ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವಭೂತಪ್ರಸಾದಶ್ ಚ ಮೃತ್ಯುಕಾಲಜಯಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಮಿದಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಆಹಙ್ಕಾರಿಕಮುತ್ತಮಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವುದು, ಮರಣಕಾಲವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು; ಇದನ್ನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಹಂಕಾರ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಕಾರಣಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿಸ್ ತಥಾನುಗ್ರಹ ಏವ ಚ ಪ್ರಲಯಶ್ಚಾಧಿಕಾರಶ್ ಚ ಲೋಕವೃತ್ತಪ್ರವರ್ತನಮ್

ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು, ಅನುಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಲಯಗೊಳಿಸುವುದು, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು.

ಅಸಾದೃಶ್ಯಮಿದಂ ವ್ಯಕ್ತಂ ನಿರ್ಮಾಣಂ ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ಸಂಸಾರಸ್ಯ ಚ ಕರ್ತೃತ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಮ್ ಏತದ್ ಅನುತ್ತಮಮ್

ಈ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃತ್ವ—allವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ಏತಾವತ್ತತ್ತ್ವಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಪದಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತದ್ಗುಣಂ ಶಕ್ಯಂ ವೇತ್ತುಮನ್ಯೈರ್ನ ಶಕ್ಯತೇ

ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ವೈಷ್ಣವ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನ. ಇದರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲನು, ಇತರರು ತಿಳಿಯಲಾಗದು.

ವಿದ್ಯತೇ ತತ್ಪರಂ ಶೈವಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ನಾವಗಮ್ಯತೇ ಅಸಂಖ್ಯೇಯಗುಣಂ ಶುದ್ಧಂ ಕೋ ಜಾನೀಯಾಚ್ಛಿವಾತ್ಮಕಮ್

ಆ ಪರಮ ಶೈವಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅದು ಗ್ರಹ್ಯವಲ್ಲ; ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಶುದ್ಧ ಶಿವಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು?

ವ್ಯುತ್ಥಾನೇ ಸಿದ್ಧಯಶ್ಚೈತಾ ಹ್ಯ್ ಉಪಸರ್ಗಾಶ್ ಚ ಕೀರ್ತಿತಾಃ ನಿರೋದ್ಧವ್ಯಾಃ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ವೈರಾಗ್ಯೇಣ ಪರೇಣ ತು

ಊಹೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಡ್ಡಿಗಳು, ಇವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ನಾಶಾತಿಶಯತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಷಯೇಷು ಭಯೇಷು ಚ ಅಶ್ರದ್ಧಯಾ ತ್ಯಜೇತ್ಸರ್ವಂ ವಿರಕ್ತ ಇತಿ ಕೀರ್ತಿತಃ

ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಭಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು; ಇಂಥವನನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವೈತೃಷ್ಣ್ಯಂ ಪುರುಷೇ ಖ್ಯಾತಂ ಗುಣವೈತೃಷ್ಣ್ಯಮುಚ್ಯತೇ ವೈರಾಗ್ಯೇಣೈವ ಸಂತ್ಯಾಜ್ಯಾಃ ಸಿದ್ಧಯಶ್ಚೌಪಸರ್ಗಿಕಾಃ

ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಗುಣಗಳಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನೂ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ಔಪಸರ್ಗಿಕಮ್ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನೇಷು ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ನಿರುಧ್ಯೈವ ತ್ಯಜೇತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಸೀದತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕದವರೆಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನೂ ತೊರೆದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಾಗ ಮಹಾದೇವನು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸನ್ನೇ ವಿಮಲಾ ಮುಕ್ತಿರ್ ವೈರಾಗ್ಯೇಣ ಪರೇಣ ವೈ ಅಥವಾನುಗ್ರಹಾರ್ಥಂ ಚ ಲೀಲಾರ್ಥಂ ವಾ ತದಾ ಮುನಿಃ

ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮುಕ್ತಿಯು ಅತ್ಯುನ್ನತ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಲೀಲೆಗೆಂದು ಮುನಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.

ಅನಿರುಧ್ಯ ವಿಚೇಷ್ಟೇದ್ಯಃ ಸೋ ಽಪ್ಯೇವಂ ಹಿ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ಕ್ವಚಿದ್ಭೂಮಿಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಹ್ಯ್ ಆಕಾಶೇ ಕ್ರೀಡತೇ ಶ್ರಿಯಾ

ಯಾರು ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸದೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವನೂ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುವನು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಉದ್ಗಿರೇಚ್ಚ ಕ್ವಚಿದ್ವೇದಾನ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾನರ್ಥಾನ್ ಸಮಾಸತಃ ಕ್ವಚಿಚ್ಛ್ರುತೇ ತದರ್ಥೇನ ಶ್ಲೋಕಬನ್ಧಂ ಕರೋತಿ ಸಃ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇದಗಳ ಸಣ್ಣ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ಅರ್ಥದಿಂದ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ವಚಿದ್ದಣ್ಡಕಬನ್ಧಂ ತು ಕುರ್ಯಾದ್ಬನ್ಧಂ ಸಹಸ್ರಶಃ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಸಮೂಹಸ್ಯ ರುತಜ್ಞಾನಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾವಿರಾರು ಗದ್ಯಬಂದಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೃಗ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ಧ್ವನಿಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಜ್ಞಾನವೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಂ ಸ್ಥಾವರಾನ್ತಂ ಚ ಹಸ್ತಾಮಲಕವದ್ಭವೇತ್ ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ವಿಜ್ಞಾನಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ಥಾವರಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಆಮಲಕಿಕಾಯಿಯಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಾವಿರಾರು ಜ್ಞಾನಗಳು ಇದ್ದಾಗ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ?

ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಮುನೇಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಅಭ್ಯಾಸೇನೈವ ವಿಜ್ಞಾನಂ ವಿಶುದ್ಧಂ ಚ ಸ್ಥಿರಂ ಭವೇತ್

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಲ್ಲಿಯು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಿರ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತೇಜೋರೂಪಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸರ್ವಂ ಪಶ್ಯತಿ ಯೋಗವಿತ್ ದೇವಬಿಮ್ಬಾನ್ಯನೇಕಾನಿ ವಿಮಾನಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಯೋಗಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕಾಶರೂಪಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಅನೇಕ ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ಪಶ್ಯತಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವಿನ್ದ್ರಯಮಾಗ್ನಿವರುಣಾದಿಕಾನ್ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರತಾರಾಶ್ ಚ ಭುವನಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ಅಗ್ನಿ, ವರుణ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು, ಗ್ರಹ, ನಕ್ಷತ್ರ, ತಾರೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ಪಾತಾಲತಲಸಂಸ್ಥಾಶ್ ಚ ಸಮಾಧಿಸ್ಥಃ ಸ ಪಶ್ಯತಿ ಆತ್ಮವಿದ್ಯಾಪ್ರದೀಪೇನ ಸ್ವಸ್ಥೇನಾಚಲನೇನ ತು

ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿ, ಪಾತಾಳದೊಳಗಿನವರನ್ನೂ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸಾದಾಮೃತಪೂರ್ಣೇನ ಸತ್ತ್ವಪಾತ್ರಸ್ಥಿತೇನ ತು ತಮೋ ನಿಹತ್ಯ ಪುರುಷಃ ಪಶ್ಯತಿ ಹ್ಯಾತ್ಮನೀಶ್ವರಮ್

ಪ್ರಸಾದರೂಪದ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಆತ್ಮನೊಳಗೆ ಇಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದ್ಧರ್ಮಶ್ ಚ ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಮೇವ ಚ ವೈರಾಗ್ಯಮಪವರ್ಗಶ್ ಚ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧರ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನ ಶಕ್ಯೋ ವಿಸ್ತರೋ ವಕ್ತುಂ ವರ್ಷಾಣಾಮಯುತೈರಪಿ ಯೋಗೇ ಪಾಶುಪತೇ ನಿಷ್ಠಾ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ, ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರವನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಪಾಶುಪತಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರಬೇಕು.

ಸತಾಂ ಜಿತಾತ್ಮನಾಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಾಂ ಚ ಸಾಧೂನಾಮ್ ಆಚಾರ್ಯಾಣಾಂ ಶಿವಾತ್ಮನಾಮ್

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ, ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ, ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿವಸ್ವಭಾವಿಗಳಲ್ಲಿ—

ದಯಾವತಾಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ ತಥಾ ಚೈವ ತಪಸ್ವಿನಾಮ್ ಸಂನ್ಯಾಸಿನಾಂ ವಿರಕ್ತಾನಾಂ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ವಶಗಾತ್ಮನಾಮ್

ದಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ, ವೈರಾಗ್ಯಶೀಲರಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿಯೂ—

ದಾನಿನಾಂ ಚೈವ ದಾನ್ತಾನಾಂ ತ್ರಯಾಣಾಂ ಸತ್ಯವಾದಿನಾಮ್ ಅಲುಬ್ಧಾನಾಂ ಸಯೋಗಾನಾಂ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿವಿದಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಓ ದ್ವಿಜರು, ದಾನಶೀಲರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಿತ್ತಮಾಡಿಕೊಂಡವರು, ಸತ್ಯವಂತರು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದವರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರರಾದವರು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು—

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಾವಿರುದ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಸೀದತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸದಿತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಶಬ್ದಸ್ ತದನ್ತೇ ಯೇ ಲಭನ್ತ್ಯುತ

ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗದವರ ಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾಯುಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಯಾತಿ ತೇನ ಸನ್ತಃ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ ದಶಾತ್ಮಕೇ ಯೇ ವಿಷಯೇ ಸಾಧನೇ ಚಾಷ್ಟಲಕ್ಷಣೇ

ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹತ್ತು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನ ಕ್ರುಧ್ಯನ್ತಿ ನ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಜಿತಾತ್ಮಾನಸ್ತು ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ ಸಾಮಾನ್ಯೇಷು ಚ ದ್ರವ್ಯೇಷು ತಥಾ ವೈಶೇಷಿಕೇಷು ಚ

ಅವರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಹರ್ಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರನ್ನು ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ.

ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶೋ ಯಸ್ಮಾದ್ ಯುಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ದ್ವಿಜಾತಯಃ ವರ್ಣಾಶ್ರಮೇಷು ಯುಕ್ತಸ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಾದಿಸುಖಕಾರಿಣಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ದ್ವಿಜರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಸುಖಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾದ್ಧರ್ಮಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ ವಿದ್ಯಾಯಾಃ ಸಾಧನಾತ್ಸಾಧುಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಗುರೋರ್ಹಿತಃ

ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಧರ್ಮಜ್ಞನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಗುರುಭಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.