ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋದಙ್ಮುಖೋ ವಾಪಿ ನ್ಯಾಸಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ ಸ್ಮರೇತ್ ಪೂರ್ವಮ್ ಋಷಿಂ ಛನ್ದೋ ದೈವತಂ ಬೀಜಮೇವ ಚ

ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮೊದಲು ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಕ್ತಿಂ ಚ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಗುರುಂ ಚೈವ ವರಾನನೇ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪಾಣೀ ಸಂಮೃಜ್ಯ ತಲಯೋಃ ಪ್ರಣವಂ ನ್ಯಸೇತ್

ಪರಮಾತ್ಮ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರುನನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಎರಡು ಹಸ್ತಗಳ ತಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಲೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತಥಾ ಚಾದ್ಯನ್ತಪರ್ವಸು ಸಬಿನ್ದುಕಾನಿ ಬೀಜಾನಿ ಪಞ್ಚ ಮಧ್ಯಮಪರ್ವಸು

ಎಲ್ಲ ಬೆರಳಗಳ ತುದಿ ಮತ್ತು ಬೇಸ್ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ಮಧ್ಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಬಿಂದುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿತ್ರಿಭೇದೇನ ನ್ಯಸೇದಾಶ್ರಮತಃ ಕ್ರಮಾತ್ ಉಭಾಭ್ಯಾಮೇವ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮ್ ಆಪಾದತಲಮಸ್ತಕಮ್

ಮೂವರುತ್ಥಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಕಾಲಿನ ತಳದಿಂದ ತಲೆಮೇಲೆವರೆಗೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರೇಣ ಸಂಸ್ಪೃಶೇದ್ದೇಹಂ ಪ್ರಣವೇನೈವ ಸಂಪುಟಮ್ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ಚ ಕಣ್ಠೇ ಚ ಹೃದಯೇ ಗುಹ್ಯಕೇ ತಥಾ

ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ತಲೆ, ಬಾಯಿ, ಕಂಠ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾದಯೋರ್ ಉಭಯೋಶ್ಚೈವ ಗುಹ್ಯೇ ಚ ಹೃದಯೇ ತಥಾ ಕಣ್ಠೇ ಚ ಮುಖಮಧ್ಯೇ ಚ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಚ ಪ್ರಣವಾದಿಕಮ್

ಎರಡು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಬಾಯಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೃದಯೇ ಗುಹ್ಯಕೇ ಚೈವ ಪಾದಯೋರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಾಚಿ ವಾ ಕಣ್ಠೇ ಚೈವ ನ್ಯಸೇದೇವ ಪ್ರಣವಾದಿತ್ರಿಭೇದತಃ

ಹೃದಯ, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಕಾಲು, ತಲೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ವಿಧದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾಙ್ಗನ್ಯಾಸಮೇವಂ ಹಿ ಮುಖಾನಿ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ ಪೂರ್ವಾದಿ ಚೋರ್ಧ್ವಪರ್ಯನ್ತಂ ನಕಾರಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಿನವರೆಗೆ ಮುಖಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡಙ್ಗಾನಿ ನ್ಯಸೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಚ ಶೋಭನಮ್ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ವಷಡ್ಢುಂ ಚ ವೌಷಟ್ಫಟ್ಕಾರಕೈಃ ಸಹ

ನಂತರ ಆರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹೂಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಣವಂ ಹೃದಯಂ ವಿದ್ಯಾನ್ ನಕಾರಃ ಶಿರ ಉಚ್ಯತೇ ಶಿಖಾ ಮಕಾರ ಆಖ್ಯಾತಃ ಶಿಕಾರಃ ಕವಚಂ ತಥಾ

ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹೃದಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, 'ನ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಲೆ, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿಖೆ, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಕೂದಲು, 'ಕ' ಅನ್ನು ಕವಚ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಆಕಾರೋ ನೇತ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ತು ಯಕಾರಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ಇತ್ಥಮಙ್ಗಾನಿ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ತತೋ ವೈ ಬನ್ಧಯೇದ್ದಿಶಃ

'ಅ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕಣ್ಣು, 'ಯ' ಅನ್ನು ಆಯುಧ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು.

ವಿಘ್ನೇಶೋ ಮಾತರೋ ದುರ್ಗಾ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ದೇವತಾ ದಿಶಃ ಆಗ್ನೇಯಾದಿಷು ಕೋಣೇಷು ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ವಿಘ್ನೇಶ್ವರ, ಮಾತೃಗಳು, ದುರ್ಗಾ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿನ ದೇವತೆಗಳು—ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠತರ್ಜನ್ಯಗ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸುಮುಖಂ ಶುಭಮ್ ರಕ್ಷಧ್ವಮಿತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ತು ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಶುಭವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ರಕ್ಷಿಸಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಗಲೇ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾಙ್ಗುಷ್ಠೇ ತರ್ಜನ್ಯಾದ್ಯಾಙ್ಗುಲೀಷು ಚ ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕುರ್ಯಾದೇವ ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಕಂಠದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ತರ್ಜನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳಗಳಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ನ್ಯಾಸಮಿಮಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶುಭಮ್ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವರಕ್ಷಾಕರಂ ಶಿವಮ್

ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ನ್ಯಸ್ತೇ ಮನ್ತ್ರೇ ಽಥ ಸುಭಗೇ ಶಙ್ಕರಪ್ರತಿಮೋ ಭವೇತ್ ಜನ್ಮಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಮ್ ಅಪಿ ನಶ್ಯತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಿವನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಶುದ್ಧಕಾಯೋ ದೃಢವ್ರತಃ ಜಪೇತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಚಾರ್ಯಪ್ರಸಾದತಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತದಿಂದ, ಗುರುನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹಣಂ ಶುಭೇ ಯಂ ವಿನಾ ನಿಷ್ಫಲಂ ನಿತ್ಯಂ ಯೇನ ವಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಮೂಹವಿಲ್ಲದೆ ದಿನವೂ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆಜ್ಞಾಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಮ್ ಅಮಾನಸಮ್ ಆಜ್ಞಪ್ತಂ ದಕ್ಷಿಣಾಹೀನಂ ಸದಾ ಜಪ್ತಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್

ಆಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಗುರುನಿಂದ ಕಲಿಯದೆ, ದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದ ಮಂತ್ರ ಫಲವನ್ನೇ ಕೊಡದು.

ಆಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಂ ಕ್ರಿಯಾಸಿದ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಾಸಿದ್ಧಂ ಸುಮಾನಸಮ್ ಏವಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಸಿದ್ಧಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಸಿದ್ಧಂ ಯತಸ್ತತಃ

ಆದರೆ, ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಂತ್ರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಗಮ್ಯ ಗುರುಂ ವಿಪ್ರಂ ಮನ್ತ್ರತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿನಮ್ ಜ್ಞಾನಿನಂ ಸದ್ಗುಣೋಪೇತಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರಾಯಣಮ್

ಮಂತ್ರದ ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಜ್ಞಾನಿ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗುರುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು.

ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಭಾವಶುದ್ಧಿಸಮನ್ವಿತಃ ವಾಚಾ ಚ ಮನಸಾ ಚೈವ ಕಾಯೇನ ದ್ರವಿಣೇನ ಚ

ಹೃದಯಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಆ ಗುರುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ಆಚಾರ್ಯಂ ಪೂಜಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಃ ಸರ್ವದಾತಿಪ್ರಯತ್ನತಃ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ

ಶಿಷ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಹೊಲ, ಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಧಾನ್ಯಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ವಿಭವೇ ಸತಿ

ಅಲಂಕಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಸಿದ್ಧಿಮಾತ್ಮನಃ ಪಶ್ಚಾನ್ನಿವೇದಯೇದ್ದೇವಿ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಪರಿಚ್ಛದಮ್

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಧನದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು; ನಂತರ ದೇವಿಯೆ, ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಸೊತ್ತನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ತ್ವವಞ್ಚಯನ್ ಆದದೀತ ಗುರೋರ್ಮನ್ತ್ರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೈವ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ಹೀಗೆ, ಶಕ್ತಿಯಷ್ಟು, ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಂ ಪೂಜಿತಂ ವತ್ಸರೋಷಿತಮ್ ಶುಶ್ರೂಷುಮ್ ಅನಹಙ್ಕಾರಮ್ ಉಪವಾಸಕೃಶಂ ಶುಚಿಮ್

ಹೀಗೆ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಗುರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕ್ಷೀಣವಾದ, ಶುದ್ಧನಾದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸ್ನಾಪಯಿತ್ವಾ ತು ಶಿಷ್ಯಾಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಪಿ ಪೂಜ್ಯ ಚ ಸಮುದ್ರತೀರೇ ನದ್ಯಾಂ ಚ ಗೋಷ್ಠೇ ದೇವಾಲಯೇ ಽಪಿ ವಾ

ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಾದರೂ,

ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಗೃಹೇ ವಾಪಿ ಕಾಲೇ ಸಿದ್ಧಿಕರೇ ತಿಥೌ ನಕ್ಷತ್ರೇ ಶುಭಯೋಗೇ ಚ ಸರ್ವದಾ ದೋಷವರ್ಜಿತೇ

ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆಡೆ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುವ ಸಮಯ, ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಶುಭಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ,