ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸ್ಥಾನೇ ತವ ಮಹಾದೇವ ಚೇಷ್ಟೇಯಂ ಪರಮೇಶ್ವರ ಪೂರ್ವದೇವಾಶ್ ಚ ದೇವಾಶ್ ಚ ಸಮಾಸ್ತವ ಯತಃ ಪ್ರಭೋ

ಮಹಾದೇವಾ, ಪರಮೇಶ್ವರಾ, ನಿನ್ನ ಈ ಕಾರ್ಯ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಹಳೆಯ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವರು.

ತಥಾಪಿ ದೇವಾ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಾಃ ಪೂರ್ವದೇವಾಶ್ ಚ ಪಾಪಿನಃ ಯತಸ್ತಸ್ಮಾಜ್ಜಗನ್ನಾಥ ಲೀಲಾಂ ತ್ಯಕ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ

ಆದರೂ ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ಈಗಿನ ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಹಳೆಯ ದೇವತೆಗಳು ಪಾಪಿಗಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಈ ಆಟವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಡಬೇಕು.

ಕಿಂ ರಥೇನ ಧ್ವಜೇನೇಶ ತವ ದಗ್ಧುಂ ಪುರತ್ರಯಮ್ ಇಷುಣಾ ಭೂತಸಂಘೈಶ್ ಚ ವಿಷ್ಣುನಾ ಚ ಮಯಾ ಪ್ರಭೋ

ಈಶ್ವರಾ, ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಧ್ವಜವಿರುವ ರಥದಿಂದ, ಬಾಣದಿಂದ, ಭೂತಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನನ್ನಿಂದ ನಾಶಮಾಡಲು ಏನು ಅಗತ್ಯವಿದೆ?

ಪುಷ್ಯಯೋಗೇ ತ್ವನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪುರಂ ದಗ್ಧುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ಯಾವನ್ನ ಯಾನ್ತಿ ದೇವೇಶ ವಿಯೋಗಂ ತಾವದೇವ ತು

ಪುಷ್ಯಯೋಗ ಬಂದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೋಗದಿರಲು, ಆಗ ನೀನು ಆ ನಗರವನ್ನು ಸುಡಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ.

ದಗ್ಧುಮರ್ಹಸಿ ಶೀಘ್ರಂ ತ್ವಂ ತ್ರೀಣ್ಯೇತಾನಿ ಪುರಾಣಿ ವೈ ಅಥ ದೇವೋ ಮಹಾದೇವಃ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ತದವೈಕ್ಷತ

ನೀನು ಈ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸುಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಅವುಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದನು.

ಪುರತ್ರಯಂ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಸ್ ತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ಭಸ್ಮ ವೈ ಕೃತಮ್ ಸೋಮಶ್ ಚ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರ್ವಾಯುರೇವ ಚ

ವಿರೂಪಾಕ್ಷನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದನು. ಸೋಮ, ಭಗವಂತ ವಿಷ್ಣು, ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಾಯು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು.

ಶರೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಮೂಚುಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಮ್ ದಗ್ಧಮಪ್ಯಥ ದೇವೇಶ ವೀಕ್ಷಣೇನ ಪುರತ್ರಯಮ್

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಬಾಣದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ದೇವಾಧಿದೇವಾ, ನೀನು ಕೇವಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಸ್ಮದ್ಧಿತಾರ್ಥಂ ದೇವೇಶ ಶರಂ ಮೋಕ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ಅಥ ಸಂಮೃಜ್ಯ ಧನುಷೋ ಜ್ಯಾಂ ಹಸನ್ ತ್ರಿಪುರಾರ್ದನಃ

ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಆಗ ತ್ರಿಪುರಾರ್ದನನು ನಗುತ್ತಾ ಧನುಸ್ಸಿನ ಜ್ಯೆಯನ್ನು ಒರೆದು ತೊಳೆದನು.

ಮುಮೋಚ ಬಾಣಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ವ್ಯಾಕೃಷ್ಯಾಕರ್ಣಮ್ ಈಶ್ವರಃ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ತ್ರಿಪುರಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ತ್ರಿಪುರಾನ್ತಕರಃ ಶರಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಈಶ್ವರನು ಬಾಣವನ್ನು ಕಿವಿವರೆಗೂ ಹಿಂಡಿ ಬಿಡಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಬಾಣ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು.

ದೇವದೇವಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ರೇಜೇ ಪುರತ್ರಯಂ ದಗ್ಧಂ ದೈತ್ಯಕೋಟಿಶತೈರ್ವೃತಮ್

ದೇವದೇವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತನು. ಅವನು ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಇಷುಣಾ ತೇನ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ರುದ್ರೇಣೇವ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ಯೇ ಪೂಜಯನ್ತಿ ತತ್ರಾಪಿ ದೈತ್ಯಾ ರುದ್ರಂ ಸಬಾನ್ಧವಾಃ

ಆ ಕಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಾಣದಿಂದ ರುದ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿದನೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರೂ ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ಗಾಣಪತ್ಯಂ ತದಾ ಶಂಭೋರ್ ಯಯುಃ ಪೂಜಾವಿಧೇರ್ಬಲಾತ್ ನ ಕಿಂಚಿದ್ ಅಬ್ರುವನ್ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಾ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ

ಆ ಪೂಜೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಗಣಪತಿಯ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು.

ಭಯಾದ್ದೇವಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯೈವ ದೇವೀಂ ಹಿಮವತಃ ಸುತಾಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭೀತಂ ತದಾನೀಕಂ ದೇವಾನಾಂ ದೇವಪುಙ್ಗವಃ

ಭಯದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ಭಯಭೀತವಾದ ಸಮೂಹವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು—

ಕಿಂ ಚೇತ್ಯಾಹ ತದಾ ದೇವಾನ್ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಂ ಸಮನ್ತತಃ

ಆಗ ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ವವನ್ದಿರೇ ನನ್ದಿನಮಿನ್ದುಭೂಷಣಂ ವವನ್ದಿರೇ ಪರ್ವತರಾಜಸಂಭವಾಮ್ ವವನ್ದಿರೇ ಚಾದ್ರಿಸುತಾಸುತಂ ಪ್ರಭುಂ ವವನ್ದಿರೇ ದೇವಗಣಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಚಂದ್ರಭೂಷಿತನಾದ ನಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಪರ್ವತರಾಜನಿಂದ ಜನಿಸಿದವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಪರ್ವತಕುಮಾರನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹವು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ತುಷ್ಟಾವ ಹೃದಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವೈಃ ಸಹ ಸಮಾಹಿತಃ ವಿಷ್ಣುನಾ ಚ ಭವಂ ದೇವಂ ತ್ರಿಪುರಾರಾತಿಮೀಶ್ವರಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭವ ದೇವನನ್ನು, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನ ಶತ್ರುವನ್ನು, ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಪ್ರಸೀದ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಪ್ರಸೀದ ಜಗತಾಂ ನಾಥ ಪ್ರಸೀದಾನನ್ದದಾವ್ಯಯ

ದೇವದೇವೇಶ್ವರನೇ, ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಅಮರನೇ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಪಞ್ಚಾಸ್ಯರುದ್ರರುದ್ರಾಯ ಪಞ್ಚಾಶತ್ಕೋಟಿಮೂರ್ತಯೇ ಆತ್ಮತ್ರಯೋಪವಿಷ್ಟಾಯ ವಿದ್ಯಾತತ್ತ್ವಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಐದು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಐವತ್ತೊಂದು ಕೋಟಿ ರೂಪಗಳಿಗಾದವನು, ಮೂರು ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾದ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶಿವಾಯ ಶಿವತತ್ತ್ವಾಯ ಅಘೋರಾಯ ನಮೋನಮಃ ಅಘೋರಾಷ್ಟಕತತ್ತ್ವಾಯ ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣೇ

ಶಿವನಿಗೆ, ಶಿವತತ್ತ್ವದ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಅಘೋರ ರೂಪದವನು, ಅಘೋರದ ಎಂಟು ತತ್ತ್ವಗಳ ಸಾರವಾದವನು, ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರೂಪಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿಪ್ರತೀಕಾಶಮ್ ಅಷ್ಟಕಾಶಂ ಸುಶೋಭನಮ್ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಲೋಕೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾಯ ಶಿವಾತ್ಮನೇ

ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಎಂಟು ವಿಧದ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಆತ್ಮವಾಗಿ ಇರುವವನು.

ಅಗ್ನಿವರ್ಣಾಯ ರೌದ್ರಾಯ ಅಂಬಿಕಾರ್ಧಶರೀರಿಣೇ ಧವಲಶ್ಯಾಮರಕ್ತಾನಾಂ ಮುಕ್ತಿದಾಯಾಮರಾಯ ಚ

ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ವರ್ಣದವನು, ಉಗ್ರನಾದವನು, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಧದೇಹವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು ಅಮರರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಯ ರುದ್ರರೂಪಾಯ ಸೋಮಾಯ ವರದಾಯ ಚ ತ್ರಿಲೋಕಾಯ ತ್ರಿದೇವಾಯ ವಷಟ್ಕಾರಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಹಿರಿಯನಾದವನು, ರುದ್ರಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ಸೋಮನಾದವನು, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನು, ಮೂರು ದೇವತೆಗಳೂ ಆಗಿರುವವನು, ವಷಟ್ಕಾರನಾದವನು—ನಮಸ್ಕಾರ.

ಮಧ್ಯೇ ಗಗನರೂಪಾಯ ಗಗನಸ್ಥಾಯ ತೇ ನಮಃ ಅಷ್ಟಕ್ಷೇತ್ರಾಷ್ಟರೂಪಾಯ ಅಷ್ಟತತ್ತ್ವಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶರೂಪನಾದವನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಇರುವವನು, ಎಂಟು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಎಂಟು ರೂಪಗಳಲ್ಲೂ, ಎಂಟು ತತ್ತ್ವಗಳ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು—ನಮಸ್ಕಾರ.

ಚತುರ್ಧಾ ಚ ಚತುರ್ಧಾ ಚ ಚತುರ್ಧಾ ಸಂಸ್ಥಿತಾಯ ಚ ಪಞ್ಚಧಾ ಪಞ್ಚಧಾ ಚೈವ ಪಞ್ಚಮನ್ತ್ರಶರೀರಿಣೇ

ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು, ಐದು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಐದು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಐದು ಮಂತ್ರಗಳ ದೇಹವಿರುವವನು.

ಚತುಃಷಷ್ಟಿಪ್ರಕಾರಾಯ ಅಕಾರಾಯ ನಮೋನಮಃ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶತ್ತತ್ತ್ವರೂಪಾಯ ಉಕಾರಾಯ ನಮೋನಮಃ

ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಿರುವವನು, 'ಅ' ಅಕ್ಷರಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ಮೂವತ್ತೆರಡು ತತ್ತ್ವಗಳ ರೂಪನಾದವನು, 'ಉ' ಅಕ್ಷರಸ್ವರೂಪನಾದವನು—ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಷೋಡಶಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಾಯ ಮಕಾರಾಯ ನಮೋನಮಃ ಅಷ್ಟಧಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಾಯ ಅರ್ಧಮಾತ್ರಾತ್ಮನೇ ನಮಃ

ಹದಿನಾರು ಸ್ವರೂಪಗಳಿರುವವನು, 'ಮ' ಅಕ್ಷರಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ಎಂಟು ಸ್ವರೂಪಗಳಿರುವವನು, ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆಯ ಆತ್ಮನಾದವನು—ನಮಸ್ಕಾರ.

ಓಙ್ಕಾರಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಚತುರ್ಧಾ ಸಂಸ್ಥಿತಾಯ ಚ ಗಗನೇಶಾಯ ದೇವಾಯ ಸ್ವರ್ಗೇಶಾಯ ನಮೋ ನಮಃ

ಓಂಕಾರಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು, ಆಕಾಶದ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವನಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಗದ ಒಡೆಯನಿಗೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಪ್ತಲೋಕಾಯ ಪಾತಾಲನರಕೇಶಾಯ ವೈ ನಮಃ ಅಷ್ಟಕ್ಷೇತ್ರಾಷ್ಟರೂಪಾಯ ಪರಾತ್ಪರತರಾಯ ಚ

ಏಳು ಲೋಕಗಳಾದವನೇ, ಪಾತಾಳ ಮತ್ತು ನರಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನೇ, ಎಂಟು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ, ಎಂಟು ರೂಪಗಳೂ ಹೊಂದಿದವನೇ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಪರಾತ್ಪರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಹಸ್ರಶಿರಸೇ ತುಭ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಾಯ ಚ ತೇ ನಮಃ ಸಹಸ್ರಪಾದಯುಕ್ತಾಯ ಶರ್ವಾಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ

ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ ನಿನಗೆ, ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಿರುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಶರ್ವನೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.