ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಆಕಾರೋ ನೇತ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ತು ಯಕಾರಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ಇತ್ಥಮಙ್ಗಾನಿ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ತತೋ ವೈ ಬನ್ಧಯೇದ್ದಿಶಃ

'ಅ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕಣ್ಣು, 'ಯ' ಅನ್ನು ಆಯುಧ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು.

ವಿಘ್ನೇಶೋ ಮಾತರೋ ದುರ್ಗಾ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ದೇವತಾ ದಿಶಃ ಆಗ್ನೇಯಾದಿಷು ಕೋಣೇಷು ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ವಿಘ್ನೇಶ್ವರ, ಮಾತೃಗಳು, ದುರ್ಗಾ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿನ ದೇವತೆಗಳು—ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠತರ್ಜನ್ಯಗ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸುಮುಖಂ ಶುಭಮ್ ರಕ್ಷಧ್ವಮಿತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ತು ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಶುಭವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ರಕ್ಷಿಸಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಗಲೇ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾಙ್ಗುಷ್ಠೇ ತರ್ಜನ್ಯಾದ್ಯಾಙ್ಗುಲೀಷು ಚ ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕುರ್ಯಾದೇವ ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಕಂಠದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ತರ್ಜನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳಗಳಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ನ್ಯಾಸಮಿಮಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶುಭಮ್ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವರಕ್ಷಾಕರಂ ಶಿವಮ್

ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ನ್ಯಸ್ತೇ ಮನ್ತ್ರೇ ಽಥ ಸುಭಗೇ ಶಙ್ಕರಪ್ರತಿಮೋ ಭವೇತ್ ಜನ್ಮಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಮ್ ಅಪಿ ನಶ್ಯತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಿವನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಶುದ್ಧಕಾಯೋ ದೃಢವ್ರತಃ ಜಪೇತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಚಾರ್ಯಪ್ರಸಾದತಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತದಿಂದ, ಗುರುನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹಣಂ ಶುಭೇ ಯಂ ವಿನಾ ನಿಷ್ಫಲಂ ನಿತ್ಯಂ ಯೇನ ವಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಮೂಹವಿಲ್ಲದೆ ದಿನವೂ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆಜ್ಞಾಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಮ್ ಅಮಾನಸಮ್ ಆಜ್ಞಪ್ತಂ ದಕ್ಷಿಣಾಹೀನಂ ಸದಾ ಜಪ್ತಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್

ಆಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಗುರುನಿಂದ ಕಲಿಯದೆ, ದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದ ಮಂತ್ರ ಫಲವನ್ನೇ ಕೊಡದು.

ಆಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಂ ಕ್ರಿಯಾಸಿದ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಾಸಿದ್ಧಂ ಸುಮಾನಸಮ್ ಏವಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಸಿದ್ಧಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಸಿದ್ಧಂ ಯತಸ್ತತಃ

ಆದರೆ, ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಂತ್ರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಗಮ್ಯ ಗುರುಂ ವಿಪ್ರಂ ಮನ್ತ್ರತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿನಮ್ ಜ್ಞಾನಿನಂ ಸದ್ಗುಣೋಪೇತಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರಾಯಣಮ್

ಮಂತ್ರದ ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಜ್ಞಾನಿ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗುರುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು.

ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಭಾವಶುದ್ಧಿಸಮನ್ವಿತಃ ವಾಚಾ ಚ ಮನಸಾ ಚೈವ ಕಾಯೇನ ದ್ರವಿಣೇನ ಚ

ಹೃದಯಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಆ ಗುರುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ಆಚಾರ್ಯಂ ಪೂಜಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಃ ಸರ್ವದಾತಿಪ್ರಯತ್ನತಃ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ

ಶಿಷ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಹೊಲ, ಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಧಾನ್ಯಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ವಿಭವೇ ಸತಿ

ಅಲಂಕಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಸಿದ್ಧಿಮಾತ್ಮನಃ ಪಶ್ಚಾನ್ನಿವೇದಯೇದ್ದೇವಿ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಪರಿಚ್ಛದಮ್

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಧನದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು; ನಂತರ ದೇವಿಯೆ, ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಸೊತ್ತನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ತ್ವವಞ್ಚಯನ್ ಆದದೀತ ಗುರೋರ್ಮನ್ತ್ರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೈವ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ಹೀಗೆ, ಶಕ್ತಿಯಷ್ಟು, ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಂ ಪೂಜಿತಂ ವತ್ಸರೋಷಿತಮ್ ಶುಶ್ರೂಷುಮ್ ಅನಹಙ್ಕಾರಮ್ ಉಪವಾಸಕೃಶಂ ಶುಚಿಮ್

ಹೀಗೆ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಗುರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಶುದ್ಧನಾದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸ್ನಾಪಯಿತ್ವಾ ತು ಶಿಷ್ಯಾಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಪಿ ಪೂಜ್ಯ ಚ ಸಮುದ್ರತೀರೇ ನದ್ಯಾಂ ಚ ಗೋಷ್ಠೇ ದೇವಾಲಯೇ ಽಪಿ ವಾ

ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಾದರೂ,

ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಗೃಹೇ ವಾಪಿ ಕಾಲೇ ಸಿದ್ಧಿಕರೇ ತಿಥೌ ನಕ್ಷತ್ರೇ ಶುಭಯೋಗೇ ಚ ಸರ್ವದಾ ದೋಷವರ್ಜಿತೇ

ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆಡೆ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುವ ಸಮಯ, ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಶುಭಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ,

ಅನುಗೃಹ್ಯ ತತೋ ದದ್ಯಾಚ್ ಛಿವಜ್ಞಾನಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ ಸ್ವರೇಣೋಚ್ಚಾರಯೇತ್ ಸಮ್ಯಗ್ ಏಕಾನ್ತೇ ಽಪಿ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ

ಆಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಾದರೂ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿ, ಶಿವನ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಉಚ್ಚಾರ್ಯೋಚ್ಚಾರಯಿತ್ವಾ ತು ಆಚಾರ್ಯಃ ಸಿದ್ಧಿದಃ ಸ್ವಯಮ್ ಶಿವಂ ಚಾಸ್ತು ಶುಭಂ ಚಾಸ್ತು ಶೋಭನೋ ಽಸ್ತು ಪ್ರಿಯೋ ಽಸ್ತ್ವಿತಿ

ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಆಚಾರ್ಯನು ಸ್ವತಃ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; 'ಶಿವನು ಇರಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ಸೌಂದರ್ಯ ಇರಲಿ, ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪರಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೈವ ಗುರೋಸ್ತತಃ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಸಸಂಕಲ್ಪಂ ಪುರಶ್ಚರಣಮೇವ ಚ

ಹೀಗೆ ಗುರುವಿನಿಂದ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಮ್ ಅಷ್ಟೋತ್ತರಸಹಸ್ರಕಮ್ ಅನಶ್ನಂಸ್ತತ್ಪರೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ ಜಪಿಸಿದವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಜಪೇದಕ್ಷರಲಕ್ಷಂ ವೈ ಚತುರ್ಗುಣಿತಮಾದರಾತ್ ನಕ್ತಾಶೀ ಸಂಯಮೀ ಯಶ್ ಚ ಪೌರಶ್ಚರಣಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾರು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಶಾಂತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಪೌರಶ್ಚರಣೆಯು ಮಾಡಿದವನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪುರಶ್ಚರಣಜಾಪೀ ವಾ ಅಪಿ ವಾ ನಿತ್ಯಜಾಪಕಃ ಅಚಿರಾತ್ಸಿದ್ಧಿಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ತು ತಯೋರನ್ಯತರೋ ಭವೇತ್

ಯಾರು ಪೌರಶ್ಚರಣೆಯ ಜಪವನ್ನಾದರೂ, ಅಥವಾ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜಪಮಾಡುವವರಾದರೂ, ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಪುರಶ್ಚರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ನಿತ್ಯಜಾಪೀ ಭವೇನ್ನರಃ ತಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಸಮೋ ಲೋಕೇ ಸ ಸಿದ್ಧಃ ಸಿದ್ಧಿದೋ ವಶೀ

ಯಾರು ಪೌರಶ್ಚರಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜಪಮಾಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಿಂತ ಸಮಾನರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಇತರರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲವರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರು.

ಆಸನಂ ರುಚಿರಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಮೌನೀ ಚೈಕಾಗ್ರಮಾನಸಃ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋದಙ್ಮುಖೋ ವಾಪಿ ಜಪೇನ್ಮನ್ತ್ರಮನುತ್ತಮಮ್

ಆಸನವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಸಿ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆದ್ಯಾನ್ತಯೋರ್ ಜಪಸ್ಯಾಪಿ ಕುರ್ಯಾದ್ವೈ ಪ್ರಾಣಸಂಯಮಾನ್ ತಥಾ ಚಾನ್ತೇ ಜಪೇದ್ಬೀಜಂ ಶತಮಷ್ಟೋತ್ತರಂ ಶುಭಮ್

ಜಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು, ಅದು ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ.

ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ಸಮಾವೃತ್ತಿ ಪ್ರಾಣಾನಾಯಮ್ಯ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಉದಾಹೃತಃ

ನಾಲ್ವತ್ತು ಬಾರಿ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.