ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಯತೀನಾಂ ಸಂಹೃತಿರ್ ನ್ಯಾಸಃ ಸಿದ್ಧಿರ್ ಭವತಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಅಙ್ಗನ್ಯಾಸಃ ಕರನ್ಯಾಸೋ ದೇಹನ್ಯಾಸ ಇತಿ ತ್ರಿಧಾ

ಯತಿಗಳಿಗೆ ಲಯವೇ ನ್ಯಾಸ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗದು. ಅಂಗನ್ಯಾಸ, ಕರನ್ಯಾಸ, ದೇಹನ್ಯಾಸ ಎಂಬ ಮೂರು ವಿಧಗಳಿವೆ.

ಉತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿತ್ರಿಭೇದೇನ ವಕ್ಷ್ಯತೇ ತೇ ವರಾನನೇ ನ್ಯಸೇತ್ಪೂರ್ವಂ ಕರನ್ಯಾಸಂ ದೇಹನ್ಯಾಸಮ್ ಅನನ್ತರಮ್

ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲು ಕರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇಹನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಅಕ್ಷರಾಣಾಂ ವಿಧಿಕ್ರಮಾತ್ ಮೂರ್ಧಾದಿಪಾದಪರ್ಯನ್ತಮ್ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ ಉಚ್ಯತೇ

ಆಮೇಲೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಾದಾದಿಮೂರ್ಧಪರ್ಯನ್ತಂ ಸಂಹಾರೋ ಭವತಿ ಪ್ರಿಯೇ ಹೃದಯಾಸ್ಯಗಲನ್ಯಾಸಃ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಉದಾಹೃತಃ

ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಿಯೆಯೇ. ಹೃದಯ, ಬಾಯಿ, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೃಹಸ್ಥಾನಾಂ ಯತೀನಾಂ ಚೈವ ಶೋಭನೇ ಸಶಿರಸ್ಕಂ ತತೋ ದೇಹಂ ಸರ್ವಮನ್ತ್ರೇಣ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ಯತಿಗಳಿಗೆ, ಶುಭೆಯೇ, ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಸ ದೇಹನ್ಯಾಸ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸಮ ಏವ ಸ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾರಭ್ಯ ವಾಮಾಙ್ಗುಷ್ಠಾನ್ತ ಏವ ಹಿ

ಇದನ್ನು ದೇಹನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ. ಬಲಗಡಸು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಡಗಡಸು ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ನ್ಯಸ್ಯತೇ ಯತ್ತದುತ್ಪತ್ತಿರ್ ವಿಪರೀತಂ ತು ಸಂಹೃತಿಃ ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾದಿಕನಿಷ್ಠಾನ್ತಂ ನ್ಯಸ್ಯತೇ ಹಸ್ತಯೋರ್ ದ್ವಯೋಃ

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸೃಷ್ಟಿ, ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಲಯ. ಬೆರಳಿನ ಮೊದಲುಗಡಸು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಕೊನೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅತೀವ ಭೋಗದೋ ದೇವಿ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸಃ ಕುಟುಂಬಿನಾಮ್ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ದೇಹನ್ಯಾಸಮ್ ಅನನ್ತರಮ್

ದೇವಿ, ಈ ಅಂಗಸ್ಥಾಪನೆ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಬಹಳ ಫಲಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗನ್ಯಾಸಂ ನ್ಯಸೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ಏಷ ಸಾಧಾರಣೋ ವಿಧಿಃ ಓಙ್ಕಾರಂ ಸಂಪುಟೀಕೃತ್ಯ ಸರ್ವಾಙ್ಗೇಷು ಚ ವಿನ್ಯಸೇತ್

ನಂತರ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಮ. ಓಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರಯೋರುಭಯೋಶ್ಚೈವ ದಶಾಗ್ರಾಂಗುಲಿಷು ಕ್ರಮಾತ್ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಪಾದಾವಾಚಮ್ಯ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ

ಆಮೇಲೆ ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲೂ, ಹತ್ತು ಬೆರಳಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಬಾಯನ್ನು ಕುಳಿದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋದಙ್ಮುಖೋ ವಾಪಿ ನ್ಯಾಸಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ ಸ್ಮರೇತ್ ಪೂರ್ವಮ್ ಋಷಿಂ ಛನ್ದೋ ದೈವತಂ ಬೀಜಮೇವ ಚ

ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮೊದಲು ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಕ್ತಿಂ ಚ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಗುರುಂ ಚೈವ ವರಾನನೇ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪಾಣೀ ಸಂಮೃಜ್ಯ ತಲಯೋಃ ಪ್ರಣವಂ ನ್ಯಸೇತ್

ಪರಮಾತ್ಮ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರುನನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಎರಡು ಹಸ್ತಗಳ ತಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಲೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತಥಾ ಚಾದ್ಯನ್ತಪರ್ವಸು ಸಬಿನ್ದುಕಾನಿ ಬೀಜಾನಿ ಪಞ್ಚ ಮಧ್ಯಮಪರ್ವಸು

ಎಲ್ಲ ಬೆರಳಗಳ ತುದಿ ಮತ್ತು ಬೇಸ್ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ಮಧ್ಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಬಿಂದುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿತ್ರಿಭೇದೇನ ನ್ಯಸೇದಾಶ್ರಮತಃ ಕ್ರಮಾತ್ ಉಭಾಭ್ಯಾಮೇವ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮ್ ಆಪಾದತಲಮಸ್ತಕಮ್

ಮೂವರುತ್ಥಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಕಾಲಿನ ತಳದಿಂದ ತಲೆಮೇಲೆವರೆಗೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರೇಣ ಸಂಸ್ಪೃಶೇದ್ದೇಹಂ ಪ್ರಣವೇನೈವ ಸಂಪುಟಮ್ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ಚ ಕಣ್ಠೇ ಚ ಹೃದಯೇ ಗುಹ್ಯಕೇ ತಥಾ

ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ತಲೆ, ಬಾಯಿ, ಕಂಠ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾದಯೋರ್ ಉಭಯೋಶ್ಚೈವ ಗುಹ್ಯೇ ಚ ಹೃದಯೇ ತಥಾ ಕಣ್ಠೇ ಚ ಮುಖಮಧ್ಯೇ ಚ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಚ ಪ್ರಣವಾದಿಕಮ್

ಎರಡು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಬಾಯಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೃದಯೇ ಗುಹ್ಯಕೇ ಚೈವ ಪಾದಯೋರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಾಚಿ ವಾ ಕಣ್ಠೇ ಚೈವ ನ್ಯಸೇದೇವ ಪ್ರಣವಾದಿತ್ರಿಭೇದತಃ

ಹೃದಯ, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಕಾಲು, ತಲೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ವಿಧದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾಙ್ಗನ್ಯಾಸಮೇವಂ ಹಿ ಮುಖಾನಿ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ ಪೂರ್ವಾದಿ ಚೋರ್ಧ್ವಪರ್ಯನ್ತಂ ನಕಾರಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಿನವರೆಗೆ ಮುಖಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡಙ್ಗಾನಿ ನ್ಯಸೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಚ ಶೋಭನಮ್ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ವಷಡ್ಢುಂ ಚ ವೌಷಟ್ಫಟ್ಕಾರಕೈಃ ಸಹ

ನಂತರ ಆರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹೂಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಣವಂ ಹೃದಯಂ ವಿದ್ಯಾನ್ ನಕಾರಃ ಶಿರ ಉಚ್ಯತೇ ಶಿಖಾ ಮಕಾರ ಆಖ್ಯಾತಃ ಶಿಕಾರಃ ಕವಚಂ ತಥಾ

ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹೃದಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, 'ನ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಲೆ, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿಖೆ, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಕೂದಲು, 'ಕ' ಅನ್ನು ಕವಚ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಆಕಾರೋ ನೇತ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ತು ಯಕಾರಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ಇತ್ಥಮಙ್ಗಾನಿ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ತತೋ ವೈ ಬನ್ಧಯೇದ್ದಿಶಃ

'ಅ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕಣ್ಣು, 'ಯ' ಅನ್ನು ಆಯುಧ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು.

ವಿಘ್ನೇಶೋ ಮಾತರೋ ದುರ್ಗಾ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ದೇವತಾ ದಿಶಃ ಆಗ್ನೇಯಾದಿಷು ಕೋಣೇಷು ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ವಿಘ್ನೇಶ್ವರ, ಮಾತೃಗಳು, ದುರ್ಗಾ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿನ ದೇವತೆಗಳು—ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠತರ್ಜನ್ಯಗ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸುಮುಖಂ ಶುಭಮ್ ರಕ್ಷಧ್ವಮಿತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ತು ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಶುಭವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ರಕ್ಷಿಸಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಗಲೇ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾಙ್ಗುಷ್ಠೇ ತರ್ಜನ್ಯಾದ್ಯಾಙ್ಗುಲೀಷು ಚ ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕುರ್ಯಾದೇವ ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಕಂಠದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ತರ್ಜನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳಗಳಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ನ್ಯಾಸಮಿಮಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶುಭಮ್ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವರಕ್ಷಾಕರಂ ಶಿವಮ್

ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ನ್ಯಸ್ತೇ ಮನ್ತ್ರೇ ಽಥ ಸುಭಗೇ ಶಙ್ಕರಪ್ರತಿಮೋ ಭವೇತ್ ಜನ್ಮಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಮ್ ಅಪಿ ನಶ್ಯತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಿವನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಶುದ್ಧಕಾಯೋ ದೃಢವ್ರತಃ ಜಪೇತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಚಾರ್ಯಪ್ರಸಾದತಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತದಿಂದ, ಗುರುನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹಣಂ ಶುಭೇ ಯಂ ವಿನಾ ನಿಷ್ಫಲಂ ನಿತ್ಯಂ ಯೇನ ವಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಮಂಗಳಕರಿಯೆ, ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಮೂಹವಿಲ್ಲದೆ ದಿನವೂ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆಜ್ಞಾಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಮ್ ಅಮಾನಸಮ್ ಆಜ್ಞಪ್ತಂ ದಕ್ಷಿಣಾಹೀನಂ ಸದಾ ಜಪ್ತಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್

ಆಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಗುರುನಿಂದ ಕಲಿಯದೆ, ದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದ ಮಂತ್ರ ಫಲವನ್ನೇ ಕೊಡದು.