ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕಾಲೀ ತದಾ ಕಾಲನಿಶಾಪ್ರಕಾಶಂ ಶೂಲಂ ಕಪಾಲಾಭರಣಾ ಕರೇಣ ಪ್ರಕಮ್ಪಯನ್ತೀ ಚ ತದಾ ಸುರೇನ್ದ್ರಾನ್ ಮಹಾಸುರಾಸೃಙ್ಮಧುಪಾನಮತ್ತಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಯು, ರಾತ್ರಿ ಕಾರಿನಂತೆ ಕತ್ತಲಿರುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ತೂಗುತ್ತಾ, ಮಹಾಸುರರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ತಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತಳಾಗಿ ನಿಂತಳು.

ಮತ್ತೇಭಗಾಮೀ ಮದಲೋಲನೇತ್ರಾ ಮತ್ತೈಃ ಪಿಶಾಚೈಶ್ ಚ ಗಣೈಶ್ ಚ ಮತ್ತೈಃ ಮತ್ತೇಭಚರ್ಮಾಂಬರವೇಷ್ಟಿತಾಙ್ಗೀ ಯಯೌ ಪುರಸ್ತಾಚ್ಚ ಗಣೇಶ್ವರಸ್ಯ

ಆಕೆ ಮದದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಆನೆಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ನಡೆದು, ಮದುಮತ್ತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಮದುಮತ್ತ ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆನೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊದಿಕೊಂಡು, ಗಣಪತಿಯ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಳು.

ತಾಂ ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಪಿಶಾಚಯಕ್ಷವಿದ್ಯಾಧರಾಹೀನ್ದ್ರಸುರೇನ್ದ್ರಮುಖ್ಯಾಃ ಪ್ರಣೇಮುರುಚ್ಚೈರಭಿತುಷ್ಟುವುಶ್ ಚ ಜಯೇತಿ ದೇವೀಂ ಹಿಮಶೈಲಪುತ್ರೀಮ್

ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರಾಜರು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಹಿಮಪರ್ವತ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಜಯಘೋಷದಿಂದ ನಮನ ಮಾಡಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಮಾತರಃ ಸುರವರಾರಿಸೂದನಾಃ ಸಾದರಂ ಸುರಗಣೈಃ ಸುಪೂಜಿತಾಃ ಮಾತರಂ ಯಯುರಥ ಸ್ವವಾಹನೈಃ ಸ್ವೈರ್ಗಣೈರ್ಧ್ವಜಧರೈಃ ಸಮನ್ತತಃ

ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಾತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ, ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಥದತ್ತ ಹೋದರು.

ದುರ್ಗಾರೂಢಮೃಗಾಧಿಪಾ ದುರತಿಗಾ ದೋರ್ದಣ್ಡವೃನ್ದೈಃ ಶಿವಾ ಬಿಭ್ರಾಣಾಙ್ಕುಶಶೂಲಪಾಶಪರಶುಂ ಚಕ್ರಾಸಿಶಙ್ಖಾಯುಧಮ್ ಪ್ರೌಢಾದಿತ್ಯಸಹಸ್ರಸದೃಶೈರ್ನೇತ್ರೈರ್ದಹನ್ತೀ ಪಥಂ ಬಾಲಾಬಾಲಪರಾಕ್ರಮಾ ಭಗವತೀ ದೈತ್ಯಾನ್ಪ್ರಹರ್ತುಂ ಯಯೌ

ದುರ್ಗೆಯು ಮೃಗಾಧಿಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಅಸಾಧ್ಯಳಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ, ಅಂಕುಶ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಪಾಶ, ಪರಶು, ಚಕ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಶಂಖಾದಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಾವಿರಾರು ಉಜ್ವಲ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದಾರಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿನಿಯಾಗಿ, ಭಗವತಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಹೊರಟಳು.

ತಂ ದೇವಮೀಶಂ ತ್ರಿಪುರಂ ನಿಹನ್ತುಂ ತದಾ ತು ದೇವೇನ್ದ್ರರವಿಪ್ರಕಾಶಾಃ ಗಜೈರ್ಹಯೈಃ ಸಿಂಹವರೈ ರಥೈಶ್ ಚ ವೃಷೈರ್ಯಯುಸ್ತೇ ಗಣರಾಜಮುಖ್ಯಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರ ದೇವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಗಣಪತಿಗಳ ಮುಖ್ಯರು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಹಲೈಶ್ ಚ ಫಾಲೈರ್ ಮುಸಲೈರ್ ಭುಶುಣ್ಡೈರ್ ಗಿರೀನ್ದ್ರಕೂಟೈರ್ ಗಿರಿಸನ್ನಿಭಾಸ್ತೇ ಯಯುಃ ಪುರಸ್ತಾದ್ಧಿ ಮಹೇಶ್ವರಸ್ಯ ಸುರೇಶ್ವರಾ ಭೂತಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ ಚ

ಹಾಲು, ಹಾಲುಗಡೆ, ಮುಸಲು, ಗದೆಗಳು, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳು ಹಿಡಿದು, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಭೂತಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನ ಮುಂದೆ ಹೋದರು.

ತಥೇನ್ದ್ರಪದ್ಮೋದ್ಭವವಿಷ್ಣುಮುಖ್ಯಾಃ ಸುರಾ ಗಣೇಶಾಶ್ ಚ ಗಣೇಶಮೀಶಮ್ ಜಯೇತಿ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಭಗವನ್ತಮೂಚುಃ ಕಿರೀಟದತ್ತಾಞ್ಜಲಯಃ ಸಮನ್ತಾತ್

ಆಗ ಇಂದ್ರ, ಪದ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಗಣಪತಿಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಿರೀಟಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು, ಜಯಘೋಷದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ನನೃತುರ್ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ದಣ್ಡಹಸ್ತಾ ಜಟಾಧರಾಃ ವವೃಷುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಖೇಚರಾಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ ಪುರತ್ರಯಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಪ್ರಾಣದತ್ಸರ್ವತಸ್ ತಥಾ

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ಜಟಾಧಾರಿಗಳಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು; ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ತ್ರಿಪುರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದರು.

ಗಣೇಶ್ವರೈರ್ ದೇವಗಣೈಶ್ ಚ ಭೃಙ್ಗೀ ಸಹಾವೃತಃ ಸರ್ವಗಣೇನ್ದ್ರವರ್ಯಃ ಜಗಾಮ ಯೋಗೀ ತ್ರಿಪುರಂ ನಿಹನ್ತುಂ ವಿಮಾನಮಾರುಹ್ಯ ಯಥಾ ಮಹೇನ್ದ್ರಃ

ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಭೃಂಗಿಯೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯೋಗಿ, ಮಹೇಂದ್ರನಂತೆ ವಿಮಾನಾರೋಹಣ ಮಾಡಿ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟನು.

ಕೇಶೋ ವಿಗತವಾಸಾಶ್ ಚ ಮಹಾಕೇಶೋ ಮಹಾಜ್ವರಃ ಸೋಮವಲ್ಲೀ ಸವರ್ಣಶ್ ಚ ಸೋಮಪಃ ಸೇನಕಸ್ ತಥಾ

ಕೆಶ, ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವನು, ಮಹಾಕೇಶ, ಮಹಾಜ್ವರ, ಸೋಮವಲ್ಲೀ, ಸವರ್ಣ, ಸೋಮಪ, ಸೇನಕ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಸೋಮಧೃಕ್ ಸೂರ್ಯವಾಚಶ್ ಚ ಸೂರ್ಯಪೇಷಣಕಸ್ ತಥಾ ಸೂರ್ಯಾಕ್ಷಃ ಸೂರಿನಾಮಾ ಚ ಸುರಃ ಸುನ್ದರ ಏವ ಚ

ಸೋಮಧೃಕ್, ಸೂರ್ಯವಾಚ, ಸೂರ್ಯಪೇಷಣಕ, ಸೂರ್ಯಾಕ್ಷ, ಸೂರಿನಾಮಾ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಎಂಬ ದೇವತೆಯೂ ಇದ್ದನು.

ಪ್ರಕುದಃ ಕಕುದನ್ತಶ್ ಚ ಕಮ್ಪನಶ್ ಚ ಪ್ರಕಮ್ಪನಃ ಇನ್ದ್ರಶ್ ಚೇನ್ದ್ರಜಯಶ್ಚೈವ ಮಹಾಭೀರ್ ಭೀಮಕಸ್ ತಥಾ

ಪ್ರಕುಡ, ಕಕುದಂತ, ಕಂಪನ, ಪ್ರಕಂಪನ, ಇಂದ್ರ, ಇಂದ್ರಜಯ, ಮಹಾಭೀರ ಮತ್ತು ಭೀಮಕ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಶತಾಕ್ಷಶ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಹೋದರಃ ಯಮಜಿಹ್ವಃ ಶತಾಶ್ವಶ್ ಚ ಕಣ್ಠನಃ ಕಣ್ಠಪೂಜನಃ

ನೂರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಐದು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು, ಯಮನು ಹೋಲುವ ನಾಲಿಗೆಯವನು, ನೂರಾರು ಕುದುರೆಗಳವನು, ಕಂಠವಂತನು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು—

ದ್ವಿಶಿಖಸ್ ತ್ರಿಶಿಖಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಪಞ್ಚಶಿಖೋ ದ್ವಿಜಾಃ ಮುಣ್ಡೋ ಽರ್ಧಮುಣ್ಡೋ ದೀರ್ಘಶ್ ಚ ಪಿಶಾಚಾಸ್ಯಃ ಪಿನಾಕಧೃಕ್

ಎರಡು ಜಟೆಗಳವನು, ಮೂರು ಜಟೆಗಳವನು, ಐದು ಜಟೆಗಳವನು, ಮುಂಡನ ಮಾಡಿದವನು, ಅರ್ಧ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿದವನು, ಎತ್ತರವಾದವನು, ಪಿಶಾಚದ ಬಾಯಿಯವನು, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದವನು—

ಪಿಪ್ಪಲಾಯತನಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಹ್ಯಙ್ಗಾರಕಾಶನಃ ಶಿಥಿಲಃ ಶಿಥಿಲಾಸ್ಯಶ್ ಚ ಅಕ್ಷಪಾದೋ ಹ್ಯಜಃ ಕುಜಃ

ಅವನ ನಿವಾಸ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ಬಳಿಯದು, ಅಂಗಾರಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು, ಶಿಥಿಲವಾದವನು, ಬಾಯಿಯೂ ಶಿಥಿಲವಾದವನು, ಕಾಲಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದವನು, ಕುಜನಂತೆ ಇರುವವನು—

ಅಜವಕ್ತ್ರೋ ಹಯವಕ್ತ್ರೋ ಗಜವಕ್ತ್ರೋ ಽರ್ಧ್ವವಕ್ತ್ರಕಃ ಇತ್ಯಾದ್ಯಾಃ ಪರಿವಾರ್ಯೇಶಂ ಲಕ್ಷ್ಯಲಕ್ಷಣವರ್ಜಿತಾಃ

ಮೇಣಿನ ಮುಖದವನು, ಕುದುರೆಮುಖದವನು, ಆನೆಮುಖದವನು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಮುಖವಿರುವವನು—ಇಂತಹ ಎಲ್ಲರೂ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು—

ವೃನ್ದಶಸ್ತಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ಜಗ್ಮುಃ ಸೋಮಂ ಗಣೈರ್ವೃತಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ರುದ್ರಾಣಾಮೂರ್ಧ್ವರೇತಸಾಮ್

ಅವರ ಗುಂಪುಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸೋಮನೊಂದಿಗೆ, ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಉರ್ಧ್ವಶಕ್ತಿಯ ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು—

ಸಮಾವೃತ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ದಗ್ಧುಂ ಪುರತ್ರಯಂ ಜಗ್ಮುಃ ಕೋಟಿಕೋಟಿಗಣೈರ್ವೃತಾಃ

ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು—

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಸುರಾಶ್ಚೈವ ತ್ರಯಶ್ ಚ ತ್ರಿಶತಾಸ್ ತಥಾ ತ್ರಯಶ್ ಚ ತ್ರಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಾಃ ಸಮನ್ತತಃ

ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳು, ಮೂರು ನೂರು ದೇವತೆಗಳು, ಮೂರು ಸಾವಿರ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕೂಡಾ ಬಂದರು—

ಮಾತರಃ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಗಣಾನಾಂ ಚೈವ ಮಾತರಃ ಭೂತಾನಾಂ ಮಾತರಶ್ಚೈವ ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಸ್ಯ ಪೃಷ್ಠತಃ

ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ತಾಯಿಗಳು, ಗುಂಪುಗಳ ತಾಯಿಗಳು, ಭೂತಗಳ ತಾಯಿಗಳು ಕೂಡಾ ದೇವರ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು—

ಭಾತಿ ಮಧ್ಯೇ ಗಣಾನಾಂ ಚ ರಥಮಧ್ಯೇ ಗಣೇಶ್ವರಃ ನಭಸ್ಯಮಲನಕ್ಷತ್ರೇ ತಾರಾಮಧ್ಯ ಇವೋಡುರಾಟ್

ಗುಂಪುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ರಥದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಲಿನರಹಿತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ—

ರರಾಜ ದೇವೀ ದೇವಸ್ಯ ಗಿರಿಜಾ ಪಾರ್ಶ್ವಸಂಸ್ಥಿತಾ ತದಾ ಪ್ರಭಾವತೋ ಗೌರೀ ಭವಸ್ಯೇವ ಜಗನ್ಮಯೀ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯಾದ ಗಿರಿಜಾ, ಭಗವಂತನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಗೌರಿ, ಭವನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ—

ಶುಭಾವತೀ ತದಾ ದೇವೀ ಪಾರ್ಶ್ವಸಂಸ್ಥಾ ವಿಭಾತಿ ಸಾ ಚಾಮರಾಸಕ್ತಹಸ್ತಾಗ್ರಾ ಸಾ ಹೇಮಾಂಬುಜವರ್ಣಿಕಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾಗಿರುವ ದೇವಿ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಾಮರ ಹಿಡಿದು, ಹಸಿರು ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು—

ಅಥ ವಿಭಾತಿ ವಿಭೋರ್ವಿಶದಂ ವಪುರ್ ಭಸಿತಭಾಸಿತಮಂಬಿಕಯಾ ತಯಾ ಸಿತಮಿವಾಭ್ರಮಹೋ ಸಹ ವಿದ್ಯುತಾ ನಭಸಿ ದೇವಪತೇಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಆಗ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ರೂಪವು, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಂತೆ, ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಬಿಳಿ ಮೋಡ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು—

ಭಾತೀನ್ದ್ರಧನುಷಾಕಾಶಂ ಮೇರುಣಾ ಚ ಯಥಾ ಜಗತ್ ಹಿರಣ್ಯಧನುಷಾ ಸೌಮ್ಯಂ ವಪುಃ ಶಂಭೋಃ ಶಶಿದ್ಯುತಿ

ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತಿರುವ ಆಕಾಶದಂತೆ, ಮೇರುವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಲೋಕದಂತೆ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಶಾಂಭವನ ಸೌಮ್ಯ ರೂಪವು, ಬಂಗಾರದ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು—

ಸಿತಾತಪತ್ರಂ ರತ್ನಾಂಶುಮಿಶ್ರಿತಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಯಥೋದಯೇ ಶಶಾಙ್ಕಸ್ಯ ಭಾತ್ಯಖಣ್ಡಂ ಹಿ ಮಣ್ಡಲಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವು, ರತ್ನಗಳ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ, ಉದಯವಾಗುವ ಚಂದ್ರನ ಪೂರ್ಣವೃತ್ತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು—

ಸದುಕೂಲಾ ಶಿವೇ ರಕ್ತಾ ಲಮ್ಬಿತಾ ಭಾತಿ ಮಾಲಿಕಾ ಛತ್ರಾನ್ತಾ ರತ್ನಜಾಕಾಶಾತ್ ಪತನ್ತೀವ ಸರಿದ್ವರಾ

ಶಿವನ ಮೇಲೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೇಯ್ದ ಕೆಂಪು ಹಾರವು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಛತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಿಖರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಪವಿತ್ರ ನದಿಯಂತೆ—

ಅಥ ಮಹೇನ್ದ್ರವಿರಿಞ್ಚಿವಿಭಾವಸುಪ್ರಭೃತಿಭಿರ್ ನತಪಾದಸರೋರುಹಃ ಸಹ ತದಾ ಚ ಜಗಾಮ ತಯಾಂಬಯಾ ಸಕಲಲೋಕಹಿತಾಯ ಪುರತ್ರಯಮ್

ಆಗ ಇಂದ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವರ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಮೂರು ನಗರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು—