ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕೃತ್ವಾ ಯತ್ಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ತತ್ಫಲಂ ಪ್ರವದಾಮ್ಯಹಮ್ ಮಹೇನ್ದ್ರಪರ್ವತಾಕಾರೈರ್ ವಿಮಾನೈರ್ವೃಷಸಂಯುತೈಃ

ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಂತೆ, ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಾಜಾಂಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ.

ಗತ್ವಾ ಶಿವಪುರಂ ದಿವ್ಯಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭೋಗಾನ್ಯಥೇಪ್ಸಿತಾನ್ ಜ್ಞಾನಂ ವಿಚಾರಿತಂ ರುದ್ರೈಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ದಿವ್ಯವಾದ ಶಿವಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ರುದ್ರರು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ವಿಷಯಾನ್ ವಿಷವತ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ಹೇಮ್ನಾ ಯಸ್ತು ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಾಸಾದಂ ರತ್ನಶೋಭಿತಮ್

ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಗುರವಾದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವನು—

ದ್ರಾವಿಡಂ ನಾಗರಂ ವಾಪಿ ಕೇಸರಂ ವಾ ವಿಧಾನತಃ ಕೂಟಂ ವಾ ಮಣ್ಡಪಂ ವಾಪಿ ಸಮಂ ವಾ ದೀರ್ಘಮ್ ಏವ ಚ

ಅದು ದ್ರಾವಿಡ, ನಾಗರ, ಕೇಶರ ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಗುಪ್ತಗೋಪುರವಾಗಿರಲಿ, ಮಂದಿರವಾಗಿರಲಿ, ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿರಲಿ, ಉದ್ದವಾಗಿರಲಿ—

ನ ತಸ್ಯ ಶಕ್ಯತೇ ವಕ್ತುಂ ಪುಣ್ಯಂ ಶತಯುಗೈರಪಿ ಜೀರ್ಣಂ ವಾ ಪತಿತಂ ವಾಪಿ ಖಣ್ಡಿತಂ ಸ್ಫುಟಿತಂ ತಥಾ

ಅದರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೂರು ಯುಗಗಳಾದರೂ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ಹಳೆಯದಾಗಲಿ, ಬಿದ್ದಿರಲಿ, ಮುರಿದಿರಲಿ, ಬಿರುಕಾಗಿರಲಿ—

ಪೂರ್ವವತ್ಕಾರಯೇದ್ಯಸ್ತು ದ್ವಾರಾದ್ಯೈಃ ಸುಶುಭಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಮಣ್ಡಪಂ ವಾಪಿ ಪ್ರಾಕಾರಂ ಗೋಪುರಂ ತು ವಾ

ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಸುಂದರವಾದ ಬಾಗಿಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವಾಲಯ, ಮಂದಿರ, ಗೋಪುರ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು—

ಕರ್ತುರಪ್ಯಧಿಕಂ ಪುಣ್ಯಂ ಲಭತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ವಾ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ನರಃ ಕರ್ಮ ಶಿವಾಲಯೇ

ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಟ್ಟಿದವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ—

ಯಃ ಸ ಯಾತಿ ನ ಸಂದೇಹಃ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ಸಬಾನ್ಧವಃ ಯಶ್ಚಾತ್ಮಭೋಗಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮ್ ಅಪಿ ರುದ್ರಾಲಯೇ ಸಕೃತ್

ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಸ್ವಂತ ಸೌಖ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ರುದ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ—

ಕರ್ಮ ಕುರ್ಯಾದ್ಯದಿ ಸುಖಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಚಾಪಿ ಪ್ರಮೋದತೇ ತಸ್ಮಾದ್ ಆಯತನಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಃ ಕುರ್ಯಾನ್ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ

ಅವನು ಆ ಕೆಲಸದಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು ಆನಂದಿಸಿದರೆ—ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಕಾಷ್ಠೇಷ್ಟಕಾದಿಭಿರ್ ಮರ್ತ್ಯಃ ಶಿವಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ಮಹೇಶಸ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದೇ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಮರ, ಇಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಹೇಶನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.

ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮುಕ್ತಯೇ ಅಶಕ್ತಶ್ಚೇನ್ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಕರ್ತುಮುತ್ತಮಮ್

ಧರ್ಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಆದರೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಯಾರು ಉತ್ತಮ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಅಸಾಧ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ—

ಸಂಮಾರ್ಜನಾದಿಭಿರ್ ವಾಪಿ ಸರ್ವಾನ್ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್ ಸಂಮಾರ್ಜನಂ ತು ಯಃ ಕುರ್ಯಾನ್ ಮಾರ್ಜನ್ಯಾ ಮೃದುಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ

ಅವರು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಮೃದುವಾದ, ಸಣ್ಣ ಚೀಲದಿಂದ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಸಹಸ್ರಸ್ಯ ಫಲಂ ಮಾಸೇನ ಲಭ್ಯತೇ ಯಃ ಕುರ್ಯಾದ್ವಸ್ತ್ರಪೂತೇನ ಗನ್ಧಗೋಮಯವಾರಿಣಾ

ಅವನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಸುಗಂಧದ ಗೋಮಯ ನೀರಿನಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಆಲೇಪನಂ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ವರ್ಷಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಲಭೇತ್ ಅರ್ಧಕ್ರೋಶಂ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಂ ಶಿವಲಿಙ್ಗಾತ್ಸಮನ್ತತಃ

ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ವರ್ಷಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಶಿವಲಿಂಗದಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶದವರೆಗೆ ಇರುವ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ—

ಯಸ್ ತ್ಯಜೇದ್ ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ ಪ್ರಾಣಾಞ್ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮ್ ಆಪ್ನುಯಾತ್ ಸ್ವಾಯಂಭುವಸ್ಯ ಮಾನಂ ಹಿ ತಥಾ ಬಾಣಸ್ಯ ಸುವ್ರತಾಃ

ಯಾರು ತ್ಯಜಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮತ್ತು ಬಾಣನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರೇ—

ಸ್ವಾಯಂಭುವೇ ತದರ್ಧಂ ಸ್ಯಾತ್ ಸ್ಯಾದ್ ಆರ್ಷೇ ಚ ತದರ್ಧಕಮ್ ಮಾನುಷೇ ಚ ತದರ್ಧಂ ಸ್ಯಾತ್ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾನಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಸ್ವಾಯಂಭುವದಲ್ಲಿ ಅದು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ, ಆರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅರ್ಧ, ಮಾನವದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅರ್ಧ—ಇದು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಮಾಣ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.

ಏವಂ ಯತೀನಾಮಾವಾಸೇ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾನಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ರುದ್ರಾವತಾರೇ ಚಾದ್ಯಂ ಯಚ್ ಛಿಷ್ಯೇ ಚೈವ ಪ್ರಶಿಷ್ಯಕೇ

ಹಾಗೆಯೇ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯತಿಗಳ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿಯೂ, ರುದ್ರಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಗುರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಮಾಣ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ನರಾವತಾರೇ ತಚ್ಛಿಷ್ಯೇ ತಚ್ಛಿಷ್ಯೇ ಚ ಪ್ರಶಿಷ್ಯಕೇ ಶ್ರೀಪರ್ವತೇ ಮಹಾಪುಣ್ಯೇ ತಸ್ಯ ಪ್ರಾನ್ತೇ ಚ ವಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಮಾನವ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ, ಅವನ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ, ಶ್ರೀಪರ್ವತದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಅದರ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಯೂ, ದ್ವಿಜರೇ—

ತಸ್ಮಿನ್ವಾ ಯಸ್ತ್ಯಜೇತ್ಪ್ರಾಣಾಞ್ ಛಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ತಥಾಪ್ಯೇವಮ್ ಅವಿಮುಕ್ತೇ ವಿಶೇಷತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೂ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ.

ಕೇದಾರೇ ಚ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರೇ ಪ್ರಯಾಗೇ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಚ ಯಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಸಂತ್ಯಜೇದ್ಯಾತಿ ನಿರ್ವೃತಿಮ್

ಕೇದಾರ, ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಗ ಅಥವಾ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಭಾಸೇ ಪುಷ್ಕರೇ ಽವನ್ತ್ಯಾಂ ತಥಾ ಚೈವಾಮರೇಶ್ವರೇ ವಣೀಶೈಲಾಕುಲೇ ಚೈವ ಮೃತೋ ಯಾತಿ ಶಿವಾತ್ಮತಾಮ್

ಪ್ರಭಾಸ, ಪುಷ್ಕರ, ಅವಂತಿ, ಅಮರೇಶ್ವರ ಅಥವಾ ವಣೀಶೈಲ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೂ, ಅವರು ಶಿವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ಮೃತೋ ಜನ್ತುರ್ ನ ಜಾತು ಜನ್ತುತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ ವಿಮುಕ್ತೇ ಚ ಕೇದಾರೇ ಸಂಗಮೇಶ್ವರೇ

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಾಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ, ಮುಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಕೇದಾರ ಅಥವಾ ಸಂಗಮೇಶ್ವರದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೇ.

ಶಾಲಙ್ಕೇ ವಾ ತ್ಯಜೇತ್ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ ತಥಾ ವೈ ಜಮ್ಬುಕೇಶ್ವರೇ ಶುಕ್ರೇಶ್ವರೇ ವಾ ಗೋಕರ್ಣೇ ಭಾಸ್ಕರೇಶೇ ಗುಹೇಶ್ವರೇ

ಶಾಲಂಕ, ಜಂಬುಕೇಶ್ವರ, ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ, ಗೋಕರ್ಣ, ಭಾಸ್ಕರೇಶ, ಗುಹೇಶ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೇ ನನ್ದೀಶೇ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ನಿಯಮೈಃ ಶೋಷ್ಯ ಯೋ ದೇಹಂ ತ್ಯಜೇತ್ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಶಿವಸ್ಯ ತು

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಅಥವಾ ನಂದೀಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೂ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಶಾರದಿಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಶಿವನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ.

ಸ ಯಾತಿ ಶಿವತಾಂ ಯೋಗೀ ಮಾನುಷೇ ದೈವಿಕೇ ಽಪಿ ವಾ ಆರ್ಷೇ ವಾಪಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ ತಥಾ ಸ್ವಾಯಂಭುವೇ ಽಪಿ ವಾ

ಅಂತಹ ಯೋಗಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮಹಾಮುನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಸ್ವಾಯಂಭುವದಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಯಂಭೂತೇ ತಥಾ ದೇವೇ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಆಧಾಯಾಗ್ನಿಂ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಸ್ವಯಂಭೂ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ.

ಸ್ವದೇಹಪಿಣ್ಡಂ ಜುಹುಯಾದ್ ಯಃ ಸ ಯಾತಿ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ ಯಾವತ್ತಾವನ್ನಿರಾಹಾರೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಯಾರು ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಉಪವಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ.

ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಪಾದದ್ವಯಂ ಚಾಪಿ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಸೇತ್ತು ಯಃ

ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿಗಳೇ, ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎರಡು ಕಾಲುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು.

ಸ ಯಾತಿ ಶಿವತಾಂ ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರವೇಶಸ್ತಚ್ಛತಾಧಿಕಃ

ಅವರು ಶಿವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ. ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಪುಣ್ಯ, ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯ.