ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕರ್ಮಯಜ್ಞಸಹಸ್ರೇಭ್ಯಸ್ ತಪೋಯಜ್ಞೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ತಪೋಯಜ್ಞಸಹಸ್ರೇಭ್ಯೋ ಜಪಯಜ್ಞೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಸಾವಿರಾರು ಕರ್ಮಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನ ಯಜ್ಞವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಸಾವಿರಾರು ತಪೋಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಜಪಯಜ್ಞಸಹಸ್ರೇಭ್ಯೋ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞಾತ್ಪರೋ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್

ಸಾವಿರಾರು ಜಪಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನವೇ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗ.

ಯದಾ ಸಮರಸೇ ನಿಷ್ಠೋ ಯೋಗೀ ಧ್ಯಾನೇನ ಪಶ್ಯತಿ ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞರತಸ್ಯಾಸ್ಯ ತದಾ ಸಂನಿಹಿತಃ ಶಿವಃ

ಯೋಗಿ ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪಾರಮಾರ್ಥವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಧ್ಯಾನಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನ ಬಳಿಗೆ ಶಿವನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ವಿಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಶೌಚಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾದಿ ಚೋದನಾ ವಿಶುದ್ಧಾ ವಿದ್ಯಯಾ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾವಿದೋ ಜನಾಃ

ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಶುದ್ಧತೆ ಅಥವಾ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗಲಿ, ತಿಳಿಯದವರಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ನಾಸ್ತಿ ಕ್ರಿಯಾ ಚ ಲೋಕೇಷು ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ವಿಚಾರತಃ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೌ ಜಪೋ ಹೋಮೋ ಧ್ಯಾನಿನಾಂ ಸಂನಿಧಿಃ ಸದಾ

ಯಾರು ವಿಚಾರಿಸುವವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ, ಸುಖ ಅಥವಾ ದುಃಖವಿಲ್ಲ; ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದವರಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮ, ಜಪ, ಹೋಮ ಎಲ್ಲವೂ ಸದಾ ಒಳಗೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಪರಾನನ್ದಾತ್ಮಕಂ ಲಿಙ್ಗಂ ವಿಶುದ್ಧಂ ಶಿವಮಕ್ಷರಮ್ ನಿಷ್ಕಲಂ ಸರ್ವಗಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ನಾಶವಾಗದ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಲಿಙ್ಗಂ ತು ದ್ವಿವಿಧಂ ಪ್ರಾಹುರ್ ಬಾಹ್ಯಮಾಭ್ಯನ್ತರಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಬಾಹ್ಯಂ ಸ್ಥೂಲಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಾಭ್ಯನ್ತರಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಲಿಂಗವು ಎರಡು ವಿಧ ಎಂದು ದ್ವಿಜರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ; ಬಾಹ್ಯವು ಸ್ಥೂಲವಾದುದು ಎಂದು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಆಂತರಿಕವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು ಎಂದು ದ್ವಿಜರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ಮಯಜ್ಞರತಾಃ ಸ್ಥೂಲಾಃ ಸ್ಥೂಲಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನೇ ರತಾಃ ಅಸತಾಂ ಭಾವನಾರ್ಥಾಯ ನಾನ್ಯಥಾ ಸ್ಥೂಲವಿಗ್ರಹಃ

ಕರ್ಮಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಸ್ಥೂಲ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಥೂಲ ರೂಪವು ಅಯೋಗ್ಯರ ಧ್ಯಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ, ಬೇರೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಂ ಚ ಯಲ್ಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಯಸ್ಯ ನೋ ಭವೇತ್ ಅಸೌ ಮೂಢೋ ಬಹಿಃ ಸರ್ವಂ ಕಲ್ಪಯಿತ್ವೈವ ನಾನ್ಯಥಾ

ಯಾರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲಿಂಗವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಮೂಢನು; ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಾಹ್ಯವೆಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲಾರನು.

ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಮಲಂ ಭವೇತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮವ್ಯಯಮ್ ಯಥಾ ಸ್ಥೂಲಮಯುಕ್ತಾನಾಂ ಮೃತ್ಕಾಷ್ಠಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಮಲಿನರಹಿತ, ನಾಶವಾಗದ ಲಿಂಗವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಮಣ್ಣು, ಮರ ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ ಸ್ಥೂಲ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥೋ ವಿಚಾರತೋ ನಾಸ್ತೀತ್ಯ್ ಅನ್ಯೇ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿನಃ ನಿಷ್ಕಲಃ ಸಕಲಶ್ಚೇತಿ ಸರ್ವಂ ಶಿವಮಯಂ ತತಃ

ಯಾರೋ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ವಸ್ತುವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಗುಣಗಳಿರುವ ಮತ್ತು ಗುಣರಹಿತ ಶಿವನೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ವ್ಯೋಮೈಕಮಪಿ ದೃಷ್ಟಂ ಹಿ ಶರಾವಂ ಪ್ರತಿ ಸುವ್ರತಾಃ ಪೃಥಕ್ತ್ವಂ ಚಾಪೃಥಕ್ತ್ವಂ ಚ ಶಙ್ಕರಸ್ಯೇತಿ ಚಾಪರೇ

ಒಳ್ಳೆಯವರೇ, ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆಕಾಶವೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಬೇರೆವರು ಭೇದ ಮತ್ತು ಅಭೇದ ಎರಡೂ ಶಂಕರನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರತ್ಯಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಜಗತಾಮ್ ಏಕಸ್ಥೋ ಽಪಿ ದಿವಾಕರಃ ಏಕೋ ಽಪಿ ಬಹುಧಾ ದೃಷ್ಟೋ ಜಲಾಧಾರೇಷು ಸುವ್ರತಾಃ

ಒಳ್ಳೆಯವರೇ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅರಿವಿಗಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನು ಒಂದೇ ಇದ್ದರೂ, ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಜನ್ತವೋ ದಿವಿ ಭೂಮೌ ಚ ಸರ್ವೇ ವೈ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಾಃ ತಥಾಪಿ ಬಹುಲಾ ದೃಷ್ಟಾ ಜಾತಿವ್ಯಕ್ತಿವಿಭೇದತಃ

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ; ಆದರೂ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಭೇದದಿಂದ ಅನೇಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೂಯತೇ ಯದ್ಯತ್ ತತ್ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಶಿವಾತ್ಮಕಮ್ ಭೇದೋ ಜನಾನಾಂ ಲೋಕೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರತಿಭಾಸೋ ವಿಚಾರತಃ

ಯಾವುದೇ ನೋಡುವುದಾದರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳುವದಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ಭೇದವು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಕೇವಲ ಪ್ರಭಾವ ಮಾತ್ರ.

ಸ್ವಪ್ನೇ ಚ ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ದುಃಖೀ ಚ ಭೋಗಂ ದುಃಖಂ ಚ ನಾನುಭೂತಂ ವಿಚಾರತಃ

ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಮನುಷ್ಯನು ಅನೇಕ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಯಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ದುಃಖಿಯಾಗಬಹುದು; ಆದರೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ, ಆ ಸುಖವೂ ದುಃಖವೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನುಭವವಾಗಿಲ್ಲ.

ಏವಮಾಹುಸ್ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ಸರ್ವೇ ವೇದಾರ್ಥತತ್ತ್ವಗಾಃ ಹೃದಿ ಸಂಸಾರಿಣಾಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಕಲಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಇದೇ ರೀತಿ ವೇದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದವರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿರುವವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಗುಣಸಹಿತನಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ಯೋಗಿನಾಂ ನಿಷ್ಕಲೋ ದೇವೋ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಚ ಜಗನ್ಮಯಃ ತ್ರಿವಿಧಂ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ವಪುರ್ಲೋಕೇ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ದೇವರು ಗುಣರಹಿತನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವನು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಿಷ್ಕಲಂ ಪ್ರಥಮಂ ಚೈಕಂ ತತಃ ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಮ್ ತೃತೀಯಂ ಸಕಲಂ ಚೈವ ನಾನ್ಯಥೇತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಮೊದಲನೆಯದು ಗುಣರಹಿತ ರೂಪ, ನಂತರ ಗುಣಸಹಿತ ಮತ್ತು ಗುಣರಹಿತ ರೂಪ, ಮೂರನೆಯದು ಗುಣಸಹಿತ ರೂಪ; ಇವುಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಅರ್ಚಯನ್ತಿ ಮುಹುಃ ಕೇಚಿತ್ ಸದಾ ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಮ್ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಹೃದಯೇ ಕೇಚಿಚ್ ಛಿವಲಿಙ್ಗೇ ವಿಭಾವಸೌ

ಕೆಲವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗುಣಸಹಿತ-ಗುಣರಹಿತ ರೂಪವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಶಿವಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಕಲಂ ಮುನಯಃ ಕೇಚಿತ್ ಸದಾ ಸಂಸಾರವರ್ತಿನಃ ಏವಮಭ್ಯರ್ಚಯನ್ತ್ಯೇವ ಸದಾರಾಃ ಸಸುತಾ ನರಾಃ

ಕೆಲವರು ಸದಾ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮುನಿಗಳು ಗುಣಸಹಿತ ರೂಪವನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆಯೇ ಗೃಹಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಸದಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾ ಶಿವಸ್ ತಥಾ ದೇವೀ ಯಥಾ ದೇವೀ ತಥಾ ಶಿವಃ ತಸ್ಮಾದಭೇದಬುದ್ಧ್ಯೈವ ಸಪ್ತವಿಂಶತ್ಪ್ರಭೇದತಃ

ಹೆಗಲು ಶಿವನು ಇದ್ದಂತೆ ದೇವಿಯೂ ಇದ್ದಾಳೆ, ದೇವಿಯು ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ ಶಿವನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಳು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಯಜನ್ತಿ ದೇಹೇ ಬಾಹ್ಯೇ ಚ ಚತುಷ್ಕೋಣೇ ಷಡಸ್ರಕೇ ದಶಾರೇ ದ್ವಾದಶಾರೇ ಚ ಷೋಡಶಾರೇ ತ್ರಿರಸ್ರಕೇ

ಅವರು ದೇಹದೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ, ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆರು ಕೋನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಅರೆಗಳಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹದಿನೆರಡು ಅರೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹದಿನಾರು ಅರೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಶಿವಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ದೇವ್ಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಭುಃ ಸಂತಾರಣಾರ್ಥಂ ಚ ಶಿವಃ ಸದಸದ್ವ್ಯಕ್ತಿವರ್ಜಿತಃ

ತಾನೇ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಶಿವನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಲೋಕವನ್ನು ಪಾರಮ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು, ಶಿವನು ಇರುವುದೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ತಮೇಕಮಾಹುರ್ದ್ವಿಗುಣಂ ಚ ಕೇಚಿತ್ ಕೇಚಿತ್ತಮಾಹುಸ್ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕಂ ಚ ಊಚುಸ್ ತಥಾ ತಂ ಚ ಶಿವಂ ತಥಾನ್ಯೇ ಸಂಸಾರಿಣಂ ವೇದವಿದೋ ವದನ್ತಿ

ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಇಬ್ಬರು ಎಂದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಮೂರು ಗುಣಗಳಿರುವವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಶಿವನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಆತ್ಮನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಯೋಗೇನ ಶುಭೇನ ಯುಕ್ತಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಸದಾ ಧರ್ಮರತಾ ವಿಶಿಷ್ಟಾಃ ಯಜನ್ತಿ ಯೋಗೇಶಮ್ ಅಶೇಷಮೂರ್ತಿಂ ಷಡಸ್ರಮಧ್ಯೇ ಭಗವನ್ತಮೇವ

ಯಾರು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು, ಅವರು ಆ ಯೋಗೇಶ್ವರನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವನನ್ನು, ಆರು ಕೋನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ತತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಶಿವಂ ತ್ರಿರಸ್ರೇ ತ್ರಿತತ್ತ್ವಮಧ್ಯೇ ತ್ರಿಗುಣಂ ತ್ರಿಯಕ್ಷಮ್ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಚೈನಂ ನ ಚ ಯೋಗಿನೋ ಽನ್ಯೇ ತಯಾ ಚ ದೇವ್ಯಾ ಪುರುಷಂ ಪುರಾಣಮ್

ಯಾರು ಆ ಮೂರು ಬದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳೂ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಇತರ ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪಲಾಗದು. ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವೇಚ್ಛಾವಿಗ್ರಹಸಂಭವಮ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಯಾಃ ಫಲಂ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾಯ ವೈ

ಈಗ ನಾನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರೂಪದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಫಲವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ಕನ್ದೋಮಾಸಹಿತಂ ದೇವಮ್ ಆಸೀನಂ ಪರಮಾಸನೇ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಸರ್ವಾನ್ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಪರಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತವೆ.