಕ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಧನಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಂ ಮೋಕ್ಷದಂ ವಿದ್ಯಾತ್ ತರ್ಜನೀ ಶತ್ರುನಾಶನೀ ಮಧ್ಯಮಾ ಧನದಾ ಶಾನ್ತಿಂ ಕರೋತ್ಯೇಷಾ ಹ್ಯ್ ಅನಾಮಿಕಾ

ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ತರ್ಜನಿಯು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಧ್ಯಮಾ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅನಾಮಿಕೆಯಿಂದ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಕನಿಷ್ಠಾ ರಕ್ಷಣೀಯಾ ಸಾ ಜಪಕರ್ಮಣಿ ಶೋಭನೇ ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಜಪೇಜ್ಜಪ್ಯಮ್ ಅನ್ಯೈರಙ್ಗುಲಿಭಿಃ ಸಹ

ಕನಿಷ್ಠ ಬೆರಳನ್ನು ಜಪ ಮಾಡುವಾಗ ಕಾಯಬೇಕು, ಓ ಶುಭವತಿಯೆ; ಜಪವನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳುಗಳ ಸಹಿತ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ವಿನಾ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ತದಫಲಂ ಯತಃ ಶೃಣುಷ್ವ ಸರ್ವಯಜ್ಞೇಭ್ಯೋ ಜಪಯಜ್ಞೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಅಂಗುಷ್ಠವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಕೇಳು.

ಹಿಂಸಯಾ ತೇ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಜಪಯಜ್ಞೋ ನ ಹಿಂಸಯಾ ಯಾವನ್ತಃ ಕರ್ಮಯಜ್ಞಾಃ ಸ್ಯುಃ ಪ್ರದಾನಾನಿ ತಪಾಂಸಿ ಚ

ಹಿಂಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಜಪಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹಿಂಸೆಯಿರುವ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಜಪದ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಕರ್ಮಯಜ್ಞಗಳು, ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳು—

ಸರ್ವೇ ತೇ ಜಪಯಜ್ಞಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಾಚಿಕಸ್ಯೈವ ಜಪಯಜ್ಞಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಮ್

—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಜಪಯಜ್ಞದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ವಾಚಿಕ ಜಪಯಜ್ಞದ ಮಹಿಮೆ ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೋಪಾಂಶುಃ ಸಹಸ್ರೋ ಮಾನಸಃ ಸ್ಮೃತಃ ಯದ್ ಉಚ್ಚನೀಚಸ್ವರಿತೈಃ ಶಬ್ದೈಃ ಸ್ಪಷ್ಟಪದಾಕ್ಷರೈಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ತುಸು ತುಸು ತುಟಿಗಳನ್ನು ಚಲಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಜಪವು ವಾಚಿಕಕ್ಕಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಜಪವು ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವಾಚಿಕ ಜಪವು ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮನ್ತ್ರಮುಚ್ಚಾರಯೇದ್ವಾಚಾ ಜಪಯಜ್ಞಃ ಸ ವಾಚಿಕಃ ಶನೈರುಚ್ಚಾರಯೇನ್ಮನ್ತ್ರಮ್ ಈಷದ್ ಓಷ್ಠೌ ತು ಚಾಲಯೇತ್

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸುವುದನ್ನು ವಾಚಿಕ ಜಪವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ತುಟಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಚಲಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಕಿಂಚಿತ್ ಕರ್ಣಾನ್ತರಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ಉಪಾಂಶುಃ ಸ ಜಪಃ ಸ್ಮೃತಃ ಧಿಯಾ ಯದಕ್ಷರಶ್ರೇಣ್ಯಾ ವರ್ಣಾದ್ವರ್ಣಂ ಪದಾತ್ಪದಮ್

ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ ತಾನೇ ಕೇಳಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಉಪಾಂಶು ಜಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವನ್ನು, ಪದವನ್ನು ಪದವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಜಪಿಸುವಾಗ—

ಶಬ್ದಾರ್ಥಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ಭೂಯಃ ಸ ತೂಕ್ತೋ ಮಾನಸೋ ಜಪಃ ತ್ರಯಾಣಾಂ ಜಪಯಜ್ಞಾನಾಂ ಶ್ರೇಯಾನ್ ಸ್ಯಾದುತ್ತರೋತ್ತರಃ

—ಪದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಮಾನಸ ಜಪವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂರು ಜಪಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಂದಿನದು ಹಿಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಭವೇದ್ಯಜ್ಞವಿಶೇಷೇಣ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಂ ತತ್ಫಲಸ್ಯ ಚ ಜಪೇನ ದೇವತಾ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ತೂಯಮಾನಾ ಪ್ರಸೀದತಿ

ಪ್ರತಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಆದ ವಿಶೇಷತೆ ಮತ್ತು ಫಲವಿದೆ; ಜಪದಿಂದ ದೇವತೆ ಸದಾ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಸನ್ನಾ ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾನ್ ದದ್ಯಾನ್ಮುಕ್ತಿಂ ಚ ಶಾಶ್ವತೀಮ್ ಯಕ್ಷರಕ್ಷಃಪಿಶಾಚಾಶ್ ಚ ಗ್ರಹಾಃ ಸರ್ವೇ ಚ ಭೀಷಣಾಃ ಜಾಪಿನಂ ನೋಪಸರ್ಪನ್ತಿ ಭಯಭೀತಾಃ ಸಮನ್ತತಃ

ದೇವತೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಅಪಾರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಎಲ್ಲ ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಗ್ರಹಗಳು ಜಪಿಸುವವನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಜಪೇನ ಭೋಗಾನ್ ಜಯತೇ ಚ ಮೃತ್ಯುಂ ಜಪೇನ ಸಿದ್ಧಿಂ ಲಭತೇ ಚ ಮುಕ್ತಿಮ್

ಜಪದಿಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು, ಮರಣವನ್ನೂ ಜಯಿಸಬಹುದು; ಜಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಏವಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಶಿವಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜಪವಿಧಿಕ್ರಮಮ್

ಹೀಗೆ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜಪದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದು—

ಸದಾಚಾರೀ ಜಪನ್ನಿತ್ಯಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಭದ್ರಂ ಸಮಶ್ನುತೇ ಸದಾಚಾರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಮ್ಯಗ್ಧರ್ಮಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸತ್ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಪಮಾಡುತ್ತಾ, ಧ್ಯಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ಸದುಪಾಯವಾದ ಧರ್ಮ ಸಾಧನವಾದ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯಸ್ಮಾದಾಚಾರಹೀನಸ್ಯ ಸಾಧನಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ಭವೇತ್ ಆಚಾರಃ ಪರಮೋ ಧರ್ಮ ಆಚಾರಃ ಪರಮಂ ತಪಃ

ಯಾರಲ್ಲಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಸಾಧನೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಸತ್ಕಾರ್ಯವೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ, ಸತ್ಕಾರ್ಯವೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು.

ಆಚಾರಃ ಪರಮಾ ವಿದ್ಯಾ ಆಚಾರಃ ಪರಮಾ ಗತಿಃ ಸದಾಚಾರವತಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಸರ್ವತ್ರಾಪ್ಯಭಯಂ ಭವೇತ್

ಸತ್ಕಾರ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ಯೆ, ಸತ್ಕಾರ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗ. ಸದಾಚಾರವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.

ತದ್ವದಾಚಾರಹೀನಾನಾಂ ಸರ್ವತ್ರೈವ ಭಯಂ ಭವೇತ್ ಸದಾಚಾರೇಣ ದೇವತ್ವಮ್ ಋಷಿತ್ವಂ ಚ ವರಾನನೇ

ಆದರೆ ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯವಿರುತ್ತದೆ. ಸದಾಚಾರದಿಂದ ದೇವತ್ವ ಮತ್ತು ಋಷಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಸುಂದರೆಯೆ.

ಉಪಯಾನ್ತಿ ಕುಯೋನಿತ್ವಂ ತದ್ವದ್ ಆಚಾರಲಙ್ಘನಾತ್ ಆಚಾರಹೀನಃ ಪುರುಷೋ ಲೋಕೇ ಭವತಿ ನಿನ್ದಿತಃ

ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಸಿದ್ಧಿಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಸಮ್ಯಗಾಚಾರವಾನ್ ಭವೇತ್ ದುರ್ವೃತ್ತಃ ಶುದ್ಧಿಭೂಯಿಷ್ಠಃ ಪಾಪೀಯಾನ್ ಜ್ಞಾನದೂಷಕಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಯಾರು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸರಿಯಾದ ವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ದುಶೀಲರು ಹೊರಗೆ ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಾಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಧಾನೋಕ್ತಂ ಧರ್ಮಂ ಕುರ್ವೀತ ಯತ್ನತಃ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಯಸ್ಯ ಯದ್ವಿಹಿತಂ ಕರ್ಮ ತತ್ಕುರ್ವನ್ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ ಸದಾ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನಶೀಲಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸಾಯಂ ಪ್ರಾತಃ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ

ಯಾರು ತಮ್ಮಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನನಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯರು. ಅವರು ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು.